Opinions

toch een slag minder dan deel 1 maar bij vlagen nog wel onderhoudend .

de gevechten in de japanse stad aan het eind zijn wel redelijk spectaculair maar het verhaal is helaas verder toch net niet boeiend genoeg .

een vreemd verhaal met een vreemde sfeer die op een of andere manier toch weet te fascineren , Pandorra is een vrouw ( prima gespeeld door Ava gardner ) die iedere man om haar vinger kan winden , verschillende gegadigden dingen naar haar hand maar ze heeft geen gevoelens voor geen van hen .

Toch belooft ze met 1 van hen te trouwen , maar dan leert ze hendrick kennen , een misterieus iemand , ze voelt zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken maar weet niet waarom .

Ava gardner is wellicht wat minder indrukwekkend dan in East side west side , maar ze blijft een prachtige vrouw om te zien , het verhaal is als het ware een soort moderne versie van een oud mytisch verhaal .

Opnieuw is Mason haar tegenspeler .

het roddelen dat overdreven word neergezet gedurende sommige scenes zijn de meest komische momenten in de film , verder is het gewoon lekker luchtig romantisch vermaak .

Lolobrigida is natuurlijk een lust voor het oog en ze speelt hier ook lekker overdreven over the top van het ene uiterste naar het andere .

ietsjes minder dan het eerste deel maar zeker ook het bekijken waard , ditmaal zorgen valse roddels dat de 2 kersverse liefdeskoppels uit elkaar worden gedreven .

Gina lollobrigida zorgt weer voor de nodige emotionele uitbarstingen en pittige opmerkingen waarvan de sergeant meestal het slachtoffer van is .

Voor de rest gewoon een leuke vlotte komedie met ook wel wat drama momentjes .

met een minimaal aan special effects ( beter gezegd geen) toch een redelijk onderhoudende film maken

over een gezin dat moet zien te overleven na een atoomoorlog .

De nadruk word goed gelegd op de vijandigheid die er onderling kan ontstaan na de ineenstorting van de beschaving en het idee word redelijk goed uitgewerkt al blijft het verder wat braaf zeker in vergelijking met de moderne varianten van onze tijd .

de remake had ik jaren geleden al eens gezien maar deze is toch een slagje leuker al is het begin wat saai

Maureen o hara speelt weer de gebruikelijke rol die we van haar gewend zijn en moet zeggen ze zag er heerlijk uit .

De kampeerscene tegen het eind van de film is leuk bedacht .

visueel is het SF en inhoudelijk is het simpel drama , op zich niks mis mee wel jammer dat het dramaaspect inhoudelijk wel beter had gemogen en eigenlijk te simpel en te cliche word uitgewerkt .

Als je dat de film vergeeft is het best nog wel een vermakelijke film om te kijken en visueel ziet het er heel mooi uit .

deze film laat weer eens zien dat de term : gebaseerd op een waargebeurt verhaal , niet heel veel waarde heeft .

deze film laat een hele hoop feiten achterwege , ten eerste was Niemuller aanvangkelijk een aanhanger van hitler ,

pas later kwam hij tot inkeer , ten tweede is hij eerst naar sachsenhausen gestuurd voor hij in dachau terecht kwam ten 3e zat hij vast in het cellencomplex genaamd de bunker waar een aantal politieke gevangenen geisoleerd gevangen werden gehouden ( waaronder ook Elser ) .

Er is nooit een melding geweest van een geslaagde vluchtpoging , hij heeft tot het einde daar gezeten en heeft het overleefd .

de film is op zich aardig maar het geeft totaal niet weer (uitgezonderd enkele details ) hoe het leven in het kamp werkelijk was ( de grimmigheid van het kamp wordt wel redelijk uitgebeeld ) .

Het geeft ook aan dat de gealieerden wel degelijk al vroeg op de hoogte waren van de gruwelijkheden die er werden gepleegd .

