Opinions

Nou, laat ik dan maar wat tegengas geven. Ik vond deze film verrassend genoeg beter dan Talented Mr. Ripley. Vooral Delon is zoveel beter dan Damon en de sfeer is een stuk authentieker (wat Mug zegt over 'overbodige scenes dat Delon over de markt loopt.... just helemaal niet overbodig...sfeer!)

Erg spannend en wat een geweldig einde.

Ja, het is allemaal wat soapachtig en ja het had misschien beter een serie kunnen zijn, maar verder is dit toch een uiterst genietbaar filmpje over een actueel onderwerp. Helemaal niks mis mee met een prima cast. Vooral die Joey Starr (Fred) (van de geweldige rapgroep Supreme NTM ) is een fijne verschijning met een mooie karakteristieke kop.

Aardig film, die wat teveel hooi op haar vork neemt.

* Het verhaal van een opgroeiend jongetje die de mensen om hem heen beschouwt.

* Allerlei politieke verwikkelingen in de jaren '50/60 tussen Turkije en Griekenland.

* De liefde voor koken en eten van de hoofdpersoon.

Al deze zaken zouden min of meer door elkaar verweven moeten worden en elkaar op en -aanvullen, maar het blijft vooral een mengelmoesje.

Verder best wel een leuke en luchtige film, met allerlei details en grapjes die pas echt leuk zijn als je bekend bent met het Griekse en Turkse leven van de jaren 50 en 60 (ik dus niet).

Ik heb Istanbul hierboven trouwens veranderd in Konstantinopolis .

Om politieke fricties te voorkomen: zo wordt dat in de film zelf duidelijk met naam en toenaam genoemd in die betreffende periode .

Prima film, vooral in een tijd dat elke onbeholpen idioot weer over de invoering van de doodstraf schreeuwt (zonder dat ik een statement wil maken).

Pfff. wat een flutfilm. Ik vraag me af hoe iemand hier iets goed aan kan vinden.

Oke, er zit geen verhaal in maar dat hoeft ook niet bij zo'n film.

Maar dan, de actie is niks bijzonders, de effects zijn ook al tig keer beter gedaan, de personages zo cliche als het maar kan, en de spanning..ehm...welke spanning.

Jammer, met de miljoenen die dit kost had je meerdere goede films kunnen maken.

Het is niet moeilijk te zien hoe deze film de boost voor toerisme in Griekenland een enorme impuls heeft gegeven.

Zon, zee en een hoop charme en vurige passie. Dat trekt de Noord-Europeanen en Amerikanen wel.

(grappig genoeg lijkt Piraeus me wel de minst attractieve trekpleister voor toeristen van heel Griekenland, maar dat terzijde...)

Er zitten dan ook veel typisch Griekse dingetjes en geintjes in en een ietwat simpele maar geinige persiflage door Dassin van de vele intellectuele Griekofielen van over de hele wereld die in die tijd naar Griekenland kwamen. Maar nooit echt de essentie konden vatten.Dassin had op zich wel iemand anders mogen casten dan zichzelf voor die rol. Mercouri heeft hier wel een star making performance.

Leuk filmpje dat je niet al te serieus moet nemen.

L'Auberge was toch wel wat leuker en frisser vond ik, minder geforceerd ook en iets meer internationale feel.

Deze is ook best aardig, leuke muziek, locaties en dames (Wendy ) maar heeft wel erg simplistische zijsprongetjes en karakters die binnen een minuut geintroduceerd worden en net zo snel weer weg zijn.

Typische Altman ensemble-film, die inderdaad bepaald niet voor iedereen weggelegd zal zijn. Een echte hate it - or - love it film waarschijnlijk (al zit ik er zelf wat tussenin ) .

Het gegeven is wel leuk en er wordt wel erg goed geacteerd (Streep!) maar ook veel vage personages en gedoe (rollen van Kline en Madsen) wat wel vaker is in dit soort films.

Sigourney Weaver is natuurlijk ijzersterk hier, maar de film kent helaas wel heel erg tv-film-productiewaarden.

Alleen de editing al alsof er een reclameblok gaat beginnen is tamelijk vreselijk.

Verder is het allemaal nogal formulematig en weet je al precies hoe het één ander uitgewerkt gaat worden.

