Opinions

Wat een ervaring weer, deze A Tale of Two Sisters. Zuid-Koreaanse horrorfilms zijn over het algemeen best prima te noemen, maar dit pareltje zal wel het absolute hoogtepunt zijn. Want veel beter dan dit zal het niet worden.

Een ervaring is het juiste woord wel, want ik en mijn vriendin kropen af en toe wel tegen elkaar aan, zo beangstigend was het wel. Af en toe? Bijna de gehele tijd eigenlijk, 'ik zag een meisje onder het aanrecht'.
Maar het gaat veel verder dan alleen eng, want de relatie tussen de zusjes, de stiefmoeder en de vader zit prima in elkaar en de kijker krijgt al snel een bloedhekel aan zowel de vader als de stiefmoeder. Het dramatische aspect is succesvol en raakt mij geheel. Iets dat bij mij nog nooit is gelukt door een Aziatische film.

Er wordt overtuigend geacteerd en de film bouwt fantastisch op naar een fenomenaal hoogtepunt. Minimaal gebruik van muziek, maar als dit gebruikt wordt is het huiveringwekkend en doodeng.
Schrikmomenten zijn er niet heel veel, een huiveringwekkende sfeer is er de gehele (bijna) 2 uur.

Was A Tale of Two Sisters dan 5 sterren waard? Nee, ik wil na een film niet uren lang liggen nadenken over het einde, want onbegrijpelijk was het wel te noemen. Na het lezen van een uitleg hier op Moviemeter werd er al meer duidelijk, en het leek zelfs behoorlijk op mijn eigen verklaring.
Dit alles maakt het natuurlijk wel een leukere herziening, die er ongetwijfeld snel gaat komen! 4 sterren voorlopig.

Jeepers Creepers was destijds een erg goede horrorfilm, is Jeepers Creepers dat nu nog steeds? Ik zeg ja! Want dit moet toch wel een van de meest spannende horrorfilms zijn geweest uit de laatste jaren. De spanning is om te snijden, jammer dat de film na ongeveer een uur zijn engheid kwijt raakt, en door paupere special effects zichzelf toch ietwat belachelijk maakt.

Maar het eerste uur is prima, alleen al de toeter van de auto van de creep is al angstaanjagend genoeg. Jeepers Creepers bewandelt vele clichés gedurende de film, met als hoogtepunt de domme beslissingen van Darry, en Trish die tegen de creep zegt dat hij haar moet nemen.

Het filmpje is daarbij ook behoorlijk voorspelbaar, maar dat stoort eigenlijk niet eens echt. Het verhaaltje om de creep heen is natuurlijk weer leuk verzonnen en hier wordt ook leuk gebruik van gemaakt in de vorm van Jezelle.

De special effects zijn helaas minder, en dit had toch anders gekunt. Toch kijkt de gehele film heerlijk weg en is het op geen enkel moment saai.

Héél, héél erg slecht. Deel 1 was tof, prima, heerlijk, een dikke 3 sterren. Deel 2 krijgt een halfje. Het filmpje is compleet belachelijk te noemen en vraagt erom eerder afgezet te worden. Want wat was dit slecht zeg.

De meest cliché karakters komen aan bod, een nerd, 20 macho's, rondborstige tieners en wijze leraren die na 5 minuten al dood gaan.

Het pad der clichés wordt keer op keer bewandelt en er is werkelijk niks vernieuwend te vinden in deze 'film'. Half sterretje dan maar?

Veelste laag gemiddelde voor Jekyll + Hyde hier op Moviemeter, want zo slecht is deze horrorfilm uit de USA nog niet, eigenlijk is 'ie best prima! Tuurlijk is het niet origineel, maar dat wordt je in de eerste minuut van de film al uitgelegd, tuurlijk is het vrij voorspelbaar allemaal, maar ook dat had je van te voren al kunnen weten. Maar kijk daar even doorheen zou ik zeggen, want je verveeld je dit anderhalf uur geen moment.

