Opinions

Luchtig entertainment, fijne cast en een kerstsfeertje. Echt een grote indruk laat het niet achter maar ik hou hier wel van. 3,5*

Matig. Door het onserieuze en de kinderlijke overdrevenheid kon ik er maar moeilijk van genieten. Uiteindelijk zijn er wel wat vermakelijke momenten en de film is wel een en al kerstmis waardoor ik toch een beetje in de stemming kwam, daarmee dan 2,5*

Plot.. hm.. interessant. Trailer.. kijken maar!

Oei, handheld camera.. maar geen stress, bevalt me eigenlijk best goed bij deze film. Vond het idee vrij leuk hoe een paar 'normale' jongeren dit soort krachten zouden krijgen en zoals in het echt waarschijnlijk er wat leuke dingen mee gaan doen en grappen uithalen. Is het dan ook, en wordt ook lekker naturel gebracht. Wat dan wel jammer is, is dat ik er als kind (en zelfs nu af en toe nog) zo vaak over gefantaseerd hebt dat ik denk dat er veel meer mee gedaan had kunnen worden. Er zat gewoon zoveel meer (leuks) tussen een bal laten zweven en mensen vermoorden door gebouwen in te laten storten en auto's weg te vagen. Genoeg vermakelijke momenten verder (de parking lot, rugby in de wolken), maar het gevoel blijft toch aan me knagen.

M'n tweede struikelpunt is Andrew. Zijn character is gewoon (voor mij dan) ongelofelijk irritant. Maar dan niet als in het 'irritante' dat er normaal bij een bad-guy, of zoals in dit geval bij een good-guy gone bad, is, maar gewoon vervelend irritant (al voordat hij powers kreeg). De speer door hem heen was dan wel een opluchting, maar niet de soort 'opluchting' die de makers voor ogen hadden. daardoor werkt het tibet-einde ook niet zo goed voor mij.

Maar goed verder alsnog een goede voldoende doordat er toch (zoals gezegd) wat leuke momenten waren, het idee prima is, het lekker naturel wordt gebracht, visueel niet teleurstelt en de vaart er toch wel lekker in zit (wat soms ook wel een gemis is bij dit soort films).

3,5*

Vannacht maar eens meegepakt op tv. Opzicht wel een redelijk drama met prima acteerwerk en zo nu en dan best mooi geschoten. Alleen op een paar dingen na weinig grote gebeurtenissen en de film had ook best een kwartiertje korter gekund. Jammer ook dat de film, ondanks dat het een aardige schets levert, niet weet te grijpen waardoor het niveau van redelijk niet ontstegen wordt.

3*

Goed. Het verhaal krijgt voldoende opbouw en met de sterke rollen van Crowe, Zellweger en Giamatti weet het prima te pakken. Had het eindgevecht wat dramatischer verwacht (bijv. nog wat gemener dan wat trash talk en een paar stootjes op de ribben) maar het viel me mee in hoeverre ze getrouw gebleven zijn aan het daadwerkelijke gevecht.

4*

Herzien.

Blijft ook deze 2de keer prima feel-g0od vermaak, mede door het leuke spel van Hilary Duff. Ook de bijrollen worden erg leuk ingevuld.

3,5 sprankelende sterretjes blijven staan.

Ietsje afgezwakt.

De eerste was puur romantisch/sprookjesachtig, de tweede meer een dansfilm en deze derde heeft tintjes à la Raise Your Voice o.d., dus wat dat betreft hebben ze ondanks de standardness nog iets eigen. Toch wat kinderachtiger en minder pakkend dit derde filmpje. De cast is er ook op achteruit gegaan, al vind ik Lucy Hale totaal niet verkeerd.

Ook dacht ik even dat ze het wat beter aan zouden pakken dit keer toen ik de sluiers zag, maar als het dan een doorzichtige is die ze draagt heeft dat ook niet veel zin. Zelfs nog duidelijker herkenbaar dan de vorige films zou ik zeggen, maar ook hier is dat maar een kleine smet. Maar goed, ondanks de minpuntjes heb ik me toch gewoon vermaakt. Erg catchy song trouwens op het eind, ''Run This Town''.

