Opinions

Vermakelijk actiefilmpje...

Ik vond de film nochtans niet goed beginnen: die eerste scene vond ik wat over-the-top en ik hoopte dat dit gedurende de film wat ging beteren. Uiteraard blijven sommige actiescenes "erover gaan", maar ik had er geen slecht gevoel bij zoals bij die eerste actiescene.

Het verhaal is simpel, maar dat vind ik goed bij een actiefilm als deze. Je moet er niet te veel bij na te denken en eigenlijk hoef je enkel in je zetel zitten en van de film genieten. Want genieten, dat heb ik bij momenten wel gedaan. Er waren niet enkel de leuke actiescenes, maar daarnaast zat er ook flink wat humor in. De dingen die me het meest zijn bijgebleven is het SMSje van Machete en de bewakingsagenten van Benz.

Uiteraard was het ook leuk om zo'n topcast aan het werk te zien. Danny Trejo is echt wel de perfecte acteur voor deze rol. Hij ziet er uit alsof er al eens een tank over zijn gezicht is gereden, maar dat bedoel ik dan positief. Ook was ik blij dat Steven Seagal mocht meedoen in deze film. Hoewel hij veel tegenstanders heeft, vind ik hem geweldig. Toegegeven, een heel groot acteur is het niet, maar de rollen die hij moet spelen doet hij toch altijd (redelijk) goed.

Ik heb me dus goed geamuseerd met deze film, en ik zou het dus zeker niet erg vinden als ze die zogenaamde vervolgfilms zouden maken. (Al weet ik uiteraard dat dit voor te lachen was.)

Flauw, flauwer, flauwst!

Dit was gewoon geen komedie! Elke grap of poging tot humor ging totaal de mist in: als je wil lachen moet je deze film dus zeker niet zien. Verder zijn er tal van irritante personages in deze film en zijn ook de vertolkingen niet meteen om over naar huis te schrijven.

Zoals wel vaker het geval blijkt te zijn met zogenaamde topfilms, bleek ook Magnolia niet echt iets voor mij te zijn. Meestal komt altijd hetzelfde probleem terug: het verhaal dat me nauwelijks weet te boeien. Dat was dan ook tevens het geval bij het bekijken van deze film; en aangezien het toch wel een lange zit is, is dat natuurlijk een jammere zaak. Ik zeg wel niet dat alle verhaallijnen even saai waren, integendeel: de verhaallijn met de agent vond ik best te pruimen. Verder heb ik natuurlijk ook niet te klagen over de sterke cast... Nu ja, je mag dan al een sterke cast hebben, ze moeten het natuurlijk ook nog waarmaken in de film zelf...wat in Magnolia zeker het geval was. Ten slotte vraag ik me ook nog af wat de bedoeling was van die hopen kikkers die op het einde uit de lucht vielen... dat sloeg toch werkelijk nergens op!

Matige western.

Het verhaal is zoals de andere films in de Lone Star reeks nogal voorspelbaar en simpel te volgen. De overige bekende ingrediënten zijn ook weer aanwezig: een leuke achtervolging, John Wayne die de zaak weer met gemak oplost, John Wayne die een vrouw vindt,...

Leuk aan deze film vond ik de scène waarin John Wayne de overval op de postkoets verhindert. Deze scène was toch redelijk spectaculair voor die tijd en was redelijk goed in beeld gebracht. Verder was er eigenlijk niet veel bijzonders aan de film.

Barry Levinson en komedies... Ik vind het geen geslaagd huwelijk. Nu ja, Man Of The Year vond ik nu niet meteen een komedie, al weet ik wel niet welk genre het dan wél was. Man Of The Year is in ieder geval totaal niet grappig, naast het feit dat het verhaal totaal ongeloofwaardig overkomt. Dat laatste hoeft niet altijd een negatief punt te zijn, maar bij deze film heb ik me er toch aan gestoord.