Wat op zich jammer is want het is natuurlijk wel een schrijnend onderwerp (al hebben wij daar hier wat minder problemen mee) en dat het waargebeurd is, maakt het alleen maar treuriger.

Met name naar het einde toe toch nog eventjes een brok-in-de-keel momentje.

Muziek bij de optiteling is trouwens ook bijzonder.

Hm.. toch wel een bijzondere film hoor. Vind het ook wel erg onzinnig om het een Oprah-RTL4 achtige film te noemen want het is toch wel veel meer.

Allereerst is er echt geen plat sentiment maar een rauwe feel en bepaald geen terughoudendheid wat betreft realisme.

Ook filmtechnisch vind ik de film behoorlijk boeiend ipv een rechtlijnige simpele vertelling binnen de lijntjes.

Vooral de sfeer, belichting, muziek, met name in scenes als het flatje en bvb de straat zijn enorm treffend en goed.

Tuurlijk blijft het onderliggende verhaal van een meisje dat behoorlijk in de problemen zit niet voor iedereen even boeiend en herkenbaar (ook voor mij niet), maar in z'n genre is dit toch echt een knappe film.

Vooral Mo'nique is trouwens een openbaring.

Het is opmerkelijk hoe erg je mee begint te leven met de personages. Tijdens de film hechten ze zich echt aan je.

Niet elke scene is geslaagd, maar veruit het meeste wel en vooral als geheel weet de film goed te overtuigen. Vooral vader en moeder zijn heel goed gespeeld. Iemand een idee hoe het openingsnummer van de film heet? Sowieso een leuke soundtrack.

Erg aardig idee en best wel interessant uitgewerkt... tot ik op 3/4de van de film volledig de weg kwijt raakte en er van alles gebeurde wat ik niet kon plaatsen.

Hopelijk dat herziening de stukjes wat beter op hun plaats brengt, want ik heb het idee dat er nog minimaal een half uur aan vastgeplakt moest worden.

Nogal simpel en clichématig verhaaltje, maar Monroe is altijd leuk om te zien en Olivier is gewoon een held. 3 sterren.

Vind het een wat lastig te beoordelen film. Sommige stukken werken, anderen weer echt totaal niet.

Het hele basisgegeven van een priester die Rambo-vechtskills heeft en z'n zuster gaat wreken voor de ogen van zijn nichtje (en zelfs met hulp van) is op z'n zachtst gezegd dubieus en ook wat dom.

De uitwerking is bij vlagen dan wel erg oke, vooral het meisje is (hoewel erg mondig en slim voor haar leeftijd) aandoenlijk met al haar mankementjes.

Aardige en charmante klassieker die precies lang genoeg duurt en het goede tempo heeft om je niet te storen aan de oudbolligheden.

Veel elementen die je later terugziet in talloze andere films en een altijd fijne Ronald Colman.

Hoe komt het toch dat hij relatief zo onbekend is vergeleken met andere grote acteurs uit zijn tijd als Jimmy Stewart of Bogart. En waarom heeft ie maar zo weinig films gespeeld sinds de jaren 40?

Bijzondere film toch wel, waar ik eigenlijk niet echt iets van verwacht had. Ik zat wel constant te denken dat het wel een verfilming van een boek moest zijn, en dat blijkt ook, sterker nog: het boek is van de regisseuse, vreemd genoeg is dat wel te merken.

Ze probeert echt alles in een vrij kort tijdsbestek in de film te verwerken, en dat lukt nog vrij goed.

Na het verstrijken van de speelduur van anderhalf uur had ik echt het idee al 3 uur naar de film te hebben gekeken, Pippa Lee was voor mij een heel duidelijk personage van wie ik van alles wist.

Robin Wright Penn zet hier echt een tour de force neer in de hoofdrol en ook Blake Lively (had er nog nooit van gehoord) en natuurlijk Alan Arkin, zijn steengoed en allemaal heel goed gecast.

Heb een beetje het idee dat deze film nogal overlooked is, nauwelijks een fatsoenlijke release gehad meen ik?

Ehm.. O jee.

Een Kafkafilm. Van niemand minder dan Orson Welles.. En het kon me totaal niet boeien. Ik voel me onmiddellijk een cultuurbarbaar .

Verhaaltechnisch uiterst rommelig en de beklemmende Kafka sfeer werd eerder een soort absurditeit, met name in het eerste gedeelte (leek wel een flauw blijspel) waar de film me al meteen verloor.