3*

Jeugdig. Iets te kinderlijk, al zorgen de cast en het idee dat het voldoende wegkijkt. Maar er kon meer uitgehaald worden, stukken meer.

3*

Vermakelijke film die af en toe wat lijkt te missen op humor-vlak maar in het slot veel meer uit de kast trekt. En Anna Faris =

Kleine 4*

Niet slecht, maar ook zeker niet even leuk als in m'n herinnering. Het mist dan ook iets teveel aan grappige of echt leuke situaties waardoor het wat hikkend wegkijkt. Desalniettemin heeft het wel wát momentjes en weet Alicia Silverstone - en ook de rest van de acteurs/actrices - haar rol leuk in te vullen, al mochten de personages van sommige bijrollen wat leuker.

3*

Toch wel weer een leuk sportdrama. Hippe sounds, degelijke en af en toe goed spannende basketbal-matches (tenminste bij deze film niet de hele tijd cuts met stand-ins) en de rol van Jackson is hem op het lijf geschreven. Helemaal geweldig wordt het dan weer niet, daar krijgen we misschien ook te weinig feeling voor met een aantal van de studenten (al krijgen we genoeg om het een genietbaar filmpje te maken) en houdt het zich soms nog wat in waar het to the limit zou moeten gaan.

Kleine 4*

Vette hap.

Af en toe wel oke maar als je het te vaak neemt toch iets minder. Lucy Liu smaakte lekker maar Cedric the Annoyer was me iets teveel kauwen. Echt vies is zo'n snack nooit maar uiteindelijk hou je toch wel de behoefte aan een toetje.

3*

Jammer.

Kijkbaar actiethillertje zonder enige sterke randjes eraan. Henry Cavill's spel is niet altijd vlekkeloos en doordat hij een gewone jongen speelt is hij ook maar een matige protagonist voor de actiestukken. Verónica Echegui vormt nog een leuke tegenspeler maar dat kan het niet echt redden.

Ook faalt de film er behoorlijk in enige band op te bouwen met de familie waardoor het je eigenlijk niet echt boeit of ze gered worden - en daar ging de spanning en een mogelijk feel-good moment. Dan houdt je dus een film over die qua cast, actie en thriller nogal teleurstelt en dat is gewoon onvoldoende..

2,5*

Erg kalme thriller.. maar daardoor niet minder spannend! Top regie, prachtige vertolkingen en characters van Cruise en Foxx, toffe dialogen en ook een degelijk einde, heeft wel iets hoe ze het opgeven en daar tegenover elkaar gaan zitten in de metro, ook niet te standaard.

4*

Viel me persoonlijk beter dan het eerste deel. Vanaf het begin een grote treinrit van traps en killing, iets wat ik wel weet te waarderen. De vaart zit er goed in en daarnaast hebben we nog een pure held in de vorm van Arkin. Einde was ik even bang dat er een 'verplicht' einde zou komen maar gelukkig ook nog blij verrast.

4*

Aardig.

Vrij genietbaar horrorfilmpje, als je er tegen kan dat je met wat onbeantwoorde vragen blijft zitten (wanneer heeft hij die vallen gezet en waarom is dat niet opgemerkt, wie zat er achter dat masker etc). Genoeg casualties waar ook goed gebruik van wordt gemaakt d.m.v. de traps. Spanning is bij vlagen goed aanwezig, bloed vloeit rijkelijk en met de vaart van de film en de cast zit het ook wel goed. Het einde vond ik alleen wat jammer, maar dan meer omdat ik de uitvoering wat slapjes en simpel vond. Voor een happy end was het eigenlijk ook al wat laat, omdat ik ook dan zou willen dat de killer op een geniale manier ten einde komt.

3,5*

Mwaah. Vond het begin nogal matig, Doordat de moord op haar ouders niet in beeld komt en zij er maar emotieloos bij zit, komt dat niet echt over (een beetje meer introductie met het gezin had ook nog wel gemogen). Beetje free-running ben ik verder niet vies van, maar kwam ook niet helemaal lekker uit de verf, en dat ze daarna direct uitgekomen was waar ze moest zijn was ook wat vreemd. Eenmaal wat later komt er wel wat emotie bij haar vrij, maar eigenlijk te laat om nog bij de kijker aan te komen. Njaah, tot zover de introductie.

