Opinions

Sodemented Cinema is een label met een aantal wel heel perverse films. Zoals bijvoorbeeld Dard Divorce van Olaf Ittenbach, alleen de hoes van die DVD al. Een andere is dan The Sinful Dwarf, waar een dwerg vrouwen mishandelt en laat misbruiken door mannen.

Maar ook films met belachelijk grote hoeveelheden functioneel bloot zoals Girl Slaves of Morgana Le Fay en Nuda Per Satana doen mee aan dit label. En af en toe zit er zowaar een 'pareltje' tussen. Zonder enige verwachtingen begonnen aan deze Sacred Flesh.

Het begint allemaal niet al te best deze Sacred Flesh. Maar een filmpje als deze moet natuurlijk opbouwen. Maar de saaie, langdradige en zinloze conversaties doelen op niks en deden mij niks. Alhoewel, deze deden mij bijna de film af te zetten. Maar aan de andere kant zat er een hoop functioneel bloot aan te komen, en om een film al na een kwartier af te zetten..

En ja, na een klein halfuur zien wij een non zichzelf verwennen in haar nonnen kledij. Maar als je hiervoor een film gaat kijken, kan je toch net zo goed gewoon een pornofilm opzetten. Want voor acteerwerk of geniale regie hoef je het ook niet te doen.

En zo blijft het dit gehele dikke uur doorgaan, want het is allemaal net een pornofilm met verschrikkelijk saai conversaties ertussen af en toe, niet meer niet minder. Allemaal leuk en aardig hoor, zo'n 'Nunsploitation' film, maar niet écht voor herhaling vatbaar.

Leuk om in je collectie te hebben bij de films van dit label, maar meer ook niet echt. Sterretje

Retribution lijkt een leuke horrorfilm te worden. We zien het vermoorde meisje al in de 2e scène al terug komen. Niet een écht schrikmoment, maar 'creepy' is het wel.
En ook al snel komen de bewijzen naar boven dat Yoshioka zelf de moordenaar is, toch vind ik het jammer hoe 'obvious' dit gebeurd, iets subtieler had eigenlijk best gemogen.

De droom van Yoshioka is de eerste poging om echt ongemakkelijk te worden, maar helaas. Totaal niet angstaanjagend, maar het is dan ook geen échte horrorfilm volgens de genreaanduiding. Wat daarna gebeurd met de geest van het slachtoffer laat inderdaad zien dat het geen echte horror is, alhoewel het standaard meisje met lange haren wel aan bod komt.
De verschijningen zijn minder subtiel dan in de meeste horrorfilms à la Ringu, Ju-On en Shutter. We lijken ook niet echt te maken met een geest die ons bang wil maken, meer met een geest die ons wat wilt zeggen. Desalniettemin is het allemaal behoorlijk 'creepy', ook al is dat misschien niet de bedoeling.

Toch waren er ook wel enkele dieptepunten. De scenes in de auto's bijvoorbeeld. Wat slecht gemonteerd! Ook de achtervolginsscène van Shinya zag er eerder lachwekkend uit dan spannend.

Maar toch naar het einde toe, als er veel duidelijk wordt blijkt het allemaal behoorlijk vergezocht.

Ondanks dat alles keek Retribution gewoon heel erg lekker weg. Ik heb me geen moment verveeld, en het mysterieuze hield mij als kijker meer dan genoeg bezig. Een sterke film was het dus zeker.

Tegenvaller.

De film begint allemaal wel leuk, zoals al eerder gezegd is het jongetje zelf wel wat irritant, maar daar hebben wij om kunnen lachen. Het begint allemaal wel leuk en ik vind Satan zelf eigenlijk best een enge vent lijken, ook leuk dat hij niet paat en dat we niet achter zijn identiteit komen.
Er zijn enkele grappige scènes zoals in de feestwinkel, in de kelder en vooral op het parkeerterrein waar er punten worden gescoord door blinden omver te rijden met een winkelwagen.

Maar het is allemaal wat saai, het duurt allemaal wat lang en zeker het einde, daar komt geen eind aan.

Als 'horror/komedie' slaat de film de plank behoorlijk mis. Als komedie/horror slaat de film de plank compleet mis.
Grappig is het niet, bloederig en/of eng is het ook niet.

I was geweldig, II was voldoende. De rest is troep.

Wat doet het zevende deel (!) in de Saw serie goed, en wat deed het slecht?

Laat ik beginnen bij het begin, de openingsscène was aardig. Maar ik mis als kijker ook maar enige binding met de personen in deze scène. Als opening doet 'ie het goed, en het was leuk om te zien hoe het publiek reageerde.

