Opinions

Ik heb de film gisteren gezien en nog eens goed op me in laten werken. Ik wist niet goed wat ik nou eigenlijk precies van de film vond en een dagje erover nadenken en laten bezinken doen meestal wonderen.
Wat me nog bijstaat is dat de film visueel prima in elkaar steekt. De post-acopalyptische wereld en het geheel in de ruimte zien er perfect uit. Daar is helemaal niks op aan te merken.
De soundtrack deed me denken aan de film Inception, maar ik had het idee dat het niet helemaal uit de verf kwam. Daarnaast was het gewoon te veel aanwezig en sorteerde het weinig tot geen effect meer gedurende het kijken. Je raakt er te veel aan gewend.

Verder had ik het idee dat Kosinski teveel hooi op z'n vork wilde nemen. De film begint nog wel aardig en dan is het allemaal nog wel te behappen, maar op een gegeven moment werd het teveel van het goede. Veel plotwendingen ineens, al vond ik de scene waarin Cruise ontdekt dat hij zijn vrouw heeft gered en zij dat aan hem bekend maakt een prima scene.
Maar naarmate het einde vorderde werd het steeds onlogischer en werd er ook weinig meer uitgelegd. Het werd een beetje een rommeltje en het kon me eigenlijk ook weinig meer interesseren.
Cruise doet het op zich wel prima, hij moet het bijna in z'n eentje doen, maar heel bijzonder was zijn rol nou ook weer niet.
Kortom, visueel was de film prima maar het gaat ten onder aan het laatste gedeelte waarin het te onoverzichtelijk wordt. Nipte onvoldoende

Op zich geen slechte film maar dit had veel beter uitgewerkt kunnen en moeten worden. Een aantal keuzes die het personage van Elba maakt zijn nogal, zacht uitgedrukt, ongelukkig en erg ongeloofwaardig.
Dieptepunt van de film was het gevecht tussen beide dames, hier ontspoorde het volledig.

Dat was op zich jammer, want het hele gebeuren vooraf was best goed te pruimen. Het leuke is dat je niet weet wat je kan verwachten, evenals Elba overkwam.
Beyoncé en Ali Larter waren allebei best aardig op dreef, vooral van Beyoncé had ik niet al te veel verwacht, maar het viel allemaal best mee.
Best aardig voor een keer.
2.5*

Deze film kan in het geheel niet tippen aan Ocean's 11, een fantastische film waar een topcast een ingenieuze roof pleegt en de spanning, ook voor de kijker, hoog oploopt.

In deze film is dat totaal niet het geval. Dezelfde formule wordt gehanteerd, er wordt eerst snel een team gevormd, daarna voorbereidingen getroffen en tenslotte de uitvoering ervan.

Het laatste gedeelte is het leukst, het blijft toch wel vermakelijk om zo'n groot opgezette diefstal te volgen.

Zoals gezegd is er weinig spanning, maar vooral het eerste gedeelte van de film kon me totaal niet boeien. Daar komt nog bij dat deze film niks vernieuwends brengt ten opzichte van z'n drie voorgangers, behalve dan dat dit een vrouwencast betreft. Daar doet ook niemand echt iets schokkends zodat deze film waarschijnlijk over een klein tijdje al uit m'n geheugen gewist is.

Kleine onvoldoende.

Het moet al weer jaren geleden zijn dat ik de Ocean-trilogie heb gezien. Ik wist dat dit deel met kop en schouders boven de andere twee uitstak dus vol goede moed begon ik met dit deel.

En inderdaad blijkt dit na herziening een heerlijke film om te zien.

De film kent natuurlijk een enorme sterrencast. Clooney, Pitt, Garcia en Damon zijn stuk voor stuk erg goede acteurs en dat laten ze zeker weten zien. De dialogen zijn op topniveau, en wanneer het grappig moet zijn is het ook grappig! Ontzettend knap, want dat zijn dingen die een film maken of breken.

