Opinions

Een film met twee gezichten. Vond het eerste gedeelte, zo'n pakweg drie kwartier, vreselijk standaard en vreesde een enorme tijdverspillende avond.
Maar het tweede gedeelte van de film is stukken beter waardoor ik met een redelijk gevoel de film afsloot.

Natuurlijk is het makkelijk om met een ziekte te scoren, maar in deze film werkte het wel. Vooral het ijzersterke acteerwerk van Shane West deed me de liefde tussen de twee wel geloven. Toch had het eerste gedeelte het voor mij al aardig verpest waardoor ik toch geen voldoende uit kan delen.

Films van Zemeckis staan garant voor kwaliteit, zo ook in dit docudrama. Wel moet gezegd worden dat Gordon-Levitt daar ook een grote bijdrage aan levert met een glansrol als Philippe Petit die wil koorddansen tussen de Twin Towers. Een geweldige acteerprestatie, al kan ik me wel voorstellen dat sommigen hem irritant vonden.

Je moet wel totaal geschift zijn om zo'n waagstuk uit te halen. De beelden van het koorddansen zijn van adembenemend niveau, waar het camerawerk een extra compliment verdiend. Knap om het voor elkaar te krijgen dat je je als kijker af en toe zelf op het koord waant en je spontaan knikkende knieën van de hoogtevrees krijgt.

Dankzij het verbluffend goede camerawerk krijgt de film een halfje extra, bovenop de drieënhalve ster die deze film zeer zeker verdiend.

Aanrader.

Zo rond deze periode kijk ik altijd wat WO II films, dat doe ik al jaren en zo ook nu.

Deze film is nogal onbekend, maar het verhaal sprak me wel aan en zonder een recensie o.i.d. gelezen te hebben ben ik er aan begonnen.

Ik moet zeggen dat de film wel van begin tot eind boeit, daar ligt het absoluut niet aan. De gruwelen van de oorlog worden zeer zeker getoond, het blijft hartverscheurend om te zien dat ontelbaar veel families op brute wijze van elkaar gescheiden worden en elkaar nooit weer zien.

Waar ik me wel erg aan gestoord heb is de taal die gesproken wordt. Nu spreekt in deze film iedereen Engels, maar met zo'n raar Slavisch of Duits accent dat het echt lachwekkend is. Kom je meteen bij het tweede probleem, dit verhaal draait om misleiding om in een Duits officieren pak de vijand om de tuin te leiden, maar als je in de film iedereen dezelfde taal laat spreken kan je daarmee nooit door de mand vallen. Erg krom.

Verder zal het heus wel het meeste op waarheid berust zijn, maar als iedereen zo makkelijk in een SS-pak rond kon paraderen zonder daar weinig problemen mee te krijgen, dan was de oorlog veel eerder afgelopen.

Het acteerwerk is ook een groot probleem, bijna geen enkele acteur overtuigt.

Al met al is dit wel vermakelijk, in de goede zin van het woord dan, maar zitten er wel veel mankementen aan.

Kleine onvoldoende.

Aangezien WOII mij al jaren boeit wilde ik graag deze film zien. Ik denk achteraf dat bijna iedereen die WOII als interesse heeft dit wel een interessante en boeiende film vindt, puur en alleen om het thema en dat je weet wat een impact deze vergadering op het Jodendom en de geschiedenis heeft gehad.

Aan de hand van bewaard gebleven notulen van één van de aanwezigen is deze film geschreven en gemaakt. We kunnen er dan ook wel van uitgaan dat deze vergadering zeer waarheidsgetrouw is neergezet.

Het merendeel van de aanwezigen waren mij onbekend, Heydrich, Neumann en Eichmann zijn de bekendste.

Onder leiding van Heydrich ontvouwt zich een ongelooflijk kil en zakelijk gesprek over het 'uit de weg ruimen/evacueren' van Joden. Gelukkig zijn alle acteurs van dusdanige klasse dat het gesprek wat gevoerd wordt ook boeiend en overtuigend blijft.

Zoals gezegd, voor de liefhebbers van WOII wel een must-see, mocht je niet geïnteresseerd zijn in WOII dan zou ik deze voorbij laten gaan.