Rest een aantal aardige losstaande scènes, een beeldschone Adagio en Romy en wat mooiefilmerij, maar verder absoluut niet mijn ding dit.

Niet onaardig, vooral filmisch gezien. Mooie beelden, geweldige lokaties en fijn sfeertje.

Ook een paar heerlijke moordscenes.

Acteerwerk was dan weer niet helemaal super, en ik kan die irritante Hemmings sowieso al niet uitstaan. De funky rockscore was wel lekker, maar zorgde niet echt voor spanning.

Haha, helemaal goed deze.

Zou niet weten hoe hij beter had kunnen zijn als mix van ultieme highschoolfantasie en kickass partyweergave.

Qua sfeer erg sterk door de onbekende cast, de handheld, en met name de sfeer die af en toe mooi videoclipachtig en over the top losgaat.

Ook de muziek, al ben ik niet met alles even gelukkig (Eminem ) Paste prima, lekker lompe baslijntjes en dubstep, veel mooie mokkels en drank en drugs galore, zo zien we het graag.

En dan eindigen zoals het hoort als een cooldown afterparty met het gewonnen meisje en The XX.

Maar met name de sfeer en het (wellicht onterechte) gevoel dat er geen strenge Hollywoodproducent meekijkt geeft de film een meerwaarde.

Zakte wel even wat in bij het iets te chaotische anarchiegebeuren richting het einde, maar al met al een verrassend geslaagde film die als allerbelangrijkste resultaat heeft: heb nu enorm zin om te stappen! Dank Nourizadeh!

-edit- en dan heet die gast ook nog Kosta .

Heb de berichten hier niet gelezen dus ik zal waarschijnlijk enorm in herhaling vallen, maar erg leuk filmpje. Ook de 3D werkte hier best goed.

Ridley Scott is nooit de allerbeste verhalenverteller geweest en dat is hier ook het geval (met name naar het einde toe is het soms horten en stoten), maar de uitvoering mag er zijn.
Paar uitermate gave scenes ( de abortus is nu al classic) en gave designs en gadgets.
Zo vond ik buiten de waarschijnlijk tot in den treure geroemde Giger designs ook bijvoorbeeld die helm van Fassbender erg gaaf, evenals die map-sonars bijvoorbeeld.

Fassbender had sowieso een erg leuke rol als gevoelloze C3PO en ook Rapace was echt uitstekend.
Idris Elbas rol was dan weer een beetje suf en ook Guy Pearce kwam niet echt goed uit de verf.

Inderdaad wel bijzonder, en onthullend.

Althans voor mij, ik had er geen idee van dat de grondleggers van de Nederlandse cinema zich zo hadden ingelaten met NSB-propaganda en zelfs SS-promotiefilmpjes.

Sterker nog er zaten fragmenten van zn film in Der Ewige Jude.

Aanvankelijk denk je nog dat het maar wat naieve, opportunisten waren die gewoon ten koste van alles en iedereen gewoon hun films wilden maken, maar gaandeweg blijkt toch wel dat ze er zelf ook hele dubieuze ideeen op nahielden.

Prachtige understatements ook om hun acties van die tijd nog enigszins goed proberen te praten.

Over de Jodenvervolging: 'ja, dat was natuurlijk wel een vervelende kwestie'

Fijne, sterke en bij vlagen vrij harde misdaadfilm. Zal niet herinnerd worden als de meest originele film ooit, maar is gewoon goed uitgewerkt en gespeeld.

Wat scherpere editting en score zou fijn zijn geweest, maar soit.

Kan me overigens niet voorstellen dat hij een Oscar wint. Daar is het de film niet voor.

Wat een ongelooflijk dieptepunt voor Bullock. Zeer, zeer slechte en domme film. Bepaalde scenes (dat dansje in het bos bvb) behoren tot het slechtste wat ik de afgelopen jaren heb gezien.

Rommel.

Aardig ruwe western, waarin in principe niet al teveel gebeurt. Waar derhalve veel aandacht aan geschonken wordt is de sfeer die zeker verdienstelijk wordt weergegeven, mooie muziek ook. Maar ja, die Hillcoat is geen Sergio Leone en je wordt er nooit echt door meegevoerd.

Kleine 3 sterren.

Niet helemaal geslaagde docu.

