Opinions

Middelmatige western die slechts af en toe de aparte handtekening van de broers toont. Hoe dan ook een weinig boeiend verhaaltje met twijfelachtige acteerprestaties, bij wijlen afschuwelijke dialogen, veeleer onopvallende muziek en een vertelstijl waar ik me niet in kan vinden. Vooral het eerste halfuur is vlakaf verschrikkelijk te noemen, daar de eerder genoemde aspecten zich samen van hun slechtste kant laten zien. De scène waar Mattie $320 uit iemands portefeuille weet te praten, is bijvoorbeeld om in tranen uit te barsten. Allesbehalve grappig.

Gelukkig krabbelt de film nadien deels terug recht en zet langzaam een eerherstel in. Echt goed wordt het helaas niet meer, de laatste shoot-out niet meegerekend. De naam Coen en het genre Western lieten me bijna kwijlen als een hond die het geschud van een zak Pedigree hoort. Jammer genoeg blijkt het uiteindelijk Whiskas te zijn, en druip ik teleurgesteld af naar mijn mand.

2,50

Deze film heeft zoveel te bieden, maar komt jamer genoeg niet tot zijn volle recht wat betreft stemmengemiddelde.

Het aantal goed gevonden en alombekende scénes zijn bijna niet te tellen.

Denk aan de spectaculaire achtervolging te paard en motor, de affaire Simon, de 'sexy Jamie Lee Curtis' scène, de tango en zoveel meer.

Ah-nuld in schitterend samenspel met Curtis, goed camerawerk en een uitgewerkt, spitsvondig scenario.

Vraag me nu niet waarom ik deze film 'maar' 3.5* geef

Vrij pips filmpje eigenlijk, met, toegegeven, enkele oprecht grappige momenten. Zeer spitsvondig kan het weliswaar niet genoemd worden, maar ik kies in dit nieuwe era sowieso eieren voor mijn geld. Even een drempeltje oversteken en dan maar lustig brullen van het lachen en verbaasd gapen bij iedere beweging die scherpe voorwerpen impliceert. De dikke lobbes genaamd Dale komt wel ietwat boeiend over, zeker in samenspraak met zijn nieuwe beeldschone muze en geheime liefde Allie. Behoorlijk charmant allemaal, vis-à-vis een resem potsierlijke vlagen van kamikaze her en der. Nogal overdreven schouwspel bij wijlen, en zoals eerder gesuggereerd, allesbehalve origineel.

Voor een kleine tachtig minuten oppervlakkig vermaak:

3,00

Briljante film boordevol psychologische puzzels en doolhoven. Tonnen details vragen allemaal meer dan een seconde denkwerk, maar vallen uiteindelijk steeds weer op hun plaats. Het acteerwerk is vlakaf schitterend en de regie, de setting en de muziek zijn dat evenzeer. Chaotisch. De uitkomst blijft hoe dan ook grandioos.

4,00 (4,25)

Met een rugzak aan benepen vooroordelen begonnen aan het beruchte Twilight. Jammer genoeg bleken deze grotendeels te kloppen, want het verhaal is op een ontzettend flauwe manier uitgewerkt. Er is met wat talent zeker iets van te maken, maar in dit geval werd er met mogelijkheden niets aangevangen en sukkelde de film zodoende langzaam verder op hetzelfde, weke niveau. Sommige passages beloven veel, doch draaien uiteindelijk uit op oninteressant gezwam. De jacht, de ontmoeting op het 'honkbalveld' en de geschiedenis tussen Indianen en vampieren leenden zich nochtans perfect tot wat ouderwets vermaak.

De dialogen voelen stroef aan, vooral tussen het ietwat onbeholpen koppeltje. Veel geblaat, weinig wol. Stewart hoort hier tevens niet in thuis, met haar immer zorgelijk voorkomen. Ze werkt na verloop van tijd erg op de zenuwen en verknoeit alle hoop op wat empathie. Pattinson viel mee, al had hij inhoudelijk nauwelijks iets te verkondigen. Een dodelijke vaststelling, daar de film in feite rond hen draait.

Verder kwamen de reacties van sommige personages vreemd over. Enfin, ze reageerden niet zoals de gemiddelde acteur in een Hollywoodfilm. Hetzelfde gold voor de kenmerken van de vampiers. Geen last van zonlicht en het hebben van een spiegelbeeld leek me wat halfbakken. Schud dan liever een paar nieuwe krachten uit de mouw, al richt ik me nu vooral tot de schrijfster.

Een matige poging. Gerechtvaardigd, als ik bedenk dat Muse het hoogtepunt voorstelde.

2,00 (1,75)

Beter dan de twee voorgangers, en dus vreemd genoeg het beste deel uit de Twilight Saga. De film is op zich uiteraard nog steeds bijzonder slecht, laat dat duidelijk wezen. Het acteerwerk is ontzettend stijf en stijgt nauwelijks boven dat van een gemiddelde soap uit. Stewart is hier minder godgeklaagd, maar nog steeds een kleine miskleun. De chemie tussen haar en Pattinson of de immer ingeoliede 'Mowgli' is vrijwel onbestaand. Slechts een kind of ten hoogste een lichtelijk onnozel mevrouwtje zal moeiteloos doorheen het plastieken omhulsel kunnen kijken. Verder zijn de dialogen oninteressant en biedt het schamele verhaaltje amper vermaak. De samenwerking tussen natuurlijke vijanden was wel ietwat boeiend, maar die ellendige romantische driehoeksverhouding mag voor mijn part in de diepste vergeetput belanden. Met een andere cast en een betere uitwerking kan deze trilogie misschien een voldoende in de wacht slepen.

Vooralsnog gebuisd op alle fronten.

1,50

Aan dit vervolg maak ik liefst zo weinig mogelijk woorden vuil. Het verhaaltje is onderhand nog een kilo of twintig afgevallen en weet met de beste wil van de wereld niet te boeien. Het feit dat er pas na een vol uur iets noemenswaardig gebeurt, zegt meer dan genoeg. De nadruk ligt te fel op puberale romances, die helaas via verschrikkelijke dialoogvorm verspreid worden. Wegdommelen biedt gelukkig soelaas. Stewart kwam eerder al over als een uitermate vervelend wicht. Haar aarzelende woordvorming, schaars oogcontact en amorf gelaat ongeacht de situatie waarin ze verkeert waren de daders. De opkomst van de wolven werd matig uitgewerkt, hetgeen de problematiek van deze films perfect resumeert. Er dienen zich mogelijkheden aan tot spannende en meeslepende gebeurtenissen, maar in plaats daarvan verzuipt het geheel in langdradig en eentonig geklets. Koning verveling zwaait zijn scepter kordaat in het rond. Ondanks een tweetal aardigheden wordt alsnog een laag cijfer toegekend. De vervolgen laat ik links liggen. Of rechts, voor de buitenbeentjes onder ons.

1,50 (1,25)

Het enige dat nog ietwat memorabel is aan deze mislukte komedie is de ontzettend fout acterende Schwarzenegger, want elke bedoelde grap is van een erbarmelijk niveau. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor het belachelijke verhaaltje, waar zowel de schouders als het hoofdje van gaat hangen. Gelukkig komt de wansmakelijke grijns op Arnie's gezicht nog enigszins lachwekkend over, en zet DeVito een tamelijk vlot en ongekunsteld personage neer.

2,00 (2,25)