4*

Ik hinkte bij het stemmen op 2 gedachten:

Aan de ene kant vond ik de film soms ontzettend irritant (denk aan de slow-motions en het verhaal) maar aan de andere kant ook wel boeiend en ik merkte ook dat ik heel benieuwd was naar de afloop.

Besluit dan ook maar om de film drie sterren te geven, de gulden middenweg.

De film kan geen saaiheid verweten worden. De vaart wordt er constant in gehouden en verslapt geen seconde. De actie die je voorgeschoteld wordt is ontzettend onrealistisch maar houdt zichzelf redelijk op de been door het verhaal wat erbij verteld wordt, al is dat ook verre van realistisch. Maar het houdt elkaar gek genoeg aardig op de been.

Wat me wel altijd irriteert is het oeverloze geleuter over vader-zoon relatie. Je vader deed dit, je vader was de beste daar in enzovoort. Ook deze film komt er wat dat betreft slecht vanaf.

Wat betreft een eventueel vervolg: laat maar zitten. Voor één keer is dit prima te pruimen, voor een potje hersenloos vermaak is dit goed te doen..

Best een aardige misdaadkomedie, ik vind het echter niet zo hoogstaand als sommigen beweren. De film kent weinig echt goede grappen, Phillips gooit het wat meer over een serieuzere boeg met deze film.

Jammer dat de film weinig vernieuwends brengt, het is allemaal toch behoorlijk rijk aan clichés.

Jonah Hill en Miles Teller vormen wel een leuk duo, vooral eerstgenoemde is goed op dreef. De rol van Bradley Cooper daarentegen is erg matig.

Ik moet zeggen dat ik me best heb vermaakt met deze film maar ik denk dat ik er over een paar maanden niet veel meer van weet te herinneren.

Middelmaat, 3*.

Al met al een aardige afsluiter van deze trilogie.

Toch moet ik zeggen dat ik dit deel het minste vond van alledrie. Het kon me niet echt de volledige speelduur boeien, mede door het gebrek aan spanning en dreiging. De film opent nog wel erg sterk met een geweldig gevecht tussen de mensen en apen.

Maar als Caesar eenmaal op pad gaat dan kakt de film wat in. Het verhaal komt niet echt op gang naar mijn mening en ook de schurkenrol, die ditmaal ingevuld wordt door Woody Harrelson, komt niet echt uit de verf.

Uiteraard is het visueel gezien weer een pareltje, alleen daarom kan ik het niet maken om een onvoldoende toe te kennen.

Nu deze trilogie erop zit kan ik niet anders zeggen dan dat dit prima films zijn, met als positieve uitschieter het eerste deel.

Voldoende.

Kleine tegenvaller van een van m'n favoriete regisseurs. Ik las onlangs dat Spielberg de laatste drie jaar geen dag vrij had gehad vanwege z'n enorm drukke programma met films zoals Super 8, Adventures of Tintin en natuurlijk War Horse. Misschien dat dat hem een beetje aan het opbreken is geweest want in sommige delen van deze film ken ik hem absoluut niet terug.

De film begint aardig, maar al wel meteen vreselijk zoetsappig. De hoofdpersoon Jeremy Irvine kon me vanaf het begin al niet bekoren, vooral om z'n vreselijk 'zoete' hoofd. Z'n uitdrukking stond me niet echt aan en dat is jammer voor de belangrijkste persoon van de film.
Maar goed, naarmate de film vorderde vond ik het steeds interessanter worden. Vooral vanaf het moment dat Joey verkocht wordt aan het Britse leger en diens eigenaar. Het hoogtepunt van de film was voor mij de aanval die vanuit het hoge koren wordt ingezet. Daarin herkende ik weer meteen de genialiteit van Spielberg.
Jammer genoeg kakt de film daarna weer vreselijk in met een oninteressant plotje met twee jonge Duitse soldaten. Ook de daaropvolgende scene in Frankrijk kon me niet echt bekoren.

De film kent dus wel degelijk z'n grote hoogepunten en vreselijke dieptepunten. Grootste dieptepunt vond ik wanneer Joey in het prikkeldraad verstrikt zat en een Duitse en Britse soldaat samen hem gaan bevrijden uit z'n benarde positie. M'n haar stond recht overeind en alleen het kopje thee ontbrak nog aan dat gezellige theekransje. Echt de slechtste scene van de hele film en misschien wel van de films die ik dit jaar gezien heb.

