Opinions

Net gezien,(mijn eerste film van 2010) en mijn 2e film van Iñárritu na 21 grams. En ook hier zien we weer een aantal personages die allemaal met elkaar in verband staan. Maar hier is ook gelijk een minpunt. Zelfs 2. Het zijn namelijk erg veel personages die weinig diepgang krijgen, op een enkeling na(de dove tiener). En in tegenstelling tot 21 grams, vond ik dat hier de personages minder met elkaar in verband staan. Zo is de enige link tussen de Japanners en de rest het geweer, Wat ik nogal mager vond. Ook bij het verhaal van de kinderen was de link magertjes.

Ook vond ik de keuzes van de jongens wat onbegrijpelijk: Wie gaat er nou op auto's en bussen schieten. Dan ben je niet helemaal bij je hoofd. En dan maakt je broer het nog erger door in z'n situatie te zeggen dat zijn zus zicht uitkleed voor hem.

Desalniettemin is de muziek en de cinematografie dik in orde. Ook het acteerwerk was goed. Maar toch vond ik 21 Grams beter. Maar al met al wel een goede film. ik geef hem een 3 want een 3.5 vind ik hem net niet waard.

Nu rest mij alleen Amores Perros nog.

* * *

Krappe voldoende.

Toch een wat mindere film van Edgar Wright naar mijn mening. Lijkt wat aan stijl ingeboet te hebben, ook al is het merendeel van de film nog steeds vele malen beter dan de meeste meuk aan actie/comedy wat tegenwoordig uit Hollywood komt. Er zitten zeker wat flashy scenes in waar we dit aan af zien, maar toch ook aardig wat stukken waar minder over nagedacht lijkt te zijn. De romance werkt bijvoorbeeld totaal niet en de film leunt hier toch wel aardig op gedurende de laatste helft van de film.

Had er toch wat meer van verwacht uiteindelijk, echter ben je op zoek naar een actie/comedy dan is dit toch wel een van de betere grote releases die deze zomer draaien op het grote scherm.

Goede western van John Sturges.

Kreeg na het herzien van The Great Escape weer zin om meer werk van deze regisseur te zien. Mijn oog viel op Backlash.

Aangename western die door zijn korte speelduur en een leuk plot dat genoeg om het lijf heeft makkelijk wegkijkt. Reed en Widmark stelen de show en een toffe climax maken dat deze western toch wel bovengemiddeld is.

Goede Sturges,

Het Neo-Western thema is goed uitgewerkt en pakt dan ook daadwerkelijk goed uit.

Een goede setting, cast en speelduur zijn de steunpilaren van deze film. Bovendien weet Sturges het ook allemaal heel aardig in beel te brengen.

Het ziet er sowieso erg goed uit. Want de film ziet er niet uit als 55 jaar oud. Eerder 40-35. Het stadje zelf doet het goed door zijn eenvoud en de prachtige achtergrond. Tracy, Ryan en Borgnine wat allemaal wel aardige namen zijn doen het lekker. En door de aangename speelduur verveelt het geen moment. Want aanvankelijk simpel oogt(Vreemde in een klein stadje), is niet zo simpel als het lijkt.

3.5*

I'm talking about 150 of these little M***erF**kers all over the sidewalk

En heb hem gekeken, wat een droge humor, vooral in het begin lach je je helemaal kapot. Dit is voor mij ook de beste kerstfilm kwa komedie dan. En hij geeft een dikke middelvinger naar de rest, tegen het einde aan word het F dit en F dat wat voorspelbaar. Maar gellukkig valt de speelduur mee. Het einde is weer typisch hollywood hij komt tot inkeer blablabla Maar dat nemen we maar voor lief.

Zit te twijfelen tussen de 3 en 3.5 maar toen ik hem voor de eerste keer keek heb ik toch dubbel gelegen dus toch een 3.5*

Sean houdt deze film omhoog, voor de rest kut met peren om het zo maar te omschrijven

Normaal vind ik Bam nog wel leuk zowel bij Jackass als bij zijn eigen show.

