Opinions

Dikke misser van Dante. Eén van de vele films die meegingen met de SF-rage en opkomende PC mode in de jaren 80. Wel grappig dat hier gedaan wordt alsof een 128K computer een supercomputer is. Drie kinderen maken een vliegende schotel met een hoop rommel uit een junk yard en wat zelf ontwikkelde technologie met een 128K computer. Het is natuurlijk kiddie stuff bedoeld voor de jongsten onder ons, maar helaas ook vervelende onzin, zeker na een uur. In twee minuten gaan ze van de begane grond tot in een alien ruimteschip. Wanneer de lachwekkende aliens dan zelf in beeld komen en liedjes beginnen te zingen stort de film als een zielig hoopje in elkaar. Wat een onuitstaanbaare zooi vanaf dan.

Agressieve wraakfilm met enkele brute momenten. Daarmee is het meeste dan ook gezegd over deze video nasty die van een vietnamveteraan een antiheld maakt. Die scènes met die pedo-prostitutie waren erg fout, vooral toen ze van die neergeschoten pedofiel zeiden : it was a US senator . Zag er visueel behoorlijk uit voor een B-film maar is verder een platte opeenvolging van sadistische geweldscènes. Een kijkbeurt waard en dan vergeten.

PS : 102 min versie gezien, de zgn Synapse BluRay. Enkel de foltering van het hoertje met een heet ijzer werd eruit gesneden, goed voor 22 seconden. Ik denk dat een versie met die scène onvindbaar is.

Chaos in Dhaka

Eén van de beste actiefilms die ik in tijden heb gezien. Deed me vooral denken aan die Indonesische actieflicks in sommige brute scènes. En natuurlijk schiet de held er nooit eens naast. De eerste helft met die achtervolging in Dhaka was echt geweldig gefilmd als een lange tracking shot. Daar zag ik een film op eenzame hoogte in zijn genre. Visueel niet bijzonder? Kom nou. Dit was de top gewoon.

Daarna wordt het wel veel en zelfs teveel van hetzelfde. Vooral de lange climax op de brug bleef maar doorgaan. Hemsworth was best geknipt in de rol van de onverwoestbare huurling en ook die Indiër was goed bezig op die brug. Liefhebbers van zware actie mogen deze film absoluut niet missen. Wie een sterk verhaal wil slaat deze best over want na een kwartier is dat al helemaal niet relevant meer. Filmkriebel zegt : wanneer komt die sequel?

Er is kerst, er is pasen, en er is de Netflix release van Extraction 2... Feest dus. Een ietsie pietsie minder als de eerste film (3,5*) door het wat povere verhaaltje maar blijft wel op een hoog niveau wat de actiescènes betreft. Krijgt dan ook hetzelfde cijfer. Er zitten enkele fenomenale tracking shots in, wat ook al in het eerste deel het geval was.

Voor wie er nog aan twijfelde, Tyler Rake is niet overleden op het einde van de eerste film. Na zijn herstel krijgt hij een nieuwe missie en moet het opnemen tegen Georgische gangsters. Het personage Rake wordt wat meer uitgediept via een persoonlijk drama al voelt dat wel wat aan als erbij gesleept. Niet geklaagd, de liefhebbers van het eerste deel zullen zeer zeker aan hun trekken komen met dit stoer vervolg vol bruut geweld. Vooral de eerste actie setpiece waarbij Rake een vrouw en kinderen uit een gevangenis moet exfiltreren is om van te smullen.

Nogal stompzinnige actiefilm van de regisseur van Commando en Showdown in Little Tokyo over de S.I.S, een semi-illegale knokploeg van de LAPD. Veel geweld maar toch ook een moreel dilemma over hoe ver de wetshandhaving mag gaan om de burgerveiligheid te garanderen. De afloop is zelfs vrij ongewoon. De acteurs vallen goed mee, al vertolken ze stuk voor stuk flinterdunne personages, maar de actie is wel dom, met criminelen en ook nu en dan ronschuldigen die onverbiddelijk doorzeefd worden met kogels.

"Extreme Prejudice" is een moderne western die zich in het hedendaagse Texas afspeelt. De tijden zijn veranderd. De cowboys zijn nu sheriffs en de bad guy is een drugsbaron in wit kostuum, vertolkt door Boothe. Enkel de smerige zaakjes blijven dezelfde. Dit is de wereld van Walter Hill, een wereld van machismo, met wapens als enige logica om problemen op te lossen, en situaties die onvermijdelijk naar een bloederige shootout leiden.

Nick Nolte en Powers Boothe zijn goed gecast vind ik, en hun dialogen zitten vol venijn en dubbelzinnigheid. Enkel hun oude vriendschap voorkomt dat ze elkaar ter plekke afmaken. De driehoeksrelatie met Sarita kruidt het verhaal nog verder. Ze speelt de trofee, zoals er meestal één is in films als deze. De zombie-eenheid is een overtollig element die de kwaliteit van het verhaal lichtjes aantast. Het zou zoveel meer spanning betekend hebben moest het enkel om Jack en Cash gaan, maar ik kon alvast goed genieten van deze "wild texas" sfeer.

Het staat niet op een gezicht af te lezen dat iemand een serial killer is. Het punt dat gemaakt wordt is dat in de samenleving een sadistische verwrongen moordzuchtige geest verborgen zit achter een façade van alledaagsheid en onschuld. En Ted Bundy was hierin een meester. Zelfs toen ik de film keek, betrapte ik mij erop dat ik werkelijk begon te geloven dat hij onschuldig was, terwijl iedereen natuurlijk het tegenovergestelde weet.