Het verhaal zit natuurlijk ook lekker in mekaar. Het kijkt ontzettend lekker weg, het loopt lekker door en voordat je het weet is de film afgelopen.

Toch stond me bij dat de overval nog ingewikkelder en gecompliceerder in elkaar zat dan hij daadwerkelijk werd getoond.

Ik verlaag m'n score met een halfje omdat ik vierenhalve ster wel heel veel vind voor een film als deze.

Vier dikke sterren, dat wel!

Dit deel stond me bij als de slechtste van de drie. Waarschijnlijk sta ik daar nog steeds achter, ook al heb ik het derde deel nog niet herzien.

Het is inderdaad een stuk minder dan z'n voorganger, wat vooral komt doordat er geen enkele hoogstaande scene inzit of een spectaculaire roof.

Nee, het is soms gewoon saaiheid troef. Gelukkig redt de cast de film met briljant acteerwerk en vooral Pitt en Clooney zijn een zeer komisch duo die zeker nog wat van de film maken.

De verdere rollen zijn maar schaars, al is Catherina Zeta-Jones natuurlijk een prettige verschijning en heeft haar rol in ieder geval nog wat te betekenen.

Het einde is ook maar flauwtjes en haalt het niet bij het slot van het eerste deel. Natuurlijk was het erg leuk om Amsterdam zeer uitgebreid aan bod te zien komen, maar om de film daar nou een voldoende voor te geven..

Ik verlaag m'n score met een halfje, een nipte onvoldoende.

Deel drie ook nog maar eens herzien binnen korte tijd. Kijken of we de trilogie positief kunnen afsluiten..

Dit is toch wel de film waar je als kijker merkt dat Roger Moore aan vervanging toe is. Hij oogt hier wel erg oud en dat komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Verder is het plot een mengelmoes van allerlei flauwigheden (circus, Bond als aap en clown enz.) zodat het meer op een slapstick komedie lijkt dan op een spionage/actiethriller.

Toch is het grotendeels wel vermakelijk. Moore is op z'n plek in een film als deze. Alhoewel deze film bol staat van flauwigheden, is het script toch goed genoeg om de personages en verhaallijnen met elkaar te combineren. Wat schurken betreft is het niet echt memorabel, maar het kan er wel mee door.

Superslecht is het allemaal niet, maar ik merk dat ik toe ben aan de wat serieuzere Bond met wat meer actie.

Nog één herziening te gaan met Moore als Bond, daarna over naar het wat serieuzere werk.

Halfje verlaging. 3*

Pijnlijk, heel pijnlijk.

John Travolta is volgens mij helemaal de weg kwijt. Daar ik hem in Wild Hogs niet storend vond is hij hier echt drama.

Wat hij überhaupt in het script zag? Een groot raadsel..

Robin Williams vind ik meestal nog wel grappig in dit soort komedies, maar hij kon ook de film niet redden.

Volgens mij was de doelgroep van de makers 5-9 jaar, want ik kan me niet voorstellen dat ouderen er om kunnen lachen.

Ik tenminste niet..

Volledig mislukte komedie.

1,5 ster voor de korte speelduur. Dat maakt het te doen, maar voor de rest een groot drama..

Ooit wel eens gezien, nooit op gestemd zag ik. Gisteravond bekeken en dit is gewoon een leuke komedie met vooral een erg grappige Will Ferrell.

Eigenlijk is de gehele cast prima, maar Ferrell steekt er wel met kop en schouders bovenuit. Alles wat hij in deze film doet is grappig.

Het verhaal is om te janken maar dat is voor een film als deze totaal niet van belang. Ook een sterk punt van de film is dat het allemaal niet te lang duurt. Binnen anderhalf uur is het klaar en de paar minuutjes aftiteling zijn ook zeker de moeite waard om te kijken!

Voldoende!

Ik heb de meeste films van Antoine Fuqua wel gezien en beschouw hem als een prima regisseur.
Het verhaal sprak me ook aan dus ik had best hoge verwachtingen. Het enige waar ik een beetje voor huiverde was dat het misschien wel teveel op Die Hard ging lijken.
Aangezien die film niet te overtreffen valt, hoopte ik er dus op dat Fuqua een andere weg in zou slaan.