Alleen hier nauwelijks gelachen, al die Scandinaviër's zijn echt irritant als de t.......

Eerste Woody,

Heb nog een paar werkjes op het oog. Maar deze film beviel me niet bijzonder goed. Soms erg flauw en voorspelbare grappen. Een enkele was echter wel goed.

Redelijke komedie die toch net iets te flauw is.

Het theme liedje was wel erg leuk....

Superaardig debuut van Morel, die mijn intressie hiervoor wekte na het geweldige Taken en het redelijk vermakelijke FPWL.

Kort geleden Yamakasi gezien, en je merkt wel dat het principe erin is overgenomen. Parkour running, ondersteunt door Franse Rapmuziek. Maar het is een goede combinatie. En waarin Banlieue 13 zich onderscheid tegenover Yamakasi is dat het allemaal net even extremer is. De Parkour scenes zijn hier heerlijk. Ook het overtollige geknal met hier en daar wat grapjes. Morel toont maar eens dat hij wel de toekomst is in het Actie genre. Jammer dat hij met From Paris With Love toch een beetje de standaard Hollywood kant op gaat.

Het feit dat de leading-Actors hun stunts zelf doen, is een erg groot pluspunt. Maar hun acteerprestaties hierover zijn aardig maar bij lange na niet vlekkeloos. En ook het standaardverhaaltje werk niet in het voordeel van deze film. De speelduur daarintegen wel. Prima balans tussen actie, ennuuh geen actie

Wat overblijft is toch wel een bovengemiddelde actiefilm. Mijn intresse is gewekt naar Deel II. Die jammer genoeg niet word geregisseurd word door Morel. Die hiermee toch een van mijn Favo regisseurs is van de nieuwe generatie.

3.5*

Goed vervolg.

Iets minder als 1 maar nog zeker sterk. Onder Morel had het wellicht een beter vervolg kunnen zijn. Maar Alessandrin doe het ook gewoon goed. Er zijn nog steeds de heerlijke actiescenes, die nu wat houteriger waren zoals anderen al zeggen. Maar toch blijven deze 2 films een van de betere actiefilms uit europa de laatste jaren. Deels al omdat er een geinige en goede choreografie aan te pas komt. Wat ik in de hedendaagse actiefilms wel mis.En door al deze redenen is dit een vervolg wat zeker niet onder doet voor zijn grote broer.

De cast doet het ook gewoon degelijk. Raffaelli en Belle zijn geen superacteurs en zullen dat nooit worden. Maar ze doen wat ze moeten doen en dat is overtuigen in de actie. En met hier en daar een grapje erbij.

De bende-leiders zijn allemaal ook wel leuk. Vooral de Italiaan, en de black Power leider zijn komisch.

Ondersteunt door de franse rapmuziek, zijn de actiescenes weer een pareltje voor het oog. Het parkour-running was wel wat minder als in deel 1 maar nog steeds goed.

Waar deel 1 een ruime 3.5* krijgt, pakt Ultimatum een krappe 3.5*.

Goede Thriller, mijn oog viel hierop door de grote namen en toen toch maar meegepakt.

En het was een goede thriller, de setting is goed, en het acteerwerk ook. En pas aan het einde weet je pas wat er echt gebeurd is. Maar een minpunt was: De overtollige plotwendingen , je wist niet meer wie wie was. En het werd allemaal wat chaotisch. Ik denk dat ze dachten dat als ze maar genoeg plotwendingen eringooiden de film spannend was. Maar ik heb me prima vermaakt op de zondagmiddag. En daar gaat het uitendelijk allemaal om

Krappe 3.5*

Nostalgie, jeugdsentiment noem het wat je wilt. Verliest na al die jaren nog steeds niet zijn charme. Prachtige decors geven de film een heerlijk sfeertje. Jack Nicholson zet een toffe gestoorde joker neer en de houterige Batman van Keaton hoort nu eenmaal bij deze film. Vergelijken met nieuwere en toekomstige versies van Batman doet afbreuk aan deze film van Burton die compleet zijn eigen weg gaat.

