Opinions

Herzien en een halfje verlaagd.

De film is soms wel heel erg flauw en kinderachtig. De bedoeling is ongetwijfeld goed maar wat we voorgeschoteld krijgen is niet echt origineel te noemen.

Vooral de baas van Carrey is wel heel erg flauw hoor en na verloop van tijd begin je je echt te ergeren.

Het verhaal op zich is wel geestig, alleen wordt de nadruk wel veel op de romance gelegd. Zooey Deschanel speelt haar rol goed, zoals ze ook al in 500 Days of Summer deed.

Carrey is altijd goed. Heeft de perfecte kop voor zulke rollen en dankzij hem is de film nog wel redelijk te doen.

Hij zorgt in ieder geval voor de paar glimlachjes die ik op m'n gezicht kreeg.

Prima wegkijker, feel-good movie, maar daar is alles mee gezegd!

De vijfde Bond-film met Connery alweer. Deze film speelt zich in z'n geheel af in Japan. Ik vond dit altijd een van de minste films van de reeks. Het ontbreken van een echt goede schurk met een hulpje wordt node gemist. Bond maakt hier weliswaar voor het eerst face-to-face kennis met SPECTRE nr. 1 Blofeld, de kijker overigens ook op hetzelfde moment, maar zijn rol is zo miniem dat het niet echt indruk maakt. Daarnaast heb je Mr. Osato en zijn secretaresse, maar die zijn totaal niet memorabel genoeg om ook maar in de buurt van een toplijst van Bond-schurken te staan.

Het hoogtepunt van deze film vind ik de scène met Little Nellie, een soort minihelicopter voorzien van allerlei technische hoogstandjes en wapens. Een typische Bond-film scène met op de achtergrond de Bond-tune.

Connery wordt wel eens verweten dat dit zijn slechtste rol zou zijn in een Bond-film, maar ik vind dit nogal overtrokken. Het is niet dat hij beter acteert dan in de vorige films, maar een enorme verslechtering kan ik hier niet uit opmaken. Het scenario is gewoon wat minder, maar nog wel vermakelijk genoeg om deze film te herzien.

Ik verhoog van 2.5* naar 3*. Een onvoldoende is deze film niet waard, toch zal dit nooit mijn persoonlijke favoriet worden.

Ik kan hier maar weinig mee. Deze film staat te boek als romantische komedie, maar zowel van romantiek als komedie is weinig te bespeuren, het valt er precies tussenin.

Heb hooguit een aantal keer een kleine glimlach gehad, zo laag lag het niveau aan grappen.

Wilson kan ik nog wel uitstaan, al kan ik de mensen die hem niet kunnen luchten of zien wel begrijpen. Hudson heb ik altijd wel een zwak voor, Dillon is gewoon echt een matig acteur.

Erg matig, film ben ik over een paar weken compleet vergeten.

2*

Wat een draak van een film..

Eigenlijk kan je het niet eens film noemen. Puberaal gedrag en echt de meest idiote dingen passeren je.

Ik zou niet weten of de film zichzelf serieus probeert te nemen, of dat het zo belachelijk aanstellerig bedoeld was maar het is mij in het verkeerde keelgat geschoten.

Dat toppers als James Franco en Natalie Portman zich hiervoor lenen is werkelijk beschamend. Vooral eerstgenoemde is vreselijk slecht. Heel af en toe kon ik nog iets een glimlach te voorschijn toveren door het gezicht van Danny McBride. Hij redt nog een puntje, de rest is om te huilen.

Nee, om te janken zo slecht.