Dat de film goed eindigt kon ik wel mee leven. Al met al viel het me toch, in z'n geheel gezien dan, tegen.
De score van John Williams is weer typisch hem. Dromerige, makkelijk in het gehoor liggende muziek wat bij tijd en wijle prima aan te horen is.
Een kleine voldoende geef ik de film en dan ben ik nog behoorlijk gul. Van Spielberg mag je meer verwachten dan deze voorspelbare hap..

Zelden een film gezien met zo een grafische kwaliteit als deze. Heb genoten van de prachtige setting en CGI waarmee Spielberg bewijst op een enorme hoogte te staan. De special effects zijn erg goed waardoor de film zeker niet onderdoet voor andere invasie- en rampenfilms.
Ook de eerste kennismaking met de buitenaardse wezens mag er zeker zijn. Uiteraard is de eerste ontmoeting altijd nieuw en weet je nooit wat je kan verwachten, maar dat de opening staat als een huis is zeker.

Helaas hebben we dan al het positieve wel gehad. De film kent een enorm aantal slordigheden, blunders en ongeloofwaardigheden. Zo valt, wanneer de invasie begint, alle electriciteit uit, geen auto doet het meer, zelfs horloges staan stil, maar er staat wel vrolijk een man met een digitale camera het hele gebeuren te filmen. En wat me steeds meer begint te irriteren in dit soort films is dat de buitenaardse wezens in grote getalen mensen wegzuigen en doden, maar wanneer ze dicht bij de hoofdpersonen komen zien ze net iets niet of loopt het allemaal weer goed af, zoals bijvoorbeeld de scene in de kelder. En waarom zoekt zo'n wezen zo'n ruimte af met een tentakel? Eén zuigbeweging en het hele gebouw staat er niet meer.

Zelfs Tom Cruise begint me een beetje de keel uit te hangen. Dat vervelende lachje aan het begin van de film gebruikt hij zowat in iedere film. Dat me dat nu pas begint op te vallen, vind hem veelal op dezelfde manier acteren.
Het einde van de film had veel goed kunnen maken, maar helaas is dat zelfs het zwakste punt van de film. Enorm ongeloofwaardig en snel einde. Jammer, een misser van Spielberg, vooral verhaaltechnisch gezien.
Voor de uitstekende beelden blijft de score nog draaglijk..

Jammer dat ik deze film niet een dag eerder heb bekeken. Had meteen op nummer één gestaan in de lijst van beste films van dit jaar.

Maar goed, dat maakt de film er niet minder om. Wat heb ik enorm genoten en wat heb ik meegeleeft met de twee broers. Werd helemaal in de film gezogen en heb zelden zo gebaald dat een film was afgelopen.
Dit is met stip de beste vechtfilm die ik ooit heb gezien. Ben normaal nooit zo van die knokfilms, maar met deze personages en dit verhaal kan elke vechtsporthater er nog van genieten.

De gevechten zien er ook echt magistraal uit. Enorme klappen worden er uitgedeeld en de knockouts ontbreken dan ook niet. Natuurlijk weet je als kijker dat de twee broers in de finale tegenover elkaar komen te staan, maar dan nog is het erg spannend. Ook in de rondes ervoor. Wat je natuurlijk niet weet, is wie er gaat winnen en vooral hoe diegene wint. Daar menig film op zo'n belangrijk moment teleurstelt doet deze dat zeker niet. Ondersteund door geweldige muziek, schreeuwende coach, opgejutte menigte en enthousiaste commentatoren wordt het mooiste gevecht wat ik ooit heb gezien ons voorgeschoteld.

De reden dat ik niet meteen het volle pond geef is dat ik dat bijna nooit doe met films die ik voor het eerst zie. Maar dat deze 'Warrior' dat ook zal krijgen is haast vanzelfsprekend. De beste film van het jaar en een mooie afsluiter van dit mooie filmjaar voor mezelf met de beste vechtfilm ooit!

Toch wel een hele verademing als je dit gaat vergelijken met de meeste Nederlandse films in dit genre.

Er is denk ik geen land waar zoveel dramatische romantische komedies zijn gemaakt als ons landje. Deze film valt heel hard mee, is eigenlijk best wel leuk zelfs.

