Opinions

Begon tijdens de optiteling al tamelijk vreselijk en bleef dat helaas 2 uur volhouden.

Will Smith doet precies hetzelfde als hij in elke film doet en dat dan binnen een absurd quasi-maatschappij kritisch verhaaltje (DONT JUDGE A BOOK BY ITS COVER!!1) .

Zonde van de tijd voor iedereen, niet in het bijzonder de kijker.

Idem hier.

Anno 2009 nog een boeiende film over romantische poëzie maken, ga er maar aan staan!

Maar de fijne sfeer en met name de acteurs maken er toch iets heel moois van. Whishaw is net als in Brideshead Revisited uitermate geschikt voor een rol als dit en Abbie Cornish, die ik eigenlijk alleen van naam kende, is werkelijk fenomenaal. Prachtige actrice, zo echt.

Hahaa. Absoluut erg vermakelijk filmpje.

Je moet echt zoals ik vooraf werkelijk geen idee hebben waar het over gaat en je hebt 90 minuten zalig creepy vermaak.

Dikke 3,5*. Vreemd dat deze film overal verder zo laag gewaardeerd wordt. Stukken beter dan de gangbare horrormeuk.

Hm.. 17, o.k. dan mag het.

Best wel ruk allemaal dit natuurlijk,maar ach, het doet op zich wel wat het hoort te 'bringen'. En allemaal zo lief met een goed hart en zo.

Why can't we be friends.

(Overigens zelden een film op t.v. gezien die zo slecht ondertiteld was. Een keer of 10 ondertitelden ze gewoon het tegenovergestelde van dat gezegd werd. Nu zat er ook wel veel 'hippe' straattaal etc. in, maar kom op, laat dat dan door mensen ondertitelen die er een klein beetje feeling mee hebben).

Grappige film, vooral Holly Hunter is echt geweldig. Film duurt best wel lang, maar weet interessant te blijven door de goede acteurs.

Leuk bijrolletje ook van Jack Nicholson.

De scene waarin Brooks zijn debuut maakt als nieuwslezer is echt hilarisch.

Verder een prima drama, mooi opgebouwd (beetje jammer idd van de duidelijke tijdsverschillen) en het is gewoon erg apart zo'n verhaal eens uitgebreid in een film te zien. Vind het toch wel een gedurfde film, meer dan op het eerste gezicht lijkt, vooral in Amerika. Juist die cowboy-country cultuur en het platteland daar, dat is iets wat wij hier helemaal niet kennen. in Amerika staat het veel dichter bij het publiek en dat is wel grappig.

Bravo, meneer van Groeningen, bravo.

Dagen zonder Lief was al schitterend maar deze doet er nog een paar stapjes bovenop.

Schitterend verhaal, prachtige personages en top notch gespeeld.

Heerlijke sfeer (mooi klein gehouden) en schitterende muziek met een aantal memorabele hoogtepunten.

Sentiment blijft gelukkig net binnen de perken (hoewel ik even begon te twijfelen bij de eerste ruzie) en het script brengt alles prachtig samen.

In januari dan toch nog de beste film van 2012 gezien.

O ja en, voor de terranda.

Wel een aardige film, waar je toch benieuwd blijft wat er nog allemaal gaat gebeuren. Eerlijk gezegd begrijp ik toch niet waar alle ophef over is (qua prijzen winnen bvb). Zo bijzonder is het allemaal ook weer niet. Er zitten teveel scenes in waarvan ik denk: 'wat voor nut heeft dit?'

Maar al met al best oke.

Nee, doet het ook voor mij niet echt helemaal.

De uitwerking is op z'n zachtst gezegd origineel wat voor Refn pleit en die Hardy (nooit van gehoord) is werkelijk geniaal in de hoofdrol.

Maar verder interesseerde me het maar erg weinig. Het is eventjes leuk om te zien wat voor een idioot het is, maar dat gaat na een tijdje wel vervelen en er gebeurt nauwelijks meer iets anders.

Een paar losstaande scenes zijn absoluut de moeite waard, als geheel is het niet echt heel goed gelukt.

Gisteren weer eens gezien. Blijft leuk, maar het script houdt het maar net. Die tegeltjeswijsheden aan het (snelle) einde zouden de film zomaar kunnen nekken.

Maar toch verlaag ik maar niet, want verder is de film gewoon enorm vermakelijk.

Tijdens de crap-game:

Sonny: I don't want that face looking at that face, when he is throwing my dice. NO NO NO. Jimmy, go get a towel from the bar, put it over his face

Frankie Cofeecakes: Come on Sonny, I dont want a towel over my face, its embarassing.

Sonny: Put em in the fucking bathroom!

.

Wel aardig misdaadfilmpje. De makers lijken wel erg goed naar The Wire gekeken te hebben (inclusief een aantal Wire acteurs die mee doen), maar dat niveau haalt het uiteraard nooit.

