Opinions

Het typische jaren 50 60 sfeertje is wat deze film wel leuk maakt al komt het allemaal wel traag op gang

en is er verder niet echt veel spanning te bespeuren .

de eindscene is een van de leukere ietswat onverwachtte plotwendingen die de film heeft .

Conclusie : de remake is spannender maar deze originele versie heeft ook zo zijn charmes .

sterke britse thriller over een getroumatiseerde man die valselijk word beschuldigd van moord op een jonge vrouw die in hetzelfde hotel als hem verbleef .

Ik heb altijd wel een zwak gehad voor deze plotline die mits goed uitgevoerd altijd een sterke film opleverd .

The wrong man is een van de toppers in dit genre , deze haalt dat niveau niet maar is nietemin sterk en het bekijken meer dan waard .

Het racisme thema word er een beetle geforceerd bijgesleept als een klein sub plotje maar voegt verder niks toe aan het verhaal en had makkelijk achterwege gelaten kunnen worden , verder wel een aardige film maar meer een drama dan een actie heist film .

Als je deze film vanuit een red pil perspectief kan bekijken zoals in mijn geval dan moet je tot de conclusie komen dat het personage Mildred ( wat aangedikt maar dat maakt in de basis geen verschil) het enige authentieke personage is , de rest van Philip's romances vallen puur en alleen in het disney sprookjes vak van de romantische fantasie .
Dat zij constant op de foute mannen valt maar hem feitelijk veracht wordt sterk neergezet en Bette davis zet haar rol wat dat betreft zeer sterk neer , in het echte leven gaat het vaak net zo , er zijn heel veel vrouwen zoals Mildred die het zo hoog in hun bol hebben dat ze constant de meest stomme keuzes met de meest foute mannen maken en als ze later ouder worden daar de harde prijs voor betalen .
Dat Philip natuurlijk als vangnet mag dienen zodra zij door haar eigen fout in de problemen komt is geen verassing maar waar hij zich in vergist is dat vrouwen niet in staat zijn tot dankbaarheid in deze hoedanigheid .
Sterker nog ze zal hem alleen nog maar meer verachten , en dat komt prima tot uitdrukking in de scene waarin ze zijn woning vernield
de film hinkt feitelijk wel op 2 gedachten want de andere dames in Philip's leven lijken te willen bewijzen dat de goede dames wel degelijk bestaan , maar het feit is dat die personages TOV Mildred niet erg veel diepgang laten zien .
Als je het wil vertalen naar de moderne tijd anno nu zijn de Mildred's van deze wereld in de meerderheid , maar de
Sara's en de Nora's zullen heel moeilijk te vinden zijn , een gegeven waar we oa het Feminisme voor mogen bedanken .

het origineel , al dacht ik dat er tussen de jaren 90 versie en deze er nog eentje was , enfin deze versie is ook meer dan goed en ik zou niet goed weten welke van de 2 mijn voorkeur zou hebben .

Al die generatie kloof akkefietjes zijn wel grappig en flink opgeblazen maar er zal wel en kern van waarheid in zitten

jammer dat Burr's karakter dan toch moet worden aangepraat dat hij in therapie zou moeten , eigenlijk is dat wel de doodsteek van de film aan het einde , want dan blijkt dat het gewoon weer business as usual is , en alle 3 de kerels gewoon een voetveeg van hun vrouwen zijn .

Geen van de 3 vrouwen zijn het ook waard om bij te blijven , Burr's vrouw steunt hem niet en is geobsedeerd door die private school die dan die zogenaamde goedkeuring moet geven voor een latere succesvolle loopbaan van hun zoontje .

De donkere vrouw heeft voor 99% kans op een kind van een ander , maar heey wie maalt daar om , en die 3e vrouw is gewoon een onuitstaanbaar kreng die niet weet hoe ze haar kind moet corrigeren bij agressie .

