Opinions

Summer Roberts Revisited

Vooral de reden dat ik me enorm vermaakt heb. Zoals niethie al voorspelde ging ik vooral Bilson heel leuk vinden en dat kwam uit. Haar awkward delivery is heerlijk, en zij is ook heerlijk en haar rol is - verrassend genoeg - ook heerlijk. Lekker veel cusswords en facial expressions. Hader is ook altijd leuk en ook de edgy thematiek zorgt voor een bovengemiddeld gegeven.

Helaas is de uitwerking erg wisselend. Er wordt met de thematiek te weinig gedaan en film had veel scherper mogen en moeten zijn. Op het samenstellen van de To Do List na is het allemaal karig, en is de grapdichtheid te ruim. Film moet het vooral hebben van de bijrollen van Rachel "cleavage" Bilson, Bill Hader en Donald Glover. Plaza is niet onaardig, maar toch net iets te weinig awkwardability.

Ik heb me vermaakt, maar dat ik buiten deze trinity veel gelachen heb? Niet echt. Film mist inventiviteit, maar desalniettemin een leuke poging in een genre waar te veel shit vandaan komt.

Interessante stroming die J-sploitation, erg veel leuke vondsten maar is vaak te fragmentarisch en de over-the-top momenten zijn vaak op één hand te tellen. Nishimura weet de juiste toon te raken en weet bijna twee uur lang een constant niveau te halen. Ongelofelijk wat er in die tijd op je afkomst, werkelijk gallons of bloed fonteintjes, de meest afzichtelijke en cool designed creatures en ook genoeg ongein.

Het kan Nishimura niet gek genoeg. Squirtende vagina's, lactating tepels, knallende monster cocks en de bloed fonteintjes vliegen je om de oren. Briljant. Dit is dan ook nog maar de eerste Nishimura die ik gezien heb, er staat nog genoeg moois te wachten. Al weet Nishimura wel te laten zien dat ik het beste van deze stroming te bieden had nog niet gezien had, dit is de maatstaf wat mij betreft. Ik vond het al een fijne stroming maar is nu wel meer in mijn achting gestegen. Tof filmpje, die vanaf minuut 1 opgang komt en de razernij houdt pas op als de eindcredits in beeld komen. Impressive.

Nooit zoveel weglopers gezien in een zaal, liep echt voor 90% leeg maar snap het wel. Ik vond het in ieder geval toch wel erg fijn ondanks dat het op momenten wel (bewust) theatraal was. Een fijne decompositie op de soap / sitcom die vooral erg fijn voortkabbeld zonder ergens heen te willen. De beeldschone Alexandra Godinez is een revelatie. Een parodie op sophistication.

Seven year itch.

Zeven jaar later blijft er niet veel meer van over. Op bluray vind ik de film toch wat aan kracht inboeten. Vooral de niet al te sterke design vallen erg op. Toch wel een vereiste in een dergelijke Sf film. De campyness is dan wel een enorm charmepunt maar dat wordt weer tegengewerkt door de geforceerde luchtigheid. Ook wil Verhoeven net iets te veel personages bij de plot betrekken. Schwarzenegger past dan wel weer perfect in die luchtigheid. Stone is ideaal, Cox en Ironside zijn de perfecte karakteristieke villains. Ook qua tempo loopt het niet vloeiend en halverwege kakt de film hopeloos in en ook de climax is wat vruchteloos. Toch wel erg vermaakt, mede door het jeugdsentiment maar ben dan één van de weinige Nederlanders die niet alles wat Verhoeven maakt op een voetstuk plaatst.

Geen onaardige remake, integendeel.

Toch wel fijn dat ik het origineel nog eens bekeken heb om de films toch goed naast elkaar te leggen. Op voorhand had je al de kritiek al kunnen verwachten.

Voor de rest even goed als Verhoeven's origineel, al doet Wiseman het allemaal net beter. Toffe cast, wat aanpassingen t.o.v. het origineel maar wat vooral opvalt is het sterke design. Het toekomstbeeld\d dat Wiseman schetst die hij vooral in de eerste helft etaleert is subliem. Ik kreeg flink wat Deus Ex: Human Revolution deja vu's en dat is een groot compliment. Kate B. is de ideale Lori (wat een prachtvrouw toch) en wat een uitstekende beslissing om het personage van Lori en Richter samen te voegen. Ook is Cranston de ideale villain.

De film neemt zich erg serieus, al ben ik niet een type filmkijker die dat als een nadeel vindt. Integendeel. Achtervolgingsscenes zijn zeer solide en ook de shootouts zijn zeer de moeite waard. Qua choreografie ook wel erg fijn, die knee slide van Beckinsale . Voor de rest even dumbed down als Verhoeven's film, ook wat references (of fuck you's) naar het origineel maar verre van inventief. Dat had van mij niet gehoeven. Naast het design is het visueel ook gewoon erg goed te pruimen. Ja, leuk en toch nog een verandering t.o.v. het origineel en het resulteert nog in een betere film ook.

Wat een onbegrepen film. Een rij aan slechte kritieken en mijn interesse is gewekt, en terecht. Probleem is denk ik de high profile cast die je vindt in Depp en Jolie. Waar Depp totaal door de mand valt trouwens. Enorme miscast, en een enorm beperkt acteur. Jolie is dan wel weer prima op haar plaats als femme fatale. Heeft precies de juiste uitstraling ervoor, ze deed mij denken aan een moderne Catherine Deneuve. Blijft jammer dat het verkeerde volk deze film gaat zien. Oorzaak is natuurlijk de cast en de verwachtingen die de misplaatste promo tour veroorzaakt hebben, jammer.

