Opinions

Zeer mooie film met uitstekend acteerwerk van Audrey Tatou. Ik werd in het begin behoorlijk op het verkeerde been gezet, omdat ik dacht dat ik hier met een romantische komedie te doen had. Halverwege veranderde de toon en kregen wij te doen met een spannende thriller, die allesbehalve saai was, want ik heb mij geen moment verveeld. Dat is uiteraard niet in de laatste plaats door Andrey Tatou, die ik een geweldig mooie actrice vind. Deze rol van femme fatale was ook echt geknipt voor haar; niemand zou het beter kunnen doen. Het verhaal zowel verteld uit het oogpunt van Angélique als uit het oogpunt van de chirurg vond ik zeer boeiend. Dit ligt o.a. ook aan het onderwerp wat behandeld werd; erotomanie, de geestelijke afwijking waarbij men zich door een ander bemind waant. Voor mij zeer herkenbaar, omdat ik daar vroeger – hetzij in veel mindere mate - ook wel eens last van heb gehad.

4,5*

Mij vandaag eens aan een Pialat gewaagd. Ik had tot dus ver maar een film van hem gezien; "Van Gogh" en die kon mij niet bekoren en van deze film kan hetzelfde gezegd worden. Veel dialogen die eigenlijk alleen maar gaan over het feit dat het allemaal niet botert in de familie van Suzanne. Pa die het huis verlaat, ma die het niet kan vinden met haar dochter en zo nu en dan hysterisch wordt. Broer die zijn zus klappen geeft en zo gaat het maar door. Het enige positieve in de film is dat Sandrine Bonnaire toch wel aardig acteert, best wel aantrekkelijk is net zoals de andere jongedames in de film. Maar alleen schoonheid van jongedames is voor mij toch net niet genoeg om voor deze film een voldoende te geven. Helaas. En of ik mij opnieuw weer aan een film van Pialat waag, dat is nog maar de vraag. Zijn stijl van filmen ligt mij eenvoudig niet.

2,0*

Zo juist deze film op You Tube bekeken.
Sommige filmliefhebbers noemen dit een geweldige film. Waarom? Vanwege die koe op bed? Omdat een vrouw aan de tenen van een beeldhouwwerk zuigt? Omdat Buñuel de spot drijft met de RK kerk en de bourgeoisie? Nou ja, dat doet Buñuel bijna in al zijn films. Hij is streng katholiek opgevoed en van aristocratische komaf. Om zich hier van af te zetten heeft hij zich bekeerd tot het marxisme.
Ik kan eerlijk gezegd anno 2008 niet zo veel meer met de films van Buñuel. Ik vind ze erg gedateerd. De macht van de RK kerk is passé. Rijk zijn is geen vies woord meer. Wat moet ik dan nog met al die satire hierop?
Neen, "Belle de Jour" kon mij al niet bekoren en deze film evenmin.

2,0*

En een voldoende werd het ook niet, maar een zeer dikke onvoldoende zelfs. Tot twee maal toe heb ik op het punt gestaan de zaal vroegtijdig te verlaten. Dat het niks zou worden werd mij na 10 minuten al duidelijk. Op die malle dingetjes die Gondry uit zijn hoed toverde was ik al zeer snel uitgekeken. Ik vond het bovendien nog allemaal erg flauw ook. De regisseur vond het schijnbaar geweldig want je werd er de hele film mee dood gegooid. Het wachten was dus op Audrey Tatou, maar zij kon mij totaal niet imponeren en die andere twee hoofdrolspelers evenmin. Over het surrealistische verhaal zal ik het maar niet hebben want dat sloeg werkelijk nergens op. Niet dat ik iets tegen surrealisme heb, maar dan moet de film voor mij op visueel vlak wel iets te bieden hebben en dat had deze film gewoon niet. Neen, deze film boeide mij dus totaal niet - ik keek er naar alsof ik een standbeeld was - en is voor mij de slechtste film die ik dit jaar in de bioscoop gezien heb en krijgt van mij daarom ook de laagste waardering.

