Opinions

Oei, dit was wel heel slecht. Als pornofilm niet opwindend genoeg, als shockerende film niet shockerend genoeg, als film niet goed genoeg.

De Fransozen weten hoe ze moeten shockeren, enkele beruchte films komen uit Frankrijk. Zoals bijvoorbeeld Irréversible en deze Baise-Moi, maar vooral qua horror kunnen ze er wat van. Irréversible heb ik nog niet gezien, deze Baise-Moi zag ik helaas vandaag wel. Wat was dit slecht zeg.

De bedoeling is je te shockeren, dit lukt Baise-Moi niet. De seks/verkrachtingsscènes overtuigen geen moment, de gewelddadige stukken stellen daarnaast weinig voor. Zo blijft er weinig over.

Baise-Moi is daarnaast amateuristisch op vele vlakken, het acteerwerk bijvoorbeeld, de dames deden het dan nog niet zó verschrikkelijk slecht, de rest wel. Ook is de film irritant geschoten (vooral tijdens het geweld) en raakt de film je geen moment.

Baise-Moi faalt op ieder punt eigenlijk keihard, deze beruchte film maar gauw vergeten, want wat was dit slecht zeg. Daarnaast kan ik me trouwens ook niet voorstellen dat dit in het jaar 2000 wel shockerend is geweest.

Geweldige horrorfilm van eind jaren '90 uit Scandinavië. Een groep landen waarvan al eerder is gebleken dat daar prima horror vandaan kan komen! Ik denk dat deze Besat (Possessed) wel de beste horror uit Scandinavië is voor mij, ook al zijn Villmark (4*), Fritt Vilt I/II (3,5*) en Naboer (3,5*) ook zeker niet slecht.

Possessed is een film met een niet echt origineel verhaal, er zijn veel van dit soort films gemaakt, maar dat werkt in het geval van Possessed alleen maar in het voordeel. Want deze film is wel origineel, spannend en goed geacteerd. Het verhaal wordt goed verteld en vanaf minuut 1 is de film een en al spanning. Op de aller laatste scène na wordt de film nooit echt eng, maar dit is geen gemis.
De film gaat af en toe de misdaad kant op, bevat vleugjes drama en mystery, maar is vooral een spannende thriller. Het acteerwerk is érg sterk, geen enkele speler die minder is. Mijn favoriet was dan toch wel Udo Kier, zet een bijzonder goede rol neer, ik kende hem al eerder van onder andere John Carpenter's Cigarette Burns, waar ik hem maar een irritante vent vond.
De film is spannend vanaf begin tot het eind, geen enkel moment zakt de film wat in, geen enkel moment dat je je verveeld. De verschillende personages spelen allemaal erg sterk. De film bevat een geweldig einde trouwens, als Soren's vriendin in de fik naar beneden valt, ook bevat de film een aantal toffe gegevens zoals bijvoorbeeld de stroomuitvallen, erg tof.

Possessed is in mijn ogen gewoon een topper in het horrorgenre, en toch wel de beste film uit de Mr. Horror Presents reeks, al moet ik nog The Unknown, Opera, Inferno en Phantasm I t/m IV. Daarbij is het ook mijn beste Scandinavische horrorfilm tot nu toe. Possessed is sfeervol, goed geacteerd, bevat een mooi verhaal en is vooral erg spannend.

Op We All Scream For Ice Cream na stond er niks meer interessants op het programma van Masters of Horror. Het duurde even, maar ik heb toch maar de 11e disc van Masters of Horror in mijn laptop gestopt. Tijd voor "The Black Cat".

Het begint allemaal wel tof waar Poe fantaseert hoe hij Mr. Graham wurgt. Ook de daaropvolgende scène in het café is vermakelijk! Begint allemaal best leuk dus.

Het hoesten van Poe's vrouw is echt érg tof in beeld gebracht, toch wel een van de meest toffe scènes in de gehele Masters of Horror reeks.

De scène waar Poe zijn kat halfblind maakt had van mij dan weer niet gehoeven, dit ging me wat te ver. En even later kwam het verhangen van zijn kat, nee, dit gaat me echt te ver. En toen die kat weer iets later terug kwam, had ik er genoeg van. Ik kijk niet naar een horrorfilm om een dier geslacht te zien worden.