Het verhaal is ongeloofwaardig en erg slecht uitgewerkt maar het dient dan vooral als een kapstok voor Von Donnersmarck om op cinematografisch gebied allesu it de kast te trekken. Hij snapt precies dat focussen op een verhaal maar achterhaald is en dat film gewoon een visueel medium is. Erg indrukwekkend op visueel gebied, sterke kadreringen, aangename cameravoering, fijne sfeer maar vooral het gebruik van kleur en contrast vond ik magistraal. Vooral de hotel scene en de gondel bij nacht scene zijn werkelijk prachtig. Daar bovenop wordt Jolie perfect geïllustreerd als femme fatale, haar loop, haar blik, haar gracieuze klasse. Erg sterk. Daar bovenop ook de meest prachtige haute couture komt voorbij, ook iets waar ik een enorm zwak voor heb. Het verhaal doet er dan ook niet toe, maar die is op wat ongeloofwaardigheden prima. Al is het duidelijk een film die het niet moet hebben van zijn sterk uitgewerkte plot.

Visueel één van de sterkere films die de bios haalt de laatste jaren. Venetië leent zich hier prima voor, ook wat fijne Don't Look Now referenties. The Tourist is nog meer dan ik verwacht had, maar ondanks mijn hoge verwachtingen toch de verrassing van 2011. Pure mooifilmerij, waar Von Donnersmarck veel elementen zeer effectief gebruikt.

Kate Upton!

Zeer degelijk tussendoortje. Wel erg middle of the road, en voor zo'n film verwacht je wel wat meer humor want voor een actiefilm doet het veel te weinig. Een beetje een Ocean's Eleven gone bad. Al kijkt het allemaal wel heel lekker weg. Puur omdat het technisch toch flink in orde is en er zo'n heerlijk audio design mee gepaard gaat.

De bekende gezichten zijn leuk, Murphy in zo'n rol mag vaker gebeuren maar afgezien daarvan is het allemaal veel te karig.

Zeer kundig gemaakte Heist film. Ondanks dat het niet bovengemiddeld wil worden (en dat scheelt echt erg weinig) is het toch echt een prima film. Erg fijne cast ook. Affleck, Hall en Renner overtuigen maar Postlethwaite vind ik vooral een erg sterke casting. Erg onderschat acteur was ie. En Jon Hamm natuurlijk. Held.

Narratief ook een best aardig verhaal, die soms iets te veel verzandt in een gezapig tempo maar dat wordt dan spoedig wel weer opgepikt. Was alleen niet zo blij met Boston als setting, had dan wel voor een karakteristiekere stad gekozen, maar dat is maar een detail. Verhaal heeft een aardig tempo en de film kijkt lekker weg. Vooral op drama niveau best veel leuks in deze the Town maar als Heist film weet het niet heel goed te worden, aangenaam is het wel. Die verdome Heat ook.

Kundig gemaakte Heist film van Afflect, fijne cast en narratief ook goed te pruimen.

Wat een heerlijke nonsens.

Vooral de stereotypering en personages is off-the-charts in The Toxic Avenger. De tanned hot chicks with fucked-up hairdo's, die stress onbestendige Bozo (_O_), de uiteenlopende characters i nde gym, de street thugs met hun slechte sense of fashion, de nerds, de outcasts. Geniaal. Ook die SS police chief was geweldig, en Snodberger natuurlijk.

Fijn from zero to hero verhaaltje. En wat is nou een beter boegbeeld voor Tromaville dan één van de grootste outcasts die Tromaville rijk is. Erg fijn verhaaltje, leuke romance met the blind girl en gewoon erg veel leuke vondsten en fijn gespeel met cliché's. Gewoon anderhalfuur genieten van elementen wat dit campy genre zo geweldig maakt. (Nog) niet één van mijn favoriete campy werken tot nu toe maar The Toxic Avenger heeft wel alles in huis waardoor het er één zou kunnen worden, even ruimte over houden voor herziening. Briljant werkje.

Tracks heeft als belangrijke troef en dat is de adembenemende schoonheid van de Australische outbacks en de altijd Wasikowska, die voortreffelijk acteert. Maar buiten dit is de film te oppervlakkig en niet voedzaam genoeg. Ook dat heeft alles te maken met Davidson, die niet echt de meest sympathieke meid leek. Ook miste ik echt een beweegreden om zo'n gevaarlijke reis te ondernemen, dat je dit zomaar even doet maak je mij niet wijs.

Wel weet Curran heel treffend het ernstige gevaar van de Australische outbacks voelbaar te maken, Wasikowska weet dat ook met veel overtuiging over te brengen maar Tracks mist diepte en voedzaamheid en daardoor is Tracks, ondanks aangename elementen, toch een wat vervelende zit en begint de film wel erg te slepen. Tracks mist duidelijk een 'purpose', net als Robyn zelf en dat komt Tracks duur te staan.

Aangename verrassing na wat lauwe commentaren.