Het verhaaltje in de gehele Saw reeks is natuurlijk verwaarloosbaar, het is al snel duidelijk dat het slechts een excuus is om de meest zieke martelingen te vertonen.

Enige probleem hier was, dat de gore vooraan staat, en weer enige binding met de slachtoffers niet aanwezig is. Wat bij het eerste deel er wel was, was er hier niet.

Het is vooral een film voor de liefhebbers/fans van gore, het gaat maar door, en het gaat maar door. Het gaat eigenlijk nergens over, maar de zieke scènes blijven komen.

1,5* voor Saw VII

Met Scar zien we al direct in de intro dat het gaat om een simpele b-horrorfilm. Niet meer, niet minder. Het oogt allemaal al wat cheap, de intro.
Ook in een van de eerste scènes waarin het bezeerde meisje wordt verzorgt door een volkomen vreemde. Ik ben bang dat ik dit filmpje niet erg serieus ga nemen. Dit later bleek een flashback te zijn, hopelijk volgen er niet teveel.
Ook op het 'feest' zijn de acteerprestaties niet om aan te zien, mijn god wat slecht die tienertjes. Ook de uitreiking en de vader die zijn dochter feliciteert, tenenkrommend.

Eigenlijk leek deze Scar wel een aflevering van die tienerseries op Jetix. Mijn god wat slecht geacteerd alllemaal.

De eerste martel scènes zijn op zich niet eens zo slecht, eigenlijk helemaal niet. Acteerwerk is natuurlijk niet al te best, maar de gore maakt een hoop goed. Behoorlijk zieke shit. By the way, de politie wil het verhaal van de jonge tiener voor de 5e keer horen. Maar er is niks te vertellen toch? Ze heeft het lijk gevonden, meer niet. Wat valt er verder nog te vertellen? De politie kan het lijk zelf toch bekijken?
Het lijk zelf zag er trouwens wel tof uit! Vlak daarna zagen we een tweede lijk, ook deze zag er weer een lijk, ook deze zag er weer goed uit.

Eigenlijk lijkt de hele film het te moeten hebben van gore, gore en nog is gore. Het acteerwerk is slecht, het verhaal is simpel en niks overtuigd echt, behalve de gore zelf.
En wat dat betreft kijkt deze film eigenlijk nog best lekker weg zelfs. Ondanks de ergernissen qua acteerwerk en simpelheid, Misschien dat ik Scar dan toch een voldoende ga geven?
Alhoewel ik mij ook kan ergeren aan het acteerwerk in de martel scènes maken de gore dingetjes een hoop goed, denk aan het bloed pompen bijvoorbeeld, heerlijk!
De uiteindelijke dader kwam eigenlijk ook behoorlijk onverwachts. Wat hij zijn slachtoffers doet is ook behoorlijk, misschien nog wel toffer dan in de visioenen die we eerder zagen. Maar helaas, dan komt er weer zo'n voorspelbaar einde.

Scar zou bijna tegen een 2,5 aan tikken, maar ik houd het toch bij een 2*. Scar keek lekker weg, maar heeft te weinig buiten de gore om om lang bij te blijven, jammer. Er had meer in gezeten.

Tijden geleden dat ik het eerste deel van de trilogie en inmiddels 'quadrilogy' zag.

Tijden geleden toen ik hem vooral keek omdat de film 'eng' zou zijn, dat viel toen der tijd al mee, en nu natuurlijk helemaal.

Gisteren keek ik hem maar opnieuw, omdat er natuurlijk een 4e deel in de bioscoop komt.

De film begint goed, de openingsscène is fenomenaal, en 'Ghostface' wordt geïntroduceerd. De knipoogjes naar andere horrorfilms en horrorklassiekers, de regels van de horror die uiteindelijk toch gebroken worden en vraag wie de dader nu eigenlijk is maken dit een film die lekker wegkijkt. De film duurt dan ook bijna 2 uur, maar het gaat als een sneltrein voorbij.

Scream 2 vanavond maar eens herzien. Het tweede deel van de serie duurt zoals al eerder gezegd te lang, 2 uur lang naar een hersenloze slasher kijken, ik moest af en toe toch gapen.

Ondanks dat is de film toch wel onderhoudend, het blijft spannend wie de killer deze keer is, en op het einde raak je toch wel verrast. Ondanks dat het motief van de één niet echt duidelijk was.

Ook al eerder is gezegd dat het allemaal toch wat op een herhalingsoefening lijkt, en eigenlijk is dat ook wel een beetje zo. Je krijgt toch het gevoel alles al is gezien te hebben, en de verwijzingen naar andere horror films kenden we in het eerste deel ook al.

3 sterren.

Tijd voor Scream 3, het einde van de trilogie.