Eigenlijk dus meer een engelse propaganda film die wil scoren over de rug van iemand die er notabene nog 5 jaar gevangen zat erna .

Hepburn als een soort supervrouw die blijkbaar alles kan en dat niet alleen op sportief vlak , natuurlijk verre van geloofwaardig maar het zorgt wel voor enkele komische scenes .

Verder is deze film niet echt byzonder boeiend

Fraaie uitleg verder maar met deze zin ben ik het niet eens , het is vrij duidelijk dat dit niets meer of minder is dan een mix van persoonlijke voorkeur , vriendjespolitiek , machtsmisbruik , en of afkeer .

Simpelweg had dit in andere politieke of sociale structuren ( zoals communisme , een religieuze structuur enz ) net zo makkelijk kunnen gebeuren .

Verder zoals gezegd mee eens , fraai acteerwerk van de hele cast en een boeiende kijk in de wandelgangen van het harde bedrijfsleven .

Als de film toen zo veel reacties opriep van afschuw kan ik me daar anno nu maar weinig bij voorstellen .

Natuurlijk zijn we tegenwoordig zoveel expliciet geweld gewend dat we mischien wel afgestompt zijn op een bepaalde manier maar toch .

de film oogt nu vrij braafjes ( vrijwel geen gore ) wellicht dat het feit dat de moordenaar geen bruut is maar

een timide verlegen eenling iets was dat men niet had verwacht .

De film is qua karakter studie wel enigsins boeiend maar verder had ik hier toch iets meer van verwacht .

Grant is een dromer en levensgenieter , Dunne vind stabiliteit veel belangrijker dat is eigenlijk het hoofdplot van het eerste deel van de film.

Dat veranderd echter wanneer het adoptie verhaal zijn intrede doet.
de flashback manier van het verhaal vertellen maakt dat ook vrij makkelijk (origineel gedaan overigens ) .

Het tempo is rustig maar niet storend , en zowel Dunne als Grant en niet te vergeten de leuke sidekick die af en toe de show steelt (Edgar buchanon als applejack) zijn goed op dreef .
Een goed drama verhaal met af en toe wat komische momenten en een happy end die goed past bij de film .

Die praktijken die de dokter zogezegd zijn twijfelachtige reputatie zouden geven werden nergens echt aangetipt ( maar goed dat is wellicht de moderne bril van kijken ) .
Verder is het ook een verhaal dat van verschillende walletjes qua genres wil spelen .
Het plot met zijn vrouw is nog het meest ongeloofwaardig en waarom ze dan in 1e instantie zelfmoord wil plegen is me nog steeds een raadsel .
Als perfecte gentleman is Grant hier wel weer in zijn element maar wat mij betreft is zijn karakter ( ook hier weer ) gewoon te perfect .
Ik had ervoor gekozen om het plot van zijn vriend Shunderson wat meer aandacht te geven , dat gecombineerd met de beschuldiging van zijn jaloerse collega had de film beter tot zijn recht laten komen .

Het cliche plot ( vrouw trouwt met perfect husband maar ontpopt zich als psychopaat ) hebben we al

heel wat keren voorbij zien komen .

In de jaren 70 80 en 90 werden we met dit thema overspoeld in de catagorie true stories waarin het verhaal vrijwel altijd eenzijdig vanuit het vrouwelijk perspectief werd verteld en waarin de dader ook meestal erg 2 demensionaal werd neergezet zonder bevredigende backstory .

Dit was natuurlijk om de dader zoveel mogelijk te demoniseren en het slachtofferpersonage zoveel mogelijk sympathiek neer te zetten .

Maar waarom niet eens wat meer backstory voor de dader ? dat zou het verhaal heel wat meer diepgang

kunnen geven en een veel interessante film op kunnen leveren .

Ook hier is het eigenlijk erg cliche , Dat het koppel al na 4 maanden trouwt maakt het er ook niet veel geloofwaardiger op .