Nadat Cataleya eenmaal groot is geworden loopt het allemaal wat vlotter, wat vermakelijke actie en een Zoe Saldana die, ik niet helemaal passend vind voor de rol, maar het er toch goed vanaf brengt. Vooral de laatste streak was vrij vermakelijk, al was de love-story wat onnodig.

3*

Dat de film leuk zou zijn verwachte ik wel met Jerry Bruckheimer als producer (van de Pirates of the Carribean reeks en de CSI-series op tv).

De film is bekijkenswaardig, of je nou van mode houd, of dat mode niet echt bij je 'interests' behoort, zoals bijv. bij mij. In tegenstelling tot de andere soortgelijke films (confessions of a hollywood starlet, confessions of a sociopathic) heeft deze film mij meerdere malen op erg leuke wijze verrast (weliswaar met kleine dingen, maarja). De film heeft ook wat meer humor erin en ook zeker originele momenten.

het acteerwerk van Isla Fisher (Rebecca Bloomwood) is uitstekend, en maakt de film nog leuker. Hugh Dancy (Luke Brandon) had er naar mijn mening op sommige momenten wat meer gevoel in mogen leggen, maar voor de rest heb ik niet veel op de cast aan te merken.

Voor mensen die van romantische komedies houden, een must-see.

Herziening.

Per ongeluk, want blijkbaar toen vergeten te stemmen. Door wat elementen in het verhaal (en met Lindsey in de hoofdrol) moest ik een beetje denken aan Georgia Rule, al is deze wat meer op de humor gericht. Biedt niet veel buiten de cast om, maar vermaken doet het nog en het optreden was ook best leuk.

3*

Best fijn.

Het plot wringt zich in een paar leuke bochten en de cast mag er best wezen. Ruime 3,5*

Zwart-wit is niet echt iets voor mij (hooguit bij de oude films waar het niet anders kon, heb het zelf het liefst in kleur, zo kleurrijk mogelijk en soms nog een leuk kleurenfilter erbij). Maar oke ze willen 'past time' aangeven. Stoort niet heel erg, maar word ook niks bijzonders mee gedaan..

Ben niet bekend met de band, en is ook niet me ding dus dat helpt niet echt mee. Waar af en toe de concerten nog een redelijk sound voortbrachten werd dat voor mij weer verstoord door het gekrijs van 'Ian Curtis'.

En ondanks dat er wel een aantal 'diepgaande' onderwerpen in voorkomen werd het, voor zo'n lange speelduur, toch weinig uitgediept allemaal. Daarbij komt (zoals Onderhond al zei) dat hij heel onsympathiek en saai word neergezet en van meeleven of interesse is geen sprake.. 'Frankly, i don't give a damn..'

Moet wel zeggen dat het voor de speelduur nog redelijk vlot wegkeek, maar had er dan ook, door het niet geboeid zitten, niet altijd me aandacht even goed bij.

Tegenvaller, misschien anders voor mensen die bekend zijn met/fan zijn van de band.

Erg grappig.

Van z'n eerdere film Zack and Miri Make a Porno was ik niet zo onder de indruk, maar hier heb ik me hartelijk mee vermaakt.

Veel simpele humor en gescheld, maar ook dat kan erg grappig zijn. Zeker als de cast bestaat uit Bruce Willis, Tracy Morgan en Sean William Scott.

Ook veel fijne soundtracks. Bij een of andere spaanse versie van Insane in the Membrane had ik wel even me bedenkingen

Dikke 4*.

Heerlijk filmpje.

Visueel is het een hoogstandje, stemmen zijn ook in orde en de creepy en andere goed gekozen geluiden droegen ook hun steentje bij

Verhaal is ook erg vermakelijk voor de verandering, en heerlijk uitgewerkt.

Zeker aan te raden voor jong en oud!

Onvoldoende.