Ik heb ervoor gekozen om de versie van 180 minuten te zien, wat achteraf gezien zeker een goede optie bleek te zijn. Ik begon aan deze film zonder al te grote verwachtingen: ik heb de boeken nooit gelezen en ik wist in de verste verte niet waarover het verhaal nu juist ging. Moest ik al verwachtingen hebben gehad, waren ze zeker ingelost geweest. Dit is gewoon een schitterende film die geen minuut gaat vervelen, wat toch kan tellen als je rekening houdt met de speelduur van maar liefst 3 uur. Het verhaal wordt goed opgebouwd en als kijker heb je niet meteen een idee waar de film naartoe gaat. Langzamerhand kom je dan meer te weten over de familie Vanger; en begin je ook mee te denken met Mikael en Lisbeth over de mysterieuze verdwijning van Harriet. Het slot van de film sloeg niet meteen in als een bom, maar anderzijds had ik het ook niet meteen zien aankomen: ook dat viel dus goed mee! Ten slotte zijn er natuurlijk de enorm overtuigende vertolkingen van Michael Nyqvist en Noomi Rapace, zodat ik samenvattend kan spreken van een (meer dan) geslaagde film.

De film heeft een goed verhaal, dat boeiend wordt gebracht. Er zitten enkele leuke scènes in de film, bijvoorbeeld het moment waarop Bob tegen zijn vriend begint te zingen in de kerk. Met dank aan deze scènes, die vaak een komisch kantje hadden, werd het naast een boeiende ook een amusante film om te bekijken. Geen slechte film dus (zeker als je er de goede acteerprestaties bij rekent), maar het verhaal had nog iets beter kunnen uitgewerkt worden vond ik.

Ik ben wel fan van horrorfilms waarin een dier (of dieren) de hoofdrol spelen. Jammer genoeg kunnen films als deze enorm tegenvallen, zo ook Maneater. Deze film bevat in de eerste plaats geen enkel moment van spanning. Daarnaast komt de tijger zelf ook veel te weinig aan bod: je ziet af en toe wel eens een been liggen, maar de aanval zelf werd dan jammer genoeg niet in beeld gebracht. Ten slotte zijn ook de acteerprestaties niet meteen geweldig, zodat ik samenvattend niet meteen kan spreken van een topfilm.

Een film die me op geen enkel moment kon aangrijpen. Het thema is nochtans interesant genoeg, maar dat vertaalde zich jammer genoeg niet in een boeiende film. Voor mijn part was het allemaal wat langdradig, met een meerderheid aan personages die niet voor een meerwaarde zorgden.

Een film die evenwaardig is aan zijn voorganger.

Het verhaal was nogal standaard voor een actiefilm, maar ik blijf het een leuk concept vinden: een goed getrainde kerel die het opneemt tegen een bende terroristen. Uiteraard brengt dat tot zich mee dat het allemaal voorspelbaar is, dus onverwachte dingen moet je niet verwachten in deze film.

Het minste wat je kan zeggen van deze film, is dat er voldoende actie in zat. Meer zelfs, nadat de film kort de tijd neemt om op gang te komen, is er de ene actescene na de andere. En ik moet zeggen, ik houd wel van een dergelijke film: niet te veel nadenken, achterover leunen in je zetel en gewoon genieten van de kogels die je om de oren vliegen.

Een film die me toch wat tegenviel...

Aan Sean Connery zal het in ieder geval niet gelegen hebben: hij doet het - zoals ik het van hem gewoon ben - meer dan goed. Over de prestatie van Tippi Hedren ben ik iets minder enthousiast: in het algemeen acteerde ze wel goed, maar haar angstaanvallen kwamen nogal ongeloofwaardig over. Het grootste probleem van Marnie - en dan heb ik het over de film en niet over het personage - is dat het allemaal nogal langdradig is. De film begint nochtans redelijk goed, maar al gauw zwakt het af tot een middelmatig drama.