Hoe dat nou precies komt is dan wel weer lastig te verwoorden. Elise Schaap is in ieder geval een positieve factor, maar ook Maarten Heijmans en Jesse Meester zijn gewoon prima.

Het verhaal stelt weinig voor, de film moet het echt van leuke scènes en situaties hebben, en die zitten er best wel veel in. Uiteraard weet je na een maand of twee totaal niet meer waar deze film over ging, maar dit is wel een van de betere romantische komedies sinds jaren.

3*

Tegenvaller. Heb Crowe hoog staan maar in deze film kon hij me niet bekoren. Niet alleen het tempo van de film lag erg laag, ook zijn personage kon weinig indruk maken. De speurtocht is een grote onwaarschijnlijke gebeurtenis zodat ik me totaal niet kon inleven in de personages en hun emoties.

Ik moet wel zeggen dat de film een lust voor het oog is. Schitterende beelden van de prachtige natuur en oude steden. Helaas gaat het verhaal daar niet in mee en kon het einde me al niet meer raken.

Onvoldoende.

Ik heb genoten van deze film.

Op de avond dat heel Nederland zich aan Pirates 4 waagde, besloot ik maar om deze te gaan zien.

Om verschillende redenen eigenlijk. Allereerst ben ik sinds 'Inlglourious Basterds' groot fan van Christopher Waltz, het verhaal maakte me nieuwsgierig en het onderwerp circus beviel me wel.

En het heeft me absoluut niet verveeld!

De film bestaat uit een raamvertelling, iets wat Titanic en the Notebook ook bevat. Veel mensen houden er niet van, ik vind het prima. Het stoort me niet in ieder geval.

Het verhaal is simpel, maar wel prachtig. Jacob wordt wees, heeft helemaal niemand meer en besluit te gaan zwerven.

Hij springt op de eerste de beste trein die voorbij komt en komt daarmee in aanraking met de circuswereld en daarmee ook met de circusdirecteur August in de persoon van Waltz en diens vrouw Marlena, gespeeld door Reese Witherspoon.

Jacob wordt de nieuwe dierenarts en mag zich vooral bekommeren om de olifant Rosie, die als grote publiekstrekker het geld binnen moet halen.

Ondertussen bloeit en broeit er wat tussen Marlena en Jacob, met alle gevolgen van dien.

De sfeer in de film is uitstekend. Prachtige visuele beelden, wat dat betreft heb ik er geen spijt van dat ik deze op het grote scherm heb gezien.

Vooral het beeld wanneer Jacob en August boven op de trein zitten is fenomenaal.

Ook de jaren 30-sfeer komt prima tot uiting. Het hele circussfeertje bevalt me wel eigenlijk!

Waltz vind ik de ster van de film. Hij speelt haast hetzelfde personage als in IB, alleen is hij geen briljante SS-er en jodenjager maar een onberekenbare circuseigenaar die niet terugdeinst voor een mannetje meer of minder op de trein.

Ook z'n omgang met dieren laat nogal te wensen over en zorgt voor een hoop ergernis bij de kijker, tenminste bij mij wel.

Waltz is geknipt voor zo'n rol!

Komen we bij het minpunt van de film. Dat is toch wel de romance tussen Jacob en Marlena. Het komt allemaal niet lekker uit de verf, en Marlena is wel heel snel verliefd op Jacob vind ik hoor.. Waar dat ineens vandaan kwam... Jammer, dat kost de film toch punten.

Wat ik van Pattinson moet denken weet ik nooit zo goed. De ene keer vind ik hem een prima acteur, de andere keer weer stukken minder.

De scenes met de dieren, en dan met name Rosie de olifant, zijn wel prachtig.

Al had er naar mijn mening meer ingezeten wat betreft de dieren. Een wat langere scene met circusacts had niet misstaan.

Het einde is goed en met een behoorlijk voldaan gevoel stapte ik de zaal uit. Een hele ruime 3,5 ster die dicht tegen de 4 aanzit!

Ik had hoge verwachtingen van deze film. Het verhaal interesseerde me zeer, de acteurs mochten er zijn en ontsnappings- en overlevingsverhalen staan me erg aan dus ik ging er eens lekker voor zitten.

Dat het haast één grote teleurstelling zou worden had ik nooit verwacht.