Geen straf om een keer te kijken, maar ook zeker niet bijzonder. Het idee is best ok, maar weet echt geen dikke 2 uur te boeien. Ook is het acteerwerk niet opmerkenswaardig, visueel oke maar niet bijzonder. Spanning is er een beetje, maar wordt ook een beetje opgefokt door het morele gezeur. Wannabe hero gebeuren mocht weggelaten worden en de film moest zich wat minder serieus nemen zodat het wat vermakelijker kon zijn.

2,5*

Zwaar ondermaatse romcom die, ondanks de potentievolle cast voor een komedie en het onderwerp dat afgezaagd is doch potentie heeft met de juiste uitwerking, toch nergens grappig weet te worden.

Het sleept maar wat voort en duurt overduidelijk te lang.

Ondergewaardeeeerd. 1 woord: Entertainment!

Want dit is toch echt de definitie van dat woord. Een vlotte film bestaande uit een aaneenschakeling van snelle (doch overzichtelijke) beelden van mooie vrouwen, vermakelijke actie etc. zorgen ervoor dat je je eens letterlijk geen seconde verveelt.

Ja wat moet ik zeggen.. Heerlijk gestoord allemaal, geen gebrek aan actie, lekker over-the-top, fijn camerawerk, bizarre (hilarische) characters en een met zorg gekozen cast.

Als ik minpunten zou moeten noemen, dan is het dat het stukje waar Statham en een tegenstander groot en log werden (verwijzing naar Power Rangers of wat..?) toch ietsje te belachelijk was en dat ik meer van het eindstuk had verwacht. Maar verder vrij weinig hierop aan te merken, geef me maar meer van dit

O mijn god, wat een geweldige film. Met zo'n hoge score heb je natuurlijk wel enigszins wat verwachtingen, maar ik wist blijkbaar totaal niet wat me te wachten stond. Nog nooit heb ik zo'n emotievolle film gezien, vaak stonden de tranen in me ogen of uitte mijn euforie zich in lachjes van blijdschap.

Regie is bijzonder strak.

Maar wat nog veel strakker is, is het script. Zoveel verhaallijnen, die elk even boeiend zijn. Na een klein deel van de film dacht ik dat er niet genoeg tijd was om alles aan bod te laten komen, maar dat was uiteindelijk niet het geval. Want opmerkelijk genoeg is dit een bijzonder vlot drama, wat best fijn is. Maar back to my point: wat ik bij Million Dollar Baby al had opgemerkt is hoe ontzettend interessant de karakters en de karakter-ontwikkelingen zijn in de scripts van deze schrijver (en ook niet te vergeten de gebeurtenissen die de ontmoetingen en botsingen van karakters voortbrengen).

En dat is inderdaad niet te vergeten, de gebeurtenissen en de ontwikkeling daarvan is ook ontzettend interessant. Alles zit bijzonder goed in elkaar, dus echt een dikke pluim voor het script.

Ook een topcast. Veel bekende koppen, en ze acteren ook nog eens allemaal geweldig.

- Sandra Bullock levert ondanks de niet al te grote rol toch weer een indrukwekkende perfomance af en laat weer zien dat ze een sterke actrice is.

- Brendan Fraser had ik in eerste instantie niet per se hoeven zien, maar heeft me toch positief verrast.

- Don Cheadle doet ook weinig fout.

- Matt Dillon speelt sterk en past goed in z'n rol.

- Terrence Howard speelt hier een van z'n sterke rollen.

- Thandie Newton speelt haar (af en toe vervelende) karakter ook vlekkeloos.

- Michael Peña heeft al eerder bewezen dat ik het niet erg vind om hem in films te zien. Speelt hier een wat zwaardere rol, doch erg goed gespeeld.

- Ryan Phillippe kan weinig fout doen bij mij, op de een of andere manier staat z'n kop me wel aan.

En Ludacris en Larenz Tate hebben (in deze context) een makkelijke rol, maar leveren toch fijne rollen af.

Verder een aantal (tamelijk) bekende koppen (Keith David, William Fichtner) die eigenlijk een te kleine rol hebben om het goed te kunnen benoemen, maar het gedeelte dat ze speelden goed deden. En ook de onbekendere koppen stonden hun mannetje.