Tuurlijk is dit een 13 in 1 dozijn thrillertje maar toch , er waren momenten ook in de film waarbij ik dacht : tjonge is dit alles wat jullie qua tekst dialoog konden verzinnnen ? zoals in de dinner scene waarin TY ongevraagd opduikt en men hem vraagt hoe hij aan zijn personages komt in zijn boeken .

Grappig dat Michael riley deze rol speelt , ik had hem zien spelen naast Brian Dennehy in To catch a killer en daarin speelde hij echt goed ook al gaf Dennhy hem het nakijken als Gacy .

aardig verhaaltje over een saai pas getrouwd stel die 3 jaar gescheiden worden door de oorlog en en zoveel veranderen zonder het van mekaar te weten tot hij voor verlof terugkeerd .

dat laatste gedeelte is hetgene wat de film min of meer red en is verreweg het boeiendst om te kijken .

met dit kon ik persoonlijk maar heel weinig , het plot leek me wel interressant voor een film maar de uitvoering vond ik veel te art house interressant doenerij , nergens kon ik me enigsins inleven in de personages en als Alma begint te ratelen en maar door blijft gaan in overdreven emotionele uitspattingen en uiteindelijk uitmondend in bijna hysterie is mijn tolerantie grens al lang bereikt .

Afgevinkt voor de IMDB top 250 en die bevalling hebben we weer gehad .

Ik vond het allemaal weinig verheffend met enkele aardige komische momenten maar te weinig om de film echt leuk te maken .

Robert taylor speelde wel leuk de bijdehante broer die verliefd wordt op diens verloofde .

Er zijn zat leukere komedie's gemaakt ,de uitvoering van het gegeven van een scheiding is hier nogal zwak , Judy holliday zal nooit een van mijn favoriete actrices worden , ze kan het allemaal niet echt overtuigend brengen en is te beperkt in haar expresie .

deze film heb ik jaren geleden eens gezien en vond hem toen best vermakelijk .

zou hem best nog wel eens terug willen zien maar hij lijkt nergens verkrijgbaar

Dit is 1 van die films die ik eind jaren 80 vaak in de videotheek zag liggen maar nooit mee naar huis heb genomen .

En nu dus alsog gekeken , en ik moet zeggen dat hij best wel goed is , je word wel nogal op het verkeerde been gezet qua genre , na het zien van titels als Friday the 13th en vele slashers uit die tijd dacht ik te maken te hebben met een zelfde soort horror b film , maar dit is inderdaad veel meer een psychologisch drama met aan het eind inderdaad wat gore maar een volbloed horror is het absoluut niet , als psychologische thriller is de film zeker de moeite waard en de twist aan het einde is enigsins een verassing te noemen

Pas geleden zag ik Love field en in vergelijking met deze een stuk oudere film over hetzelfde onderwerp vielen me

de verschillen nogal op , met name de benadering van verschillende personages in deze film waren een stuk minder zwart wit , in deze film kwamen ook blanke vrouwen voor met een rasistische instelling maar ook blanke mannen die oprecht en goedhartig qua persoonlijkheid waren .

Dat maakt dat deze film een stuk eerlijker en oprechter overkomt dan het zwart wit inkleuren van de personages in Love field .

Een minpuntje vond ik de toch wel duidelijke blanke actrice ( die overigens wel goed speelde ) die moest doorgaan voor een negerin wat nogal ongeloofwaardig overkwam .Maar al met al toch een goede film over het onderwerp .

Forbes die zich verveeld in de sleur van zijn huwelijk , gaat vreemd en krijgt vervolgens te maken met een jaloerse prive detective en ook nog eens de ex van zijn minares die net uit de gevangenis is ontslagen .
Goede film noir waarin de moraal van trouw en overspel een belangrijke rol speelt .
toch bizar om het verschil tussen toen en nu naast mekaar te leggen , toen was het voor bijde sexen taboe om vreemd te gaan maar tegenwoordig vinden we het voor (vooral) vrouwen bijna doodnormaal .

een vergeten animatiefilm voor volwassenen die er wel inhakt , het dramagehalte is groot en het verhaal is realistisch , hard maar sterk neergezet .