De film bevat enorm veel actie. Actie is hier eigenlijk een equivalent van veel geschiet en geknal want de hele film zit er vol mee.
Jammer genoeg laat de CGI nog wel eens te wensen over dus heel realistisch kwam het niet op me over.
Daarnaast is de film overdreven patriotistisch, iets wat ik hier al meerdere malen voorbij heb zien komen.
Vooral de zin die de minister die door het Witte Huis gesleept wordt uitkraamt bezorgde me kippenvel van ergernis.

Met het acteerwerk zat het wel snor. Butler vult z'n rol prima in, al kan hij het niveau van Willis in Die Hard op geen enkele manier benaderen. Vooral de humor en zelfspot die laatstgenoemde heeft deed wonderen. Butler mist dat zodat hij zich alleen maar op de actie kon richten. Iets wat bij hem prima uitpakt, maar iets meer humor had zijn rol, en dus de film, goed gedaan.
Freeman is altijd goed en Eckhart als president kon er ook mee door. De schurken waren dreigend genoeg om het af en toe spannend te maken en te houden zodat ik me prima vermaakt heb maar deze film op geen enkele manier boven andere actiefilms uitsteekt.

Herziening valt dan toch wel weer tegen. Met deze film heb ik echt een haat-liefde verhouding. Ik denk dat dit de vierde keer is dat ik deze film zie en elke keer heb ik er weer een andere mening over dan de voorgaande keer dat ik de film gezien heb.

Zo valt me nu ineens op dat het verhaal eigenlijk te belachelijk voor woorden is. Allereerst is het totaal onlogisch dat een zware crimineel James Bond om hulp vraagt en zelfs als schoonzoon wil. Verder heeft het plan van Blofeld ook weinig om het lijf en komt die verhaallijn met die vrouwen totaal niet uit de verf.

Gelukkig zijn er ook genoeg goede dingen te zien in deze film. Lazenby als Bond valt niks tegen, ik geef het je te doen om Connery op te volgen. Vooral in de actiescènes komt hij goed tot z'n recht, wat humor betreft is hij een stuk minder trefzeker.

Naar het einde toe in de sneeuw wordt het wat interessanter. De ski-achtervolging en de daaropvolgende lawine zijn mooi gefilmd, als je het tenminste rekent naar de maatstaven van die tijd.

Verder is de Bond-girl zeker niet een van de mooiste, maar wel een die van wanten weet en ook nog eens goed kan acteren.

Het einde is erg goed, maar net niet goed genoeg om hier een voldoende voor te geven. Ik verlaag m'n score met een halfje naar 2.5*, vooral omdat het begin van de film veel zwakheden vertoont.

Zo, eindelijk deze film van Leone ook eens gezien. Ben fan van z'n westerns dus dit moest ook wel goed gaan. Toch heb ik met gangsterfilms een vreemde verhouding. Ik moet ze meestal altijd twee keer hebben gezien voordat ik ze erg goed vind. Zo ging het namelijk ook met bijvoorbeeld the Godfather.

Ik denk dat dit ook zo'n film is die beter is wanneer je hem voor de tweede keer ziet. Je weet dan zo'n beetje wat je kunt verwachten en je voorkomt vooral teleurstellingen tijdens het kijken. Voor een film als deze, die enorm hoog staat in alle toplijsten, heb je toch enorme verwachtingen en meestal de verkeerde. Zo verwachtte ik veel meer actie en veel meer leugen en bedrog, maar je krijgt totaal wat anders.

Toch is de sfeer die de film bezit erg goed. De verschillende tijden worden perfect verbeeld en je waande je echt in de jaren twintig tot en met de zestiger/zeventiger jaren. En de muziek van Morricone is natuurlijk de perfecte muziek voor een film als deze. Ik blijf het herhalen, wat een machtig componist is dat toch. Ik denk dat de film een lagere beoordeling zou hebben gekregen wanneer deze muziek er niet in verwerkt zat. Vooral dat panfluit-deuntje is meesterlijk.