Subliem camerawerk, en het af en toe heel langzaam bewegen of inzoomen had iets magistraals.

Belichting worden ook geen fouten in gemaakt.

Score, ook al een aantal keer herhaalt, is ook zeker nice en geplaatst te noemen.

Ik kan eigenlijk alleen maar positief over deze film zijn. Het is de combinatie van regie, script en acteerwerk dat een vlekkeloos geheel heeft opgeleverd, wat me zo enthousiast maakt.

Million Dollar Baby haalde het net niet in me top 10 door het einde dat, ondanks dat het zeker geen slecht einde is, toch niet geheel was wat ik wilde. Deze film ligt dat wat anders, daar er geen echte introductie of einde aan te pas komt. Het is meer een samenloop van omstandigheden waar ergens in het geheel de introducties en eindes 'verstopt' zijn, die op zijn minst 'goed met een uitroepteken' zijn te noemen.

Krijgt heel onverwacht een plek in me top 10 en is zijn top 250 plek meer dan waard (had van mij zelfs wat hoger mogen staan) en heeft de verkregen Academy Awards destijds dubbel en dwars verdient.

Nu ik toch me top 10 eindelijk van meningen aan het bijstaan ben, ook deze maar eens.

Blijft voor mij een geweldige (en ondergewaardeerde) film.

Verhaal is top, film word nergens traag, maar ook nergens oppervlakkig.

Cast is geweldig. Ryan Philippe, Sarah Michelle Gellar, Reese Witherspoon, (Selma Blair).. allemaal mensen die ik 'mag' en die ook hun werk doen

De wending op het einde past toch wel goed, en de uiteindelijke ontknoping met die soundtrack: G-E-W-E-L-D-I-G (stond me na al die jaren nog bij al waren er heel wat over heengegaan).

Top..!

Hiermee de eerste Cube-film als laatste gezien.

En deze wint het duidelijk van de andere 2.

Verhaal in orde, cast valt mee weg te komen en aardig thriller-vermaak.

En toch blijf ik met een gevoel hangen dat er een bak vol potentie niet is leeggehaald. Ruime 3,5*

Mjaah.. oke. Tweede Cube-film die ik zie na Cube 2.

Het idee van het van 2 kanten zien, wordt niet al te vaak gebruikt en heeft wel iets. Het enige probleem is dat het me vooral in het begin vaak uit de 'opgesloten-in-kamer'-sfeer haalde (ook al was die opbouw nodig zodat de whizzkid nog even een grote rol in het verhaal kon gaan spelen).

Gore wel een paar aardige momenten, enkele zagen er daarentegen weer cheap uit.

Moet wel zeggen dat toen die soldaat opeens toch een bio-chip in zich had het al behoorlijk ver ging, maar dat hij dan even 6 meter (?) recht omhoog sprong en dat soort capriolen ging me toch iets te ver. Nee, dat 'bovennatuurlijke' tintje hadden ze weg mogen laten.


Het grootste struikelpunt van de film is de cast. Want die valt, op bijv. de whizzkid na, grotendeels erg tegen.

Regie is ook niet geheel vlekkeloos.

Anyways, ik vond het dus best oke om een keertje te zien, maar iets bijzonders moet je er niet in verwachten.

Niet slecht, had alleen wel op wat meer gehoopt.

Ten eerste voelt het verhaal-vertellende perspectief waar we in gegooid worden erg onnodig aan en haalt je ook erg uit de film, geluk daarbij is nog wel dat de overgangen weer terug naar het verhaal mooi gedaan zijn (en dat het naarmate de film vordert steeds wat interessanter wordt, lees: vanaf het moment dat het niet meer alleen vertellen is maar er ook echte dialogen zich beginnen te vormen die zich kenmerken met het verhaal).

Het verhaal zelf is natuurlijk erg interessant, maar blijf met een gevoel achter dat er meer mee gedaan kon worden. Als de love-story er al in zit, (en nog voor Daisy van jongs af aan) kon het heel mooi weergegeven worden hoe ze eerst naar elkaar toegroeien qua leeftijd en dan weer van elkaar af. Tuurlijk, dit wordt ook wel weergegeven in het begin en richting het einde voornamelijk, maar veelal worden stukken opgevuld met dingen die ze ondernemen, die enkel met hun eigen leven te maken hebben. (Ook best interessant, en het contact is er intussen nog wel, maar zie een stuk liever wat ik net beschreef en dan helemaal daarop gefocust, pakt de romantiek misschien ook wat beter).