Wel fijn weer even een Nolan op zijn tijd. Lekkere CGI, wat goede actie en daar leent de Batman Franchise zich uitstekend voor. Maar als je naderhand het even objectief bekijkt, en zelfs tijdens de film, dan zie je dat deze film niet vlekkeloos is.
Ja, de film heeft een zeer leuke cast. Met acteurs die ik allemaal waardeer. Maar het verhaaltje komt eigenlijk best 'lame' over.
Standaard opleiding, om vervolgens met een twist te komen die je eigenlijk(moet hebben) ziet aankomen. Ook de villians vond ik niet erg goed. Heb niks tegen Cillian Murphy als acteur kijk maar naar Sunshine, maar vond het gewoon niet sterk geschreven.

Dit even terzijde, ik had wel weer even zin een lekker Hollywoodblockbuster en daarvoor is deze prent erg geschikt.
Daarom gewoon een ruime 3. En of ik TDK nog steeds een 4 geef na een herziening?Who knows...

Degelijke oorlogsfilm.

De gevechten zijn uitermate goed in beeld gebracht, en gelukkig krijg je er zat van te zien. De effecten zijn voor die tijd grandioos, en al het materieel is ook prachtig.

De toespraak van Hitler is echt supergoed gemaakt. En je merkt aan veel dingen dat dit wel groots is aangepakt.

Maar de overvloed aan personages, kleine drama's en dialogen voegen vrij weinig toe. Dit is dan ook een groot minpunt. Als je vliegtuiggevechten zoekt ben je hier aan het juiste adres. Maar voor de rest bied de film vrij weinig aan.

Omdat de vliegtuig battles grandioos zijn toch een welverdiende 3

* * *

Goede oorlogsfilm, niet alles was historisch correct. Maar voor die tijd is het een goede film. Het welbekende loopje met handen omhoog als ze dood gaan is ook lekker van die tijd. Hij is wel wat langdradig. Er word bijv. een duits oorlogslied gezongen en je krijgt ook gelijk het hele lied voorgeschoteld, ook toen de trein met geschut onderweg was zag je deze een paar minuten lang over de spoorweg razen, wat btw flink versneld was. want toen ze een station passeerden zag je een klein jongetje met een verbazingwekkende snelheid langsrennen.(Denk de opa van Usain Bolt.. Ik blijf van dit genre houden en dat blijf ik altijd doen, en als je fan van dit genre bent moet je hem een avond gunnen.

Verhaal is flinterdun, cliché worden niet geschuwd. Maar op een HD televisie met surround sound is deze film goed weg te kijken. Beordeel hem dan ook op het vermaak en kijk er niet te serieus naar. Zo is de film ook niet bedoeld. Een hedendaagse blockbuster die zich bij de middenmoot voegt.

Joaquin Phoenix meets Livia Soprano!

Hilarische film die gedurende drie uur boeiend blijft door zijn verbazingwekkende afslagen en bochten waarin het zicht wringt. Snap overigens volledig de kritiek die mensen op deze film gaan hebben, want er zijn genoeg momenten waar de film je volledig kan kwijtraken. Ik daarintegen heb mij de volledige speelduur vermaakt.

Overbodig,

Toch een woord dat bij me naar boven komt bij het kijken van deze film. Het is allemaal wel leuk en aardig. Maar het is al zo vaak gedaan. Zou graag zien dat Sandler wat meer zijn volwassene drama kant perfectioneert dan teruggaat naar dit genre.

Sandler zelf zit weer eens op de auto pilot. Soms grappig, soms geforceerd en allemaal erg standaard. Russel Brand vond ik dan wel een leuke afwisseling, zijn accent en doen en laten was opzich erg flauw maar ik kon er wel om lachen. Bugsy was even leuk maar werd al snel irritant net als het hele moraal en liefde verhaaltje. De kinderen deden het wel leuk, maar kwamen dan ook nauwelijks aan bod.