De film begint aardig, de openingsscène is spannend, maar niet zo leuk als die van deel 1 en 2. De film duurde weer wat te lang, bijna 2 uur lang voor een simpele horrorfilm.
De humor en verwijzingen naar eerdere horrorfilms is er nog wel, maar wel minder aanwezig, en dat is jammer. Het acteerwerk is wel weer in orde, maar Gale Weathers is maar een saai personage in dit derde deel (dat haar ), waar ze in de andere 2 delen juist heel leuk was om naar te kijken, en ook alles op alles zette om haar show te verbeteren.
Het geen met haar moeder is ook wat té, zeker de momenten onder dat laken en dat ze weer terugkwam waren eigenlijk vooral onzinnig.

2,5 sterren voor het derde deel.

Vermakelijke film!

Scream 4 begon al goed met de lachwekkende openingsscène, dat voorspelde al veel goeds.

Eigenlijk verliep de hele film wel prima, precies zoals je zou verwachten. Ook de nodige knipoogjes naar het origineel, wat ik wel kon waarderen. Alleen de moorden, het leek Saw wel. Zoveel bloed had ook weer niet gehoeven.

Ook de nodige schrik momentjes, waar ik zelf niet echt problemen mee heb. Mijn vriendin echter wel, die gilde het hardste van de hele zaal.

Het einde begon goed, het motief van de dader was duidelijk, en het zou fijn zijn geweest als eindelijk is een keer Sidney zou overlijden.
Maar helaas, het einde duurde wat te lang, en was totaal ongeloofwaardig (al is dat ook niet de bedoeling). Het ging ook veel te lang door. Het was eigenlijk gewoon té.

Beter dan deel 2 en 3, doet het niet slecht naast het origineel.

The Screwfly Solution lijkt aan de ene kant een prima filmpje te worden, aan de andere kant lijkt het ook een filmpje te worden à la Homecoming, waar de ondertoon té aanwezig is. Ach, het kan niet veel slechter worden als Homecoming.

Al weet je natuurlijk al dat dit nergens over gaat kan het toch best aardig worden. De acteerprestaties lijken oké, behalve die van de dochter dan.

Er zijn enkele toffe scènes te vinden, in de vorm van het verhoor bij de stripper-killer. En de terugblik van de 'kill' zelf natuurlijk. Ook zie je natuurlijk hier de onzinnige hoeveelheid bloot die de hele serie va n Masters of Horror kent. Maar aan de andere kant zie je ook een zéér zieke steek-scène.

Als duidelijk wordt wat er precies aan de hand is lijkt de film aan de ene kant ook een onzinnige kant op te gaan, maar dat kan ook meevallen natuurlijk. De scène in het vliegtuig met de schreeuwende vrouw bijvoorbeeld, tenenkrommend slecht, maar desondanks eigenlijk ook gewoon leuk om te zien. Het leren rijden en schieten van de dochter is ook zo typisch, het gaat nergens over, het is tenenkrommend slecht, maar ik erger me er totaal niet aan, het kijkt lekker weg.

Jammer dat het op een gegeven moment meer over het gezinnetje gaat, dan over het probleem zelf.

En dan blijkt dat de film alweer op haar einde zat, het keek lekker weg, maar meer ook niet.

En dat sci-fi einde had van mij niet gehoeven, made no sense.

Voordeel van de twijfel, omdat 'ie zo lekker wegkeek.

Mijn eerste horror uit Turkije, geen idee wat ik moest verwachten, maar ik was benieuwd. Ook was ik gewaarschuwd voor een doodenge film door een vriend van Turkse komaf, hij raadde mij ook 'D@bbe' aan, deze zou nóg enger zijn dan Semum.

Helaas werd Semum echter nooit echt eng, het eerste uur van Semum is sfeervol, onheilspellend en op zich leuk om te zien. Maar eng wordt het nergens. De film duurt echter een kleine 2 uur, dus was er nog een uur om eng te worden.

In dit 2e uur van de film komt de Turkse exorcist naarboven, en af en toe doet de film een poging eng te worden, maar deze mislukken allemaal jammerlijk. Toch is de film wel interessant om te volgen, en ondanks de belachelijk slechte special effects in de laatste 20 minuten verpestte dit de film uiteindelijk niet. Want de laatste 20 minuten waren ietwat belachelijk te noemen, het maakte het verhaal wel een aardig kloppend geheel.

Uiteindelijk is Semum best een aardige film die ondanks de lange speelduur absoluut niet (te) lang aanvoelt, gelukkig maar. Ook wordt er aardig geacteerd, vooral Canan is goed gespeeld, Volkan iets minder.