Het is zeker wel interessant en bij vlagen aangrijpend, maar de uitwerking is niet helemaal optimaal.

Zo komen er veel te veel imbecielen aan het woord die te dom zijn om zinnig commentaar te leveren. Het vervelende is dat de interviewer/onderzoeker schijnbaar een observerende docu wil maken en hij laat ze dan ook telkens gewoon door ratelen met hun blinde haat, in plaats van af en toe eens wat tegengas te geven.

Weliswaar ietwat teleurstellend, maar zeker verre van een slechte film.

Grootste probleem is toch wel het scenario dat verhaaltechnisch wel erg weinig nieuws biedt en niet erg boeiend is.

Maar de uitwerking mag er verder zijn. De digitale look is prachtig en je kijkt echt je ogen uit.

Je ziet elke vezel in de kleding zitten, make-up bij de acteurs heeft nauwelijks zin meer want je ziet elke porie en elk klein puistje. Op zich best wel gewaagd in dat opzicht.

De paar schokkerige shots zijn inderdaad een beetje onhandig gedaan en ik snap de bedoeling ook niet helemaal.

Samengevat heb ik me prima vermaakt, de vrij lange speelduur vloog voorbij, maar bij een Mann heb ik toch andere standaarden en dit onderwerp is toch niet echt wat ik hem graag zie doen.

Ik ben in ieder geval erg blij met de digitale omslag en ik verwacht dan ook binnenkort een geweldige film van Mann in een hedendaagse setting.

Hoe je van zoiets als bodybuilding toch nog een uitermate vermakelijke docu kunt maken.

Ik lees hier dat bepaald niet iedereen onder de indruk is van de sport (ik heb er ook niet heel veel mee) maar heb toch wel uitermate veel respect voor de discipline die die gasten hebben. Je moet echt door heel wat fysieke en psychologische grenzen wil je je meten met de top in zo'n sport.

Ik heb trouwens Arnie nog nooit zo sympathiek gezien als in deze docu. Innemende kerel was/is het toch wel.

Erg originele film, soms ontroerend, soms erg grappig, zoals je van Anderson kan verwachten. Sandler vond ik zeker geschikt in zijn rol, hij gaf een zenuwachtig sfeertje aan de film dat wel goed paste.

Van mij ook 4 sterren dus en ik houd 'm within an arms reach.

Ik heb totaal geen verstand van de comic, maar dit was toch een aardige actiefilm.

Het verhaal loopt best aardig, al zitten er wel weer de nodige cliché's in natuurlijk. Het is wel een enorm gewelddadige film voor een Hollywood-productie. De andere Marvel-verfilmingen lijken hier echt kinderfilms bij.

Dat werkt toch wel goed, het geeft een beetje de indruk dat het niet speciaal gemaakt is zodat jonge kinderen hem ook mogen zien of het een fijn familie-avontuur is.

Het is gewoon keiharde actie, en da's op zijn tijd wel leuk..

Erg aardige pseudo-docu die vooral heel knap gemaakt is. Het is dat het op een gegeven moment wel erg uit de hand loopt, anders zou je bijna gaan denken dat het echt is.
Dit is ook mede een gevolg van het echt zeer goede acteerwerk, met name van de 'rechtbank'leden, zeer overtuigend.
Je gelooft die vrouw gewoon die helemaal kwaad wordt als zo'n linkse hippie bijdehand zit te doen en liedjes zingt die haar kinderen zouden kunnen beïnvloeden'. .

Er zijn twe aspecten, hier al genoemd, die me van een hoge score afhouden, op de eerste plaats is het wel erg tijdsgebonden. Oke, je zit nu ook met een Guantanamo Bay, maar hoe het hier gaat, met gewoon wat rebelse studenten, is nu wel erg ondenkbaar.
Doet me wel min of meer verlangen naar een eigentijdse variant van deze film, misschien met anti-globalisten en milieu-activisten of zoiets.

Ten tweede is het allemaal wel erg karikaturaal. Dat heeft ook z'n charme, maar het is nu wel een heel erg links-rechts verhaal waarbij werkelijk niemand een beetje genuanceerd is.

Aan de andere kant is het heel knap hoe Watkins hier, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een 'Das Experiment' WEL overtuigend en geloofwaardig weet te brengen hoe iets als dit compleet uit de hand kan lopen en geweld kan escaleren.