Opinions

Valt me toch tegen. Lebowski fans zijn een volk apart, dat wist ik voor het kijken van de film al. Meestal moet ik me afvragen, is iemand echt voor de film gevallen, of zijn ze fan omdat Lebowski zo een enorme culthit is? Er moeten wel types van de laatste omschrijving bijzitten, aangezien de film geen succes was. En als ik de mensen zie die verkleed als een nihilist of een bowlingbal naar 'Lebowski Festivals' gaan bekruipt mij het gevoel dat de Coen brothers dit helemaal niet gewild hadden.

De mensen die naar de fests gaan zijn gewon echte mafkezen, sorry dat ik het zeg. Alles wat er gebeurd zijn White Russians drinken en praten en lachen over de film. En vooral veel, maar dan ook veel dialogen nasynchen. Saaaaai.

Het is daarnaast nog erg lastig om te doorpriemen wie de gloryhunters zijn en wie niet. Om even te oefenen: ze zitten ook op moviemeter .

Kortom: ben je geinteresseerd om een uur te kijken naar hoe een gemiddelde Lebowski fanmeeting eruit ziet, dan is ie aan te raden. Al had je al een flauw vermoeden hoe ziets in zn werk gaat, zie ik weinig tot geen reden om dit te gaan kijken. En de poster lijkt trouwens best professioneel, maar de docu zelf ziet er best amateuristisch uit!

The Adjustment Bureau is een film die het verschijnsel 'toeval' probeert te verklaren middels een spannend plotje. Helaas heeft de regisseur weinig tot geen moeite genomen om dit plotje ook maar een beetje waterdicht te maken, waardoor je je na een halfuur al dik zit te ergeren aan de vele gaten in het verhaal en de hoeveelheid aan vragen die niet beantwoord woorden.
Geloof me, ik sta echt niet wantrouwend tegenover films die realiteit en fictie proberen te mixen tot een leuke film (Inception vond ik geweldig), maar het moet wel 'kloppen' (voor zover het dus kan kloppen). The Adjustment Bureau slaagt daar niet in. Het bureau zelf is een organisatie die vele belangrijke beslissingen van mensen probeert te 'adjusten', en dus verwacht je dat deze organisatie top secret is. Maar nee hoor, de mannen met de hoedjes rennen gewoon door het dagelijks leven en en gebruiken hun special powers in winkels en supermarkten. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat ze op een enorm domme manier worden betrapt door een presidentskandidaat. Uiteindelijk blijkt dat men deze Norris, gespeeld door Matt Damon, president wil laten worden. Daarvoor echter mag hij, om totaal onbekende reden, geen relatie krijgen met Elise, gespeeld door Emily Blunt. Oftewel de motivatie staat al wankel voordat we daadwerkelijk gaan beginnen, het slaat eigenlijk nergens op. Helemaal als blijkt dat Norris gewoon in contact kan komen met Elise, terwijl dit dus van dit bureau niet mocht. Verklaring? Toeval. Toen kon je me dus helemaal opvegen... Een film die probeert te beweren dat toeval niet of nauwelijks bestaat, en nu ben ik getuige van een ontmoeting tussen 2 mensen in een stad van 9 miljoen mensen, en dat ook nog met tegenwerking van een agentschap die de variabele 'toeval' juist zoveel mogelijk probeert te beheersen. Lachwekkend. Uiteraard doet de regisseur een poging om dit toeval te verklaren, maar helaas werkt hij zich alleen maar meer in de problemen. Het blijkt dat in een eerder 'plan' deze 2 mensen wel voor elkaar bestemd waren, maar in het huidige plan niet meer. En daarom ontmoette ze elkaar weer. Wat is dan het nut van een nieuw plan als toch alles al bepaald wordt in het eerste plan? Volgt iemand het nog?

Anyway, het moge duidelijk zijn, de fundering van de film is flinterdun en built for disaster. Echter wil ik ook nog wel argumenteren waarom deze film zeer matig is ZONDER de plotholes. Allereerst de cast: er is een zekere chemie tussen Damon en Blunt, maar helaas raakt deze volkomen ondergesneeuwt door het gedoe met 'voor elkaar gemaakt zijn blabla'. En dat is jammer, want ik geloofde oprecht wel in dit duo, en dat is toch een leuke prestatie.
De muziek in de film is echter weer tenenkrommend slecht en het totaal is visueel ontzettend boring. Daarnaast zou de hele film moet draaien om de romantiek tussen Elise en David, maar ik heb werkelijk waar geen 1 enkel romantisch gevoel gehad. Het einde deed me ook vrij weinig.
Hopelijk komt er ooit nog een Hollywood Adjustment Bureau die ons kijkers behoudt voor zulke films voordat ze in de zalen worden gedraaid!