Het eerste uur was erg interessant, het tweede uur wordt meer horror maar nooit echt eng. De special effects zijn helaas verschrikkelijk slecht, nog net 3 sterren voor Semum.

Mutant Girls Squad is weer een aardig tof J-Sploitation filmpje van onder andere de regisseur van The Machine Girl. Ook de regisseurs van Tokyo Gore Police en Samurai Zombi hielpen mee aan deze film. En het is op zich best geslaagd.
Ik zag eerder The Machine Girl, ik was toch wel érg verbaasd hoe goed ik deze film vond en er nu weer aan terug denkend bedenk ik mij dat ik mijn stem maar is moet verhogen naar 4 sterren, in plaats van 3,5. Deze Mutant Girls Squad krijgt van mij een krappe 3 sterren.

Het begint allemaal lekker simpel, we zien een Japans schoolmeisje gepest worden, dit deed wel even denken aan het begin van The Machine Girl. Waar dat een wraak film was, is deze film meer fantasievol en nog steeds compleet over-the-top.
Maar als de 16e verjaardag van Rin compleet uit de hand loopt veranderd zij zelf in een halfmutant. En deze slachtpartij is slechts het begin van een zéér zieke film. Het hoofd van haar moeder wordt eraf geschoten, en het hoofd van haar vader wordt afgehakt en beland op de verjaardagstaart.
Maar Rin vecht terug en richt zelfs een bloedbad aan in de stad. Bakkers, interviewers en 'jagers' worden afgeslacht, honderden liters bloed vloeien over het beeldscherm heen, en dit is slechts het begin.

Het hele verhaaltje waar de film het ook van moet hebben is dan weer wat minder, de mutanten vs. de mensen was niet echt interessant te noemen, alhoewel het wel zorgde voor een aantal mooie beelden tijdens het uitroeien van de mensheid.

Het keek wel lekker weg allemaal, je verveelt je eigenlijk nooit écht, ondanks dat het erg veel van hetzelfde is.
Want de gehele film lang is het bloed, bloed, bloed. De film moet het daarvan hebben, waar dat het eerste uur zeker goed uitpakt gaat het op een gegeven moment toch wat vervelen en wordt het wat afgezaagd allemaal, gelukkig herpakt de film zich wel met een spectaculaire finale.

Als actiefilm doet deze film het weer prima, maar het weet zich niet echt te onderscheiden, ondanks de originele insteek in de vorm van die mutanten. Al met al kleine 3 sterren, geen miskoop.

The Serpent and the Rainbow. Ik kwam deze titel tegen in de Boudisque, en hij was mij al wel vaker getipt. Ik kon hem dus niet laten liggen. De import DVD met een dikke rode ronde 18 erop liet ik nog even in de kast liggen. Tot deze avond.
Grappige is nog wel dat de film gewoon met Nederlandse ondertiteling te zien is, wat niet op de achterkant stond en ik niet had verwacht. Echt een toegevoegde waarde heeft dat hele 'import-dvd' hier niet.

Maar dan nu over The Serpent and the Rainbow. Laat ik vooraf even zeggen dat ik de titel van deze film echt geweldig vind, wat een schitterende naam voor een film. Dit kon eigenlijk al bijna niet stuk.
Een regisseur met veel middelmatige films, maar ook enkele toppers op zijn naam. Geen constante kwaliteit, wel een hoge kwantiteit. Volgens sommigen de beste Craven ooit, beter dan A Nightmare on Elmstreet vond ik deze film dan weer niet, beter dan Scream ook niet, maar het komt zeker wel in de buurt.

De sfeer in deze film is subliem en vooral tijdloos. De gehele film is trouwens tijdloos, want dit kan nu net zo goed in de bioscoop draaien, bij wijze van spreken.
Het acteerwerk is top, de setting is geweldig en sommige karakters zijn geweldig. Bij vlagen is de film doodeng, (de nachtmerries bijvoorbeeld), de film is meelevend en het zombie gebeuren wordt is een keer van een andere keer bekeken. Geen duizenden levenden doden die ons achtervolgen, maar een (waargebeurd) verhaal over hetgeen tussen de aarde en de hemel.

The Serpent and the Rainbow is een film waarin je je anderhalf uur lang niet verveeld, geen minuut. Het kijkt heerlijk weg en het is een lange achtbaanrit in het warme Haïti.
De film eindigt helaas minder sterk en dit haalt de film dan ook gedeeltelijk onderuit, een held en heldin die de schurk naar de hel sturen is mij iets té idealistisch en staat niet écht in contrast tot de rest van de film. 3,5 sterren.

Ik twijfel, was deze film een dikke 4 sterren waard? Ik ga nog even voor de 3,5.