Deze film bracht niet wat ik ervan verwacht had. Jim Carrey is wel de geknipte man om het personage van The Mask neer te zetten, maar af en toe vond ik hem wat overdrijven. In die mate zelfs, dat het af en toe irritant begon te worden.
Er zitten enkele leuke scènes, maar het overgrote deel van de film vond ik nogal kinderachtig (dan denk ik bijvoorbeeld aan de scène waarin al die politiemensen beginnen mee te dansen).

Niet meteen een memorabele film dus.

Leuk tussendoortje, maar meer ook niet.

De film is vermakelijk, met dank aan het gekke personage dat vertolkt wordt door Pierce Brosnan (die dat dan ook wel goed doet). Verder gebeurt er niet al te veel spectaculairs, maar toch is dat niet echt een gemis bij deze film. Ook nog wel leuk aan de film is het einde, toen bleek dat Julien iemand had vermoord in opdracht van Danny (al was dat nu ook weer niet totaal onvoorspelbaar).

Aardige westernkomedie, met een cast die er duidelijk zin in had. Ook de humor zat bij momenten helemaal goed, waarbij ik bijvoorbeeld moet denken aan de leuke scène met Danny Glover. Ten slotte zat ook het verhaal goed, al kwam het einde wat geforeerd over (aangezien plots de ene na de andere plotwending volgde de laatste 10 minuten).

Een western die zich zelf niet al te serieus neemt, zo lijk tme. Er zitten nogal veel domme dingen in (die soms grappig waren, maar die het ook soms totaal niet waren). John Wayne heeft wel een leuk personage om te spelen: een brombeer die al eens te diep in het glas kijkt en die bovendien niet te verlegen is om eens een straffe uitspraak te doen. Hij zet dat personage zeer goed neer, en het is ook eens iets anders dan altijd de pure held te spelen (wat ik van hem doorgaans gewoon ben). Wat betreft de rest van de personages, vond ik de Chinees en 1 van die indianen wel geslaagd als komisch typetje. Het verhaal heeft niet al te veel om het lijf, het is nogal simpel waardoor het soms wat langdradig werd.

Geen slechte film, maar het viel me toch wat tegen.

De film begint nochtans goed en kent een sterke opbouw, maar vanaf dat George in het water sukkelt en vervolgens verdrinkt gaat de film voor mijn part de mist in. Die laatste videoboodschap van George is daar de perfecte illustratie van (ik zie George, of zeg maar eender welk jongetje van die leeftijd, zoiets niet meteen zeggen). Dan wel weer goed zijn de acteerprestaties, waarbij het vooral Josh Peck was die me kon overtuigen.

Actiefilm van de bovenste plank!

Jason Statham bewijst nog maar eens dat hij dé actieheld van het moment is, met wederom een prima rol voor hem in deze film. Veel hoogstaande dingen moet je niet verwachten tijdens het bekijken van deze film, het draait echt puur om de actie. En die actie, was echt om van te smullen! De film raast voorbij als een trein: voor je het weet is hij gedaan (waar ik maar mee wil zeggen dat ik er echt van genoten heb).

Meer van dit soort films, aub!

Ik sluit me aan bij het gemiddelde dat deze film hier krijgt...

...wat dus wil zeggen dat ik het een rampenfilm vond, niet in de zin van die aardbeving die een hoofdrol speelt in de film, maar vanwege het feit dat ik het eerder een rampzalige film vond.

Een rampenfilm kan in mijn ogen alleen maar een goede score halen als de special effects er (een beetje) goed uitzien. Dit was dan ook totaal het geval niet in deze film. De grond die begon te barsten, huizen die afgebroken werden, mensen die in brand vlogen,... het zag er allemaal enorm slecht uit.

Ook het verhaal is niet echt geweldig. Ik stoorde mij vooral aan de manier waarop de aardbeving gestopt werd: totaal ongeloofwaardig en nogal vergezocht. Er was echter wel geen gebrek aan actie, waardoor de film wel onderhoudend was.

