Opinions

De woedende haai in de prachtige baai

Ik heb me echt goed vermaakt met deze film, en op het vlak van suspense valt hij goed mee. Eigenlijk meer een survival film, waarbij een individu zich met de middelen voorhanden moet behelpen om uit een benarde situatie te raken. Een echt verhaal is derhalve bijzaak en voor mij hoefde meer plot zeker niet. Mooie surf- en onderwaterbeelden en Blake Lively's pijn en hulpeloosheid zijn indringend. Er kwam ook heel wat knap Visual FX werk bij kijken. De digitale haai is voor rekening van een Zweeds bedrijfje, Important Looking Pirates en de surfprestaties van Blake zijn het gevolg van digitale gezichtsveranderingstechnieken... Niet van het ambachtelijke niveau van Jaws, maar als moderne variant zet het de standaard!

Geen film waar je met een big smile uit de bioscoop komt. Uiteindelijk is de situatie van het hoofdpersonage best pijnlijk. Die pijn zie je duidelijk in zijn ogen wanneer hij bijna op het einde van de film een triootje beleeft en zijn perversies hem in een diepe afgrond storten waarbij hij zich vervreemd van zijn eigen vlees en bloed . De droefenis en leegheid van zijn bestaan valt gewoon van zijn gezicht af te lezen telkens als hij voor de zoveelste keer klaarkomt. Fassbender verdient een oscar voor zijn rol want dit is imposant geacteerd.

En McQueen heeft zijn huiswerk goed gedaan. Hij vat de eigenschappen van seksverslaving imo goed samen in enkele markante scènes en voert het terug tot een scharniermoment in zijn jeugd. Scharniermoment die slechts één keer aangehaald wordt. Terzelfdertijd is dit ook het zwakste punt van de film, want ook mensen zonder nare ervaringen in hun jeugd kunnen aan seks verslaafd raken. Dus waarom zou je dit op deze manier gaan legitimeren?

De film is uiteindelijk nog niet zo kil uitgedraaid als ik dacht en bevat ook enkele warme scènes met zijn zus, die hem de betekenis van echte menselijke liefde opnieuw leert aanvoelen. Het is Mulligan die voor die warmte zorgt, het naieve zusje die hunkert naar genegenheid en "New York" zingt met een emotie die niet lijkt door te dringen bij haar broer. Voor mij zal dit voorlopig Fassbender's mooiste rol blijven.

Dit vat het ook voor mij wat samen. Teleurstellende moderne martial arts (alweer een manga verfilming). Het personage is een crimineel die zijn ouders vermoordde (god weet waarom) en op zoek is naar boete, verlossing en eigenwaarde. Hij wil eigenlijk niet verder leven zonder het respect van anderen en zijn hele training is een half suïcidale onderneming. Of hij onderweg sterft maakt hem niet zoveel uit, zolang het hem maar zielsrust biedt. Gedoemde personages zijn zowat het keurmerk van Soi Cheang.
Zoals Bottleneck zegt is het een slordig gemonteerde film die vaak van de hak op de tak springt, ongeloofwaardigheden kent en niet vloeiend overkomt. Hij valt de gevangenisdirecteur aan en plots staan we drie jaar verder en is hij op vrije voeten. Heb ik hier een kwartier film gemist?

Legend of the Mountain - Eureka Masters of Cinema Blu-Ray review | Blueprint: Review - blueprintreview.co.uk

Een collector's item bij The Masters of Cinema, een werk gered uit de vergetelheid ... Een film die gezien wordt al een Taiwanese klassieker. En ja, het is bij momenten imposante cinema hoor. Zeer mooi om te zien, zoals een Barry Lyndon van Kubrick of een Days of Heaven van Malick, met veel natuurtafereeltjes en gebruik van natuurlijk licht. Het duurt nogal lang voor het allemaal van start gaat, maar de tweede helft is meeslepend en krachtig. Het is een verhaal met verleidende geesten, ritualistische scènes, maar ook met trommels, cymbalen en blokfluiten, met een eigen bijzondere betekenis die ik hier niet wil onthullen. Horror mag je gerust vergeten... niks horror aan deze film. Eerder een oude legende die verteld wordt zoals de titel ook aangeeft. De surreële spookachtige sfeer wordt vormgegeven met rook en enkele knullige effecten. Laat u niet afschrikken door de lengte: King Hu sleept u er door met de nodige virtuositeit.

