Opinions

Saai.

Ik had gehoopt op een leuke slasher, maar ik kreeg iets flauws dat tussen zombies en vampiers in ligt.

The V Word begint goed met het geweldige Doom 3, helaas zien we de slechte acteerprestaties van de 2 jongens al snel naar voren komen. Maar in de Masters of Horror reeks is dat een pre.

Het mortuarium zelf zag er allemaal leuk uit, de lijken kwamen niet goed in beeld, maar de killer zag er wel aardig uit. De kill van de eerste jongen kwam wat onverwacht. Ik had verwacht dat de jongens samen tegen de killer zouden strijden. Het verliep toch anders dus.
(alhoewel)
Als de jongen terugkomt bij zijn vriend thuis snapt de kijker al dat er iets mis is. Het is al vrij duidelijk wat er allemaal staat te gebeuren.

Wat ik nou echt mis in de Masters of Horror serie is een leuke slasher à la Scream, I Know What You Did Last Summer en 7eventy5ive. Maar ook met "The V-Word" kreeg ik dat niet.

The V-Word zou van mij een lage score krijgen van een ster, maar daar komt een halfje bovenop voor het einde met het zusje en de vader, dat vond wel leuk gedaan. Ook de gore zag er allemaal aardig uit.

1,5*

Leuke aflevering, deze korte film van Mick Garris. Een stuk beter dan zijn vorige Chocolate gelukkig.

Maar toch, het is het allemaal net niet. Maar even beginnen met de spookverschijningen, enge geluiden en alles wat daarbij hoort. De hoofdrolspeler blijft zo rustig en kalm dat het ook niet in de buurt komt van 'eng'. De schrikmomenten zijn daarom ook totaal niet effectief, helaas.

Het acteerwerk is meer dan prima in deze aflevering, wat op zich best zeldzaam is in de Masters of Horror afleveringen.

Het is een mooi verhaal, hoe het boek werkelijkheid wordt, maar er had zoveel meer mee gedaan kunnen worden had ik het idee. Het was het allemaal net niet, terwijl het in potentie heel mooi had kunnen worden.
De gore en dergelijke was helemaal in orde, maar de duivel zelf vond ik toch wel een lachertje.

2*

Hij was goed, hij was zeer goed.

De setting is natuurlijk ideaal, de omgeving is prachtig en in het donker is het behoorlijk onheilspellend.

Er wordt goed geacteerd, met als uitblinker Lasse. Gunnar deed het helaas weer wat minder.

De personages worden goed aan ons voorgeschoteld, we leren ze echt kennen, en in de slotscènes komt dat zeker van pas. De spanning is voelbaar.

Het duurt lang voordat er wat gebeurd, dit is niet de typische horror-thriller. Toch is het ook een behoorlijk 'enge' film. Je blijft benieuwd wat er nou precies aan de hand is, je blijft benieuwd wat het nou precies is, en het is moeilijk te voorspellen wat er nou gaat gebeuren.

Het einde zag ik dan ook niet aankomen, een behoorlijke verrassing, maar wel een aangename.

Als horror doet de film het prima, de schrik momenten waren effectief en bepaalde dingen waren ook behoorlijk eng (dat gefluit vond ik zelf niet echt fijn).

Als mystery doet de film het ook prima, we weten niet wat er nou precies aan de hand is, en we zijn er als kijker erg benieuwd naar.

En dan nog maar even die fantastische soundtrack, zo simpel maar toch zo effectief.

4 sterren.

Aardig horrorfilmpje die inderdaad sterk deed denken aan Stephen King, en door het iets té aanwezige gelovige gezeur nog meer deed denken aan Desperation, deze film was wel een stukje beter gelukkig, maar een hoogvlieger kan ik The Visitation niet noemen.

The Visitation bevat een hoop clichés, maar ook een aantal originele gegevens. Af en toe misplaatste humor en slappe acteerprestaties, het blijft wisselvallig en nergens wordt dit filmpje eentje die je echt zal onthouden.

Na zo'n 50 minuten bevat de film een geweldige scène waar de Messias een man die al 40 jaar een bril drag, zijn hand gaf en de man kon weer zien. Geweldig gefilmd, erg sfeervol, kippenvel momentje.

Na dit hoogtepunt zakt de film echter in en blijkt het een vrij langdradig filmpje te zijn die zich herpakt tegen het einde aan. Het eerste uur was interessant genoeg, maar daarna wordt het wat saai. Het einde kan de boel gelukkig nog wel redden, en op zich was het dus wel een geslaagd filmpje. Krappe 3 sterren.

Noem mij een barbaar, maar dit is dus echt niks voor mij. Ik zag eerder al Nightmare Detective van regisseur Shinya Tsukamoto. Waar dat een dikke tegenvaller is, is dit gewoon niks meer. Tetsuo staat nog op mijn 'nog-zien' lijstje, maar ik weet niet of dat echt zo blijft. Deze 2e ontmoeting met Shinya viel zo ontzettend tegen, dat ik het even niet meer weet.

Het gaat allemaal zo verschrikkelijk langzaam, de hoofdrolspeler vind ik maar een irritante vent. Er valt zoals gezegd werkelijk geen touw aan vast te knopen. Het is allemaal véél te vaag. En dat laatste kan nog positief uitpakken, maar dat deed het niet.

Natuurlijk is het bij vlagen prachtig geschoten, natuurlijk zit het audiovisueel prima in elkaar. Maar dat kan een onsamenhangend geheel als dit niet redden hoor. Dit doet mij gewoon gapen, en absoluut niet rechtop zitten. Nee, Vital scoort geen voldoende.

Shinya Tsukamoto zal vast een geniaal regisseur zijn, maar ik denk niet dat het hem gaat worden bij mij. Geen voldoende, 1,5 sterren.