Erg jammer dat ik Guy Pearce hier moet vinden. Ik wil hem hier ook niet zien. Zijn carriere gaat een beetje de richting in van dit soort films. Zag hem opduiken in The Hurt Locker maar hier was zijn rol erg klein

De muziek is dan nog wel aardig met nummers als Don't Stop Believing Al is de rest weer van die standaard deuntjes die altijd opduiken in dit soort films.

Best te kijken maar overbodig en standaard.

2*

Dieptepunt,

Kan dit soort films over het algemeen nog wel aardig waarderen maar dit sloeg nergens op. Je krijgt werkelijk waar bergen clichés op je af. En iedereen valt precies tussen de maatstaven van Disney. Vind Chihauhau's dan ook niet erg aantrekkelijke honden. En dan Jamie Lee Curtis met haar Vivacity scooter parfum

Heb ook nergens 1 keer kunnen lachen.

Nee echt een dieptepunt van Disney.

Leuk tussendoortje,

Met een aantal geslaagde grappen. Zoals: He weares the same size t-shirts as you. Lach toen wel helemaal dubbel. Erg droge humor, en ja je moet er een beetje voor in de stemming zijn. En geen afkeer hebben jegens Sandler. Die ik overigens altijd vermakelijk vind.

Het jongetje was ook leuk, en goed gespeelt door de tweeling. Het viel ook helemaal niet op.

Ook nog een paar leuke gastrolletjes met Steve Buscemi as "the Homeless Guy".

Het eindigt allemaal weer lekker cliché, maar dat was te verwachten. Maar door lekker droge humor en de vlotte muziek was dit prima te doen.

3*

Geweldige film van Tim burton, het feit dat Ewan McGregor meespeelt is een groot pluspunt voor mij, want ik ben fan van hem, door zijn rollen in bijv. Trainspotting. Het verhaal neemt je helemaal mee in zijn wereld, en je moet ervoor open staan doe je dit niet zet hem dan af. Het einde vond ik ook mooi met de rivier en de begrafenis.
Kortom een geweldige drama voor mij met een goede dosis fantasy.

komt in mijn top 10 binnen op 10
4.5

Uistekende Coen, mischien wel hun beste. Gister gezien, en de 2e Coen op de avond na “The Man Who Wasn’t There”. Ik had hele grote verwachtingen voor deze film, en die bleken waar te zijn.

Wat een geweldig personage is “The Dude”toch, hij word geweldig neergezet door Jeff Bridges, een acteur waar ik niet bekend mee ben maar wel graag meer van wil zien. De kleren de manier van lopen alles klopt, dus petje af naar Jeff Bridges. De hele cast was trouwens super. De acteurs hebben we natuurlijk al vaker gezien in producties van de Coen’s. Buscemi, Goodman, Moore Stormare, Turturro en Hoffman wat een geweldige cast.

De dialogen tussen The Dude en Walter zijn geweldig. Zelden zulke goede gezien. En Donny die er steeds probeert tussen te komen. Jammer dat Buscemi niet veel zegt, en er wat meer bij staat te kieken. Dit doet hij overigens perfect, maar had wat meer van hem verwacht kwa aandeel. En dan Goodman wat heb ik moeten lachen om hem. Echt een geweldige rol van hem. Net zoals Turturro als “Jesus”, ik kwam niet meer bij. Met de humor in deze film zit het wel goed. Denk wel een van de betere komedie’s aller tijden. De scene’s op de bowlingbaan zijn dan ook hilarisch.

Het script is ook geweldig, dat allemaal om The Dude heendraait. The Dude is vanaf nu wel een van mijn favoriete personages aller tijden. Iets weerhoud mij ervan om een 5 te geven. Dus een 4.5* wordt het. Na het schrijven van deze recensie krijg ik alweer zin om de film opnieuw te gaan kijken. Vond het ook jammer dat het voorbij was.

De muziek in de film was ook fantastisch. Zoals "Bob Dylan Man in Me", wat een geweldig nummer. En ook "Creedence Clearwater Revival - Lookin' Out My Backdoor" is een lekker nummer. Heb me dus prima vermaakt kwa muziek.