Was op TV deze week!! Een luchtige, familiale western die gezellig is om zien en uitpakt met positieve waarden en mooie landschapsbeelden die de film een aparte sfeer geven. Een geheimzinnige man, Shane komt aan in een boerengezinnetje waar hij zich als hulp aanbiedt. Hij weet al snel de harten van het gezin Starrett (en dan vooral de zoon) te veroveren maar die krijgen het aan de stok met de zelfzuchtige grootgrondbezitter Ryker.

Het is ergens aandoenlijk dat heel wat personages erg lief en sympathiek neergezet zijn; zelfs de dorpsbully Calloway gaat op een bepaald moment Shane verwittigen voor een valstrik . Er is een goed evenwicht tussen het dramatische aspect waarin boeren geïntimideerd worden wat tot allerlei spanningen leidt, en de echte western met een erg spectaculair cafégevecht, "good en bad guys" die lijnrecht tegenover elkaar staan (met een finale die zich laat raden maar tot de laaste minuut uitgesteld wordt). Ondanks weinig geschiet en geweld is het toch een prima western, maar dan wel bedoeld voor een heel breed publiek.

PS: Toch eventjes blijven stilstaan bij het gruwelijke lot van Brandon DeWilde, die de jongen speelde en op 30-jarige leeftijd overleed

PS2: Opvallend veel stemmen; ik kende hem niet eens.

Zoveelste matige Marvel. Echt een saai verhaal met familie issues, en weer met iets "dark', Leung met Jezus-sandalen, omaatje Michelle Yeoh, gezichtsloze beertjes met vleugeltjes en fluorescerende paarden. Tjonge jonge wat een zooi.

En eigenlijk begon het allemaal best goed, met enkele vette martial arts scènes in die bus of op die stellingen ... en dat tot Kingsley ten tonele verscheen en de film plots een bedenkelijke komedie leek. Meest waardeloze personage uit het hele Marvel universum tot nu toe. Visueel heel mooi om naar te kijken allemaal en daarmee kom ik nog net aan 2,5*. Awkwafina weet nog wel te scoren met haar aparte humor, maar ook zij verdween naar het einde toe ten koste van CGI spektakel.

Om de woorden van mijn voorganger te herhalen : mooie film met een interessant verhaal en uitstekend geacteerd, ook door Cusack, die hier één van zijn betere prestaties neerzet. Het Shanghai uit WO II is een perfecte setting voor een sfeervolle film-noir als dit, een smeltkroes van volkeren, een broeinest van verzet en geweld tijdens de Japanse bezetting. Spionage en politieke intriges zijn nooit ver weg, en de personages steken veel complexer in elkaar dan je zou denken. Ook de link met Pearl Harbor zat goed . Het geheel heeft iets ouderwets over zich maar dat hoort er gewoon bij.

Vreemde keuze om van de sequel van een prachtige actiefilm een flauwe oudbollige komedie te maken. Ik vond dit bijlange niet zo goed als de eerste film en door over te schakelen naar komedie heb je geen coherentie binnen de filmreeks. Het is net alsof je een komedie-sequel zou maken van een Rambo of Terminator-film.

Hier lijkt het genre zichzelf belachelijk te maken met enkele idiote personages, een shaolin training die ook al onrealistisch is en een finale die weliswaar leuk is maar nergens het niveau van zijn voorganger haalt. Wat hier de bedoeling van was blijft me een raadsel... mij deed het weinig. Een hoog gemiddeld voor dit prul...