Heerlijk filmpje dat vooral visueel indruk maakt.

Alhoewel ik zelf nooit Kuifje heb gelezen als kind (wel 200+ Suske en Wiske's ), zat ik er wel direct in. Dat de film het vooral van spectaculaire acties moet hebben en wat minder van het verhaal wordt al snel duidelijk. De film zit dan ook bomvol met actie en dat is een leuke overgang vanuit een stilstaande strip.

De 'locaties' zijn allemaal erg mooi vormgegeven en ik vind dat er zeker sprake is van een sfeertje. Niet alleen dankzij de graphics maar ook vanwege de goede stemacteurs, leuke cameraposities en het lichte humoristische laagje.

Al met al heb ik lekker genoten van dit no-nonsense filmpje. Het is allemaal redelijk oppervlakkig en vliegen de clichés je om de oren (zoals het hoort in strips!), maar ik kan daar wel van genieten op een blauwe maandag. Van mij mag er wel een nieuw deel komen!

Interessante film over een onderwerp wat de mens tot onbegrijpelijke handelingen heeft bewogen, maar de mensheid zelf heeft laten stilstaan... Religie, over liever gezegd, geloof.

In tegenstelling tot wat ik over het algemeen lees hier op MM, is dit niet noodzakelijk een film die tegen het christendom pleit, maar meer een film die een boodschap wil uitdragen. Wees altijd nieuwsgierig over je eigen geloof. Hypatia (Weisz) zegt het zelf ook al in de film, wees nieuwsgierig, stel vragen, ga nooit uit van het geschreven, hoe Heilig het ook moge zijn. Helaas is de geschiedenis dus anders verlopen. In een wereld waar de wil van de meerderheid geldt, werden uitzonderingen genegeerd, of erger nog, geëlimineerd. Ik blijf me toch verbazen wat mensen triggert om elkaar de hersenpan in te slaan omwille van een geloofsovertuiging. Typerend voor dit onbegrijpelijke tafereel was de slaaf van Theon (vader van Hypatia) die wordt aangevallen door zijn eigen slaaf.. Het gezicht van hen beiden spreekt boekdelen. 'But I'm christian!', alsof het geloof je verplicht om de ongelovigen te bekeren. Anyway, zonder teveel door te gaan op religie en alle discussiepunten die daarbij horen, vond ik dat de boodschap van de film nogal slecht overkwam. Het lukt de film helaas niet om te overtuigen, en lijkt zowel de slechte kant van religie, als de zoektocht naar antwoorden van het sterrenstelsel te willen beantwoorden. Naar mijn idee lukt het de film niet om in beide vraagstukken te overtuigen, waardoor de kijker niet helemaal tevreden kan achterblijven, en dat is jammer. Het verhaal heeft een overbodige tweedeling die de film uiteindelijk niet ten goede komt.

Verhaal daarnaast is wel interessant om 2 uur te volgen.

Ik vind dat de rollen erg sterk zijn gecast. Isaac vind ik weer een sterke rol spelen, iemand om in de gaten te houden. Ook Weisz speelt haar rol goed, al mist het soms wel de faveure en overtuigingskracht die ik had verwacht.

Wel is het weer een genot om tegenwoordig naar films te kijken die zich afspelen in onze geschiedenis.. Met de hedendaagse techniek worden klassieke steden als Alexandrië in al zijn glorie op het scherm getoverd, iets waar ik echt blij van wordt. Het ziet er allemaal schitterend uit!

Ali G was een leuke character in de series, de originele Brittain series. Volgens mij zijn die niet zo bekend, grote doorbraak was met het (mindere) Ali G in da USA. Dit is echter gewoon niet grappig, omdat dit een compleet andere Ali G lijkt te zijn. IPV een superdomme gast is het nu een soort wannabegangster. Erg storend en erg fout. Doe mij maar de allereerste Ali!

Mislukt sprookje helaas.

Volgens mij had ik ergens gelezen dat een remake van Alice In Wonderland een grote droom was van Burton. Nu is dit natuurlijk niet vreemd, aangezien Burton een grote fan is van sprookjes, en hij in veel films zijn eigen 'Wonderland' creëert. Echter, het verhaal zou hem juist beperken in zijn creatieve vrijheid, waardoor hij dus niet kiest voor een directe remake, maar meer voor een vervolg op, wat hem de kans geeft om zijn eigen twist eraan te geven.