Eigenlijk lijkt het een anti woke film te worden maar uiteindelijk word dat toontje dermate afgezwakt dat er niks van overblijft .

Als er dan nog eens een nieuwe western uitkomt die goed is moet je hem koesteren .
Ik hou wel van verhalen die de tijd nemen om de spanning geduldig op te bouwen ,dat wordt vakkundig gedaan
Verder is het spel van Tim sterk en ook Stephen Dorff speelt overtuigend de valse schurk met charisma en een flinke dosis sadisme .
De vader zoon relatie had wat mij betreft wat minder problematisch gemogen maar voor de rest vond ik het een prima western met als kers op de taart de onthulling van Henry's identiteit .

Prachtige zwart wit verfilming , heel veel sfeer met een heel mooie zwart wit contrast , het verhaal is ook lekker vlot

met goed spel van vrijwel de hele cast .

De wat jongere versie moet ik nog zien maar deze is moeilijk te ovetreffen denk ik .

De sets en decors zijn erg mooi , hetzelfde voor de kostuums en het camerawerk , maar verder valt de film als je hem naast de eerdere jaren 40 film legt toch wat tegen , qua verhaal vertelling en zeker ook acteren is die film een slag beter .

Mij toch een beetje een raadsel hoe deze film zo in de prijzen heeft kunnen vallen bij de oscars .

Ben het grotendeels met scorsese hierboven eens , al had er wat mij betreft wat meer tijd genomen mogen worden om de transformatie van Jim wilson wat geloofwaardiger te laten overkomen .

Nu leek het allemaal toch wat gehaast te gebeuren en met wat meer tijd en wat meer diepgang had de film

nog beter kunnen zijn .

Ik miste ook wat achtergrond van het hoe en waarom Jim nou zo kil geworden was .

Al met al toch een goede film .

Een film waarvan het einde me wel wist te raken , wanneer Peck aan land komt met zijn onderzeeer word hij opgevangen door de nog steeds prachtig ogende Avan gardner , ze valt voor hem en de 2 krijgen een affaire .

ondertussen heeft perkins een vrouw die emotioneel niet helemaal stabiel is en kind .

en dan is er nog fred astaire in een bijrol 2.

de karakters krijgen allemaal flink wat screentijd maar de main focus ligt toch op de personages van Peck en Gardner , zij voelt zich tot hem aangetrokken maar hij kan zijn verloren gezin niet zomaar vergeten .

Heel veel drama met op de achtergrond het atoomoorlog verhaal maar dat is min of meer een zijplot van het hoofdthema .

het einde is behoorlijk depri maar dat heeft zo op zijn manier ook wel weer zijn charme

de film heeft een prachtige soort melancholische sfeer over zich , dat heeft de film voornamelijk te danken aan zijn score , de mooie beelden en prachtige tijdsoverlappingen , daarbij word sterk ingespeeld om het romantiseren van het verhaal en Noodles zijn relatie met deborah .

Het is mooi gefilmd allemaal , ik wil het echter niet teveel bewieroken 3'5 vind ik genoeg .

behoorlijk kinderlijke komedie over overspel en hoe snel de verdachtmaking als bewijs wordt gezien .

Je ziet hier ook weer de ouderwetste vrouwen op een voetstuk plaatsen mentaliteit wat behoorlijk wordt overtrokken .

En laten we eerlijk zijn geen van beide dames waren nou echt zo aantrekkelijk , ik werd er niet echt warm of koud van .

best origineel bedacht en het einde zie je niet direct aankomen , de luchtigheid waarmee het gebracht wordt werkt wel wat bevreemdend vooral die politieinspecteur doet maar alsof alles een grote grap is en dat werkt niet altijd even goed .
Verhaal is verder aardig bedacht met een prima verassend einde .

Wel een onderhoudend verhaal , dit keer geen brits of amerikaans ontsnappingsverhaal uit een duits kamp maar het omgekeerde .

