Opinions

Inderdaad een saaie film waarin weinig gebeurd , wel enkele aardige onderwaterscenes en een leuke dame maar dat maakt nog geen goede film .

Ok ik snap dat het een kinderfilm is, maar als horror film is deze film natuurlijk waardeloos , er zou nog een beetje engheid in moeten zitten omdat het anders de naam horror film niet waardig is , maar dat durft deze film niet te doen , alles moet kindvriendelijk blijven zodat we in de actie scenes eigenlijk nergens echt op het puntje van de stoel zitten want de spanning ontbreekt volledig .

Als familie film heeft deze film nog wel zijn aardige momenten maar verder eigenlijk niet .

een matige western waarin zelfs de mooie jane russell niets aan kan veranderen . De acteur die Tom dalton speelde vond ik verassend veel op Robert patrick lijken trouwens

Ik vond de alien original story best wel aardig uitgedacht, tesamen met de designs en de effecten zijn ze het kijken wel waard .
Die achtervolgings scene op aarde met die nozems sloeg als side plotje verder nergens op en had er gerust uit gemogen , verder is het verhaal natuurlijk niet hoogdravend maar voor wat spectakel en popcornvermaak zeker afdoende .

dit is een film van reeve die ik nog nooit had gezien en al is ie dan mierzoet hij is goed te pruimen

en is een redelijke drama.

echt heel sterk zit het verhaal niet in mekaar maar dat stoort niet echt .

Het einde maakt dan wel weer iets goed want dat was grappig maar over het algemeen een erg flauwe komedie waarin de melige grappen grotendeels niet doorkomen .

wir haben es nicht gewust werd er gezegd na de oorlog maar kennelijk was hollywood al op de hoogte van kampen voor 1940 .

Ja de nuance van het hechte gezin en de plotselinge splijtzwam na 1933 zijn met weinig diepgang gemaakt maar toch moet ik mijn petje afnemen voor deze film die als een van de weinigen echt kritiek durfde te tonen naar de nazi's in 1940 .

Na herziening moest ik toch nog even toevoegen dat de eindscene ontroerend is en als boodschap een mooi iets

Mischien niet erg geloofwaardig maar ik wil wel graag geloven in het goede in de mens .

Verder degelijk , met vooral een sterke rol van Baxter .

Goede film met een goede karakteropbouw waarin Kate en Idris geloofwaardig naar elkaar toegroeien .

Het conflict in het begin is er maar word niet overdreven opgeblazen .

De shots in de natuur zijn fraai en geven echt de indruk dat ze ver van de bewoonde wereld verwijderd zijn .

Aan het eind word het zoetsappig maar dat past wel goed in deze prent .

Vrouwen willen nooit de waarheid horen , alleen maar de zoete leugen , daar komt david snel achter als hij verteld dat hij zijn vrijheid mist.

Als dan de volgende dag blijkt dat hun huwelijk onwettig is en hij het haar niet direct verteld is zo zo boos dat ze hem op straat zet , en ik maar denken dat vrouwen in de jaren 40 geen rechten hadden , of waren dit de eerste slapjanussen die hun vrouw zo op een voetstuk hadden gezet dat ze zich alles maar lieten welgevallen .

De vanzelfsprekendheid waarmee dit gegeven gewoon in het verhaal zit is wel veelzeggend en blijkbaar grappig omdat dit bedoelt is als humor , de context is me niet ontgaan ,dit gegeven is niet zomaar een verzinsel want er zit wel degelijk een kern van waarheid in , kortom leedvermaak en dat geeft de grap een nare bijsmaak .

Ik hoopte eigenlijk dat hij haar op een of andere manier zou terugpakken , maar de film laat haar eigenlijk nooit echt van haar voetstuk vallen .

Meerdere keren had ik bijna naar david willen schreeuwen: laat haar toch vallen , iemand die je zo behandeld is het niet waard , dat had verfrissend kunnen zijn maar hollywood is te laf om dat te doen , en je weet al meteen welke kant het op zal gaan .

Kortom een matige komedie met enkele spaarzame komische momentjes maar over het algemeen tegenvallend .