Rasechte kungfu film... één van de pijlers uit het genre wordt gezegd... en dat is wat mij betreft niet gelogen. De choreografie is uitstekend in beeld gebracht en toont het artistieke aspect van de vechtkunst. De lange trainingsessie van San Te is boeiend om te volgen, met talrijke proeven waar hij zich door moet worstelen vooraleer een volleerd kungfu meester te worden. Het verhaal van civiele opstand tegen tirannie is zelfs van secundair belang en is een kapstok om de theorie naar de praktijk om te zetten. Leuk gegeven dat het hoofdpersonage de sansetsukon uitvindt als parade op een aanval . Must see voor al wie martial arts films een warm hart toedraagt.

Eén van China's grootste kaskrakers. In de jaren 70 werden dit soort kung fu films vaak in studio's geschoten. Dit is duidelijk een grotere productie die op locatie werd gefilmd. En dat loont. Wat ook loont is Jet Li in zijn debuutrol. De man beheerst martial arts en daardoor wordt er minder ge-edit en zijn de vechtscènes beter in beeld gebracht dan pakweg de doorsnee Shaw Bros film. De komische toevoegingen swingen de pan niet uit en zijn daarom nog genietbaar. Verhaal is verder weinig origineel en werd al honderden zoniet duizenden keren gefilmd en herfilmd. Toch een fris exemplaar in dit genre die makkelijk wegkijkt.

Samen met Después de Lucía (2012) - MovieMeter.nl moet dit één van de beste films over pesten zijn die ik heb gezien. De gevolgen zijn wat uitvergroot, maar we moeten er niet flauw over doen : pesten kan zware gevolgen hebben die verder dan de schoolpoorten reiken. Deze film lijkt te kaderen in een anti-pestprogramma die al enkele jaren aan de gang is in China, dus mag het eigenlijk niet verbazen dat er nadruk op gelegd wordt. Maar oké, subtiel is het inderdaad niet.

Dit vrij zware drama had me vlug mee, en toont behalve pestgedrag ook de remedie daartegen, namelijk steun en solidariteit. De symbiotische relatie tussen Chen en Beishan was trouwens één van de beste stukken in de film; het werkte prima en beide acteurs zijn uitstekend op elkaar afgestemd. Redelijk ver in de film komt er nog een vreemde twist opzetten, maar eerlijk gezegd vond ik het hele politieverhoor en de manier waarop beiden elkaar beschermden de boel wat uit balans halen. Plots zitten we precies in een misdaadfilm. Niettemin vind ik het een sterk eindresultaat dat bovendien erg meeslepend en mooi gefilmd is. Het hoofdpersonage brengt de pijn van wat ze meemaakt goed over.

Schitterend! Moderne mythologie van De Toro.. laat dit soort films maar aan hem over. Belle en het Beest? Splash? Ja, daar zit wat van in. Het oeroude thema van de eeuwige liefde wordt sprookjesachtig uitgewerkt. Voeg daar nog wat Koude Oorlog elementen en seksuele symboliek aan toe en je hebt een compleet succes.

De duistere elementen blijven er ook wel in: soms bloederig en met een personage als Strickland die een ziel zo zwart heeft als zijn rottende vingers . Hawkins uitmuntend en Shannon vind ik altijd schitteren op het scherm. Helaas is hij het niet, maar Jenkins, die genomineerd is voor een oscar. Beeldmooie scènes ook die om in te lijsten zijn; het schepsel is mooi vormgegeven. De Toro verdient het om naar huis te gaan met een beeldje; hij weet acteurs, beelden en muziek geslaagd samen te brengen. Dit is mijn persoonlijke favoriet voor de uitreiking.

Goed, dan uiteindelijk toch gezien maar de dvd is onvindbaar, wat heel bizar is want dit is één van Reynolds bekendere films. Dan maar een versie gepindakaasd... duidelijk een dvd-rip maar met een aspect ratio 4:3. Niet de meest kwaliteitsvolle weergave.