Brittany Murphy vond ik ook niet echt geweldig: ze kwam niet echt geloofwaardig over en was niet echt overtuigend als seismologe. Ook het tonen van emoties leek haar niet goed af te gaan: het was dikwijls nogal geforceerd. Ik zeg hier alleen iets over Brittany Murphy, maar ook de rest van de cast was niet echt top (om het nog mooi te zeggen).

Geen topper dus.

Zeker geen slechte film, maar bijzonder is het allemaal niet.

Het is leuk dat er verschillende gebeurtenissen van de Italiaanse geschiedenis in de film verwerkt worden, maar even boeiend is dat allemaal niet. Ik vraag me eigenlijk ook af wat ik nu juist allemaal in die verschrikkelijk lange speeltijd van 6 uur heb gezien... 6 uur is simpelweg te lang, al ging de tijd nog relatief vlot voorbij (ik heb wel de keuze gemaakt om de film in 2 keer te zien).

Dit vond ik echt een sterke film.

Het verhaal is echt geweldig en het feit dat dit gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt het alleen maar mooier. Het was echt mooi om te zien hoe Carl Brashear ondanks alle tegenwerkingen en racistische uitlatingen gewoon zijn ding wil doen, en er dan ook alles voor doet om dit te bereiken. Cuba Gooding Jr speelde deze rol echt met verve, ik heb hem zelden zo'n prestatie weten neer te zetten. Hij speelde zijn rol met veel overtuiging en inlevingsvermogen, waar ik toch van onder de indruk was. Dat Robert De Niro een geweldige acteur is, heeft hij al meermaals bewezen. Ook in deze film speelt hij zijn rol erg goed.

Vermakelijke film, met een sterke cast.

Van films van en/of met Clint Eastwood ben ik meestal wel fan, zodat ik ook van Million Dollar Baby wel iets verwachtte. Ik vond de film dan ook geslaagd, al bleef hij wel wat onder mijn verwachtingen. Het goede aan deze film zijn de boksscènes, die zeer goed in beeld worden gebracht en dan ook zeer entertainend zijn, en de acteerprestaties (wat met zo'n geweldige cast niet echt verbazingwekkend is natuurlijk). Hierbij vind ik dat noch Swank, noch Eastwoord met de grootste pluimen mogen gaan lopen: de echte grote meneer in deze film vind ik Morgan Freeman (al heeft hij wel een kleinere rol dan de eerder genoemde namen). Million Dollar Baby heeft een goede opbouw naar het moment dat Maggie verlamd raakt , maar vanaf dat moment duurt de film eigenlijk nog een tikkeltje te lang: het wordt allemaal wat minder boeiend en het wordt zelfs een beetje langdradig.

Toch wel een originele film vond ik, deze Mirrors. Jammer genoeg staat originaliteit niet garant voor een heel goed verhaal/ goede film, want dat was niet het geval. De film begint nochtans wel goed, met een leuke beginscène. Ook daarna blijft het nog wel een tijdje aardig, met af en toe de nodige dosis spanning. Vervolgens komt de zoektocht naar die vrouw, wat de film niet echt ten goede kom (maar op zich was die zoektocht natuurlijk essentieel voor het verhaal, dus zo erg vond ik het allemaal niet). Waar ik me wel heb aan gestoord, is het ontzettend zwakke einde. Je zag duidelijk dat Anna Esseker uiteen spatte, maar toch kwam ze nog terug in de vorm van 1 of ander vreemd wezen... wat ik dus nogal dom vond.

Op zich nog wel een vermakelijke actiekomedie, maar de humor is toch wel redelijk flauw. Verder is het ook allemaal vreselijk voorspelbaar, al is dat iets dat me normaal gezien niet stoort als alle andere elementen goed zitten. Maar zoals ik al zei was dat zeker niet het geval: in de eerste plaats was er dus de flauwe humor, maar ook de vele domme personages deden geen goed aan de film.