Zoals gezegd had ik qua invulling van de film meer spetterende actie verwacht. Zo'n beetje een Goodfellas of Carlito's Way gevoel zeg maar. Alhoewel de film zeker z'n zeer sterke scenes heeft, is het soms ook wat afwachtend. Overal wordt ruim de tijd voor genomen, en dat mag ook wel als de film ruim 3,5 uur duurt. Toch ging de tijd sneller dan ik had gedacht, voordat ik het wist was de film afgelopen.

En dat is ook een goed teken. Op de een of andere manier boeit de film toch wel.

Misschien is Robert de Niro daarvoor wel een goede reden. Wat een klasse-acteur is dat toch. Vind hem het sterkst in misdaadfilms als deze. Ook de bijrollen zijn prima ingevuld en menig bekend acteur komt voorbij waaien. Leuk ook Joe Pesci, een favorietje van mij, voorbij te zien komen, al is het maar heel kort.

Leone toont met deze film een meester te zijn in het filmmaken. Wat een klus moet dit geweest zijn zeg.

Ik beoordeel de film redelijk laag, vooral omdat ik haast zeker weet dat ik na een volgende kijkbeurt m'n stem verhoog.

Toch is nu een ruim voldoende zeker op z'n plaats!

De laatste film die ik heb gezien in 2019 is de nieuwste Tarantino, kan niet beter wat mij betreft. Al jarenlang mijn favoriete regisseur, nog nooit een film van hem beoordeeld met een onvoldoende dus de verwachtingen waren, zoals altijd bij hem, torenhoog.

De ervaring leert dat hoe verwachtingsvoller je bent, hoe meer het tegenvalt. Gelukkig hoef ik me bij Tarantino nooit zorgen te maken omdat hij altijd een paar dingen gewoon steengoed voor mekaar heeft.

Zo is allereerst de cast van absoluut topniveau en zijn vooral Brad Pitt en Leo DiCaprio hier op hun allerbest. Pitt heeft een beetje een macho-rol maar dat is hem op het lijf geschreven, DiCaprio heeft ook allang bewezen dat hij alles kan. Margot Robbie is er niet alleen voor de eye-candy, ook haar acteerwerk is al jarenlang top.

Ten tweede is de tijdgeest waarin de film zich afspeelt, eind jaren '60, zo gigantisch goed neergezet dat het bijna eng wordt. Aan alles is gedacht, de kleinste dingen, zoals bijvoorbeeld posters uit die tijd achter ramen van café's of de films die toendertijd in de bios draaiden.

Tarantino staat natuurlijk bekend om zijn geweldige dialogen, ik moet zeggen dat ik het eerste uur af en toe wat langdradig vond. Natuurlijk is het dan nog steeds goed, maar van Tarantino verwacht ik meer. Naarmate de film vordert wordt het beter en beter met als uitsmijter een geweldige eindscène die echt fenomenaal is vormgegeven, op allerlei vlak.

Dit is zeker niet Tarantino's beste, maar wel gewoon een hele goede film. Meestal gaan de beoordelingen van films van Tarantino na herziening omhoog, dus bij een tweede kijkbeurt sluit ik niet uit dat deze film heel hoog gaat scoren.

Voor nu 4*

Matige film.

Voor deze film gewoon twee enorme miscasten. Hathaway probeert het wel, maar als je zo gebrekkig Engels praat houdt het al snel op.
Voor Sturgess ook een tip: stop met acteren. Heb gelukkig niet veel films met hem gezien maar dit was niet goed. Die vieze smile deed me groen en geel ergeren.

De film begint ook erg stroef. Had moeite om er in te komen, het kon me niet heel veel interesseren wat er gebeurde. Vond ze allebei ook totaal niet matchen waardoor ik echt moeite moest doen om de film af te kijken.
Het einde van de film maakt een hoop goed. Wel indrukwekkend toen ze aangereden werd. Dat maakt de score ook meteen een stuk draaglijker, een dikke onvoldoende zat in het verschiet, maar een goed einde doet dat teniet.
2,5*

Prachtige film en toch nog een beetje een tegenvaller..