Het verhaal is her en der wel voorspelbaar, dat de vrouw waarbij Benjamin gedropt wordt toevallig geen kind kan krijgen en voor hem besluit te zorgen, dat die man die hem volgde z'n vader was en uiteindelijk ook hoe het afloopt met de liefdesrelatie. Maar dat vormt geen echte smet op de film.

Ook werkt de setting het voor mij wat tegen, zie het liefst een moderne (of futuristische) setting, en als het dan toch oud moet, liever way oud, middeleeuwen en verder. Die net voor mij tijd settings vind ik het minst interessantst. Maar ook dit vormt geen echte smet op de film, en heeft geen echte invloed op me cijfer.

Pluspunt is wel dat ze richting het einde nog laten zien hoe het verder met Benjamin afgaat en afloopt, en vooral hoe z'n verstand zich na de puberteit (/voor de puberteit) ontwikkeld. Klinkt ergens alleen wat vaag in de oren, aangezien hij de eerste/heel veel van z'n jaren z'n brein wel verder ontwikkeld en dan vanaf een gegeven moment dus weer andersom.

Verdere pluspunten zijn dat de cast dik in orde is, probs voor de wat zijn het..? 7 mensen die Benjamin Button spelen en 3 mensen die Daisy spelen, de regie ook oke is (en samenhangt met de wat langzame, doch boeiende vertelwijze). en het niet echt verveeld ondanks de speelduur.

Ik klink misschien wat negatief nu, maar ik heb me goed vermaakt, zie er simpelweg alleen wat minder in dan vele anderen.

3,5*

Zozo lage score, maar zo slecht is de film gelukkig niet

Best heerlijk eigenlijk. Het blijven voorspelbare films dus als je je daaraan irriteert dan tja..

Alleen het schaatsen is al heerlijk en heeft wat mooie choreografie er tussen zitten en is gewoon fijn om te zien ook al is het niet me ding. (+ nog wat fijne soundtracks, maakt het ook weer aangenamer).

Begin toch wel lekker wat humor met het drama wat op de achtergrond en gaat soepel over in luchtig drama met lichtelijk humoristisch als ondertoon. Romantiek zit er natuurlijk de gehele linie wel in en komt op het einde natuurlijk extra naar buiten.

Acteerwerk gaat ook soepel van lekker feel-good naar best goed

Gewoon een heerlijke feel-good film waar niet al te serieus naar gekeken moet worden maar het inhoudelijk toch wint van vele, vele romcoms.

Ik ga maar eens de andere delen snel opzoeken en kijken..

ps: wat is die Christy Carlson Romano eigenlijk prachtig

Verrassend goed (verrassend goed verhaal ook).

Beetje dezelfde sfeer als One Point O, een kil, uitzichtloos, duister sfeertje. Voelt ook niet echt vertrouwelijk, beetje 'out-of-this-world'. Bewonderenswaardig hoe ze zo'n sfeer weten te creëren met vooral geluiden en muziek en het vage acteerwerk (de vreemde brainwash-beelden tussendoor zullen ook wel meegeholpen hebben).

Speelt ook net als die film met waanbeelden en het 'echt-of-droom syndroom'. Wat deze film dan wel weer doet i.t.t. voorgenoemde is na pakweg de eerste helft een ommezwaai maken qua sfeer. Het ongemakkelijke verdwijnt een beetje en het wordt allemaal wat normaler. Weet je zelfs met een goed gevoel achter te laten uiteindelijk.

Cast is ook in orde. Lucy Liu zie ik altijd wel graag en zo'n rol past haar ook wel. Jeremy Northam doet het ook uitstekend. Z'n acteerprestaties voelen af en toe wat vaag/vreemd aan, maar dit verklaart zichzelf in time. Toch mooi hoe hij zo'n dubbel-rol (triple-rol) op zich neemt.

4*