Opinions

Niet echt bijzonder filmpje, deze Cold Eyes of Fear. De film is op DVD uitgebracht in Nederland door Sodemented Cinema, een label met wel meer van dit soort cult titels. Waarvan een paar wel wat interessanter dan deze helaas.

Simpel verhaaltje wordt vertolkt door niet echt bijster goed acteerwerk en matige muziek welke daarnaast tergend slecht gemonteerd is. Het camerawerk is dan wel weer prima wat enkele mooie stukjes oplevert, nergens wordt het echt bijzonder goed, maar nergens wordt het ook écht slecht. Derhalve een voldoende.

The Resurrection is een filmpje dat zoals eerder gezegd sympathie weet op te wekken. Want een leuk project is het zeker. Een korte film over zombies die de kerk overnemen.

Wat gaat er mis en wat gaat er goed?

Hetgeen wat The Resurrection tot een hel maakt voor de kijker is het gebrek aan kleur helaas. Het lijkt wel zwart wit, het donkerrode bloed dat vloeit in deze film is het enige wat er kleur aan geeft. De gehele film speelt zich af in de kerk, en die zit zoals men wel weet niet vol met kleurtjes. Zeker in het gangenstelsel dat eronder zit niet. Maar helaas.

Voor acteerprestaties hoef je het niet te doen, de film zou geheel zwart zijn als het lichtje van de gebruikte camera niet gebruikt was, té onprofessioneel dit.

Maar er gaat toch ook wel wat goed toch? Jazeker.

De gore voornamelijk, want dit zag er allemaal verschrikkelijk goed uit. De zombies zelf natuurlijk ook. Bij vlagen bevat de film zelfs een heerlijk sfeertje.

Door de korte speelduur hoef je je als kijker geen enkel moment écht te ergeren. Er zitten tenenkrommend slechte dingen tussen, maar het gaat allemaal zo voorbij voordat je er erg in hebt. Die 50 minuten is dan eigenlijk ook de kracht van The Resurrection.

Kleine 2 sterren.

El Orfanato stond al lang op mijn nog zien lijstje, en hij ligt ook al lang in mijn kast. Maar voor een film als deze moet het moment perfect zijn, want dit leek een érg goede film te gaan worden. Lag het dan toch aan het moment, dat ik deze film 'maar' 3 sterren geef?

De setting in El Orfanato is natuurlijk perfect, het weeshuis is een geweldig spookhuis en is vanaf minuut 1 ontzettend sfeervol en vooral ook stijlvol. Het acteerwerk is goed en de kinderen zijn behoorlijk 'eng' te noemen.

Het verhaal steekt aardig in elkaar, maar is niet uitzonderlijk goed. Misschien kwam dit doordat ik eerder The Sixth Sense zag. Vooral het einde viel eigenlijk wat tegen, vergeleken met misschien.

Een goede horrorfilm is dit toch zeker wel, echt eng wordt het nergens alhoewel de kids natuurlijk eng van zichzelf zijn. Dit is toch wel een verademing ten opzichte van Bloody Birthday, welke ik pas geleden ook zag. Maar geweldig is het nooit, het leunt vooral op sfeer, en daar kan een film in mijn ogen niet alleen op leunen. Bij vlagen was het zelfs ietwat saai te noemen, maar slecht werd het gelukkig nooit. En dus krijgt El Orfanato absoluut een behoorlijke voldoende.

Orphan Esther had ik niet écht hoge verwachtingen van. Orphan is niet de eerste film die een wees gebruikt als rode draad in een voor de hand liggende niet spannende film. Maar Orphan Esther was dat eigenlijk wel, de wees Esther is alleen al eng genoeg om de gehele film te dragen, want wat een beest van een horrorfilm is dit zeg.

Totaal niet wat ik hiervan verwacht had dus. De acteerprestaties zijn subliem, niet alleen Esther doet het goed, ook Max en Daniel doen het prima. Ook de ouders doen het prima (ietwat cliché met het drank probleem en het vreemdgaan in het verleden).
De gehele film bouwt geweldig op naar een geniale climax. Esther doet het ge-wel-dig als volwassen wees. De film begint rustig en ingetogen, maar je ziet al gauw dingen veranderen en Esther die dingen doet die een kleine meid eigenlijk niet zou mogen.

Orphan Esther duurt bijna 2 uur en verveelt geen moment. Vrijwel uniek in een horrorfilm eigenlijk, waar vaak kort en krachtig van toepassing is. De film bouwt zoals gezegd geweldig op, het verhaaltje is onderhoudend genoeg, er is genoeg afwisseling. Nooit wordt het teveel van hetzelfde en nooit verveeld het.

De twist zo tegen het einde van de film is geweldig en zag ik niet aankomen. Het is vooral een eng idee dat Esther al 33 jaar is wat de film wat mij betreft ook absoluut een 100% horrorfilm maakt. Want de bedoeling is de kijker te beangstigen, en dat lukt, verdomd goed ook nog eens, wat wil je nog meer als liefhebber?
Zoals gezegd bouwt de film geweldig op naar een gigantische climax en de genoemde twist. De scène in het ziekenhuis is absoluut noemenswaardig, doodeng en verdomd spannend. De eindscène is spectaculair want er gebeurd nadat de politie gearriveerd is vond ik niet eens écht overbodig. Want het voegde zeker wel wat toe vond ik persoonlijk.

Kortom: Orphan Esther is een geweldige film die (nogmaals) geweldig opbouwt. Orphan Esther bevat sublieme acteerprestaties, een aantal érg toffe scènes en vooral ook een behoorlijk beklemmende sfeer. Daarnaast moet ik de fenomenale twist niet vergeten. Het plaatje is compleet.

Deze doodenge, rasechte horrorfilm uit 2001 is een absolute topper, met een eigenlijk te laag gemiddelde helaas. Want mijn dikke 4 sterren zijn meer dan terecht in mijn ogen.

De acteerprestaties zijn natuurlijk subliem, maar wat verwacht je van Nicole Kidman, De Spaanse regisseur maakt hier ook uitstekend gebruik van, en de sfeer is ook weer subliem. De regisseur van onder andere Tesis levert met The Others een meesterwerk af.

Vanaf minuut 1 zit het sfeertje er in zijn geheel in, en eigenlijk zijn er geen echte kritiekpunten te noemen aan The Others. Want alles lijkt naar perfectie te streven. De acteerprestaties, de setting, de regie, de acteerprestaties van de kinderen, de altijd hangende mist.

Bij vlagen is de film doodeng, dat dit een rating heeft van 12+ is belachelijk in mijn ogen, ik zou dit niet willen zien als 12 jarig jongentje in ieder geval.

Er is een kritiekpunt te bedenken voor The Others, het is nergens écht overweldigend, en het is ook niet écht spannend te noemen. Wel is de plottwist aan het einde subliem te noemen, en verdiend The Others een dikke 4 sterren!