Ik besloot het maar versneld te gaan kijken, want hier had ik geen zin in.

Sterretje voor het begin van de film.

Dacht bij aanschaf dat het hier ging om de versie uit de jaren '70, maar na even goed lezen en het zien van de acteurs en regisseurs bleek het om deze versie te gaan. Een beetje stom van mezelf, maargoed.

Heb het origineel dus niet gezien, en deze remake wel. Kan het dus niet vergelijken, maargoed. Deze film was op zich niet heel slecht, al is me niet heel veel meer bijgebleven, terwijl ik hem 2 dagen geleden nog zag...
Wat ik me herinner was; een aantal aardige schrikmomenten (waarvan het moment in het ziekenhuis veruit het beste was. Het kerstsfeertje zat in deze horror ook erg aardig.

Wat ik wel jammer vond was, dat ik een lekkere simpele slasher verwachtte, even lekker verstand-op-nul en afgehakte hoofden zien. Ik zag er dan wel één, maar dit wist mijn 'honger' niet te stillen. De kills waren stuk voor stuk niet écht geslaagd (en dat hele oog uittrekken gedoe was echt een dooddoener voor de kills).
Maargoed, het keek wel lekker weg.

Slechte acteerprestaties, als je dit al acteerprestaties kunt noemen. Niet echt bijzonder gefilmd. Een verhaaltje dat eigenlijk een dekmantel is voor... een hele grote dosis gore. Want wat een heerlijk smerig filmpje is dit weer van Ittenbach!

Ik heb al wat ervaring met de Duitse goremeester, zo zag ik eerder The Burning Moon (3*), Garden of Love (2,5*) en Dard Divorce (4*). Alle films bevatten allemaal een ziekelijke hoeveelheid gore. Er wordt niet omheen gedraaid, gewoon recht voor je raap.

Black Past is blijkbaar Ittenbachs eerste film, de film gemaakt in de eind jaren 80 bevat special effects waar veel horrorfilms met een minder budget van nu nog een puntje aan kunnen zuigen. Ook in deze tijd zijn deze smerige effecten weer heerlijk.

Toch merk je ook wel weer dat dit een ietwat ouder filmpje is van de man uit Duitsland. Zo is het camerawerk nergens even goed en wordt het niveau van Dard Divorce uit 2007 nooit gehaald. Ook is het verhaaltje totaal niet interessant en doet Ittenbach op een gegeven moment toch teveel van hetzelfde. Waar bijvoorbeeld The Burning Moon een geweldige climax op het einde had, is deze Black Past toch teveel van hetzelfde. Want na zo'n halfuurtje kijken is het gore, gore en gore. Niet meer, niet minder.

Blijft een leuke film, deze Black Sheep. Een goede mix tussen horror en komedie, een combinatie die goed samen kan gaan, maar ook jammerlijk kan falen, dat laatste is helaas vaker het geval dan het eerste. Gelukkig is dat bij Black Sheep niet het geval.

Qua horrorfilm is Black Sheep vooral erg smerig, af en toe een flauw schrikmomentje, maar vooral veel gore. De schapen zorgen voor een aantal zieke kills en een heerlijke slachtpartij zo tegen het einde van de film, de goreliefhebber zit met Black Sheep wel goed.
Qua komedie bevat Black Sheep vooral flauwe grappen, en natuurlijk grappige situaties met de schapen, echt hard heb ik nooit moeten lachen, maar een glimlach kon er wel vanaf. Het acteerwerk is helaas niet zo best, het verhaaltje is gelukkig wel onderhoudend en de setting in Nieuw-Zeeland is prachtig, dit zorgt ook wel voor wat mooie beelden, vooral het moment dat de auto van de klif afrijdt zorgde voor een mooie shot.

Al met al gewoon een leuke horrorkomedie over schapen, niet eentje die je gauw nog een keer op zal zetten, maar ook niet eentje die je gauw zal vergeten, mede door de hoeveelheid gore. Black Sheep is een leuke mix tussen humer en komedie, 3 sterren.