Ik vond Sharky's Machine een redelijke slordige film, waarin auto's ontploffen door één kogelinslag, waar Sharky en zijn crew op de plaats van de misdaad komen een minuut nadat de misdaad gepleegd is. Ook de hele romantische santeboetiek met Dominoe kon me niet warm krijgen... want nadat Sharky zijn slag binnenhaalt en haar met een smile tot achter zijn oren op bed mag leggen, is het gedaan met Dominoe en ze komt niet meer terug (ze leefden lang en gelukkig?). Het is een film vol slordigheden. Nochtans zijn er ook lichtpunten : de titelsong "Street Life" en de openingsscène zetten onmiddellijk de toon maar na een uur inertie gaat de film pas in het laatste half uur opnieuw helemaal goed. Ook de humor kwam vaak leuk om de hoek kijken. O, en Reynolds snor blijft cool!

Onderhoudend thrillertje met enkele twists. Het script zit goed in elkaar. Berenger en Scacchi acteren best naar behoren en wederom is Hoskins de echte ster van de film. Shattered zit inderdaad dicht bij de B-film. Deftig.

500e stem verdiende wel eens een herziening van Shawshank Redemption. Blijft een erg mooie film met een erg goed gevoel. Ik begrijp niet zo goed dat die hier de kroon spant; het publiek houdt van duidelijk van verhaaltjes met universele boodschappen die het hedonistische van het leven op een sokkel zetten. Get busy living or get busy dying. Toch zijn er enkele kleine nadelen aan de film.

Zo is Dufresne precies een Jezus-figuur waar niks op aan te merken is : hij is de ideale buddy, de slimme boekhouder, organiseert een smetteloze ontsnapping, heeft geen psychologische trauma's van twee maand eenzame opsluiting en speelt zelfs leraar voor een bijna analfabete gevangene. Kom op zeg. Ook enkele opvallende toevalligheden : zwaarste was dat die jonge gevangene toevallig met de echte moordenaar van Dufresnes vrouw en minnaar in de cel zat . Dat grenst zowaar aan het absurde.

Ja, het is een hoogst genietbare film waarbij vooral de boodschap rond institutionalisering is bijgebleven. Verder oerdegelijk tijdsverdrijf en een verhaal die je keer op keer met plezier opnieuw kan bekijken. Voor mij niet het nec plus ultra die iedereen hierin ziet of wil zien.

Leuk om te zien voor de FX, meer niet. Een onoriginele superheldenpastiche in het verlengde van Kick-Ass (4,5*) en Deadpool (4*), die beiden veel beter waren wegens R-Rated. Als het geen "déja vu" grappen zijn (ok, Shazam wil ook eens springen en er gebeurt niks... lacheuuu ) dan zijn het extreem kinderachtige. Mark Strong heeft een abonnement op bad guy rollen in superheldenfilms en mag nog eens stout doen. Shazam! is een film die totaal niks toevoegt aan de filmwereld. Toch vinden de makers zichzelf geniaal en hinten weeral op een vervolg. Ik zit er alvast niet op te wachten.

Zoals Noodless ook zegt, morgen vergeten.

Confusion reigns

Mijn ding is het ook niet. Een escort vertelt het verhaal van een hoop misverstanden en situaties die tot de start van haar carrière als actrice hebben geleid. Afhankelijk van waar je de lat legt op het vlak van humor, zal je er al dan niet een leuk moment aan beleven.

Aan mij is dit soort praterige comedies echter niet besteed. Het feit dat een aantal acteurs zoals Wilson, Poots en Aniston hier in spelen, allen acteurs die ik niet hoog zitten heb, helpen mijn waardering ook al niet vooruit. De film kwam op enkele momenten na, weinig aanstekelijk over. Het is best uit te kijken maar het deed me erg weinig. Ik had dit vooral bekeken uit nieuwsgierigheid omdat de namen Wes Anderson en Bogdanovich (regisseur van het uitstekende Mask) hieraan verbonden waren. Het verwondert me nog het meest dat twee zo'n kalibers zich bezighouden met zo'n weinig opzienbarend project.