Een ervaring was het zeker. We krijgen de hoofdrolspelers allemaal goed te leren kennen, de flashbacks doen hun werk goed.

Bloody Reunion schommelt tussen de genres horror en drama. De horror liefhebber krijgt waar hij voor komt, een geweldige slasher met geniale 'kills'. De martelscènes waren meedogenloos, ik zag ze zelden beter.

De drama liefhebber krijgt ook genoeg om van te smullen. Door de lange opbouw krijgen wij al snel meelij met de karakters, geen enkel van hen irriteert mij gelukkig. Dat laatste noem ik even, omdat er bij de meeste horrorfilms met jongeren/jong volwassenen er altijd wel één irritant ventje bij zit.

De flashbacks zijn verontrustend, we krijgen steeds minder gevoel bij de lerares, en steeds meer gevoel bij de leerlingen.

Als slasher scoort deze film een ruime, zéér ruime voldoende. In combinatie met drama, een politieke ondertoon en een verrassing aan het einde krijgt deze film een ruime voldoende.

De twist aan het einde doet mij deze film geen 4 sterren geven, want die begreep ik helaas niet helemaal.

3,5 dus.

Shaun of the Dead is een erg leuke horrorkomedie, waar je enkele keren zeker met een brede glimlach naar zal kijken.

Qua horror hoef je niet al teveel te verwachten, op één enkele scène is het allemaal vrij milt. En dat mag ook wel, want het is niet bedoeld om te choqueren, het is bedoeld om je te laten lachen. En dat werkt wel.
Het begint allemaal al erg leuk als we zien hoe Shaun gehecht is aan 'The Winchester', moest erg lachen toen hij serieus overwoog om daar een tosti te eten in het kader van een 'romantisch diner'.
Ook leuk om te zien hoe de wereld al erg snel veranderd, en iedereen in zombies veranderd. Maar Shaun en zijn vrienden hebben dit zelf niet door, want zij gaan zelf door het leven als verkapte zombies.
En Shaun zijn beste vriend Ed, daar hoef je geen woorden aan vuil te maken. Geweldige vent.

Eerste uur bevalt dus erg goed, geen enkel moment mij ergens aan zitten ergeren. Maar als ze dan in The Winchester aankomen, zakt het wat in. De humor wordt minder, en het dramatische aspect komt naar voren. De kracht van de film tot dan toe was juist dat je het niet serieus hoeft te nemen. Beetje jammer, want sympathie weten de karakters in ieder geval niet op te wekken.
Maar ook het laatste halfuur keek wel gewoon lekker weg, en ook het einde als we Ed terugzien in de schuur van Shaun was toch wel een leuke verrassing.

Al met al een verdiende 3,5*

Shutter is niks anders dan een geweldige film. Bijna alles was perfect in deze film, verschrikkelijk goed.

Laten we beginnen bij het begin, de aanrijding. Dit was natuurlijk wat cliché en simpel in beeld gebracht. Maar toch vroegen wij ons af waarom Tun zo graag door wou rijden?

De eerste verschijning vinden wij in de klassenfoto. Als Tun met zjin camera langs het gezelschap gaat zien we Natre ertussen staan. Niet een écht schrik moment, maar toch zo creepy dat het effectief is.

Als we de vorm van een gezicht zien op de klassenfoto wordt hier op ingezoomd. Het hoofd van Natre draait in een keer met een hard geluid, zo effectief zag ik een schrikmoment haast nooit.

Zo zijn er nog véél meer enge momenten in de film, de een effectiever dan de ander. Maar de totale sfeer, setting en het acteerwerk maakt deze film zo overtuigend. Het einde, daar hoef ik niet eens over te beginnen, wat ziek! En zo verschrikkelijk creepy, jezus christus.

Het enige minpunt is dat je op een gegeven moment toch wat zat wordt van de hele tijd de schrikmomenten en het enge meisje, maar het mooie is dat de film zich op het einde verschrikkelijk goed herpakt.

Naast Eden Lake en Martyrs de beste horrorfilm die ik zag.

4,5*

Shutter weet op geen enkel moment het origineel te evenaren, of ook maar in de buurt te komen van het origineel. Maakt dit Shutter een slechte film? Nee!

De acteerprestaties zijn minder. Het verhaal is minder goed uitgewerkt. De originaliteit is natuurlijk ver te zoeken. Het is over het algemeen minder overtuigend. De vrienden van de fotograaf irriteren vanaf minuut 1.. Ga zo maar door.

Deze Shutter komt niet in de buurt van het origineel. Maar het is geen slechte film. Ik heb me zelfs erg goed vermaakt. Het is een luchtige horrorfilm geworden waar je in tegenstelling voor het origineel niet écht voor hoeft te gaan zitten.