Als je Gary cooper alleen van westerns zoals High noon kent dan herken je hem niet meer terug in oa deze film uit zijn jonge jaren waarin hij de simpele ziel speelt met een hart van goud en die zegt wat hij denkt .

Heerlijke feel good movie , ook ik had niet verwacht dat hij zoveel komisch talent had omdat ik alleen de doodserieuze western rollen uit zijn latere periode had gezien .

Het verhaal is natuurlijk simpel maar effectief boeiend uitgevoerd , simpele ziel uit klein dorp erft een miljoenenbedrag en moet opeens naar new york waar alles natuurlijk oneindig veel complexer is en waarin bijna iedereen van hem hoopt te profiteren .

De eindrechtbankscene is geweldig .

een soort tijdreis annex kerst sprookje waarin Barman Caine Belushi een 2e kans gunt om een belangrijk moment in zijn jeugd te corrigeren zodat het vervolg van zijn leven wel succesvol verloopt .

Maar dingen gaan nooit precies zoals je ze van tevoren hebt uitgedacht.

Belushi acteert in deze film op zijn best , een groot kind dat wensen heeft en dat met de grootste passie en overtuiging op het scherm kan brengen , samen met dit heerlijke fantasieverhaal maakt deze bij mij tot 1 van Belushi's favoriete films .

Je haalt de woorden uit mijn mond , begrijp me niet verkeerd, Davis is een uitstekende karakteractrice en lelijk was ze natuurlijk niet maar qua schoonheid kan ze simpelweg niet in de schaduw staan van namen zoals Raquel welch , Ava gardner , Gina lollobrigida , of Rita hayworth .
Dat had voor mij tot gevolg dat de scenes waarin Fanny constant overdreven word aanbeden door de mannen om haar heen nogal komisch overkwamen want ik kon me totaal niet inleven in hun blinde adoratie , iets wat Bijvoorbeeld Ava Gardner moeiteloos wist over te brengen in films als : East side west side , of One touch of venus , of Rita hayworth in Gilda .
Toch is dit verre van een slechte film te noemen , integendeel , ondanks de lange speelduur wist de film me moeiteloos te boeien en ik zal altijd de lange versie verkiezen boven de ingekorte .
Het thema schoonheid en ijdelheid is zeker voor vrouwen natuurlijk een gevoelig thema , maar de eerlijkheid eromheen hier is wat de film karakter geeft , het is wat simpel uitgevoerd maar wel in zijn eenvoud oprecht .
Het einde is wel jammer want is Fanny nou echt veranderd of is ze gewoon blij dat ze nog iemand overheeft en nog blijer dat hij haar gezicht niet meer kan zien .

Moralistische film over hoe mensen reageren in zo'n situatie , vooral de vrouw komt er qua moraal er niet al te best vanaf omdat zij de man aanspoort om weg te rijden , bang dat haar overspel bekend word.
Daarna moet er spanning opgebouwd wordenn door een soort ( i know what you did last summer achtig scenario ) maar dit keer dan een bekende van de vrouw die de twee wil chanteren door te suggereren dat hij alles weet .
Het werkt allemaal niet zo goed , de afstandelijkheid en de filosophische dialogen maken de film saaier.
Het einde is gedurft en op een bepaalde manier wel realistisch maar zeker niet een ode aan menselijkheid ( de man wil nog het moreel goede doen maar de vrouw denkt er duidelijk anders over en kiest uiteindelijk voor zichzelf) op een wel heel extreme manier .

Een paar jaar geleden zag ik Raise the red latern , deze film deed me daar enigsins aan denken door dezelfde rustige

sfeer .

Helaas kan deze film niet hetzelfde niveau halen ( al wil ik zeker niet zeggen dat de film niet geslaagd is ) .

Allemaal mooi gefilmd dat zeker maar er gebeurt net wat te weinig om echt te blijven hangen .

Een vreemde eend in de bijt , zelfs voor zo'n oude film is het tempo vrij traag , de muziek is minimaal met als hoofd thema een gitaar deuntje dat wel in je hoofd blijft hangen .

Verder zorgen de filosophische gesprekjes tussen Claude en zijn 2 begeleiders voor een wat licht komische sfeer

en zijn verder van een hoog niveau en onderhoudend .

qua actie zeker niet spectaculair , de moorden blijven volledig buiten beeld en alles word aan de suggestie overgelaten .