Vanavond ga ik Fargo kijken, mijn 6e Coen. En ook mijn 6e van dit jaar. Vroeger nooit echt wat gezien van de Coen’s of niet bewust. Dus tijd om dit maar eens in te halen. Want met deze film bewijzen ze wel dat het top regisseurs zijn.

Betere Noir,

Na gister wat teleurgesteld door The Maltese Falcon, nog een andere Noir met Bogart opgezet. En deze was voor mij toch wel beter. Bogart speelt sterker dan in Maltese Falcon, en is ook wat gladder. Het hielp natuurlijk ook dat hij Lauren Bacall aan zijn zijde had. In Maltese Falcon ontbrak dit volledig. En Bacall acteert gewoon beter en is aantrekkelijker. Ook komt Elisha Cook Jr. nog even om de hoek kijken Hij heeft z'n stalen gezicht en past hier weer perfect als een soort mede-detective.

Kwa verhaal ga ik mee met Metalfist. De grote lijnen begreep ik wel, maar er worden zoveel Doubble-Crosses en andere intriges op je afgegooid. Dat het soms allemaal wat teveel werd. Bij een herziening zal dit allemaal wel wat meer opklaren.

De Noir stijl kwam in The Big Sleep in ieder geval beter tot zijn recht. Lekker duister sfeertje af en toe. En de cinematografie is ook sterk.

Lekkere film maar nog steeds geen meesterwerk, waar ik wel naar op zoek ben in dit genre. 3.5*

Aardige film,

De cast en de locatie doen het goed. Robin Williams waar ik een tijd lang niks meer van heb gezien, doet het goed. Dat Woody Harrelson nog even meedoet vond ik ook leuk. Hunter en Robisi waren ook degelijk. Maar toch was de film nooit echt spannend of grappig. En als drama overtuigd het ook van verre.

Aardig maar niks bijzonders, 3*

Mijn eerste Kim Ki-Duk,

Stond in de van Leest en zat naar The Directors Collection te kijken. Tussen de andere Regisseurs zag ik Kim Ki-Duk staan. Had Bin-Jip al lang in mijn gedachten staan. En toen ik deze collectie met Bin-Jip en Spring, Summer, fall...... mee kon pikken voor maar 5 euro. Aarzelde ik geen moment.

De volgende dag dan ook maar meteen Bin-Jip opgezet. En het is een fantastisch sprookje kan je het bijna noemen.

We zien Tae-suk die zijn plek in de wereld niet kan vinden. Om deze wel te vinden trekt hij van huis naar huis, tot hij op een dag Sun-hwa op zijn pad treft. Vanaf dan zijn ze onafscheidelijk. Dit script wat Kim Ki-Duk zelf heeft geschreven heeft iets magisch en ontrekt zich van de maatschappij.

Kim Ki-Duk heeft geen opleiding gevolgd, en dit dit zorgt ervoor dat zijn creativiteit niet bellemerd word. Maar een nadeel is dat veel dingen er objectief zijn gefilmd. Er zitten zeker een paar mooie geschoten shots en scenes in. Maar het overgrote deel is kwa visueel niveau nooit van een hoogstaand niveau. Wat erg jammer is en deze film tot een waar meesterwerk kon maken.

Het budget waar Kim het allemaal mee heeft gedaan is dan wel weer een compliment naar de beste man. Met maar 1 miljoen dollar weet hij Bin-Jip te vormen. Het helpt natuurlijk dat hij geen ster acteurs in zijn film heeft. Waar Kim een hekel aan heeft. Deze acteurs doen het overigens erg goed. Ze zwijgen maar toch stralen ze veel uit.

Dat de film in één maand is geschreven. In 16 dagen is gefilmd en ge-edit is in 10 dagen is erg knap.