Je hoeft het ook niet te doen voor geniale acteerprestaties, geniale regie of een schitterende setting. Want ook daar springt Jekyll + Hyde er niet tussenuit. Wel kijkt het erg lekker weg en verveel je je als kijker geen moment, het is een lekker onderhoudend verhaal wat je toch wel even bezig houdt.
En eigenlijk is er wel iets waar Jekyll + Hyde geniaal in is, namelijk de soundtrack, want hier onderscheidt het zich wel even, hartstikke prima!

En ook zijn er een aantal geniale scènes, zoals de opening, de dood van Dan en de slotscène. En zo slecht zijn de acteerprestaties nou ook weer niet. Nee, ik vind Jekyll + Hyde echt wel een aanrader! 3 sterren.

Een aardige film, deze Jenifer.

Het begon al erg goed, je merkt al direct dat er wat mis is met Jenifer, maar ze weet wel meelij op te wekken.

Zoals al eerder gezegd ziet Jenifer zelf er uitstekend uit, wat een heerlijk mismaakte kop heeft ze. Maar haar lichaam zelf moet wel erg vaak in beeld komen wat op een gegeven moment toch wel een beetje stoort. Eigenlijk de vele seks scènes waren vooral vervelend.
Frank zelf is niet de beste acteur, maar het gaat af en toe zo snel dat ik zijn acties niet helemaal begreep. Opeens besloot hij om samen met Jenifer in het bos te gaan wonen en zijn gezin te verlaten. Dat ging wel erg snel.

Op een gegeven moment wordt de film toch wel wat té voorspelbaar. En dat einde, dat doet mij er toch wel een halve punt afhalen.

2,5 sterren is een goed cijfer voor deze korte film lijkt mij, absoluut geen onvoldoende, maar toch beneden de maat om mij lang bij te blijven.

Wat een geweldige film was dit, zoveel meer dan ik had verwacht.

De DVD Masters of Horror vol. 1 zag er niet echt veelbelovend uit, de film van Don Coscarelli was toch beter dan verwacht. Maar deze Cigarette Burns, wow.

De film is verschrikkelijk goed opgebouwd, er wordt prima geacteerd en het verschrikkelijk spannend. Vooral dat laatste. Heerlijk om te zien hoe La Fin Absolue Du Monde een raadsel blijft, ik was verschrikkelijk benieuwd wat de film nu precies inhield.
Ik zat op het puntje van mijn stoel.

Ook is de film in mijn ogen behoorlijk eng, vooral het moment in de hotelkamer wanneer Kirby luistert naar de banden en je voor het eerst de ring ziet.

Helaas stellen de special effects wel wat teleur, en de creep die in de film had meegespeeld had er ook wel wat beter uit kunnen zien. Ook irriteerde de man die de film wou zien ietwat, met zijn vervelende accent.

4 sterren

Geslaagd hoor! Ik was even bang voor een Ringu (1,5*), daar waar het origineel verschrikkelijk saai was en de remake een stuk beter.

Want de remake (The Grudge) kreeg bij mij 1,5*, dan zou het origineel wel érg laag scoren. Gelukkig is dit niet het geval en krijgt Ju-On The Grudge 1 van mij 3,5 sterren. Want dit origineel is een stuk beter, wat zeg ik, véél beter.

Je wordt direct in het diepe gegooid in deze Ju-On. De bedoeling is de kijker tien kleuren stront te laten schijten, en dat lukt. Niet af en toe, nee, constant! Want de sfeer zit er constant in, en het is constant wachten op schrikeffecten, geestverschijningen en andere enge dingen. Want daar moet Ju-On het van hebben.

Ju-On is eigenlijk niets meer dan 90 minuten lang schrikmomenten en geestverschijningen. Het verhaal is niet heel interessant te noemen, de hoofdpersonen doen er eigenlijk niet echt toe en het hele verhaaltje is verwaarloosbaar en daarbij veel te ingewikkeld/moeilijk om serieus te nemen. Want het verhaal lijkt wel 5 verschillende verhalen te dragen, en door de bomen zie je het bos niet meer, want de rode draad erin is af en toe veel te ver zoeken. Voor de niet-Aziatische kijker is het veel te moeilijk en ingewikkeld, voor de Japanner zelf zal het allemaal wel duidelijk en vooral simpel te volgen zijn.