Met het beginsegment wordt de toon van de film gezet. Lekker over the top, op horror gebied zeer solide maar niet pretentieus want daar is het humorgedeelte iets te aanwezig voor. Mijn vriendin keek mij ook aan en zei al: dit is echt wat voor jou he. Zij ziet dat altijd net wat eerder dan mij en besefte later ook dat dit one hell of a ride ging worden.

De introductie van Norma is geweldig. Na vele films met oerlelijke hicks krijgen we Norma in onze schoot geworpen. Een trashy maar mooie porno (c)hick, strakke buik, een flinke voorgevel en een niet onaardig koppie. Op dat moment weet je al dat de film zich totaal niet serieus neemt maar wel erg zelfbewust is. Want dit beginsegment draait dan vooral om Norma.

Na deze geweldige intro gaan we naar de kern van het verhaal. Tuurlijk stranden er weer een groep mensen die als slchtvee moeten gaan dienen voor Norma en haar trailer trash. Norma vind ik vooral een erg sterk karakter omdat Norma een personage is wat tussen attraction en repulsion schommelt. Iets wat ik altijd wel intrigerend vindt. Een erg creepy vibe heeft ze om zich heen en in haar zombified form weet ze met haar fysieke attributen de kijker toch nog te laten schommelen tussen diezelfde attraction en repulsion. Sterk. En ze kan haar tieten gewoon opblazen, handig! .

De horror is dan niet echt nasty maar ook totaal niet iets wat Goldmann probeert te bereiken. De gore is overtuigend maar Goldmann probeert nooit echt twisted over te komen, daar is de uitwerking te tongue in cheek voor. Visueel ook behoorlijk sterk en erg sfeervol. Voor velen vast niet te doen, maar voor mij geen probleem. Het werd weer tijd voor een lekker onzin filmpje en Goldmann heeft mij op mijn wenken bediend.

Voor Boyle geldt een beetje hetzelfde als voor Soderbergh. Indrukwekkende mooifilmerij maar met vrij 'simpele' straightforward scripts, ik vind het eigenlijk ook wel een aangename combo waardoor de focus enorm komt te liggen op de vorm.

Qua script is het niet veel bijzonders. Dit hebben we al vaker gezien en op dit vlak komt Trance flink tekort. Nu mag je toch verwachten dat een dergelijke mindgame niet alleen bestaat uit alleen een twist op het eind maar dat het een goed geconstrueerd geheel is. Gelukkig voltrekt het narratief zich erg vlot. Heb er verder ook geen problemen mee. Boyle is gelukkig zeer zelfbewust.

Waar Trance vooral schittert is visueel. Prachtig kleurengebruik, ook erg toffe interieuren en prachtige reflectie fotografie. Echt een zwaar visueel genot, en zo heb ik mijn films graag. De brille die Boyle vertoont in de vorm staat in schril contrast met de inhoud. Dit is op afstand Boyle's meeste indrukwekkende film, op visueel gebied schakelt ie toch wel wat niveautjes hoger dan zijn vorige films.

Dawson ook nog spiernaakt, ook niet verkeerd en behoorlijk impressive. Tot slot wordt het allemaal erg bombastisch, waar de clichematige 'twist' met enorm veel bombarie gepresenteerd wordt Niet meer doen Boyle, hier ben je als filmmaker toch te goed voor. Best grappig, verrassende gore completeren dit visueel overdonderende gore. Het manke script haalt de film nergens onderuit. Enorm genoten, en zet deze binnenkort nog wel eens op. Boyle's beste.

Blockbuster van het jaar


Al de lachwekkende kritieken die de Transformers reeks geteisterd hebben zijn aangekomen bij Bay, want met Trans4mers gooit hij er vrolijk nog wat schepjes bovenop. Ha! Bay is voornamelijk behoorlijk gedoseerd maar trekt hier alle registers open. De film komt al best snel op stoom en eenmaal op stoom haalt Bay zijn voet niet meer van het gaspedaal. Na afloop ben je helemaal murw gebeukt.


Transformers zijn niet de meest verfijnde films, en voor diepgaande karakter ontwikkeling moet je elders wezen (deze verwijten zijn op zich al best genig) maar als het aan komt op technisch superieure action-packed blockbusters vind je geen beter alternatief dan Bay's Trans4mers. De sound mixing en editing zijn echt weer van ongekend niveau, zeer sterke muziek van Jablonsky en additional music van Imagine Dragons en visueel echt adembenemend. Magistrale 3D, de eerste film geschoten met IMAX 3D camera's zijn magnifiek, en weer is Bay maar weer is revolutionair.


De plot is dun maar wel dik genoeg, en met Wahlberg heb je dan wel iemand die zo'n plot makkelijk kan dragen. Uitstekend ondersteund door karakteracteurs als Tucci, Grammer en Welliver. Miller legt gelukkig al snel het loodje en mag zijn flauwe humor vooral displayen op het moment dat het kan en Reynor en Peltz (en ook Wahlberg uiteraard) zijn dan weer uitstekende eye candy. Velen zullen het significantie niveau niet zo hoog vinden maar de sexposition van Bay is zo top notch. Dat deed hij al zo goed met Megan Fox en Huntington-Whiteley, en dat doet ie nu ook met Peltz. Dan ben ik normaal gesproken niet zo fan van Peltz maar hier is ze toch wel erg leuk, dat zegt dus wel iets. Ook het hele familie dramaatje vind ik helemaal nie zo zwak en heeft zo zijn momenten. Bay laat het nooit de overhand krijgen.