Zo'n beetje alles wat ik hierboven heb neergezet werd keihard neergehaald. De film is gewoonweg erg saai en totaal oninteressant gebracht. Zo'n ontsnapping uit het kamp wordt niet eens aan de kijker voorgeschoteld, maar wel twintig minuten oninteressant gebrauwel van het personage dat door Mark Strong gespeeld werd endie verder niks met de film te maken had.

Ook de moeilijkere scenes worden door de regisseur haast totaal genegeerd. Zo'n tocht over de Himalaya had pas echt kunnen bewijzen hoe moeilijk de tocht wel niet was. Maar nee, één enkel shotje wordt daarvan getoond en daar moeten we het mee doen.

De conversaties tussen de ontsnapten waren ook te saai voor woorden. Zelden werd er wat zinnigs gezegd, en ik heb tijdens het kijken een hekel gekregen aan Jim Sturgess' acteerwerk. Zet z'n rol dramatisch neer. De enige die overeind blijft is Ed Harris, en ook Colin Farell had wel een leuk rolletje.

Verder is de film gewoon slappe hap wat veel te lang doorbreit op de oninteressantste dingen en waarbij de regisseur gemakzuchtig omging met moeilijke situaties zoals de Himalayatocht.

Voor de mooie beelden en redelijke muziek nog een draaglijke score, maar ik heb het idee dat ik te gul stem..

Een film die enorm geliefd is maar aan de andere kant ook vreselijk gehaat wordt. Ik zit er precies tussenin en kan beide meningen respecteren.

Zo vind ik het patriotistisch gehalte van de film ook veel te hoog. Amerikaanse vlaggen wapperen, ondersteund door violen en andere strijkinstrumenten, constant voor je ogen zonder dat het ergens toe dient.

De haast constante aanwezigheid van de soundtrack stoorde me behoorlijk. Ook zijn sommige uitspraken van acteurs iets té veel van het goede zodat bijvoorbeeld een sterfscene een belachelijke vertoning wordt.

Aan de andere kant is de film qua oorlogsvoering wel realistisch. De film is namelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal en in de making of komen de mensen aan het woord die het echt hebben meegemaakt.

Volgens hen is de film een realistische weergave van wat zij hebben meegemaakt.

Zelf vond ik de scenes op het slagveld ook het sterkste gedeelte van de film.

Wat ook scheelt is de aanwezigheid van Mel Gibson. Hij zet een uitstekende rol neer als kolonel Harold Moore. Hij draagt de film naar mijn mening helemaal en zorgt ervoor dat ik op een prima voldoende uitkom!

Na de positieve kritieken veel van verwacht, maar achteraf kon ik niks anders dan concluderen dat dit een prima komedie is, maar nergens boven de middelmaat uitsteekt.

Jennifer Aniston en Jason Sudeikis zijn wel een leuk koppel, chemie tussen hen beiden is zeker aanwezig en dat zorgde voor wat komische situaties. Sowieso was het gezin wel prima, alleen zijn de bijrollen slecht ingevuld. Zo'n gezin waarmee ze in aanraking komen is echt te slecht voor woorden. Ook de zogenaamde schurken zijn drama.

Ook snap ik niet waarom dit nou dé komedie van het jaar zou moeten zijn. Een hoop seks- en poepgrappen vormen de basis van de humor van de film. Daaromheen af en toe een geslaagde scene of grap, maar zeker niet dat ik dubbel lag van het lachen.

Ook worden de clichés niet vermeden, sterker nog, de film stond bol van de clichés. Niet heel erg, want een komedie is er vooral om te vermaken en dat doet de film wel.

Kleine voldoende.

Leuke komedie!

Al heel vaak de intentie gehad om deze film te gaan zien, maar steeds kwam er wat tussen. Nu eindelijk gezien en heb me er prima mee vermaakt.

Het eerste gedeelte van de film is het leukst. Eigenlijk zit je naar niks bijzonders te kijken, maar het is gewoon erg grappig om twee idioten te zien die bij een willekeurige bruiloft binnen vallen om dames te scoren. Ik moet zeggen dat Wilson en Vaughn een prima chemie hebben. Ik ben niet de grootste Wilson fan, maar hier doet hij het gewoon leuk.