Allereerst zijn de acteerprestaties fenomenaal, en dan natuurlijk vooral van Nicholson!

Dat hoofd als hij lacht:D

Maar ook de hoofdzuster, Martini, Billy, Chief enz enz speelden erg sterk!

Toch had ik er nog iets meer van verwacht, het is per slot van rekening toch nr 11 vd top 250.

Misschien kwam het omdat ik een gigantische clash had verwacht tussen Ratched en McMurphy, het verhaal liep dus anders dan ik dacht.

Ook vind ik de beschrijving hierboven ietwat magertjes..

Mede door de geweldige acteerprestaties geef ik deze film alsnog een zeer ruime voldoende..

Misschien dat de 2e kijkbeurt over een poosje me nog meer kan overtuigen!

Heerlijke film met een werkelijk uitstekende Robin Williams. Daar hij zich meestal vertoont in flauwe komedies, laat hij nu zien dat hij wel degelijk een hoofdrol op zich kan nemen.

Een hoofdrol die lekker mysterieus en duister is, hij draagt z'n rol met verve!

De sfeer is ook een van de sterke punten van de film. Je kijkt constant met het gevoel dat er elk moment wat vreselijks kan gebeuren, zo'n duister sfeertje heeft de film.

Voor zo'n simpel verhaaltje is er wat mij betreft veel uitgehaald en is dit zeker een sterke aanrader!

Ruim voldoende!

Prachtige film!

Ik kende het verhaal van de Granite Mountain Hotshots niet, maar richting het einde van de film wordt alles wel een bepaalde kant op gestuurd. Ik moet zeggen dat het einde sterk is weergegeven zonder over het randje te gaan. Komt mede door de sterke cast die deze film bezit. Brolin is echt geweldig, maar dat geldt eveneens voor Teller, Bridges en Connelly. Zij tillen hoogstpersoonlijk deze film naar een hoger niveau, mede door de goed geschreven dialogen.

De film zit niet boordevol actie zodat er tijd is voor wat karakteruitdieping van de hoofdpersonages. Zoals gezegd levert de cast vakwerk zodat we naar een prima film zitten te kijken waarin het nodige gebeurt en het ook nog interessant is om te zien hoe de grote natuurbranden in Amerika bestreden worden.

Boeiend van begin tot eind, dikke vier sterren.

Aardige film, niet meer dan dat..
Zitten goede stukken tussen maar het wordt nergens echt heel spannend ofzo.
Acteerwerk is ook niet al te denderend. Het einde is zeer onwaarschijnlijk, vooral met de ontsnapping via de brug en hoe was het mogelijk dat ome Ben in 1 keer los was van de boom?
Ach, kleine voldoende!

Films over dit onderwerp zijn vrij schaars, vandaar dat ik deze film graag wilde zien. Het is toch een onderbelicht onderwerp wat compleet overschaduwd wordt door WO II, wat uiteraard wel logisch is. Toch is deze periode misschien wel een zwarte bladzijde in onze geschiedenis geweest wat veelal onder het tapijt geveegd wordt. Toch weet ik er persoonlijk te weinig van om hier over te kunnen oordelen. Ik heb de film dan ook vooral uit interesse bekeken, niet als een soort scheidsrechter om historische onjuistheden eruit te vissen.

Als kijker volg je Johan, een jonge Nederlandse soldaat die in 1946 naar Indonesië wordt gestuurd om te vechten in de onafhankelijkheidsoorlog. Hij wordt onderdeel van een elite-eenheid die bekend staat als 'de Oost'. Terwijl hij daar is, wordt hij geconfronteerd met de gruwelijkheden van de oorlog en de ethische dilemma's waar hij mee te maken krijgt. Hij begint te twijfelen aan de rechtvaardigheid van de Nederlandse aanwezigheid en raakt betrokken bij de strijd voor onafhankelijkheid. Het verhaal volgt zijn persoonlijke reis en de impact van de oorlog op zijn leven.