Dun plot, bombastische actie, magistraal sound design en cast zijn al in orde. En het Transformers design is echt adembenemend mooi. Ook net iets diverser, en mensen die het lastig hadden met het uit elkaar houden in de vorige trilogie zullen dat probleem niet hebben. Vooral Lockdown en Grimlock waren gewoon echt puur nerdgasm, grandioos design. Prachtig camerawerk ook, veel sun lens flares, waar ik wel een fan van ben, vooral in combinatie als de setting een desolaat broeierig klimaat kent in een pittoresk (en het liefst Texaans als hier) stadje. Paris, Texas dus, gelijk weer zin om het meesterwerk van Wenders op te zetten. Ook bij de zoen, lekker corny maar bij mij werkt het, hopeloze romanticus dat ik ben. Humor is nog steeds niet altijd even geslaagd, hit or miss maar nooit storend.


Top vermaak in optima forma dus. En werkelijk een must in IMAX (al wil ik de film nog wel regulier 3D zien om dit echt hard te kunnen maken), mooiste 3D tot dusver. Technisch perfect en een action packed blockbuster ervaring die zijn gelijke niet kent en ook de nog grimmirigere sfeer als Dark of the Moon is welkom. Voor een gepolijste subtiele vertelling moet je elders wezen. Let's roll out.

Ik heb een enorm zwak voor de Transformers franchise, het zeer onderschatte tweede deel is één van mijn favoriete blockbusters maar heb hier toch een tijd mee gewacht puur omdat La Foxy er niet meer bij is. Dat verlies heb ik op tijd kunnen verwerken want van de week op het punt gekomen dat ik 'vrij' deze film in kon gaan.


Dat geeft me het perfecte bruggetje om gelijk af te trappen met Rosie. Ze is geen Megan, verre van, maar ze houdt zich toch prima staande. Voor haar is geen rol weggelegd als Megan Fox in het slot van Revenge of the Fallen maar eerder in het eerste deel, en als rondhuppelende vriendin van LaDouche doet ze het helemaal niet verkeerd. Haar modellenachtergrond is hier de sleutel, want ze weet hoe ze zich moet presenteren en in alle hectiek gewoon mooi te zijn. En haar mond is kunst, prachtig. Mooie vrouw, helaas dat ze de leegte moet opvullen in een gat dat haast niet te vullen is. Dit klinkt schunniger dan dat ik het bedoel. Probleem is dat haar personage wat geforceerd voelt, na de openbaring tussen Mikaela en Sam, loopt ie nu te raaskallen dat ze de ware is. Euhmmm ok.


Na een wat niet al te intrigerend begin met wat lines die verre van interessant zijn, met af en toe wat actie uitschieters en de makkelijke blockbuster humor (die wheelie & brains hoeven voor mij niet zo en die rolletjes van Turturro en Malkovich vind ik ook te makkelijk) barst het in de tweede helft goed los. Als Bay dan eenmaal bezig is weet hij ook niet te stoppen. Totale action packed carnage, met weinig momenten om op adem te komen. De production value is hoog en ik was toch wel erg overrompeld op momenten hoe hoog het actie gehalte is. Vooral het segment met de crashing building is jaw dropping. Enorm sterk gedaan. Maar al de actie segmenten (en wat zijn ze heerlijk lang) zijn van ongekend niveau met een production value die zijn gelijke niet kent. Is dit Bay's middelvinger naar de criticasters die ook actiefilms maken maar hem de wind van voren geven? Vast niet, maar hij steekt zijn middelvinger onbewust op. Ook Jablonsky kan flink aan het werk en dat doet ie met verve.


Design is weer state of the art. Vooral erg tof dat Shock Wave voorbij komt en mijn favoriete Decepticon (Starscream) komt ook nog om de hoek kijken. Ook alle lof voor de design van de Auto Bots, blijven ook werkelijk een lust voor het oog. De rol van Sentinel Prime was ook een goede zet en de twist zag ik ook niet echt aankomen. Al gaat het niet om het vernuftige script, de film moet gewoon knallen, en dat doet ie. Want wat is de sound design weer subliem, lawaaierige blockbusters zijn er niet en deze Transformers films zijn toch wel een zegen voor de soundgeeks. Magistraal. De drama momentjes blijven ook goed werken (sue me!). Ook erg knap hoe Bay de omvang van de 'ramp' hier zo groot weet te maken, voelde ook echt aan als een epische strijd. Een grote Amerikaanse stad was ook een perfecte setting overigens. Ook erg veel ontwikkelingen die de film een interessante richting opduwen. Vooral wat essentiële kills die dat veroorzaken. Ironhide . Het speculeren hoe nu verder kan beginnen, en erg interessant in een reeks als deze.


Erg genoten en toch blij dat ik lang gewacht heb zonder dat ik met wraakgevoelens de film zit te kijken. Ik ben ook erg blij met mijn keuze voor 2D, 3D maakt meer kapot dan je lief is bij zo'n film. Weer één grote adrenaline rush, die op actiegebied mind blowing is, revolutionair zelfs (yeah, i said it) alleen jammer dat Mikaela er niet bij was maar Carly heeft zich prima staande gehouden. Yuppers, ik ben een fanboy en kijk weer enorm uit naar de volgende Transformer film(s). Sorry, it took so long Don Murphy. Ik weet nu dat de humans vervangbaar zijn.