Het feit dat Kim in Zuid-Korea een buitenbeentje is en niet erg geliefd en dit ook niet wil. Zorgt ervoor dat hij eigenlijk alleen in het Westen word bekeken. En hier word de film dan ook goed ontvangen en krijgt aandacht op de festivals.

Om Korea nog een beetje te treiteren is het enige materiele bezit van Tae-suk een dure BMW motor.

Een eerste zeer aangename kennismaking met Kim Ki-Duk. Binnenkort maar eens Spring, Summer, Fall........... opzetten. En ook naar Seom ben ik erg benieuwd.

Voor nu een 4*

Vermakelijke pulp

Deze film is een beetje een ode aan QT, het script is losjes gebaseerd op Reservoir dogs. Omdat we steeds flashbacks te zien krijgen en alles zich op 1 locatie afspeelt. Ook het samurai zwaard doet denken aan QT's Kill Bill. En de lange dialoog in het begin doet ook denken aan de beste man.

Het slaat natuurlijk allemaal nergens op, strippers pooiers en een sadistische punk met een chinese sidekick. Het kan niet gek genoeg in deze film. We krijgen drie Bitches te zien met opgepompte boezems, die de aandacht doen afleiden van de acteerkwaliteiten van de dames. Maar als je deze film niet te seruis neemt wat de film ook wil. Dan kijkt het allemaal lekker weg.

Een lekkere plottwist aan het einde die we al wel aan voelde komen. Wat futuristiche wapens, ninja sterren en een heuse bitchfight en dan is het festijn alweer voorbij. Had wel wat meer bloot verwacht maar dit bleef weg op een momentje na.

3 sterren voor deze vermakelijke film...

Lang geleden dat ik z'n goede recente western zag.

Sam Shepard draagt de gehele film, hij speelt een heerlijk Butch Cassidy. De landschappen, sfeer en soundtrack dragen ertoe bij dat dit gewoon een top productie is geworden!

Compleet weggeblazen...
Door de geweldige sfeer en art direction. Heb nog nooit een film gezien die z'n sfeer naar voren wist te brengen. En met de hedendaagse technieken ziet het er anno 2010 nog steeds enorm goed uit. Zelfs veel beter dan menig film nu. Het is totaal niet te zien dat dit in 82 is opgenomen.
Had de mindfuck in eerste instantie niet door omdat ik niet doorhad dat het een eenhoorn was!
Maar genoeg over het plot. De sfeer is hier gewoonweg briljant. Binnenkort de blu-ray en de 5disc collectors edition maar aanschaffen. Krijgt een vast plaatsje in me top 10.
* * * * *

Tsja wat moet je hiervan zeggen. Denis Villeneuve is gewoon de beste regisseur van het moment(imo), en fijn dat steeds meer dat ook inzien.

Ik ga deze Blade Runner nog zeker een paar keer aanschouwen in de bios. Iets weerhoudt mij ervan om nu de volledige score te geven maar 2049 zit er niet ver vanaf, wat een meesterwerk. Als iemand Dune kan verfilmen dat is het deze meester wel.

Het prachtige einde welke de vraag perfect beantwoord of replicants net zo mens zijn als mensen zelf. De dochter van Rachael en Deckard zit binnen vast en creëert artificial snow. Terwijl buiten Joe zijn hand uitsteekt en de echte sneeuw op zijn hand voelt vallen. De ironie hiervan is zo geniaal uitgebeeld.

I feel therefore I am human.

Zocht iets van De Palma wat mij wel zou bevallen in tegenstelling tot andere films van hem die ik vaak overrated vindt, helaas mocht het niet zo zijn. Travolta doet het hier meer dan behoorlijk maar Nancy Allen zet gewoon een vervelend typetje neer. John Lithgow is ook nog wel redelijk maar niet meer dan dat.

De Palma heeft duidelijk afgekeken bij het veel betere The Conversation en dit beschouw ik dan ook als een minpunt. De gritty sfeer en een paar De Palma kenmerken zoals split screen en dergelijke zijn nog wel oké maar achteraf bleef je toch met een een gevoel achter dat de film niet genoeg inhoud bevat.