Rode draad in het verhaal is de band tussen Johan en 'de Turk'. Johan wordt gespeeld door Martijn Lakemeier, 'de Turk' door Marwan Kenzari. Laatsgenoemde vertolkt de rol van Raymond Westerling, die als bijnaam 'de Turk' had, een Nederlandse kapitein die in het echt ook daadwerkelijk betrokken is geweest bij de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Beide acteren prima en overtuigend. Verder is de algehele indruk van deze film wel dat het goed gemaakt is. Het oogt in ieder geval niet als een goedkope productie, het ademt wel kwaliteit.

Minpunten heeft de film zeker. Vooral het laatste half uur kwam bij mij nogal ongeloofwaardig over, daar verliest de film zeker punten mee. Ook vind ik dat de slachtoffers van deze oorlog, de oorspronkelijke inwoners van Indonesië, er nogal bekaaid vanaf komen. Ze worden uitsluitend negatief in beeld gebracht, óf als verrader óf als complete imbeciel. Daar had wat meer balans in aangebracht moeten worden.

Toch is dit zeker een aanrader om eens op te zetten, het verveelt in ieder geval geen seconde.

3.5*

Een nieuwe film van Christopher Nolan is voor mij altijd een reden om zo snel mogelijk naar de bios te gaan. Als groot fan van zijn meeste films is het voor mij altijd ondergeschikt waar de film over gaat. Een film van Nolan moet ik gewoon zien, welk genre of thema het ook heeft.

Ik moet zeggen dat ik vooraf niet al teveel wist van Oppenheimer. Uiteraard wel dat hij de leider was van het Manhattan-project, maar de jaren daarvoor en daarna waren voor mij onbekend. Ik heb me vooraf wel wat ingelezen over zijn leven en ik raad iedereen die nog moet gaan hetzelfde aan. Het helpt je om de film wat sneller te begrijpen want als je eenmaal bent begonnen krijg je drie uur lang een golf van dialogen en informatie over je heen en is uiterste concentratie geboden.

Maar als dat lukt dan heb je echt een hele coole filmavond. Het is, ondanks dat de film weinig actie bevat, een hele boeiende karakterstudie van een man die de wereld door z'n ontdekking voorgoed heeft veranderd.

Nolan zou Nolan niet zijn als hij het verhaal van Oppenheimer niet chronologisch zou vertellen. We zien de opkomst vanuit z'n jongere jaren en daaromheen scènes waarin het gaat over alle kritieken en verhoren die hij moest trotseren na de oorlog. Ondanks de vele personages, de vele dialogen en de verschillende verhaallijnen weet Nolan er toch een fantastisch geheel van te maken waardoor je aan het eind overdonderd in je bioscoopstoel blijft zitten.

Cillian Murphy is echt briljant, echt fantastisch. Een ongekend overtuigende acteerprestatie. Hetzelfde kan gezegd worden van Robert Downey jr. Eigenlijk presteert de gehele cast, zoals we gewend zijn bij Nolan, op hun allerbest.

De muziek die Ludwig Göransson heeft gecomponeerd voor deze film is echt een toegevoegde waarde. Het is eigenlijk vrijwel constant aanwezig, maar het zorgt er dankzij de opzwepende tonen voor dat het tempo van de film nog hoger komt te liggen dan het al ligt. Ook bereikt Nolan dat als het al saai dreigt te worden, hij met de muziek even het publiek wakker schudt.

Zijn er dan geen minpunten? Als ze er al zijn, dan misschien de uitwerking van de vrouwen in het leven van Oppenheimer. Al moet gezegd worden, de film duurt natuurlijk al dik drie uur, dus er moesten ook keuzes gemaakt worden tijdens het monteren. Maar een muggenzifter vindt dat soort kleine minpuntjes, het heeft mij niet gestoord in ieder geval.