Maar dat is allemaal eigenlijk geen probleem, want als horror doet Ju-On het prima, en lukt het Ju-On om de kijker constant bang te maken. Het is absoluut een van de engste films die gemaakt is in mijn ogen, niet enger dan Shutter, maar komt zeker in de buurt.

3,5*

Ju-On 2 is een nog geslaagdere versie van het eerste deel. Het eerste deel is al geniaal, sfeervol en doodeng. Dit deel doet daar nog een schepje bovenop. Dit tweede deel is op bijna alle vlakken nog net iets beter, wat het tot een érg sterke horrorfilm maakt.

Ju-On 2 is net als zijn voorganger een film waarbij je niet teveel op het verhaal hoeft te letten, op de acteerprestaties hoeft te letten. Want dat is allemaal niet bijster goed, wel is Ju-On 2 doodeng, de ene 'scare' na de ander, het ene schrikmoment na de ander. Het houdt niet op.

Iedere geestverschijning is weer een ervaring op zich in dit tweede deel, geen enkel is echt met elkaar te vergelijken. Maar iedere enge scène is ook écht eng, een constant niveau wordt vastgehouden gedurende de gehele 90 minuten.
Voorbeeldjes van geniale momenten waren de redenen dat er steeds op de muur werd geklopt, de geest die de printer steeds duidelijker uitprint. De gehele film bestaat uit een soort van lange fragmenten, iedere persoon in de film krijgt er een, dit werkt in dit deel van Ju-On echt in het voordeel van de film. Het tempo blijft er supergoed inzitten en je verveelt je geen moment.

De sfeer in dit filmpje is weer heerlijk aanwezig, altijd blijf je op je hoede als je naar deze film kijkt, je weet dat het nooit lang stil blijft.
Het angstaanjagende geluid dat de geest maakt is weer heerlijk aanwezig af en toe, de natte vlekken in de grond en de scène in het huis waar het zich in deel 1 afspeelde zijn nog enkele voorbeeldjes van de pure genialiteit.

De eerste 5 minuten duren zoals wel vaker bij Herschell Gordon Lewis ontzettend lang. Hij weet simpele scènes ontzettend lang uit te rekken, ook hier weer. De bende vernielt een huis, maar de kijker moet daar dan ook 5 minuten lang naar kijken. Hopelijk was dit niet representatief voor de rest van de film. Want dit was geen goede start.

Bij de titels horen we ook dat het filmpje niet uit deze tijd komt, dat hoeft geen probleem te zijn. Maar voor een DVD uit deze tijd verwacht ik toch wel wat betere geluidskwaliteit..

De leuke soundtrack van Just for the Hell of It maakt een hoop goed, want de beelden zijn niet om aan te zien in dit eerste kwartier. Buiten het slappe begin vordert de film ook erg langzaam. We zien de 'gang' kattenkwaad uithalen, nog meer kattenkwaad uithalen en nóg meer kattenkwaad uithalen. Pogingen tot grappig zijn falen jammerlijk.

Het gaat van kwaad tot erger, blinde mannetjes worden gepest en mensen hun tuin worden in brand gestoken. Cafés worden afgebroken, huizen worden afgebroken, hoe tof moet het zijn om een rol in deze film te spelen? Maar het maakt het er niet beter op, het sfeertje zit er op een gegeven moment goed in, maar de helft van de film lijkt gevuld te zijn met kattenkwaad, dat gaat op den duur toch wat vervelen.

De film hield de aandacht er eigenlijk totaal niet bij, het verhaal was zoals eerder gezegd onsamenhangend. Sommige scènes waren overbodig zoals in al mijn Herschell Gordon Lewis films tot nu toe.

Maar aan de andere kant heeft de film een goed sfeertje en sommige dingentjes waren wel vermakelijk. De soundtrack zorgt ervoor dat ik voor een 1,5* ga, in plaats van een magere.