Transformers blijft voor mij jeugdsentiment pur sang en Bay maakte toch een meer dan degelijk eerste deel van deze cartoon. Alleen de humor was vaak op zo'n puberaal niveau en ongepast dat dat een beetje de schaduwzijde werd van het eerste deel. Hopend dat ie die fout zou goed maken slaat hij in Revenge of the Fallen helemaal door.

Menneer Bay weet als geen ander hoe hij het maximale moet halen uit de CGI techniek, erg netjes afgewerkt. Ook serveert ie weer explosie na explosie wat natuurlijk zijn handelsmerk is. Erg jammer dat hij er toch een nog flauwere boel van maakt dan een regisseur als Zucker . Wel weer een vermakelijke clash tussen Optimus Prime en Megatron.

Veel verhalen dat LaBoeuf zo veelbelovend is, hij bewijst in de tweede Transformers maar weer dat zijn acteertalent 0,0 is maar het is wel een typisch acteurtje voor dergelijke blockbusters en dat is ook zijn redding. Voor Fox zie ik een veel betere toekomst in het vooruitschiet.

Bay wordt gered door vier dingen. John Turturro, Megan Fox, Megan Fox en ... Megan Fox! Wat een mooie vrouw blijft dit toch en vestigt zich voorgoed in mijn favorietenlijstje. Zonder twijfel één van de mooiste die Hollywood rijk is. Acterend niet al te best maar qua uitstraling en schoonheid weet ze toch een meerwaarde te zijn. Megan zelf weet waar haar talenten liggen en ze pronkt wat met haar lichaam en zit heel de film mooi te wezen. Ze is dan ook niet te beroerd om deel te nemen aan de slowmo boobage jiggle scenes .

Al met al wel heerlijke vermakelijke onzin, veel explosies, inclusief mijn jeugdhelden en Megan Fox. De users die deze film weer helemaal dood gaan analyseren en zichzelf zo too sophisticated vinden maken zichzelf misschien nog wel belachelijker dan wat Bay hier doet. Wat je verwacht is wat Bay geeft.

Diora Boop


En dan hebben we het gelijk gehad met de positieve punten, gelukkig zijn het twee flinke. Lieve heer, wat een ellende krijg je hier voorgeschoteld. Ergste is nog dat de film erg aardig begint, visueel ook wel te pruimen, fijne serie cast (Frain, Perrineau) plus persoonlijke lieveling Baird. Film begint aardig en al de vernietigende kritieken leken me wat overdreven maar naarmate de film vordert wordt het toch gauw zwaar dramatisch...


... de onlogica, de irritante personages, het tenenkrommende acteerwerk, de totale chaos en tot slot ook nog de dood van Diora (al is ie wel cool overigens). Zo underused ook in Transit. Negret gebruik elk voorspelbaar cliche, probeert geen enkel moment iets creatiefs te doen, spanningsboog ontbreekt volledig en de climax is om de ballen uit je broek te lachen. Aan de andere kant ook weer niet, diep van binnen huilde ik. Die shootout op het einde takes the cake en dan dat gezanig tussen Caviezel en Rohm. Nee onsamenhangende chaos, probeer dit te mijden of zet 'm uit nadat Baird's personage de tas uit de kofferbak heeft gepakt. Downhill from there.

Ik zit nu middenin een Statham streak, wat toch al wat aardige films heeft opgelevert, jammer dat The Transporter die streak ten einde brengt. Enorm over-the-top actie kan ik wel waarderen al werkt het op een bepaalde manier niet in The Transporter.

Statham is wel weer lekker bezig, wat mij betreft wel iets te veel martial arts. Ik zie die man liever als een vuilbekkerige trigger happy lunatic. Leuk om Qi Shu is in een Westerse produktie te zien, toch wel één van mijn favoriete actrices. Heel veel over-the-top actie maar op een bepaalde manier verveelt het gewoon snel. Het blijft een beetje een herhaling van zetten, Statham doet in een actie sequence ook vier keer dezelfde kick achter elkaar, mix it up for cryin out loud. De actie is te geforceerd, te eentonig en Frank Martin is gewoon geen tof karakter. Nee, geef mij dan maar Crank.

Wel aardig filmpje maar geweldig wordt het eigenlijk nergens.

De film kent een trage opbouw, en aangezien er verder niets te genieten valt is dat wel het grootste mankement van de film. Ook op de momenten dat de film "heilspellend" aan moet voelen, doet de film dat niet. Carlos heeft de dreiging van een centrale verdediger en Mara komt eigenlijk helemaal niet in het stuk voor.

Film blijft dan door kabbelen en kent een hoogtepunt bij de kerk maar zakt daarna ook wel weer tot een bedenkelijk niveau. Ook acting wise is het allemaal maar weinig. Kingsley lijkt al jare nde weg kwijt te zijn, Noriega haalt zijn normale niveau wel (e ndat is niet positief), Mortimer valt op door haar overacting (heeft haar irritante onsympathieke personage ook niet mee) maar gelukkig is Harrelson er nog, die zelfs in dit soort films nog een lichtpuntje is. Helaas heeft hij veel te weinig screen-time.