Nergens wordt de film echt eng, wat toch wel de bedoeling is. Maar dat zal ook komen doordat ik het allemaal al heb gezien in de Thaise versie. Toch zijn er ook enkele verschillen en bevat deze film uit 2008 ook enkele originele dingetjes.

Ik heb mij geen moment verveeld bij deze Amerikaanse remake. Je wordt net als in het origineel direct in het diepe gegooid met het auto ongeluk en de foto's die daarop volgen. Geen gezeur, horror!

Het keek wel lekker weg, het acteerwerk is in deze aflevering geen serieuze stoorzender.

In dit deel werd de nadruk weer niet gelegd op de echte horror, het ging hier meer om het liefdesverhaal zelf. Mooi om te zien hoe dat aangetast raakt, maar echt serieus neem je het allemaal niet. Omdat de film maar 60 minuten duurt krijgt het liefdesverhaal ook niet echt de kans om zich écht te ontwikkelen, al had de film niet veel langer hoeven duren.

Serieuze stoorzenders zijn de special effects, de stem van Ida en het seksverslaafde mannetje. De pogingen om mij te laten lachen falen allemaal, jammer.

In het einde komt de echte horror aan bod, dit duurt allemaal nog geen 2 minuten, en het absolute einde, dat was dan weer zo'n flauwe afsluiter. Jammer hoor.

2 sterretjes, niet slecht deze aflevering.

Silent Bloodnight, zo'n film waarbij je aan de hoes al weet dat het niks gaat worden. Maar het is ook niet het leuke b-filmpje waar je dan nog op hoopt. Nee, het is veel erger. Op een gezonde portie gore weet Silent Bloodnight niks goed te doen.

Voor acteerprestaties hoef je het niet te doen, het is allemaal verschrikkelijk houterig, en daarbij werkt het irritante accent ook mee. Het accent is eigenlijk nog het ergste allemaal. Bekijk het filmpje alsjeblieft in de fast forward, dan hoor je het niet.

Al dat naakt in de intro, en die romantische muziek erbij. Als regisseur gooi je dit toch met een zélf in de prullenbak? Je weet toch wel dat dit niks gaat worden, dat heb je toch wel door?

Zoals eerder gezegd, als je ook maar iets van films af weet. Als je ook maar een tiental horrorfilms zag. Dan weet je toch dat dit niks ging worden. Ik vond Scream 3 een leuke film, maar deze helaas niet. Wat op de hoes wel beweerd werd.

Bekijk deze film met een grote bak popcorn, daarbij een lekker koud biertje, en ga alsjeblieft op je favoriete bank zitten. Misschien gaan die 90 minuten dan sneller voorbij. Sterretje voor de gore.

Crispin Glover, leuke acteur. Zette een geweldige rol neer in Willard, en zijn naam zag ik op het hoesje van Simon Says op de Free Record Shop site, Simon Says, voor slechts 2 en een halve euro.

En op zich waren die euro's aardig besteed, een leuk horrorfilmpje met een leuk verhaaltje. Natuurlijk, het stelt niet heel veel voor maar het filmpje bevat leuke gore, slappe acteerprestaties en een toch wel bevredigend einde. Het geheel zal ik al gauw weer vergeten zijn, maar de anderhalf uur heb ik me niet verveeld en zag ik een leuke horrorfilm over twee gestoorde broers.

You forgot to say Simon Says.

Had ik niet al gestemt op Sint? Ik heb hem wel in de bioscoop gezien vorig jaar! En nu zag ik hem in de winkel liggen, ik kon hem niet laten liggen. Sint is een toffe Nederhorror met een licht komisch tintje.

Sint begint al erg sterk met 2 toffe openingsscènes, waarvan de 2e het beste is. De enige overlevende zien we de rest van de film ook voorbij komen. Ook zie je direct dat Sint er niet omheen draait, goede gore en goede schrikmomenten, de sfeer zit er prima in en de horror komt 'direct' op je af.
De gehele film is Sint sfeervol, verveelt de film geen moment en zijn er gelukkig geen echt irritante personages. Verschillende karakters komen elkaar gedurende de film tegen en zo werkt de film toe naar een knallend einde.

Een geslaagde Nederhorror is Sint absoluut geworden, het is een film geworden die leuk is om ieder jaar een keer te bekijken. 3,5 sterren!

The Sixth Sense is natuurlijk een bekende horrorfilm die door velen doodeng wordt genoemd. Ik vond hem zelf bij vlagen ook behoorlijk eng, maar het is meer een mooi kloppend verhaal dan een simpele film die de kijker wilt eng maken.