Op een gegeven ogenblik raak je verzand in een soort romantische komedie. De grappen worden minder en er wordt meer de focus gelegd op relaties, trouwen etc. Op zich ook best prima, maar vooral dankzij de uitstekende Rachel McAdams. Zij is de ster van de film.

Leuke film, 3*

Ach, als je een vriendin hebt moet je je soms ook door zulk soort films worstelen..

Maar het is voor mij altijd wel een hele lange zit, zelfs al duurt deze film maar 1,5 uur.

Het is niet heel vervelend om naar te kijken, maar het verhaal is zo tenenkrommend cliché en het acteerwerk soms zo lachwekkend dat het pijn doet aan je ogen.

Ik kan dan ook niet anders dan deze een dikke onvoldoende geven.

Dit kijk je niet voor je plezier..!

Prima film dit. Alhoewel niet alles even geloofwaardig overkomt blijft het behoorlijk boeien. Interessant is om te zien hoe totaal verschillende personages met 'die Welle' omgaan. Natuurlijk zitten er cliché-personages tussen, o.a. degene die zichzelf aan het eind van de film van het leven beroofd, maar echt hinderlijk vond ik het niet.

Het acteerwerk is ook prima. Herr Wenger kwam geloofwaardig over als leraar en ook diverse leerlingen acteerden op niveau. Het einde was al dan niet verrassend, maar toch ook wel weer voorspelbaar.
De grote vraag is natuurlijk of in het echt zoiets ook zo snel zou kunnen gebeuren, alhoewel een onderwerp als dit natuurlijk wel aanspreekt. Laten we hopen dat we het nooit te weten komen, maar dit onderwerp in deze prima film is geslaagd te noemen!

Ook na herziening blijft dit een bovengemiddelde komedie waarin er ouderwets te lachen valt. Het verhaal doet er niet heel veel toe want de grappen zijn over het algemeen gewoon leuk!

Vooral het eerste gedeelte van de film is leuk. Het hele gebeuren in Las Vegas, de rechtszaak en dan voor een half jaar aan mekaar vast zitten voor 1,5 miljoen de man..
De meeste grappen worden dan ook gemaakt. Zo vind ik de afwasgrap nog steeds goed evenals het gedoe met de deur.
Het scheelt ook dat de bijrollen prima ingevuld worden. De vriend van Jack en de vriendin van Diaz haten mekaar en dat zorgt voor leuke situaties.
Ook de aanwezigheid van Zach Galifianakis is prettig. Ik wist niet eens dat hij in deze film ook nog een bijrol had.

Het tweede gedeelte, waarin Jack en Joy wat voor elkaar beginnen te voelen is een stuk minder.
Minder grappen en een stukje serieuzer maken de film er absoluut niet sterker op.
Ook het einde is wat flauwig.
Desalniettemin leveren Aston Kutcher en Cameron Diaz best een leuke film af waarin nog te lachen valt ook.
Voldoende!

Film met 2 gezichten..

Het eerste uur is erg grappig en gewoon leuk om naar te kijken. Gibson als macho 'creative director' die gedachten van vrouwen kan horen speelt een fantastische rol, de hele film door.

Vooral de scene met de Frank Sinatra muziek was geniaal evenals de badkamerscene natuurlijk.

Helaas is het 2e gedeelte van de film een stuk minder. Gibson krijgt een enorme gedaanteverwisseling van gevoelloze playboy tot gevoelige man die alles er voor over heeft om z'n medemens maar niet te kwetsen.

Een domper, en weer een romance die de boel verziekt.

Ach, het is leuk voor een keer. Prima acteerwerk van Hunt en Gibson, soms wat leuke grappen maar helaas weinig verrassend.

2,5*

Zelden zo'n goeie acteerprestatie gezien als die van Leonardo DiCaprio alias Arnie Grape!

Ondanks dat hij verstandelijk gehandicapt is, is elke scene waarin hij ook maar even voorkomt ontzettend lief, grappig en schattig!

Ik had in deze film echt medelijden met Johnny Dep's personage Gilbert Grape. Hij is zo ongeveer de enige in heel Engora die nog iets om de medemens geeft. De een denkt aan z'n nieuwe werk als hamburgerbakker, de ander aan de ander z'n dood, of er zit er een van 250 kilo de hele dag op de bank.. Het viel niet mee voor hem..