Verder valt wel een beetje op hoe niet anti duits deze film is , zeker gezien het feit dat de film uit 57 stamt .

heerlijke romantische komedie , waarin gardner de godin van de liefde Venus speelt die door Walker uit haar stenen

min of meer slaap word gewekt en tot leven komt .

Wie anders dan gardner kan de godin van de liefde zo goed spelen , ze is adambenemend om te zien en speelt ook met een heerlijk soort godinnen vibe haar rol perfect .

Robert walker speelt zijn ietswat knullige rol heel aardig maar dat had wat mij betreft iets minder overdreven gemogen .

conclusie : een heerlijke romantische sprookjesachtige komedie die men helaas tegenwoordig niet meer ljikt te willen maken .

Aardige avonturenfilm met Grant in een heel stuk minder komische rol dan je van hem gewend bent .

Jean Arthur doet het wel leuk als de wat naieve dame die verliefd op hem word en Hayworth in een kleine bijrol .

De film draait om het gevaarlijke vliegeniersbestaan en de vrouwen die er niet mee om kunnen gaan , geromantiseert maar leuk bedacht .

Na opnieuw gezien te hebben wou ik hier toch een wat uitgebreidere recensie over schrijven , hier zien we hoe Jeremy constant de rotzooi die Lynn zelf creert moet oplossen tot op het punt dat hij zelf wordt bedreigt , ze wil niet naar hem luisteren tot het te laat is ,op dat moment laat zelfs zijn huidige vriendin hem in de steek .
Een behoorlijk realistisch scenario waarin 1 basisprincipe wel heel duidelijk is, ongeacht de ongeloofelijk slechte relatiebeslissingen die vrouwen ook maken , de man wordt geacht ze op te lossen .
Ritter is goed op dreef als jeremy , maar Henry winkler steelt toch echt de show als de ietswat vreemde Tony die zich na verloop van tijd ontpopt als een ware narcistiche psychopaat .
Minpunt van de film is dat er geen backstory en informatie wordt gegeven over het verleden tussen Lynn en Tony .
en ook het einde is nogal vreemd gekozen .

toch wel wat teleurstellend om te merken uit commentaren hierboven dat gedacht word dat dit echt accuraat historisch waar is .

Helaas is dat niet zo , de v1 en v2 werden niet naast elkaar ontwikkeld en zeker niet op peenemunde .

Von braun als raket onwerper en hoofd van het etam word niet eens vermeld , en dat er een rak werd getest die new york kon bereiken is onzin .

Peenemunde werd gebombardeerd en deze ondergrondse fabriek werd erna als vervangende locatie in gebruik genomen met hulp van concentratiekamp arbeid .

Daarnaast is er in frankrijk een betonnen lanceerinstallatie gebouwd die nooit gebruikt is omdat de geallieerden die gebombardeerd hebben .

de film zelf is best spannend , Peppard doet het goed en de rest van de cast zeker ook , maar historisch accuraat is dit zeker niet .

naief verwachtte ik een film te gaan zien die de ontwikkeling van de atoombom omvat , maar ik kwam wat dat betreft behoorlijk bedrogen uit , in plaats daarvan krijg je een politiek beladen drama over oppenheimers priveleven en de pogingen van buitenaf om hem in discrediet te brengen omgeven met een flinke dramasausje en ook nog eens niet chronologisch verteld waaroor het soms erg warrig wordt en lastiger te volgen .
Dan is er nog dat drama romantisch zijplot met een vrouw waar hij door bezeten lijkt maar zijn fascinatie voor haar komt zo onlogisch over ( mede omdat zij hem als oud vuil behandeld ).
Ik ben nooit zo,n Nolan fan geweest en deze film herinnerde me eraan waarom , ik voelde me ook nogal belazerd in wat je denkt te gaan kijken, want in feite is de ontwikkeling van de bom zelf absoluut niet het hoofd thema van de film maar meer een zijplotje ertussendoor .

remake van the women uit 39 , al wist ik dat niet van tevoren , roddel en achterklap is ook hier weer het hoofd thema

en het verhaal is vrijwel identiek qua hoofdplot , de 2 films zijn aan elkaar gewaagd.

hier zien we ook nog bekende namen zoals Joan collins die alvast aan het oefenen leek te zijn voor haar toekomstige rol als Alexis in Dynasty, haar gezichtsuitdrukkingen en haar valsigheid waren zo herkenbaar .

dan nog Agnes moorehead die later bekend zou worden in haar witch rol in bewitched .