The Sixth Sense bevat geweldig acteerwerk met het kleine jochie als uitblinker natuurlijk. De sfeer zit er vanaf minuut 1 goed in en de regie is vrijwel perfect. De muziek is ook erg goed en de schrikmomenten doen hun ding ook erg goed.

Het einde is geweldig te noemen, en ik had het ook absoluut niet door. Gelukkig wist ik niet dat deze film in zekere zin op The Others leek, anders was de verassing er wel af geweest. Daarnaast maakt dit het alleen maar leuker voor een herziening, want zo ga je de film toch op een andere manier bekijken.

4 dikke sterren voor The Sixth Sense, maar of deze dan ook echt zo'n hoge plek in de top 250 verdient? Ik weet het niet hoor.

Aparte film, een film waar je bij de aftiteling toch nog even over moet nadenken.

Achteraf wel het idee gehad dat ik de film begreep, soms heb ik dat idee namelijk niet.

Acteerwerk was erg goed. Zeker een pluspunt. Het verhaal zelf was goed, en de wending die het nam had ik niet verwacht, maar dat was geen probleem.

Ik zou het genre van deze film toch eerder omschrijven als horror/drama in plaats van drama/thriller. Het was op sommige momenten erg angstaanjagend, en daarbij ook niet al te realistisch.

3.5*

The Master of Gore. In zijn tijd zal Herschell Gordon Lewis dat zijn geweest. Tegenwoordig is zijn 'gore' natuurlijk niet veel bijzonders meer. Maar weet de film Something Weird toch te overtuigen? We zullen het zien.

De eerste 10 minuten van dit filmpje beginnen sfeervol waarna een belangrijke gebeurtenis volgt. Een man wordt geraakt door een elektriciteitskabel, en komt in het ziekenhuis terecht. Even later beschikt hij over bovennatuurlijke krachten. Hij kan bijvoorbeeld een zuster haar kaarten lezen, maar ook haar toekomst voorspellen.

De heks zelf ziet er dan niet echt tof uit, en haar irritante gelach en accent doen daar ook niet echt aan mee. Wat een irritant vrouwtje.

Maar haar andere look maakt een hoop goed natuurlijk, een beeldschone dame.

ALs bovennatuurlijke verschijnselen plaatsvinden begint de horror pas echt. Een geestverschijning, paranormale verschijnselen en andere kleine dingetjes. Maar het gaat allemaal zo langzaam. Het komt niet op gang, de conversaties zijn lang en sloom. Het sfeertje van in het begin van de film was niet echt meer aanwezig, na een klein uurtje kijken.

Als Cronin zijn zegeltje LSD inneemt volgen enkele vage scènes. Ondersteunt door nog vagere muziek. Cronin achtervolgt de heks in haar mooie vorm, maar even later zien wij haar ware gezicht en horen we haar irritante gelach weer.

Cronin hoopt meer duidelijkheid te krijgen van de moorden door middel van de LSD. En in de visioenen van Cronin zien wij ook af en toe wat gore voorbij komen. De meester van gore moest het in dit filmpje niet echt hebben van zijn specialiteit. Waar de gore eigenlijk érg weinig aanwezig is.

Het verhaal verloopt op een gegeven moment érg snel en op dat moment is het wat moeilijk te volgen. Maar aan de andere kant wist de film over het algemeen te vermaken, en keek het aardig lekker weg, ondanks de 'sloomheid'. Een toffe/vage soundtrack, een voldoende voor acteerprestaties en regie, en een geniaal verhaal/plot doen mij Something Weird 2,5* geven.

Toch een soort van jeugd-sentiment, deze inmiddels meer dan 10 jaar oude film. In de tijd van de video's heb ik deze film best vaak gehuurd bij de videotheek, en toen de videotheek eenmaal ging sluiten mocht ik hem houden. Erg vaak gezien, deze Soul Survivors. En eigenlijk zie ik nu pas echt dat deze film niet zo goed was als in mijn herinnering.

De film ging als een trein voorbij en ik en mijn vriendin hebben wel genoten. Hij keek lekker weg en dat anderhalf uur was zo om. Je hoeft er niet teveel bij na te denken, gewoon een simpel horrorfilmpje, alhoewel het einde je toch wel een klein beetje aan het denken zet (en doet teleurstellen)..

De acteerprestaties zijn allemaal niet slecht, de regie is niet amateuristisch te noemen en het verhaaltje deed me wel wat. Maar ik herkende dan ook een hoop, en een hoop dingen die ik vroeger écht eng vond, vond ik nu weinig aan. Eng wordt de film nergens, overtuigend ook nergens, en je zal hem ook gauw weer vergeten. Echt spannend is Soul Survivors ook niet te noemen.