Deze film is ontroerend, grappig, dramatisch en schitterend tegelijk.

Een dikke 4 sterren, maar zit dicht tegen de 4,5 aan!

Prachtig!

De boeken van Allister MacLean zijn echt een soort van 'pubersentiment' voor mij. Las veel van zijn boeken toen ik rond de veertien/vijftien jaar was. Ook het boek 'Circus' is niet ongemerkt voorbijgegaan en ik was heel nieuwsgierig naar de uitwerking op het witte doek.

Dat Clint Eastwood deel uitmaakte van de cast was natuurlijk mooi meegenomen. Nu eens geen zwijgzame westernheld, maar een Amerikaanse luitenant die de missie samen met z'n Engelse vrienden tot een goed einde moet brengen. De film kent op een gegeven moment nogal wat plotwendingen en ik was bang dat het té ver gezocht zou zijn allemaal. Gelukkig krijgen we daarna heerlijke non-stop actie waardoor het echt genieten is. Voor een film uit de jaren '60 ziet alles er verbluffend mooi uit. Denk alleen al aan die tientallen ontploffingen of aan de prachtige beelden van de Alpen vanaf de kabelbaan gezien.

Waar ik me wel weer aan gestoord heb is de taal. Nu ben ik daar normaal gesproken niet zo kritisch op, maar wanneer Engelsen infiltreren bij de Duitsers en ze allebei gewoon Engels praten is het voor mij lastig om dat te accepteren. Vooral omdat er tijdens de briefing werd verteld dat iedereen vloeiend Duits sprak. Kost de film een half puntje. Verder is het zoals al eerder gezegd prima vermaak, aardig acteerwerk en duurt het niet eens te lang ondanks de tweeënhalf uur speelduur. Prima oorlogsfilm!

Wat een gruwelijk goede film is dit. Het is tijden geleden dat ik zo'n goede film heb gezien, bepaalde herzieningen uitgezonderd.

J.K. Simmons en Miles Teller maken er samen een geweldig schouwspel van, wat mij betreft heeft Simmons hiervoor zeer terecht een Oscar gekregen.

Je voelt als kijker voor beide personages wel wat, zowel Andrew als Fletcher gaan over de scheef en aan beiden kan je geen hekel krijgen.

Het sterkste punt van de film is het moment waarop het lijkt alsof het allemaal zoetsappig zal eindigen, maar Chazelle met een geweldige twist de onderlinge strijd weer volledig laat opbloeien en uitmonden in een geweldig slot.

De enige reden dat ik hiervoor vierenhalve ster geef is mezelf een excuus geven om na de volgende herziening de film het volle pond te geven.

Dit is potentieel top tien materiaal. Chapeau!

Aangrijpend onderwerp en een film die ik daarom graag wilde zien. Voor een prikje op de kop getikt en vanavond aangezet.

Het was een tijd geleden dat ik Rachel Weisz in een film had gezien maar nu kwam ik er weer eens achter wat een goede actrice het eigenlijk is.

Ze speelt haar rol van Kathryn Bolkovac uitstekend en ze heeft me volledig overtuigt met haar rol.

Wat ik wel jammer vond aan deze film is dat de échte mishandelingen die de vrouwen/meisjes moesten ondergaan uit beeld blijven.

Ik weet niet of dit een bewuste keuze is geweest van de regisseur maar het laat het zware onderwerp net iets minder zwaar lijken. Wat meer getoonde beelden van de mishandelingen en verkrachtingen had de film net wat zwaarder en realistischer gemaakt.

Ook vond ik het verhaal soms ietwat onduidelijk en wat verward overkomen.

Toch is dit een film geworden die eigenlijk veel meer mensen zouden moeten zien. Het onderwerp is echt aan de orde van de dag en wordt steeds actueler.

Ook het feit dat deze film gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal maakt het interessanter.

Ik ben, ondanks diverse minpunten, toch wel blij dat ik een film als deze heb mogen zien.

Het schudt je weer eens wakker en laat je zien dat het in de wereld er echt niet zo rooskleurig aan toe gaat als menigeen denkt.

Voldoende.

Films van Emmerich lenen zich uitstekend voor popcornvermaak op een winderige zaterdagavond.