Eigenlijk nog beter dan ik aanvankelijk dacht.

De film begon vrij flauw, maar vanaf dat ze op een soort van road trip gingen richting Playboy Mansion werd het toch wat aangenamer om te volgen. Sommige grappen gingen totaal de mist in, terwijl andere dingen echt wel geslaagd waren. Zach Cregger vond ik nogal redelijk magertjes (al vond ik zijn personage gewoon nogal triestig, misschien daarmee), terwijl ik Trevor Moore wel redelijk goed in zijn rol vond.

Al bij al een standaardkomedietje, met af en toe een goede grap.

Mijn 2e film van Chaplin (na The Great Dictator). Jammer genoeg vond ik ook deze film niet echt de moeite waard.

De film toont mooi aan hoe het er in die tijd aan toe ging aan de band en de problemen die de mensen kenden in tijden van crisis. De film doet dit met een komische noot, alleen jammer dat ik het gewoon niet grappig vond. Chaplin speelt zijn rol ongetwijfeld goed, maar zijn personage met al zijn "grappige" stoten vond ik gewoon niet geslaagd.

Een film die me niet meteen zal bijblijven. Het is wel een interessant concept, maar er werd veel te weinig mee gedaan naar mijn zin. Het gevolg was dan ook een enorm langdradige film, die totaal niet spannend en mysterieus was.

Dit was 1 van de slechtste, zoniet de allerslechtste film die ik tot nu toe heb gezien.

Je kan nog zeggen dat er op zich niets mis is met het verhaal: dit leent zich perfect aan voor een slasherfilm (wat deze film toch wel is). Maar voor de rest was het echt huilen met de pet op.

Ik vraag me af waar ze de acteurs/actrices hebben gehaald (al is het eigenlijk een schande dat ik ze als acteurs/actrices aanspreek): er werd werkelijk archislecht geacteerd. Moest ik tijd hebben gehad, hadden ze mijn gerust mogen bellen voor een rol in deze film want ik ben er zeker van dat ik het véél beter zou hebben gedaan.

Verder zijn er nog de moorden zelf, die echt schandalig slecht in beeld werden gebracht. Ik dacht zelfs eerst dat het waarschijnlijk zo'n film van de jaren stillekes was (waardoor ik dat al iets minder erg had gevonden). Maar nee, het blijkt een film van 2005 te zijn... De makers zullen waarschijnlijk maar een budget van 2 dollar hebben gehad, een andere verklaring kan ik echt niet bedenken.

Een absolute aanrader als je een een superslechte film wil zien !

Een tegenvaller van formaat, deze Murder!.

De film is op geen enkel moment maar een beetje spannend, en echt mysterieus is het ook allemaal niet. Verder heeft de film veel saaie/langdradige scènes, waardoor het zeker geen plezier was om de film uit te kijken. Jammer eigenlijk, want het begin van de film (met het proces en meer bepaald het overleg van de jury) was best aardig om te zien. Maar vanaf dat Sir John op onderzoek gaat, werd het gewoon een redelijk saaie film.

Ondanks dat er enkele sterke scènes inzitten, is het al bij al maar een magere film. Het tempo van de film is enorm traag waardoor het toch allemaal een tikkeltje saai overkomt. Dan wel weer prima zijn de vertolkingen van de kleine jongetjes.

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, maar ze zijn ruimschoots ingelost. Voor het spectaculaire en/of originele verhaal moet je deze film natuurlijk niet gezien hebben, maar om 1 of andere reden wist hij me toch te bekoren. Het verhaal is natuurlijk perfect voor een horrorthriller en ook de cast doet het lang niet slecht. Verder zaten er ook gewoon enkele leuke scènes in, die weliswaar niet altijd even spannend waren.