Niet ech taan te raden maar kijkt wel lekker weg.

Harmony Korine is zonder twijfel de meest originele filmmaler die de filmwereld kent, absurd en narchistisch maar prijs hem vooral hoe revolutionair hij is met zijn gestileerde narratie. Zonder boven de 3,5* gescoord te hebben is het zonder twijfel één van mijn favoriete filmmakers. Veelzeggend.

Ik keek hier al een tijd tegenop en tijdens het kijken werd ook duidelijk waarom. Trash humpers is precies wat ik dacht. Het is één grote grap. Mijn 'fans' zullen ook gewoon er mee weglopen met iets ridicuuls zolang het mijn naam draagt. Qua opzet zeer geslaagd dus, voor mij is dit een parodie op veel van de Korine liefhebbers, die het filmische resultaat niet meer beoordelen.

Flm zelf wat was te verwachten. Benidorm bastards meets jackass, in een totaal anarchistische setting. Daar blijft Korine meester in, het creëeren van een alternatief universum, waar er geen plaats is voor sanity. Behoorlijk repetitief, puberaal en nietszeggend. Maar wel een aardige gag van Korine zelf. Al heeft het niet zo veel met film te maken.

Dit was de druppel en Korine besloot nu daadwerkelijk film te gaan maken. Zijn rebeljaren als filmmaker zijn voorbij, zijn eigenzinnigheid krijgt een doel. Met deze waanzin dat Trash Humpers heet neemt ie afscheid en is het tijd volwassen te worden. Een echte crew erbij en het Korine tijdperk kan gaan beginnen.

Larger than life

Dat omschrijft de film voor mij het best. Niet alleen het thema is larger than life maar ook de film zelf is dat. Als je een film met een thematiek die zulke omvangrijke proporties, met zoveel pretenties, de kijker voor je weet te winnen, dan kom je van goede huize. En dat is bij Mallick zonder twijfel het geval.

Ik ben wel zowel emotioneel, nostalgisch en spiritueel overladen aan een stormvloed aan herinneringen uit mijn jeugd, reflecties naar mijn verleden, vol nieuwe kennis voor mijn toekomst. Erg sterk als je dat weet te verwezenlijken. Waar ik vooral nog steeds onder de indruk ben is de totale beheersing van elke shot, ongekend. Echt enorm veel moois voorbij gekomen. Een enorme verrijking door dingen die bij me binnen kwamen, die ik in me op heb genomen en altijd bij me zou dragen. Het is ook enorm universeel waardoor de film bij zoveel mensen hetzelfde doet. Ook weer veel dingen waar ik nog totaal niet bij kan. That's life.

Ook erg blij met de keuze dat het narratief ook niet zo voorstelt. Er staat een gezin centraal maar de momenten zijn zo universeel dat iedereen zich er wel in kan verplaatsen. De benadering van The way of Grace/Nature vind ik een hele fijne, Mallick wordt daar nergens belerend in, het is voor ieder ander de ontdekkingsreis om te ontdekken waar jouw waarheid ligt. En de muziek is echt zo mooi, om te huilen gewoon. Dirge .

Voor de rest gewoon enorm blown away. Woorden schieten tekort. Dit is cinema van enorme proporties, dit soort films worden zelden gemaakt. Ik ben gezegend. Wel balen dat ik morgen van plan was The Thin Red Line te gaan kijken. Kan alleen maar tegenvallen naar dit. Wat ben ik op door de overdondering die deze Tree of Life me heeft gegeven. Wat zal ik vredig slapen. Goedenacht!

Leuke onzin film.

Heerlijke flauwe humor, werkelijk belachwekkende beesten en twee hoofdrolspelers die de rol als twee loserige klusjesmannen zo geweldig invullen.

Toch wel één van de leukere onzin horrors van de jaren negentig.

Nooit gedacht dat Schumacher Batman & Robin kon evenaren maar ik zat er toch flink naast. Wat was dit toch tenenkrommend slecht, in de negatieve zin van het woord.

Wel vooropgesteld dat ik duidelijk merkte dat ik dit soort home invasion verhaaltjes meer dan zat ben. Spanningsloos, slecht geschreven, acteerwerk waar menig pornoacteur zich voor zou schamen en het script. Tja, hoe je hier ooit groen licht voor hebt kunnen krijgen. Met Phone Booth bewees Schumacher dat ie best een boeiend schouwspel op één locatie kon laten afspelen maar wat ie hier laat zien. Nog nooit vertoond.

De twists die zich in rap tempo opvolgen zijn echt lachwekkend slecht, zoveel onlogica, totaal geen coherentie en de film oogt dan regieloos. Enorme chaotische puinzooi en wat vooral Cage aan acteerwerk laat zien is beangstigend. Op afstand de slechtste performance die ik ooit heb gezien. En ik heb toch aardig wat low budget crap gezien waar e cast regelrecht van straat is geplukt. Ook de toewerking naar de twists toe is zwaar onder de maat, spanningsboog ontbreekt volledig. Eén en al amateur hour, en zelfs mijn zwak voor Liberato werkt geen ene reet. Zo'n wanprodukt heb ik in jaren niet gezien en er nu maar over ophouden, de ergernis komt weer naar boven .

Flinke tegenvaller dit.