Ook deze film is uitermate vermakelijk, maar Emmerich zou zichzelf niet zijn als hij niet veel te veel hooi op z'n vork neemt.

Want naast het ongeloofwaardige verhaal doet hij er nog een aantal schepjes bovenop. Op een gegeven moment neemt het ene ongeloofwaardige moment het andere razendsnel over.

Emmerich weet weer eens niet hoe ver hij kan gaan en gooit hiermee weer z'n glazen in.

Want de actie ziet er over het algemeen gewoon prima uit. Soms is de aanwezigheid van CGI zeker te zien, maar verder hoor je me niet klagen.

De twee hoofdrolspelers proberen hun platte karakters nog enig vorm te geven, wat ze overigens niet lukt, maar het ergerde me niet.

Toch zijn de bijrollen wel weer heel erg cliché en is de humor soms ook wel erg flauw. De ongeloofwaardigheden zijn niet op een paar handen te tellen, maar de score blijft draaglijk vanwege het hoge entertainmentgehalte.

Niet zo'n hele slechte komedie, heb me hier best mee weten te vermaken.

Alhoewel het niveau van de grappen in deze film niet tot de allerbeste gerekend mag worden, is de cast wel grotendeels op dreef.

Vooral Bryan Cranston kan zich helemaal uitleven als norse vader van een dochter die een relatie heeft met een gigantische losbol. Deze losbol wordt vertolkt door James Franco die er alles aan doet om grappig over te komen. Af en toe lukt dat vrij aardig maar er zitten ook een paar hele grote miskleunen bij.

Toch sneeuwt degene waar het allemaal over gaat totaal onder. Zoey Deutch is veelal een speelbal van de eerder genoemde mannelijke hoofdpersonen. Uit haar rol had veel meer gehaald kunnen worden.

De speelduur is precies goed, het had ook niet langer hoeven duren allemaal.

Voldoende.

Ik was benieuwd wat McGuigan naast het haast perfecte 'Usual Suspects' allemaal nog meer kon. Ik kwam uit op deze film, waar ik echt nog nooit van gehoord had.

En ik heb zeker geen spijt dat ik deze film heb opgezet. Het begin vond ik nogal warrig en het duurt een tijdje voordat je in het verhaal zit en je doorhebt hoe het eigenlijk allemaal zit.

Maar als je dat eenmaal hebt gehad, dan besef je dat je naar een prima film zit te kijken die de genres mysterie en romantiek perfect combineert.

McGuigan wordt weliswaar geholpen door een cast die prima op dreef was. Hartnett, Byrne en Kruger zijn perfect op elkaar ingespeeld waardoor de plotontwikkelingen ook realistisch overkwamen.

Ik ben zeer zeker positief verrast door deze voor mij onbekende film.

Ruim voldoende!

Sterke film van onze zuiderburen.

Nu spreekt het thema WO II me sowieso al erg snel aan, maar deze film komt verrassend goed uit de verf in bijna alle facetten. Sterk punt aan deze film is dat er bijna geen spetterende spektakelscènes nodig zijn, maar vooral de sfeer en het camerawerk zijn hier leidend. Dit zorgt voor een prachtig geschoten film die dé perfecte sfeer weet neer te zetten.

Het acteerwerk is erg goed, al worden de Duitsers wel te karikaturaal neergezet. Stef Aerts als hoofdpersoon komt sterk over, ook de bijrollen zijn verder uitstekend ingevuld met nogal wat bekende namen.

Het verhaal wordt misschien net iets te snel neergezet, misschien had een extra speelduur van een minuut of twintig het helemaal afgemaakt.

Maar dat dit een ontzettend goede film is staat buiten kijf.

Vier dikke sterren.

Na jaren maar weer eens herzien. Deze film stond me bij als een leuke komedie en na herziening kan ik dat nog steeds bevestigen. Alhoewel ik m'n score wel met een halfje verlaag blijft dit toch een vermakelijke film.

De vier hoofdrolspelers zijn erg goed gecast, waarvan William H. Macy echt de show steelt. De film kent een aantal leuke scènes en bevat een prima tempo en dito sfeer.

Ray Liotta z'n rol is wel heel erg aangedikt, maar wat geeft het in een film die als doel heeft om grappig te zijn en het ook daadwerkelijk is.

Voldoende.