Aardige misdaad thriller over een groepje atleten dat een misdaadsindicaat berooft van een flinke hoeveelheid drugs , de openings scene is origineel gedaan en ook het vervolg is de moeite waard met een aantal fraaie scenes in san Francisco .

Als je Stallone gaat vergelijken met Louis de Funès , ja dan snap ik dat deze film mischien wel kan tegenvallen , maar ik vind hem helemaal geen slechte komedie acteur , en hier doet hij het toch best heel leuk als gangsterbaas die met de belofte aan zijn stervende vader op het rechte pad probeert te blijven .

het verhaal zit ook vol met leuke plotwendingen , vooral die tas , die de vaart er goed inhouden .

Verder is het mooi om al die grote namen ( ook uit het verleden) voorbij te zien komen , Kirk douglas , Linda grey , kurtwood smith , Tim curry ,en zelfs Yvonne de carlo , .

Ok , de Funès is een betere komedie acteur , maar deze versie is best leuk en onderhoudend .

Hogo haas maakte films die nogal afwijkend waren van wat er normaal in hollywood gemaakt werd , de vrouwen waren vaak compromisloos gemeen of op zijn minst onaangenaam en van een happy end was er meestal geen sprake .

In deze film is dat niet veel anders , Cleo moore speelt haar gemene rol goed , wellicht met wat overacting maar nog steeds goed , Hugo haas speelt weer eens zelf mee in zijn eigen film , de man is verre van een top acteur maar het is voldoende .

Jammer dat de films altijd een beetje in het B segment zijn blijven steken want potentie zat er ook in dit verhaal weer in .

vond deze film qua spanningsopbouw prima gedaan , de sfeer zit er goed in maar de spanning komt niet echt tot een hoogtepunt .

Waar de jaren 80 en 90 bol stonden van de splatter horror is het de laatste jaren enge geesten en demonen in huizen wat de klok slaat .

Deze is redelijk goed gedaan maar ook geen echte uitschieter .

de film concentreert zich volledig op de emotionele gevolgen van de aanranding voor Ann en Mala powers speelt haar rol meer dan prima , zeker gezien het feit dat de film op dat vlak nieuw terrein was .

Af en toe lijkt het wat op overacting maar dat is op zich niet storend .

Ook haar vlucht en de loop der gebeurtenissen erna ogen realistisch al is het eind dan wel wat zoetsappig

maar ook dat is niet echt storend .

Ik moest in eerste instantie aan die ander film ( frankenstein's army) denken toen ik het verhaal van deze hoorde .

Die was best wel te pruimen op momenten maar bleef toch een beetje in het B segment hangen .

Deze oogt wel een stuk serieuzer en de film begint al meteen sterk met de landingsscene die erg goed is uitgevoerd en ook daarna kakt de film eigenlijk geen moment in .

de spanning word goed opgebouwd , camera werk is erg goed ook en ook de gore is volop aanwezig met ook goed acteerwerk van bijna iedereen .

100 % meegevallen en een geslaagde mix tussen oorlog en horror .

sterk einde van dit westerndrama waarin een drietal onschuldigen word opgehanden door een lynchmob .
Al snel nadat de zogezegde daders gepakt zijn ontstaan er 2 kampen ( voor ophangen en tegen )
Met dit subplot word echter niet veel gedaan en de ontknoping volgt erna al snel .