Helaas is deze remake in geen velden of wegen van dezelfde kwaliteit als de originele Disney klassieker. Probleem voor mij was vooral dat ik niet nieuwsgierig was naar wat Burton zou verzinnen. Dit komt voornamelijk omdat het nogal oninteressant is, kitsch zelfs op sommige punten. Op zich is Depp natuurlijk geknipt voor een rol als dit, maar met de matige dialogen en onverklaarbare gedragsveranderingen is zijn rol als The Hatter eerder irritanter dan spannend en verassend. Hetzelfde zou ik zeggen voor Carter, ook een persoon die ik erg in de film vind passen. Zij scoort itt Depp wel een voldoende, maar ik ben wel van mening dat hier meer uit had kunnen worden gehaald.

Naast deze 2 grote rollen, zijn vooral de kleine dikke ventjes zeer irritant. Uiteindelijk zijn alleen de kat en het konijn leuk, maar totaal niet creatief want die kennen we allemaal al.

Het stijltje van de film kon mij niet bekoren. Zoals gezegd, ik vind het eerder de kitsch kant opgaan dan de kunst kant, terwijl Burton met een film als 'Big Fish' heeft bewezen dat hij een film kan maken die de kijker verrast en doet verlangen om verder te kijken. Bij Alice in Wonderland gebeurt dit helemaal niet.

Ten slotte wil ik nog meedelen dat het 3D er in AiW nog redelijk uitziet, maar nog steeds niet wat ik verlang van 3D. Wat een gimmick weer!

Dat American Gangster niet een bijster origineel plot/verhaallijn heeft moge wel duidelijk zijn als je de 35 voorgaande meningen leest. Uiteraard lijkt het nogal op Goodfellas/Scarface/The Godfather. Om eerlijk te zijn heb ik daar totaal geen probleem mee, en ik vind het nogal lullig om een film daar op af te rekenen.

Het zijn echter andere dingetjes die American Gangster van een klassieker status afhouden. Mijn grootste manco was het ontbreken van de sfeer. De gehele film komt nogal sfeerloos op mij over. De outfits, huizen en auto's zijn wel tof, maar waar zijn de sfeerbeelden? Kom op he, je hebt de settings (jaren 70 in Harlem/NYC), de acteurs (Washington, Crowe etc) en overduidelijk het budget (93 miljoen dollar). Het is helaas niet gelukt. Het wordt gelijk pijnlijk duidelijk dat Scott gewoon het oog voor detail mist wat maffia films eigenlijk heel hard nodig hebben. Voor mij is sfeer het belangrijkste ingedrient voor een sterke aangrijpende mob film.

Vergelijk voor het gein eens de bruiloft uit The Godfather met de bruiloft uit American Gangster, en het zal je gelijk duidelijk worden wat ik bedoel met dit oog voor detail. Wat had ik graag wat sfeershots willen zien van New Yorkse nachten.

Wat ik ook een beetje jammer vind is dat American Gangster weinig memorabele scenes heeft. Het is allemaal een beetje oppervlakkig, terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet van Scott gewend ben, want ik vind hem altijd een klassieke Hollywood regisseur.

De score hielp ook niet echt om in de juiste 70's mood te komen. De soundtrack zelf was nog wel aardig, met wat leuke liedjes, maar de muziek tijdens de scenes was eigenlijk iets wat me totaal niet is bijgebleven.

De acteerprestaties zijn aardig. Ik ben denk ik een van de weinige die meer overtuigd was van Crowe dan van Washington. Ik ben dan ook echt van mening dat Crowe een ondergewaardeerde acteur is, maar hij heeft echt wel wat in zijn mars. Ik vind het wel weer een hele vreemde keuze om 2 rappers te kiezen als broers van Lucas, dit deed wel een beetje afbreuk aan de geloofwaardigheid van de film. Als je opeens Common door het beeld ziet lopen weet je gelijk weer dat je naar een film aan het kijken bent en dat is zonde.

Mijn favo karakter uit de film was zeker Trupo, gespeeld door Brolin. Heerlijk, zo'n bad cop .