Ik begrijp de lage score daarom ook wel, maar voor mij is deze film toch echt 3 sterren waard.

Splinter is puur vermaak, puur vermaak. Het weet op geen enkel moment boven vergelijkbare films (Reeker, Jeepers Creepers, The Hills Have Eyes) uit te stijgen, maar ik heb mij geen enkel moment geërgerd.

De gore liefhebber komt niet echt aan haar trekken, het ziet er allemaal wat nep uit met de dood van de politieagente als dieptepunt. Maar de dood van de vriendin van de crimineel maakt een hoop goed.
In tegenstelling tot vergelijkbare films heeft deze film erg goed acteerwerk te bieden. Het ventje dat ook in Joey speelt, de crimineel en het 'pittige' vrouwtje doen het allemaal meer dan prima!

Toch mist Splinter originaliteit. Het weet de kijker allemaal erg goed te vermaken, maar het is allemaal erg voorspelbaar. Ik wist direct al wat er ging gebeuren toen ze vuurwerk begonnen te gebruiken. En natuurlijk moet het eindigen met een grote explosie.
Maar buiten dat was het dus wel erg vermakelijk, 3 sterren zijn precies genoeg voor Splinter!

Na alle verhalen ook maar is begonnen aan Spoorloos, helaas is het toch wat tegengevallen. Ik was al is eerder aan de film begonnen, toen bleef het al hangen. Maar dat is alweer zó lang geleden.

Spoorloos begint er goed in de tunnel waar het stel vast komt te zitten. De wanhoop is voelbaar en er wordt goed geacteerd. Als het stel even later bij het benzinestation aankomt begint de ellende. Het vrouwtje verdwijnt.

De film houdt het op de laatste 10 minuten na geheel mysterieus. Wat we zien, en waarom we dit zien is niet duidelijk. We zien een man vrouwen in zijn auto proberen te krijgen. Helaas mislukt dit keer op keer. Het is duidelijk dat hij iets te maken had met het jonge stel, maar aan de andere kant interesseert/overtuigt dit mij eigenlijk totaal niet.
Ik ben niet iemand die het geduld heeft om anderhalf uur te kijken naar een film die maar wat 'aankloot'. Beter kan ik het niet verwoorden, want het leek werkelijkwaar nergens over te gaan.
Aan de andere kant kan ik ook wel weer begrijpen waarom men dit zo goed vind, maar mijn ding is het niet.

2.5* voor het einde. En het moment waarop Rex de psychopaat ontmoet.

Op zich vond ik Steel Trap helemaal niet zo slecht als hier wordt gezegd. Ik kan slechtere slashers bedenken, eigenlijk was Steel Trap gewoon heel erg prima.

Steel trap is natuurlijk niks bijzonders, een standaard slasher met een leuk uitgangspunt. Een aantal leuke personages, slap acteerwerk maar een geweldig decor in de leegstaande wolkenkrabber.

Het spelletje dat de killer speelt deed af en toe denken aan Saw. En de daarbij horende gore geeft deze thriller een behoorlijk horror aspect. Wel is de gore voor diegeen die daar niet tegen kan niet erg storend, want het komt niet genoeg in beeld om écht te shockeren. Gelukkig maar.

De killer zelf is alleen een grote teleurstelling. Een verschrikkelijk lelijk masker. Daarnaast ook totaal geen uitstraling als 'bad guy', lulletje rozenwater zou je het kunnen noemen.

Aan het einde wordt alles voorgekauwd met nog een aardige twist daarachteraan. Dat is op zich allemaal wel prima, we worden deze keer niet met vragen achter gelaten, en op zich nog een aardig tof einde op een manier waarop je het niet verwacht. 3 sterren.

Tegenvaller.

De introductie van de hoofdrolspelers begon aardig, op een gegeven moment werd het wel wat langdradig.
En dan begint het, een meisje klopt hard aan de deur om te vragen waar Tamara is. Het is 4 uur 's nachts, er woont geen Tamara in het huis waar het echtpaar verblijft.
Mysterieus, vervolgens vertrekt het mannetje om sigaretten te kopen. Dan begint de ellende.

De rest van de film is saai, langdradig en voorspelbaar. Ik heb het met mijn vriendin over verschillende dingen gehad, pas bij het slot eindigden wij met kletsen. En we hadden niks gemist. In het gehele middenstuk is niks noemenswaardigs gebeurd. Dit had ook achterwege gelaten kunnen worden, want de vreemden hadden de hoofdrolspelers ook direct kunnen vermoorden (?).
Maar de film moest een anderhalf uur duren natuurlijk.

Een sterretje.