Goede wuxia met een innemend verhaal, een heerlijke badguy en flink wat actie. Die Shaw Bros wuxia's uit het eind van de jaren 60 zijn vaak heel goeie en zouden de toon zetten voor de golden age in de jaren 70. Die Aziaten zijn echt wel geobsedeerd door geweld. Bijna iedereen die rondloopt in de film wordt afgemaakt.... Met Jimmy Wang Yu zou ik ook nog graag One Armed Swordsmen zien uit 1967. Schijnt ook een geweldige te zijn.

Een western kun je dit toch niet noemen vind ik. Meer een oorlogsdrama maar wel bij momenten een heerlijk oorlogsdrama. Charles Anderson, een vader van zes zoons wil zich niet in de Burgeroorlog mengen maar dat voorkomt niet dat zijn familie toch getroffen wordt door rampspoed wanneer zijn jongste zoon per abuis meegenomen wordt als een geconfedereerde gevangene.

Shenandoah is heel goed in het overbrengen van de humane boodschap maar vervalt in een wat naief beeld van de Burgeroorlog en de zuidelijke slavernij. Het dieptepunt hierin was dat negertje dat plots vrij is en de wijde wereld in mag trekken... om dan achteraf als blauwbloes terug ten tonele te verschijnen om de jongste zoon van Anderson te redden. . Of de vader die zomaar een noordelijke officier beveelt om zijn zoon terug te geven . Tja, was het maar waar dat het zo'n nette oorlog was... Toch vond ik dit ondanks die softe weergave een film die makkelijk wegkeek. Het treinkonvooi met zuiderse gevangenen deed me ook onvermijdelijk aan de recentere holocaust denken... De rollen van Stewart en McClure vond ik om van te smullen.

Best wel OK. Hier en daar niet bepaald wat ik van een "sherlock holmes" verwachtte. Law beantwoordde meer aan mijn idee van Sherlock (de lange gentleman) en Downey Jr aan die van Watson. Hier was het dus omgekeerd. Dat Sherlock Holmes als Jet Li gaat vechten vond ik ook niet echt passend. Begrijp ook niet waarom dat nodig was. De rest is echter tiptop in orde : goede weergave van het Victoriaanse Londen, een voortdurend fijne humor die me niet verveelde, enkele pittige actiescènes en een intrige met een vleugje mysterie. Dit is zeker een leuke zaterdagavondfilm én een geslaagde enquête van de bekendste detective ter wereld.

En een sequel komt er heel zeker, want professor Moriarty moet nu nog op de voorgrond treden .

Ook dit tweede deel was een meevaller, al is het een stuk anders dan zijn voorganger. Toch meer een blockbuster met heel wat actie in tegenstelling tot deel één, die meer ging voor stijl. Wat dit tweede deel dan wel weer heeft is een interessante bad guy, professor Moriarty. Het personage is best complex en het duel tussen hem en Holmes heeft veel weg van een schaakspel in het groot om te zien wie het meest geniale brein van beiden is. Ook het einde was erg genieten. De chemie Downey - Holmes was opnieuw leuk, en de humor is volop aanwezig. Holmes wordt soms wel eens een karikatuur, of het nu verkleed is als vrouw of zittend op een dwergpony maar hij is tenminste wel een kleurrijk figuur en geen saaie inspecteur Colombo die overal met zijn loep rondwandelt. Als ik alle argumenten in de weegschaal gooi, kom ik uit op een sequel die evenwaardig is.

Stick to the 70s voor wat kungfu films betreft. Want deze jaren '80 Shaw Bros zijn meestal niet te genieten.. voor mij toch. Ook deze is geen uitzondering met een rommelig tot quasi onbegrijpelijk plot, teveel personages die weinig voorstelden, op het einde na een doorgaans slechte choreografie. Om één of andere reden kozen ze in de jaren '80 ervoor om veel van die kinderachtige humor te integreren in hun films maar dat is ook geen pluspunt. Die scène met de voodoo pop was ronduit ergerlijk: het leek al helemaal op een parodie. Deze film probeert alleen maar komisch te zijn...