Al met al lijkt het alsof ik flink negatief gevoel over de film heb overgehouden. Echter, American Gangster wordt gered door het ijzersterke laatste uur/drie kwartier. De chasedown is in volle gang, de kijker wordt in spanning gehouden en het tempo is lekker hoog. Scenes tussen Lucas en Roberts worden in hoog tempo op elkaar opgevolgd, waardoor we de hunt van beide kanten meemaken, wat redelijk tof is. De scene in het appartementencomplex is goed uitgewerkt, en komt tot een lekkere climax. De film krijgt nog een redelijk uitgebreid einde mee, met beelden van het proces en tevens de vrijlating. Ik weet niet echt of ik deze bonus zelf ook in de film had meegenomen, maar het was zeker grappig om te zien hoe een oldskool gangster als Lucas nu in het nieuwe NYC rondliep van de 90's, met neppe gangsterboys en al.

Al met al een redelijk zielloze film die wel wordt gered door het laatste uurtje, wat heel leuk in beeld is gebracht.

Het weer was druilerig, de regen tikte tegen het raam: ideaal moment om weer 'even' de ruim 200 minuten durende Redux versie van Apocalypse Now op te zetten.

Vanaf minuut 1 zit je al compleet in de film. De helikopter die overvliegt, het natuurgeweld en vervolgens de orgels van The Doors die weerklinken. Wat een opening!

In het vervolg van de film worden we wederom meegenomen door door de natuur. Als ik me niet vergis is het allemaal gefilmd op de Filipijnen, wel weet ik dat dit voor schitterende locaties zorgt. De peperdure sets, met kapotte vliegtuigen en brandende helikopters, zorgen voor een indrukkwekkende oorlogssfeer.

Maar het zijn vooral de characters die de film zo groots maken. Geen enkele film kan de gekte en psyche zo goed bevatten als Apocalypse Now. Het is natuurlijk duidelijk een anti-oorlogs film, en dat komt in vele stukken terug. Heel mooi was de scene bij de plantage, aan tafel bij de Fransozen. Vrijwel alle waarden waarom Amerika daar toendertijd in Vietnam zat, worden de grond in geboord door Coppola. Ben blij dat dit dus in de Redux zat! Totaal niet langdradig (ok, op die vrouw na dan).

De scene's met de muziek van Wagner, de napalmaanvallen en de scene op het strand, zomaar wat genomen om te laten zien dat deze film verder gaat dan andere oorlogsfilms.

Op het einde toe wordt de film toch iets te langdradig, met een filosofische Brando die mij niet echt aanspreekt. Dit houdt de film toch van een 5 sterren recensie.

Heerlijke 90's thriller die mijn mond zo nu en dan open liet vallen.

We volgen Michael Faraday die op een bizarre manier in contact komt met zijn op het oog normale buurman. Echter, zoals ook al (helaas) op de cover van de hoes staat, kun je nooit je buurman vertrouwen. Faraday begint hem te wantrouwen en komt achter een bizar plot. Het is zeer sterk gevonden, maar sommige plotwendingen zijn wel érg onrealistisch. Dat Faraday dan ook niet erg grondig te werk gaat helpt daar ook niet veel bij. De sterk acterende Robbins als buurman is echt een hele goede cast geweest, Robbins heeft iets van dat manische in zijn blik en spel waardoor het echt maniakale buurman is. Sowieso is de complete cast topnotch, met Bridges als prof die doordraait, de buuvrouw (Cusack) die de goedheid zelve blijkt en ook het zoontje zelf.

Dat de film daarnaast echt spannend kan zijn bewijzen de scenes bij de telefooncel en in het jaarboek, maar dit is vooral te danken aan de geweldige muziek die de schrik echt aandikt.

Naarmate het einde vordert wordt het plot niet echt veel geloofwaardiger, maar toch vond ik ook het einde geweldig. Lekkere thriller met een goede 90s feel die mij de complete 2 uur aan de buis heeft gekluisterd.

Ben het inderdaad met voorgangers eens, That's It That's All was gewoon écht tikken beter.

En ook vooral qua muziek. Waar TITA lekker zowel M83 als Stormy High bevatte, moeten we het in deze film met wat minder toffe boardmuziek doen.

Travis Rice valt echter niet veel te verwijten, hij trekt weer alles uit de kast om werkelijk waar de ziekste moves tevoorschijn te toveren. 80 minuten met de mond open gezeten door wat hij allemaal kan en durft.

De montage is wel erg hetzelfde als TITA, maar die aanpak beviel mij echt zo goed dat ik ook hier niets anders dan lof voor heb.

Het zien van deze film zorgt er wel voor dat de drang naar de witte pistes met de dag sterker wordt...

Zeker een belevenis, alleen helaas had ik geen emotionele band met de Navvi of met de Sky People at all. Ik heb films gezien die langer blijven hangen. Dat dit technisch een complete revolutie is, wil ik best geloven, maar over 10 jaar is dit de norm. 4*!