Bloody Birthday lag al lang in de kast, tijd voor een kijkbeurt. De DVD gekocht in de Boudisque een tijd geleden, maar meer omdat het onderdeel was van een 3 voor 25 actie.

De 80's sfeer zit er vanaf minuut 1 prima in. Het acteerwerk is helaas wel erg slecht, het tempo ligt natuurlijk te laag, en zoals eerder gezegd is het concept prima, maar niet om een hele film zonder verdere inhoud mee te tillen.

De kids zelf doen het prima, en vooral het meisje is behoorlijk creepy te noemen. Het wordt nooit echt smerig of 'ziek' helaas, want wat goede gore had deze film op zich best kunnen gebruiken.

Boo lag voor anderhalve euro in de Media Markt voor het grijpen. De hoes zag er aardig uit en dit leek een leuk, Amerikaans, geestenfilmpje te zijn. Dat viel helaas wat tegen.

De eerste helft van Boo is prima, veel schrikmomenten, wat cliché karakters, slap acteerwerk, een geweldige setting en af en toe toch behoorlijk eng door onder andere prima special effects en toffe geesten.

Maar de tweede helft zakt het in, wordt het acteerwerk dramatisch en wordt het vooral erg saai. Schrikmomenten zie je bijvoorbeeld van mijlenver aankomen. Er wordt een erg dun verhaaltje toegevoegd in de vorm van het blonde meisje met haar visioenen. Nee, dit ging hem niet worden leek het.

Het laatste halfuur moest ik dan ook zelf mijn ogen openhouden, want het werd nooit meer echt spannend, wel af en toe wat belachelijk en vooral erg voorspelbaar. Sterretje.

Krankzinnige film, maar wel erg vermakelijk.

Ik dacht van te voren dat dit een horrorfilm was, maar het komische aspect kwam al snel naar voren. Erg lachwekkende film was het wel, en een geslaagde film ook.

Niks echt negatiefs te melden over deze film, 4 sterren dus.

The Box viel mij met dit lage gemiddelde heel erg mee, de film is te vinden in de 3 voor €4,95 actie bij de BoekenVoordeel. Op zich een leuke actie met af en toe toffe films, zo ook deze The Box.

Het is op zich een sterk doordachte film maar schommelt af en toe teveel tussen genres in, het lukt de film niet één genre te pakken en zich daarop te focussen als het ware. Het wordt nooit écht toffe sci-fi, zo spannend als een goede thriller wordt het ook nergens. En het mystery blijft niet gedurende de hele film even interessant. Ook schommelt de film (te) veel tussen fantasy, horror en drama. Dit alles doet The Box helaas niet ten goede.

Een positief punt is dat de film erg lang duurt, maar je je geen moment verveeld. De bijna 2 uur lang durende zit was eigenlijk zo om, en dat doet de film wél erg goed. De acteerprestaties zijn hartstikke prima, bij vlagen werkt het mysterieuze erg goed en je verveelt je zoals gezegd geen moment. 3 sterren.

The Burning Moon, mijn 3e film van Ittenbach. Zoals degene boven mij al zei, een Ittenbach kijk je niet voor het acteerwerk, maar voor de gore. En bij The Burning Moon is die weer prima!
The Burning Moon is een amateuristisch filmpje van Ittenbach, daarnaast is The Burning Moon Duits gesproken in tegenstelling tot mijn vorige 2 ontmoetingen met Ittenbach. De film bestaat uit 2 korte verhalen.

Julia's Love is een tof filmpje waar je na 1 minuut al middenin zit na een slachtpartij in het ziekenhuis. De moordenaar is een behoorlijk ziek ventje en de film bevat enkele originele gegevens zoals het uit het dak gooien van een afgehakt hoofd. De grote slachtpartij in dit filmpje is ook hartstikke prima met enkele toffe kills.

The Purity is een ziekere film dan de eerste en bevat een geweldige climax. De rest van de film is weinig boeiends, de karakters zijn vooral irritant, en het is niet echt interessant. Over het gehele filmpje wel een aantal keer toffe gore, maar het einde slaat alles. Geniaal, zo moet de hel er inderdaad uit zien!

3*