Ik geef voor nu 4,5*. Niet de beste Nolan film die ik ooit heb gezien, maar het zit echt dicht tegen perfectie aan. Het is wel een film die nog een aantal dagen in je hoofd rondgaat en die ik zeker nog wel een keer wil gaan zien. Je krijgt zoveel info over je heen en het tempo ligt zo hoog dat je niet alles in één keer kunt verwerken. Mits je goed uitgerust en met de juiste insteek naar deze film gaat, heb je een topavond en ben je weer een prettige filmervaring rijker.

Absoluut niet grappig deze film. Veel te overdreven gedoe.
Vanaf het moment dat Samuel Jackson en z'n partner doodgaan is er geen reet meer aan.
Nee, onvoldoende..

Op zich wel een onderhoudende film met af en toe een glimlach, maar heel erg bijzonder is het niet.

Aan Paul Rudd lag het zeker niet. Prima rol zet hij neer als kluns Ned die het leven van z'n zussen aardig op de kop zet.

Vond de rollen van de zussen wat overtrokken. Twijfelde ook aan de geloofwaardigheid van de personages. Deschanel is wel een erg goed actrice die ik zeker graag zie voorbijkomen in films.

De speelduur is precies goed. Het hoefde allemaal niet zo lang te duren en gelukkig hebben de makers dat wel degelijk beseft.

Nu is het zeker een film geworden die prima te zien is voor een keer, maar die niet lang zal blijven hangen en dat vooral door het zeer voorspelbare einde.

2,5*

Een film met een behoorlijk actueel onderwerp i.v.m. het Coronavirus dat deze dagen constant in het nieuws is.

De film kijkt prettig weg en bevat ook nog eens een behoorlijke sterrencast. Dustin Hoffman en Kevin Spacey steken er in positieve zin uit, Donald Sutherland kon me dan weer minder bekoren al lag dat waarschijnlijk meer aan het script dan aan wat hij er van geprobeerd heeft te maken.

Naar het einde toe wordt het naar mijn mening wat overdreven en is het niet meer geloofwaardig te noemen. Toch is vooral het begin van de film niet alleen goed maar ook nog interessant om te zien hoe men zo'n virus probeert te bestrijden.

Voldoende.

Een film over de Amerikanen in Afghanistan is niet nieuw en dat was ook te zien. We zien een lange aanloop naar een onvermijdelijke belegering en eigenlijk is het gewoon afwachten totdat de grote aanval komt.

Ik vraag me echt werkelijk af wie er bedenkt om een kamp op zo'n plek neer te zetten. Dat de Amerikaanse legerleiding hier wel een tikje op z'n kop krijgt is niet meer dan logisch. Het had alleen wel een harde dreun mogen zijn gezien de vreselijke ontwikkelingen die je als kijker voorgeschoteld krijgt.

De aanval zelf is prima weergegeven. Sowieso is het een vermakelijke film, helaas wel zonder memorabele momenten. Veel personages maakt het geheel meestal niet beter en dat was ook nu het geval. Sommigen sneuvelden zo snel dat je geen idee had wie het was als je zijn naam hoorde. Echte uitschieters qua acteerwerk zijn er weinig, al viel Caleb Landry Jones me wel positief op.

Voldoende, prima vermaak!

Matige film die gebaseerd is op de serie Flikken Maastricht. Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd geregeld eens een aflevering heb zitten kijken dus ik was wel nieuwsgierig naar de film.

Ik kende de hoofdpersonages dus al zodat ik niet hoefde te wennen aan wie nou eigenlijk wie was.

Helaas is de film niet geworden wat ik gehoopt had. Ik vond het allemaal een beetje vaag en onnodig moeilijk. Het leek wel of de makers het expres zo vaag hielden om te laten zien dat ook zij een ingewikkeld verhaal tot een goed einde weten te brengen.

Uiteraard wordt het aan het einde weer allemaal keurig duidelijk maar een wat simpeler plot had de film misschien goed kunnen doen.

Kleine onvoldoende.