Horror met een verhaal, grotendeels verteld via flashback. Een aantal personen lijden onder een vreemde "ziekte" waardoor ze niet kunnen slapen. Een dokter doet research naar slaapstoornissen, maar zijn verleden verbergt een tragiek verhaal. Na een half uur wordt het verhaal van zijn vader verteld in een te zware flashback, waarin de oorsprong onthuld wordt van de intergenerationele vloek die mensen slapeloos maakt. Dit dramagedeelte neemt teveel tijd in, meer dan de helft van de film, waardoor ik me begon af te vragen of er nog iets zou gebeuren. De horrorscènes zijn voor de laatste tien minuten bewaard en één scène in het bijzonder (hoe de Japanse kolonel aan zijn eind komt) vond ik echt super-ranzig Niet bijzonder vernieuwend maar de backstory is hier beter (te uitgebreid zelfs) uitgewerkt dan bij andere soortgenoten.

State of the art! Wat een ongelooflijk mooie film. Zhang Yimou weet me telkens opnieuw weer te verrassen met zijn prachtige beeldcomposities. De dansscène in het begin, de actiescène in de bamboe, het eindgevecht in de sneeuw. De zorg voor esthetische perfectie is adembenemend. Waar het in het begin lijkt aan te sturen op een avonturenfilm, waarbij de regering met een list het hoofdkwartier van de rebellengroep "de Vliegende Dolken" wil bereiken om hun leider te doden, vervaagt dit plot stilaan op de achtergrond om plaats te maken voor een liefdestragedie. Dat lijkt een vreemde keuze die misschien niet iedereen zal kunnen bekoren, maar gevoelsmatig is dit soort evoluties beter om de personages tot hun recht te doen komen.

Het ontbreekt "House of Flying Daggers" ook niet aan de nodige twists die hun effect absoluut niet missen. En eigenlijk is de film op zowat alle fronten geweldig : ook het acteerwerk tussen Chinees popje Zhang Zhiyi en Kaneshiro werkt zoals het moet. Mijn enige punt van kritiek is dat de mise-en-scène op het einde wel erg dik is aangezet : overgang naar winterse toestanden enkel en alleen voor de tragiek, de aanzwellende muziek, tragische blikken en bewegingen... Hmm, okee dan maar.

Geweldig mooie film, met een goede mix van drama en actie. Het verhaal draait om de bescherming van Sun Yat-Sen, die een revolutionair met democratische ideeën was nog voor hij de eerste president van de Chinese republiek werd. De man is op weg naar Hong Kong om er een reeks opstanden voor te bereiden. De man wil een einde maken aan het feodale duizendjarige keizerrijk. De keizerin stuurt een legertje moordenaars naar Hong Kong om Sun een kopje kleiner te maken. De confrontatie belooft bloederig te worden.

De eerste helft van het verhaal schetst de verschillende personages die een rol zullen spelen bij het losbarsten van de actie, en dat vond ik een goede keuze die loont in de tweede helft, en de dramatiek van de gebeurtenissen versterkt. Vanaf het moment dat Sun aankomt barst er een ware oorlog uit in de straten van Hong Kong. Het acteerwerk vond ik meer dan voortreffelijk, vooral die zakenman en die tuktuk-man. Alleen begon het dramatische na het eerste uur wat aan te slepen en verlangde ik naar de actie. Verder ook enkele ultra-voorspelbare twists zoals de opoffering van de zoon van de zakenman. Je kon al van het begin af weten dat die zoon zou sterven, want het was natuurlijk de enige zoon. . Geen film waar ik bij ontgoocheld was in ieder geval : zo hoort het.

De oneindige politiek-strategische prietpraat nekt deze film toch wel. Jammer, want de grootschalige monster-actie mocht wel gezien zijn maar de traktatie hierop is magertjes. Godzilla is verder niet zomaar een monster; het is een test voor de mensheid. Wat zouden de grote mogendheden doen in het geval de mensheid bedreigd wordt door een probleem dat ze niet weten op te lossen met alle middelen die inmiddels preventief ontwikkeld zijn? Van test gesproken, deze teleurstellende film was best wel een beproeving voor de vermoeide kijker als mezelf na een harde werkdag...