Hij wist echter heel goed wat hij gedaan had, de scène op het einde bewijst dat, maar ontkenning is dan een soort overlevingstechniek tegenover de straf die boven zijn hoofd hangt en de publieke opinie. Voor wie aan de juistheid van de feiten twijfelt, er wordt in de eindcredits wat footage materiaal getoond over Bundy die precies is nagespeeld in de film.

Een pertinente psychologische benadering van de serial killer, maar wel kleurloos geregisseerd, met enkel en alleen Efron die een degelijke rol neerpoot; het maakt in ieder geval weinig indruk. Voor de betere "gedocumenteerde" serial killer film moet je vooral bij Zodiac zijn.

Simplistische film die wat slimmer wil overkomen dan het is door even af te wijken naar de onrechtvaardigheid van procedurefouten, naar groepssessies voor ouders van vermoorde kinderen, naar paranoide gedrag van de slachtoffer-moeder. En dan vervalt het in een ordinair wraakverhaal. Want where justice fails, revenge prevails natuurlijk. Met een vermoorde dochter verwacht je ook wat sterkere dramatiek maar nee... na vijf minuutjes lijkt Field er al weer overheen. Sutherland is geschikt in z'n rol van verkrachter. Vond de film niet zo goed.

Realtime film over de (on)ethiek van moderne oorlogsvoering. Spannend gebracht en ondanks heel wat dialoog, interessant om te volgen. Wanneer beslissingen over onschuldige mensenlevens genomen moeten worden ("collateral damage"), dan schuift iedereen zijn verantwoordelijkheid liever door naar iemand anders. Op het einde aast de film op het emotionele en op de traantjes, maar het eindigt ook met een zekere kilheid en laat wat bitterheid achter... morgen is het voor de militairen weer een andere dag...

PS / Zouden zo'n miniatuurdrones in de vorm van kevers of kolibri's echt gebruikt worden?

Sombere en goed uitgebalanceerde thriller naar een boek van Ken Follett met Sutherland als Duitse superspion die een cruciale rol speelt in het rapporteren van de exacte locatie van D-Day. De Britten moeten voorkomen dat hij levend Duitsland bereikt, en de man vindt zijn toevlucht op een eilandje. Daar begint hij een romance met de seksueel gefrustreerde vrouw van een invalide . Vond hem soms redelijk ongemakkelijk en de spannende momenten zijn er wel degelijk. Want je weet dat Sutherland gewoon iedereen uit de weg ruimt die hem dwars zit. Ik vind dit één van de films waarvoor Sutherland als acteur onthouden kan worden. De pointe zit hem in de gevoelens namelijk die hij koestert voor de vrouw. De romance is hier broodnodig en draagt bij. Mag zeker gezien worden. De vrij onbekende regisseur zou daarna Star Wars : Return of the Jedi regisseren

Blijft een spannende thriller/slasher waarbij vrouwen gestalkt, verkracht en gewurgd worden door een pervert. Een journaliste ontdekt dat de dader in kwestie in hetzelfde appartementsblok woont. Vond hem nog spannender dan de eerste keer dat ik hem zag. De opbouw van de scènes zijn meesterlijk, en vooral de finale met het blinde meisje is een nagelbijter. Toch wel vreemd dat deze film zo weinig is bekeken. Opvallend rolletje van Jennifer Jason Leigh. 3 wordt na herziening 3,5.

Vrij spannende thriller naar een script van John Carpenter over een beroepsfotografe die visioenen heeft van moorden die in haar nabijheid gebeuren op personen die ze kent. De politie behandelt haar verhaal met argwaan maar de visioenen blijven komen en de moordenaar komt dichter. Met Dunaway, Jones en Brad Dourif in de cast zat het allemaal goed, en de film verliest geen tijd met zware dialoog en bewandelt niet teveel zijwegen. De film is hiermee erg to-the-point, en dat vanaf de eerste minuten. Eigenlijk heb ik helemaal geen punten van kritiek. Het is een klassieke whodunnit met enkele romantische noten, tastbare spanning, een killer die ik niet aan zag komen , en dat werkte allemaal voortreffelijk. Het verwondert me best dat deze film hier zo weinig stemmen heeft.

Voor zijn tijd redelijk gewelddadig. De twee killers ontzien niemand in hun strooptocht om een kind te vermoorden die getuige was van hun aanslag op een Afrikaans staatshoofd die op bezoek was. Een meisje, een priester, de dienstmeid en een burger met zijn vrachtwagen worden zonder verpinken vermoord. Deze actiethriller doet ook wat denken aan Witness met Harrison Ford. Vooral de climax is erg intens. De film werd volledig in Malta gefilmd en laat heel wat van het eiland zien zoals het er toen uitzag.

Het acteerwerk van Hurt en Weaver is heel degelijk maar ze moeten het doen met een rommelig script dat bovendien ook niet inzet op spanning waardoor de film het label "thriller" niet echt waardig is. Wat aan de grondslag van de moord ligt vond ik nogal vergezocht en allerlei kleine onnuttige zijsprongetjes worden gemaakt (de zuster van Aldo, de poging tot kidnapping van Toni door de Aziaten) . Hurts rol vond ik wel aardig : een romantische fantaserende conciërge die droomt van een leuker bestaan . . Met Morgan Freeman in een vroege rol als pijprokende detective. Geen ramp maar met dergelijke acteurs had ik veel beter verwacht.