Een nogal afwijkende thriller , geen top in zijn genre maar zeker onderhoudend .

Ik was niet kapot van het verhaal , al zat de sfeer er zeker in het begin goed in met die vieze straten bij nacht vol met mist , ik had meer gehoopt een horror sfeer vol spanning zoals in de versie met Caine verwacht, maar dat viel vies tegen .

En ondanks de goede cast begon het verhaal me na een uur op een of andere manier steeds meer te vervelen.

Jammer .

Macmurray krijgt te maken met de criminele familie flodder die achter de vindplaats proberen te komen van een grote som geld die door hun nicht ergens in het huis is verstopt .

Een hoop hilarische personages zoals bert en mert ( de niet al te snuggere broers ), hun ma en nog een paar maken deze komedie redelijk geslaagd ondanks dat de humor vaak nogal flauw is .

Ik vond deze film niet bijster boeiend , het plot begint eenvoudig maar veranderd al snel in een veel gecompliceerder verhaal en daarmee werd het tergelijkertijd ook vermoeiender om naar te kijken .

Het acteerwerk is degelijk maar als ik mezelf door de film moet heen worstelen en moeite hebt om de aandacht erbij te houden dan klopt er iets niet .

Toch wel een beetje een aparte sfeer , de humor lijkt de naarheid en het sadisme van de kapitein ( een zeer sterke rol van Laughton) bijna teniet te doen waardoor van enige grimmige sfeer bijna geen sprake is .

Het maakt de film met dit thema bijna luchtig en dat begint al bij de ronseling van bemanningsleden en dat komt nogal vreemd over soms .

Toch heb ik prima genoten van deze klasieker die toch lekker wegkijkt en geen moment verveeld .

Ik was meer dan aangenaam verrast door deze film waarvan ik in de veronderstelling was dat het meer een soort komedie zou zijn , maar de film is een heel stuk serieuzer .

Dillon als pestkop is niet heel overtuigend maar goed genoeg .

opnieuw gekeken omdat ik vergeten was dat ik hem al had gezien , laat ik dan maar van de gelegenheid gebruik maken om wat uitgebreider commentaar te leveren .

Hallmark maakt heel wat zoetsappige romcoms , helaas weet deze niet te overtuigen omdat de karakters matig acteren , bovendien vraag je je constant af wat die andere kerel in de zus van de hoofdrolspeelster ziet , ze is negatief, een sjachrijn en ze controlleerd hem al nog voor ze zijn getrouwd .

Het eindplot is ook zo naief , iedereen weet toch dat als je eenmaal in the friend zone zit je er niet meer uitkomt .

goede romantische melodrama met alle elementen , kostuums sets en goed acteerwerk erin , alsmede een intrigerend plot om het boeiend te houden .

het enige wat me echt stoorde was het feit hoe snel philip veranderd van een kille man belust op wraak naar een gedwee verliefd schaap , de overgang is gewoon te abrupt om ook maar enigsins geloofwaardig te zijn .

Eigenlijk word er te weinig tijd besteed om de karakters en hun romance enigsins geloofwaardig te maken .

met een kwartier of 20 minuten meer had dit een veel betere film kunen zijn .

Vooral in het begin zijn de grappen van hope behoorlijk flauw op et irritante af , later word het gelukkig een stuk beter , het samenspel tussen Hope en Carroll werkt goed al zijn verder de spannende momenten behoorlijk slap .

Al met al een redeijke komedie mede ook door de afwisseling en de vaart in het verhaal .

Barbara is van arme komaf maar is onder de hoede genomen van haar tante , de gemeenschap mag echter iets weten van haar komaf uit schaamte .

Ze is verliefd op mark een arts die weg gaat , hun samenkomst wordt echter gesaboteerd door haar neef .

Later keert mark terug maar is getrouwd met een andere vrouw , Barbara wil hem terug en krijgt de kans hierop als ze een grote som geld erft van haar echte moeder die is overleden .