Melissa George is een heldin, en eigenlijk de reden dat ik hier best naar uit keek. Helaas, weet de film in de verste verte de verwachtingen niet in te lossen. Best een vervelend filmpje eigenlijk. George is wel goed bezig maar het grote probleem zit in de twists en het o zo pretentieuze verhaaltje van Triangle, waar de details niet kloppen en het script eigenlijk gigantisch wankel staat. Veel plotholes ook. Dat vind ik dan een enorm zwaktebod, als je zo'n plot bij de hand neemt, werk het dan ook tot elk detail perfect uit. Al is het in een film als Triangle allemaal erg overbodig. Ook die constant herhalende scenes die net een klein beetje anders zijn, erg irritant. Qua concept kan je hier best iets interessants van maken maar helaas weet Smith zich er geen raad mee. Ook vele betere counterparts around dan dit filmpje. Toch nog wel erg genoten door de aanwezigheid van Melissa George en Liam 'Mister Miley Cyrus' Hemsworth.

Zeer onderhoudende horror. Vooral qua sfeerschepping doet de film zijn werk. Het gaf me weer dat warme huiskamer gevoel die horrors bezaten eind jaren tachtig en de jaren negentig.

Zeer vermakelijke storylines waar een aantal wat leuke twists in huis hebben. Ook wel wat subtiele zwarte humor maar nooit zo dominant aanwezig dat dit een pure horror comedy wordt. De verschillende verhaallijnen kennen alle vier een totaal andere sfeer en worden perfect verwoven met elkaar. Leuke cast ook overigens. Spannend of goor wordt het nergens maar ook niet echt gepast in een film als deze.

Al met al één van de betere horrors die ik dit afgelopen jaar zag. Aanrader om op Halloween te kijken volgende week.

Leuk projectje van Winterbottom.

Niet geheel geslaagd. Ik zelf ben wel een liefhebber van Tess of the d'Urbervilles van Thomas Hardy en Winterbottom doet wat zeer goede aanpassingen en wat mindere. Het verplaatsen naar India is een hele interessante door een hele kasten systeem waardoor de druk zowel betreft familie als maatschappij nog meer gewaarborgd blijft. De enige fout die Winterbottom imho maakt is dat hij de rol van zowel Alec als Angel geeft aan Riz Ahmed. Op voorhand ook wle interessant maar het werkt gewoon niet.

De thema's als verstedelijking, industrialisatie en educatie zijn goede substitutiethema's zoals Thomas Hardy zijn thema's had. Ook al werkt niet alles even goed wat wel voor Hardy werkte blijft dit toch een zeer sterke film van Winterbottom. Zeer tragisch en aangrijpend en het helpt wel om te realiseren dat Winterbottom het boek losjes volgt. Hoe het einde zich ontvouwd met het personage van Ahmed is dan ook behoorlijk intrigerend waar Winterbottom toch voor de juiste oplossing kiest voor zijn versie van Tess. Pinto is weer eens subliem. Fijn dat ze weer eens goed gebruikt wordt, dat was in de laatste Hollywood flicks waarin ze speelde niet het geval.

Doordat het boek van Hardy toch vaak de revue passeerde bij de marketing werd ik wat op het verkeerde been gezet dat het toch nog behoorlijk losjes erop gebaseerd was. Toch weer een uitstekende film van Winterbottom met een interessante take op Thomas Hardy's magnum opus. Nu moet ik toch maar eens Polanski's Tess gaan zien.

Herziening en nu in combinatie met Legacy. Stijltje blijft erg retro maar vergeleken met zijn moderne counterpart is dit toch wel erg slecht. Die rasterlijnen ook . Qua design was dit in de jaren 80 pretty cool, dat geloof ik graag. Al worstel ik wat met de gedateerdheid en eigenlijk is deze film gewoon 25 jaar te vroeg gemaakt. Legacy komt dus als geroepen. De Tron lore is meer dan aardig, al is dat stukken beter uitgewerkt in het tweede deel. De design blijft one of a kind maar eigenlijk is het wel behoorlijk lelijk. Herziening valt dus nogal tegen maar dat heeft alles te maken met het feit dat ik nu Legacy ook gezien heb. Fijn concept maar veel te vroeg gemaakt.

Briljant stukje cinema dit. Dat ik dit nog eens zou zeggen over een Disney film.


Neem het Tron concept, één van de grootste sci-fi films ooit, iig als fanbase. We maken er een grote achtbaanrit van, baanbrekende visuals, magistrale art-direction en een storyline met veel Tron lore die ook erg interessant is. Flinterdun verhaal, maar dik genoeg voor een film als deze. Zo'n film is natuurlijk duidelijk style over substance, zoals het hoort.


Het hele Tron universum is prachtig. Vooral de scene in de End of Line club is zeer indrukwekkend. Ik kreeg ook wel een deja vu naar Mass Effect 2, Omega anyone? En dat is een groot compliment omdat ik een grote Mass Effect fanboy ben. Het plot wat gebruik maakt van isomorphic algorithms (en tuurlijk is Olivia Wilde de perfecte belichaming van het antwoord op alles), de rol die voor Tron is weggelegd en natuurlijk is Clu de ideale villain. Niets speciaals wat betreft storyline maar boeiend vond ik het eigenlijk wel. Bridges is altijd een genoet om naar te kijken, Hedlund is een erg fijne protagonist (een beetje een goede versie van Hayden Christensen) en Wilde is ook prima op haar plek als I.A. Quora. Ook een erg fijne rol van Michael Sheen .