1,0*

Deze film vanmorgen weer eens bekeken, maar nu wel met ondertiteling. Daarvan wijzer geworden? Nee, het verhaal blijft even ondoorgrondelijk maar dat neemt niet weg dat deze film mij blijft fascineren. Deze film waarvan de stijl enorm veel weg heeft van de films van Godard, heeft wel dat verschil dat er geen politieke boodschap in wordt verkondigd, geen propaganda voor het leninisme, maoïsme etc, waarmee je in de films van Godard in de jaren vóór de Parijse studentenopstand van mei 1968 werd doodgegooid. Het lijkt wel of Grillet met deze film wil uitdrukken dat je je idealen in onze realistische wereld eenvoudig weg niet kán concretiseren en dat je je maar beter kunt overgeven aan je fantasiewereldje, waar ouderdom, ziekte en dood niets voorstellen. Je bent namelijk zelf schepper en meester over dat wereldje. Dat je op een gegeven moment wel weer terug geworpen wordt in de realiteit daar ontkom je natuurlijk niet aan. Dat liet het einde van deze film ook duidelijk zien. Violette ontwaakt uit haar droom of fantasie die weer verenigd was met de studenten op de campus. Het leven gaat weer zijn normale gang, de idealen die de studenten nog hadden vóór de mislukte mei opstand van 1968 zijn uitgedoofd. Deze film komt bij dan ook over als een zeer pessimistische film, waarin met het aanvankelijke optimisme van de jaren zestig keihard wordt afgerekend.

De tweede film die ik gisteren op Imagine gezien heb en deze was i.t.t. die andere "Enemy" toch een behoorlijke tegenvaller. Knap gefilmd allemaal en op visueel vlak best wel mooi maar met het verhaal kon ik helemaal niks. Gezien de plotomschrijving had ik hier meer van verwacht. Hoe maak je iets moeilijk wat op een eenvoudige manier kan. Je zou haast zeggen dat de regisseurs het daar om te doen was. En dat telkens weer herhalen van bepaalde scènes. Waar is dat nu voor nodig?. Een vermoeiend filmpje dus deze tweede film van het duo Cattet en Forzani. De reacties van het publiek in de bioscoopzaal waren dan ook niet bepaald enthousiast, dit i.t.t. de spreker die deze film aankondigde en die het hoogtepunt vond van Imagine 2014.

Waardering; nog net een 3,0*.

81 minuten gefascineerd zitten kijken naar deze mysterieuze film die i.m.o. wel degelijk horrorelementen bevatte. Sommige scènes logen er niet om. Op visueel vlak niettemin zeer mooi allemaal, behalve dan datgene wat er op het etensbord lag om genuttigd worden. Wat een smerige troep! De onderwater scènes zijn daarentegen van grote schoonheid. En dan het einde! Ja, vele bezoekers bleven daarna nog even zitten om zich af te vragen van wat ze gezien hadden in deze film toch allemaal te betekenen had. Daar wordt in de film geen antwoord op gegeven. "Zoek het zelf maar uit" lijkt de regisseur te zeggen die ook het voortreffelijke maar net zo mysterieuze Innocence maakte. Wel, ik meen het antwoord op het mysterie te hebben. De laatste scène zegt mij in ieder geval meer dan genoeg.

4.0*

Inmiddels de vijfde film die ik van deze Hongaarse regisseur gezien en voor mijn gevoel duurde de film te lang. Er gebeurde ook zo ontzettend weinig. Meest opvallende scène vond ik die van de dames die naakt aan het zwemmen waren en vervolgens voor de twee jonge knullen op de loop gingen. Ja rennen konden die dames wel.

Er werd in deze film trouwens hoofdzakelijk Russisch gesproken wat ik soms redelijk goed kon volgen, in ieder geval beter dan die Hongaarse knul.

3,0*

Toen ik mij ruim vier jaar geleden bij MovieMeter aanmeldde was dit de enigste film van Miike die ik tot die tijd gezien had. Ik kan mij nog goed herinneren dat over deze film toen deze zo'n 11 of 12 jaar geleden in Arthouse Cinemariënburg in Nijmegen vertoond werd nogal wat te doen geweest was. Je werd er voor gewaarschuwd dat wat je in deze horrorthriller te zien kreeg niet voor tere zieltjes bedoeld was, zo gruwelijk was het. Op mij maakte het destijds best veel indruk, nu na herziening vanmorgen een stuk minder. Die gruwelijkheid viel best wel mee. Ik heb de laatste jaren veel meer schokkende scènes in films gezien. Ik vond zelfs het laatste stuk niet eens het sterkste deel van deze verder best goede Miike. De opbouw naar die finale toe, daar moest deze film het voor mij van hebben. Die vond ik erg goed. Het eerste uur ervaarde ik daarom ook helemaal niet als saai, dit in tegenstelling tot sommige "horrorfanaten" die van het begin af aan een soort bloedfestijn verwachten. Tenminste, dat haal ik uit sommige teleurstellende reacties die ik zoal gelezen heb. Van enige teleurstelling heb ik in ieder geval geen last gehad. Ik vind deze destijds geruchtmakende film nog steeds een goede film, hoewel die in mijn waardering toch wel enigszins gezakt is. Miike heeft betere gemaakt. Van wat ik tot nu toe van deze zeer productieve Japanse regisseur gezien heb blijft "Big Bang Love, Juvenile A" voor mij zijn beste film.

3,5*

3,5*