Terwijl we verder zoet gehouden worden met Marvel films, zat ook Japan niet stil en brachten een Ultraman verfilming op de markt in het kader van het "Shin Japan Heroes Universe". Ik ben niet vertrouwd met deze figuur ondanks het bestaan van heel wat TV reeksen sinds de jaren 60. Wie van Godzilla-sized superhelden houdt zit hier goed. De wereld wordt geplaagd door invasies van Kaiju's maar gelukkig is er Ultraman om hen tot stofdeeltjes te herleiden. Ook aliens proberen allerlei diplomatieke toeren uit te halen.

Het verhaal is gigantisch onzinnig, maar ook niet meer onzinnig dan de gemiddelde Marvel film... Echter doet de superhelden-vakterminologie me weinig. De dialogen zijn echt waardeloos. Ik moet dan toch toegeven dat de special effects de moeite waren en de film er zeker big budget uitziet, zonder de retrosfeer van de oudere reeksen te vergeten...

Deze jeugdfilm heeft als setting een boerderijtje bovenop de dramatische Ierse kliffen. Dat levert landschappelijke prachtbeelden op. Een beetje magie wordt vermengd met levensdrama; beetje jammer dat ze voor het zeehondje gekozen hebben voor een mechanisch exemplaar... dat zag er soms niks uit. Vooral Nielsen brengt vreugde, liefde en kleur in de film. Het jongetje Tomas is een meeslepend personage dat openbloeit op Corrie Island. Zoals de titel laat vermoeden is het een film vol tederheid en feelgood die onderhoudend blijft en zelfs dik meevalt. Om in familieverband te zien.

Een herziening van The Shining heb ik erg lang uitgesteld, maar ik wilde de tijd hebben om die samen met Doctor Sleep te bekijken. Het was de eerste keer dat ik de Amerikaanse release zag en die vond ik echt nog beter.

Uiteraard ben ik ook vol lof voor Jack Nicholson, die zowat één van de beste performances ooit in een film neerzet. Wat een ongelooflijk palet aan mimiek en gezichtsuitdrukkingen heeft die man. Het is fascinerend om te zien. Niemand zet een gek neer zoals hem. Die scène waarin hij dreigend Duvall tegemoet komt op de trappen van het hotel in een eerste poging om haar te vermoorden was grandioos.

Sowieso vind ik The Shining een heel aparte spookfilm in de zin dat hier ook heel wat psychologische elementen meespelen die de personages vatbaar maken voor de waanzin waarvan het hele hotel doordrenkt is. Zo is het jongetje begaafd met "the shining" of helderziendheid, en is Jack Torrance een labiele ex-alcoholist die bovendien allesbehalve een liefdevolle echtgenoot en vader is. Deze uitgebreide versie maakt dat duidelijker. Wendy is dan weer mentaal het sterkste personage die heel nuchter ziet wat er rond haar gebeurt.

The Shining blijft een creepy film met enkele mythische scènes die tot op vandaag prima werken en dan met name de finale scènes. Ook de vele knappe tracking shots zijn het vermelden waard zoals met Danny's driewielertje. Technisch enorm sterk bedacht en gepland.

Goede thriller, sterk uitgewerkt en spannend. Deels rampenfilm met een bom op een hoge snelheidstrein die niet onder de 80 km per uur mag komen, en deels misdaadfilm over de wanhoopsdaad van een man die kort daarvoor zijn bedrijf en zijn gezin verloren heeft. Het eerste anderhalf uur is van erg hoog niveau, daarna begint het te slepen. Het aantal flashbacks was aanvaardbaar en nodig om de voorgeschiedenis van de criminelen beter te kaderen. Wat ik dan weer onnodig vond was dat gedoe met die zwangere vrouw op de trein. Deze Japanse klassieker mag er dus best wezen en heeft me ondanks de 150 minuten nergens echt verveeld. De finale mocht voor mij iets spannender om het helemaal goed te doen maar ik raak toch aan een nipte 4*.