Zwaar onder de indruk, en style over substance doet het altijd goed bij mij. Als je visueel baanbrekend bent is het al gauw een uitgemaakte zaak. Ook leent een Sci-Fi setting zich hier prima voor. Magistrale art-direction, een Sci-Fi environment van zo'n niveau ben ik alleen nog maar in Blade Runner tegen gekomen en indrukwekkende baanbrekende visuals. Wat zeg ik, revolutionair zelfs. Ook de sound design en soundtrack vond ik geniaal, mijn subwoofer ook op volle toeren. Heerlijk. Erg benieuwd hoe de ervaring straks op Blu-ray is. Ik vond dit visueel nog veel indrukwekkender dan Avatar. Echt mijn ding dit, ik heb nu al zin 'm te herzien. Wat een ervaring.

Na the Ladykillers doen ze het weer. Ze maken een film die hun oeuvre niet veel goeds doet. Het is vooral heel tam, voorspelbaar en het is vooral een produkt die elke regisseur gemaakt zou kunnen hebben. De Coen stempel die veel van hun films zo bijzonder maakt is nergens te bekennen.

Cinematografisch best wel aardig, alleen jammer dat Deakins nooit weet te imponeren op dit gebied. De aankleding is goed, ook de western setting wordt prima neergezet, al mist er wel wat magie. Het grote probleem van True Grit is toch dat het allemaal wat inspiratieloos is en dat de originaliteit helemaal ver te zoeken is. Bridges doet het leuk, maar valt steeds terug op één gimmick en die repetitiviteit gaat na verloop van tijd wel steken. Damon speelt nog wel het sterkst en Pepper deed het ook helemaal niet verkeerd, integendeel. Brolin's rol te klein en Steinfeld weet ook niet te overtuigen.

Humor is ook vaak van een bedenkelijk niveau en ook het al flinterdunne verhaaltje weet op geen enkel moment de aandacht vast te houden. Ondanks de best redleijk geslaagde western setting niet veel soeps. Vooral de bedenkelijke humor is een doorn in het oog, en hetzelfde geldt voor het totale gebrek aan originaliteit. Een prima cast die niet optimaal gebruikt wordt. Vooral veel gemiste kansen, aan het talent van de broers Coen light het niet, want hun oeuvre scoort bij mij meestal met gemak een solide 4*. De broers kunnen beter en de volgende keer moet het ook beter. A Serious Man heb ik nog liggen, hopelijk dat die veel goed maakt.

De Liana Liberato Show

Eindelijk gezien. Destijds bij de release was er alle lof voor Schwimmer voor deze verrassend goede film. Ik wou dit vooral zien door Liana Liberato die ik in Sons of Anarchy al vol overtuiging een soortgelijke rol zag vertolken wat ze met verve deed. Nu in een full feature en met veel meer ruimte voor haar performance maakt ze weer enorm veel indruk. Schwimmer dan niet, want op Liberato na is het eigenlijk niet veel soeps. Op woensdagavond komen er op RTL 4 gelijkwaardige of betere drama's.

Dat is dan vooral het probleem. Veel genre cliche's worden aangehaald, qua drama ook wienig nieuws en Schwimmer kleurt vooral binnen de lijntjes. het lef gehalte is nihil en dat is zeer spijtig. Vooral als je film gebombardeerd wordt als origineel en sterk drama. Not so much. Owen en vooral Keener komen ook niet uit de verf en die worden wel erg pijnlijk van het kastje naar de muur gespeeld door Liberato. Erg sterk gespeeld, die transformatie van haar personage is subliem en van haar overtuigende uitbarstingen word je gewoon eng van. Af en toe sporadisch een sterk element in de plot maar die duren erg kort en vooral dat gebrek aan lef breekt de film enorm op.

Een veilig conventioneel abuse drama, waar de ervaring het laat afweten, de regie en script het laten afweten maar we hebben altijd nog Liana Liberato. Benieuwd hoe ze om gaat met diversiteit maar ik durf er nu al een groot prospect te noemen. Schwimmer mag wel een standbeeld van haar laten maken.

Briljante onzin dit. Die ractie ook als Naomi meldt dat ze het bier vergeten zijn .

Het heerlijke gespeel met de hick horror cliché's, de reversed roles tussen de groepen en de heerlijke stereotypering. Het sulletje, de cocky jock, de rondborstige bimbo (dat loopje, en die tas ), de mooie hottest girl of the class en natuurlijk niet vergeten; de exuus neger. Heerlijk. Een vermakelijk plot, heerlijke humor, veel wtf momenten op dat gebied. Echt constant in een deuk gelegen. Succes verzekerd. Op momenten zo geforceerd niet leuk dat het eigenlijk hilarisch wordt. Labine's mimiek blijft leuk, Bowden is natuurlijk de ideale loveinterest (prachtige dame), Tudyk heeft een sterke delivery en Simmons is perfect als bimbo. Vooral het effectief inspelen op de stereotypering maakt deze Tucker & Dale zo leuk. Voor de rest erg geestige kills(?) en de aanloop er naar toe is echt geniaal.

Erg genoten, ideale film als je even goed wil lachen. Niet een film voor volk dat zich te serieus neemt of inventieve humor verwacht.