Een soap drama vol intriges dat zich in new orleans afspeelt , voor een groot deel het aanzien waard vanwege de prachtige aanwezigheid van Ava Gardner die werkelijk een plaatje is om te zien , ook Mitchum speelt weer top zoals altijd op zijn stoicijnse manier .

Geen topfilm maar de sfeer is mooi weergegeven en de plaatjes zijn prachtig .

deze zou heel mooi in de serie van pas geleden als extra scenes in Dahmer monster geplaatst kunne worden .

Degene die Dahmer speelt doet het ook heel goed .

Ik vind het iets minder sterk dan de serie van afgelopen jaar maar als aanvulling over zijn schooltijd zit het goed in mekaar .

Kan niet anders dan het met dutchfan eens zijn , Barbara stanwyck is zo'n actrice die zeer oprecht en sympathiek overkomt en haar acteertalent is altijd zeer overtuigend in dit soort rollen .

Het verhaal is inderdaad nogal simpel maar zeer emotioneel volwassen verteld , hoe de normen en waarden worden neergezet doet je beseffen hoeveel er eigenlijk veranderd is in 75 jaar tijd .

Een amusante feel good romantische musical met leuke humor uit de tijd dat niemand nog ooit had gehoord van de bechtel test of de woke DEI agenda .

Pretty priveledge is wel een thema dat hier onder de aandacht word gebracht ( zeker in het begin) , maar wel met een zekere luchtigheid , Ruth heeft er wel moeite mee dat haar knappe zus alle aandacht van de mannen krijgt en zij veel minder maar gelukkig hebben de schrijvers dit thema met humor en volwassen benaderd zodat Ruth's personage sympathiek blijft .

Ze krijgt zoiezo de meeste screentijd en mag schitteren in dit amusante luchtige verhaal .

De liedjes zijn verder leuk geschreven en voegen echt iets toe , de 50's vibe straalt ervan af .

“My Six Convicts” is een interessante komedie-drama over een van de eerste psychologen die in een gevangenis werkte. John Beal speelt Doc, die een proefperiode van zes maanden krijgt om te kijken of hij het IQ van de gevangenen nauwkeurig kan testen en hun achtergrond kan bestuderen. Dit maakte deel uit van een idee dat hij had om te onderzoeken of het zinvol zou zijn om in de toekomst dergelijke professionals in gevangenissen in dienst te nemen. Docs grootste uitdaging is het vertrouwen van de gevangenen te winnen.

Na wat gekonkel van een paar gevangenen en nadat Doc de voordelen van lichter werk bij hem heeft benadrukt, komen een half dozijn mannen bij zinnen. Ze stemmen ermee in om voor hem te werken en zijn de eersten die zijn tests afleggen. Millard Mitchell speelt James Connie, die Doc en de gevangenen stiekem naar een succesvol resultaat loodst. Mitchell levert een geweldige prestatie en ontving in 1952 een Golden Globe voor beste mannelijke bijrol. Andere prominente acteurs onder de gevangenen zijn Gilbert Roland als Punch Pinero, Harry Morgan als Dawson, Marshall Thompson als Blivens Scott en Jay Adler als Steve Kopac.

De film is een fictieve bewerking van een waargebeurd verhaal. Een poging tot gevangenisontsnapping, moord en zelfmoord komen niet voor in het boek. De bron is een autobiografisch boek uit 1951 van Donald Powell Wilson, “My Six Convicts: A Psychologist's Three Years in Fort Leavenworth.” Hoewel Fort Leavenworth een federale gevangenis in Kansas is, spelen de setting en het verhaal van deze film zich af in San Quentin, een staatsgevangenis in Noord-Californië.

De film probeert oprecht te zijn naar mijn idee maar romantisering word wel degelijk een factor als het verhaal zich verder ontwikkeld , dat neemt niet weg dat het verder een prima film is waar de scherpste randjes een beetje zijn afgepolijst en er ook ruimte is voor een beetje humor .

Een tijd geleden dat ik de Vincent price versie heb gezien en ik kan het me niet zo goed herinneren , deze was best te pruimen en qua sfeer prima gemaakt maar soms wat saai .

Die vrouwelijke reporter leek af en toe wel een ADHD geval , wel grappig maar soms wat over the top .