Kijkt wel aardig weg met soms een goed getroffen sfeertje, maar echt overtuigend wordt het allemaal niet, mede door niet altijd even goed gecaste rollen (met name Gere en Cheadle).

Tja, je kunt veel van Kitano zeggen, maar hij weet altijd wel een eigen stempel op z'n films te drukken. Ook hier heeft hij weer een eigenaardig sfeertje in de film weten te werken.

Scripttechnisch is de film gewoon erg zwak. Het verhaal loopt erg slecht en er zitten nogal wat dom geschreven scenes in.

Maar Kitano zelf weet zijn karakter duidelijk meerwaarde te geven. Het is natuurlijk heerlijk zo'n coole Yakuza zijn presence even te laten gelden als hij in L.A. arriveert. Je ziet die mensen echt zo kijken van wtf?!! Droge acteur is het.

Visueel had ik vaak het idee naar een jaren '80 Seagal-product te kijken, dat was wel wat jammer, maar Hisaishi weet er dan weer een rustgevende draai aan te geven. Vreemd om die muziek te horen in zo'n kitscherige, zomerse Los Angeles setting.

Maar het werkt.

Dan nog even uithalen naar de vreselijk slechte monologen van Epps, super irritant hoe hij telkens in zichzelf zit te praten om iets aan de kijker over te brengen, met de eindmonoloog in de auto als zielig dieptepunt. My god.

Ach ja, het is natuurlijk best een goede film en vooral goed geacteerd (zelfs door de kinderen, prachtig die meisjes).

Maar ik snap gewoon niet waarom ik binnen een paar jaartjes 2 keer de exact zelfde film moet kijken. Het is gewoon precies hetzelfde, maar dan in het Engels. Compleet nutteloos als je het mij vraagt. Zonder van de tijd, moeite en geld die ergens anders aan besteed hadden kunnen worden.

Mja, de film duurt wat te lang, maar het feit dat hip-hop er een grote rol in speelt maakt het al veel genietbaarder dan bijvoorbeeld 'My Best Friend's Wedding' om maar wat te noemen. Het romantische verhaaltje neem ik dan maar voor lief.

Het subplotje over de commercialisering van de hip-hop is wel leuk gedaan en deze film is al gewoon voor alle hip-hop liefhebbers de moeite waard om:

1) De Slick Rick - Doug E. Fresh freestyle.

2) Mos Def die geweldig leuk speelt en nota bene de hele film Queen Latifah probeert te versieren

3) Ren & Ten, the Hip-Hop Dalmatians met het nummer 'The Ho is Mine' Ik kwam echt niet meer bij.

Vond er niet zoveel mis mee. Deze geüpdate Rockyversie. Er valt genoeg op af te dingen hoor, maar het blijft natuurlijk een sentimenteel knokdrama dus dan verwacht je geen diepgravende logica.

Er zal wel een hele snowflake-clan langskomen hier die het maar niks vindt dat het om vrouwen gaat en ook nog zwart en ook nog lesbisch.. oh nee!!! Paniek!! maar het is tenminste weer eens wat anders.

Geheel tegen de verwachtingen in heb ik me geregeld kapot gelachen bij dit dwaze gedoe.

De Bruno-sketches vond ik destijds nogal vervelend en de trailer stemde me ook bepaald niet vrolijk, maar het werkt als geheel toch wel redelijk.

Het begon allemaal niet zo leuk,. al dat gedoe met die Aziatische dwerg en de verschillende standjes was vooral irritant, maar vanaf het moment dat hij in Amerika allerlei mensen gaat ergeren wordt het soms echt heerlijk genant. Echt plaatsvervangende schaamte, knap is dat.

De scenes bij de talkshow, het kijkforum ( dat filmpje), en de 'fighting-arena' waren wel de hoogtepunten.

Het gaat allemaal nergens over en is geregeld volstrekt smakeloos, maar zoals hier al meer wordt gezegd, Cohen toont echt veel lef.

Idd, Fargo heeft hier werkelijk helemaal niets mee te maken. Dat is een larger-than-life misdaadcomedy vol typetjes, terwijl dit eigenlijk behoorlijk realistisch opgezet is. Onbegrijpelijke vergelijking imo.

Wel een erg aardige film verder dit. Schijnbaar eenvoudig, maar o zo knap gemaakt (en geacteerd). Einde was niet helemaal wat ik ervan hoopte maar toch wel een prima filmpje.

Redelijke film. Kijkt lekker weg en vooral de twee acteurs zijn natuurlijk een meerwaarde, maar veel te braaf en voorspelbaar om zelfs maar in de buurt te komen van een topper.

Mwa, film die het duidelijk moet hebben van wat weirde bijkarakters, intermezzo's en hier en daar wat aparte, maar grappige scenes. De hoofdmoot is nogal leeg, en erg duidelijk geimproviseerd gespeeld.