Hele leuke animatiefilm met een origineel bedacht perspectief .

Dit keer zijn wij de aliens en dat wordt erg leuk gebracht , ook de verwijzingen naar andere sf classiekers zoals

2001 en alien zijn leuk verwerkt in het verhaal .

Ik ben nooit een echte fan geweest van computer animatie en in deze film ziet het er aardig uit maar als het verhaal te pruimen is kan ik door wel overheen kijken .

Bekende thema's en of stereotyperingen komen wel weer naar boven , zoals de militaire leider die in alles een dreiging ziet of de jonge nerd wetenschapper die niet wordt begrepen .

Het is allemaal prima verweven in het verhaal zodat het nooit echt storend word .

Conclusie: een origineel bedacht sf animatie verhaal met leuke humor en leuke knipogen naar de oudere klassiekers .

Het begin is best goed gedaan en het nabootsen van een grimmige sfeer was ook goed maar op een of andere manier vliegt de film daarna behoorlijk uit de bocht qua geloofwaardigheid .

De barakken zien er in sommige scenes ook opvallend schoon uit , we zien ook nooit treinen aankomen in het kamp en de scenes van de gevangenen erna die worden uitgesorteerd maar louter vrachtwagens , ook van het leiden van de slachtoffers naar de gaskamers zien we totaal niets .

De film focust zich voornamelijk op de strubbelingen in het orkest en dat is redelijk gedaan , voor de rest voelt deze film niet aan alsof de makers een zo authentiek mogenlijk beeld wilden schetsen van de omstandigheden in het kamp .

Het uitgangspunt is beslist boeiend maar de uitvoering viel me toch nogal tegen , op een of andere manier kwam het op mij nogal gezapig over , de spanningsopbouw ( ook naar het besef van Carlson dat Myra schuldig was )

werd nogal slecht uitgewerkt .

Dan blijft er nog de vraag over hoe hij haar alsnog te pakken kan nemen , maar ook dat is ( hoe aardig verzonnen ook) niet heel erg bevredigend .

deze remake mist de sfeer en vooral het charisma van de hoofdpersonen uit het origineel .

Wat leverde de jaren 80 toch een schat aan goeie sci-fi en horror films op met bijvoorbeeld namen als Raimi , Spielberg , Hooper , en Carpenter aan het roer .

De oorspronkelijke poltergeist was al goed maar in dit vervolg werd er qua special effects nog een schepje bovenop gedaan , alhoewel niet zo goed als het eerste deel was er nog meer dan genoeg om van te genieten en de effecten waren werkelijk adembenemend goed .

het personage van Henry Kane werd hier geintroduceerd en dat bleek een gouden greep , ik heb nooit geweten dat deze man kanker had en kort daarna overleed .

Toch een degelijk en zeker spectaculair vervolg , 2 jaar later volgde er nog een 3e deel maar toen was de koek ook wel op .

erg amateuristisch ogend , vooral de gevechten onderling en ook het acteerwerk laat flink te wensen over .

Het verhaal is soms op het kinderlijke af flauw en de karakterontwikkeling ontbreekt bijna volledig , zodoende weet het verhaal niet te boeien al word het in de laatste 15 minuten iets beter .

de chemie tussen Garfield en Turner komt overtuigend over en is hetgene wat deze film boven de middelmaat doet uitsteken , sommigen hierboven vinden het te lang duren of niet overtuigend genoeg .

Ik kan me niet echt vinden in deze kritiek , het acteerwerk is prima en natuurlijk wordt er veel gedramatiseerd en gespeeld met het concept schuld en boete , dat maakte de film voor mij net even anders en boeiend .

Daardoor kan ik ( hoewel ik het deels met Moviemazzter's eens ben ) de rechtbankscene en de snelle veranderingen als minpunten wel door de vingers zien .