Wel grappig dat veel mensen Gallo goed vinden acteren, want hij is hier gewoon zoals hij altijd is.

Hij acteert een beetje op z'n Woody Allens, doet eigenlijk niks, maar is gewoon zichzelf en lijkt te zeggen wat in hem opkomt op dat moment.

Het ziet er allemaal wel lekker depri en dysfunctional uit. Maar het blijft niet meer dan een beetje lachen om idioten. Soms leuk, soms niet.

Op een gegeven moment werd het me echt teveel bij dat etentje, had echt zin om ze toe te schreeuwen van hou allemaal toch je smoel met dat domme gezever, was echt te erg. En er kwam maar geen einde aan.

Soundtrack was zeer oke inderdaad. Leuke rol ook van Joaquin Phoenix in deze originele komedie. Wel een beetje erg vergezocht, ik bedoel die basis leek wel een soort South Central, maar toch wel grappig.

Brad Pitt is het enige lichtpuntje in dit verder nogal hopeloze zooitje.

Als je zoiets ziet krijg je toch vooral waardering voor mensen als de hier veelvuldig genoemde Tarantino en Ritchie die zoiets als dit wél tot een goede film weten te maken.

Deze film wil net zo stoer en cool zijn en doet dat door 2 uur lang keihard in je oren te schreeuwen dat HET TOCH ECHT WEL HEEL STOER EN COOL IS, zodat het precies het averechtse effect krijgt.

De hele voorspelbare trucendoos wordt opengegooid om de fans met lage standaarden te pleasen van quasi-hippe muziekjes en allesverhullende montage tot quirky personages, flauwe cameos van bekende sterren en onzinnig gebrabbel dat voor humor moet doorgaan.

Dat iemand verzon om Brian Tyree Henry een cockney accent te geven was wel een klein dieptepuntje. Mijn hemel.

De actie komt er op neer dat mensen op een rijdende bullet train kunnen springen en zich dan vast kunnen houden (!!). Tja. Rommelige onzin. Overigens ook doodzonde van de locatie want een bullettrain en Japan daar kun je toch wel wat meer toffe mee dingen mee doen dan dit.

Ik zie nu trouwens dat deze rehgissuer het al eveneens hopeloze Hobbs & Shaw en Deadpool 2 gemaakt heeft.

Daar past dit eigenlijk precies bij in het rijtje. Flauwe puberhumor en inhoudsloze stoerdoenerij.

Verrassend genoeg behoorlijk onderhoudend filmpje.

Goed is het zeker niet, met name qua acteerwerk zijn er behoorlijk wat kanttekeningen te plaatsen. Vooral bij die meiden en ja, ook bij Aguilera zelf helaas.

Vooral als ze niet op het podium staat en doet waar ze goed in is, het dramatische vlak, wordt het soms nogal pijnlijk om te zien.

Eenmaal op het podium daarentegen heeft de film prima scenes en optredens, helemaal niks mis mee. Het verhaaltje is natuurlijk niet bijster origineel, maar weet toch wel te boeien en veteranen als Cher en Tucci doen het erg leuk.

Die Cam Cigandet of zo? Ken hem verder niet maar hij lijkt als 2 druppels op mn neefje, wat me nogal afleidde.

De sterrencast is nogal storend hier. In elk klein bijrolletje moest kennelijk een bekende acteur waardoor je alleen maar zit te letten hoe die acteurs op de betreffende presidenten letten. Nutteloos.

Verder met name in de 2de helft wel erg Hollywood. Men wil er echt veel teveel historische gebeurtenissen in verwerken, waardoor met name de band met zijn zoon wel erg ongeloofwaardig wordt.

Verder vooral Hollywoodvakwerk.

Best een leuke film ja, deed mij inderdaad ook veel aan die Simpsons-aflevering denken. En het einde (onder de tonen van Oasis - Stop Crying your Heart out ) was goed gevonden.

Toch heb ik het idee dat er meer in had gezeten met een betere cast en vooral regisseur. Wat me overigens erg irriteerde: waarom doet hij van die ontzettend domme dingen als hij terug in de tijd reist? Bij die brievenbus staan? Dat stuk glas aan dat ventje geven? Had toch allemaal veel simpeler gekund?

Prachtig geanimeerd natuurlijk, misschien wel het mooiste dat ik ooit gezien heb.

Het is echter wel jammer dat het hele gebeuren vooral over kalverliefde/puberromantiek gaat (met name de eerste twee delen), waar je als volwassene echt niet helemaal in mee kunt gaan.

Best apart, behoorlijk sfeervol en vooral heel erg Neil Jordan, dit.

Echter, ik had vooraf geen idee wat voor soort film het was en ik heb weinig tot niks met dergelijke vampierromantiek en het deed me dus ook niets.

Helaas. Meer geschikt voor fantasy fans.