Opinions

''Any of you want to see my sister's tits?''

Vermakelijk qua actie, de rest niet.

Het verhaal staat geheel los van Aces. De doelwit is een oud agent van de FBI, die wel connectie had met Aces. Om één of ander mysterieuze rede, wilt een machtige crimineel de oud-agent dood en stuurt een groep aparte, maar dodelijke huurmoordenaars op hem af. Een team van FBI agenten nemen oud-agent Weed naar een bar dat van de FBI is en moeten hem in leven zien te houden van de psychische moordenaars.

De personages bestaan uit 2 categorieën; de FBI en de huurmoordenaars. Soot is een moordenaar dat van deel 1 komt. Hij is een meester in het vermommen en zo zijn specialiteit om dichtbij een doelwit te komen. In deel 1 had je de Tremors broers, nu de overige familie Tremors, wat uit de vader, een mooie maar dodelijk zus en 2 zoons bestaan; Baby Boy en Lester Tremor (die ook in deel 1 voorkomt). Vinnie Jones als martelspecialist die op de meest pijnlijke martelingen zijn slachtoffers maakt. En een jonge, maar hele mooie Spaans-achtige vrouw die dodelijk is met gif. Vrijwel alle FBI-agenten zijn schietschijf in de café.

De locatie is wel leuk gekozen. Net als deel 1, gaat het hier om een gebouw dat van buiten belegerd wordt en van binnen een slachthuis is. In dit geval is het een bar dat vol is met agenten. Ook de muziek zorgde voor dat de actie nog wel leuk bleef.

Het gehele gevecht om de bar binnen te dringen en de schietpartij wat binnen volgde was prima op beeld. Lekker veel bloed. Verschil tussen deel 1 en deze is dat de competitie tussen de moordenaars forser overkomt.

Minpunt is het algehele verhaal. Dit had best een ander titel kunnen krijgen, want op de Tremor familie na, is er niets bekend van deel 1. Het verhaal is eigenlijk rommelig te noemen. Eerst werd er een prijs op een 'doodnormale' gepensioneerde agent geloofd, dan schijnt hij met niets te maken wat belangrijk is om hem de dood in te jagen, dan weer wel en dan blijkt het anders te zijn, etc. Geen duidelijk verhaal dus.

Naast een hoop actie, zitten er ook wat grappige stukjes in voor. Het schieten van ontploffende circusdwergjes en het laatste confrontatie tussen agent Baker en Weed was ook erg onverwachts. Verder is de film wel voorspelbaar, want ook al zegt Weed dat die niets verkeerds heeft gedaan, blijft die gewoon verdacht.

Geen geweldig vervolg en deel 1 kon best zonder dit doen, maar wel vermakelijk voor een keertje.

''What's in the car?''
-''Seats and a steering wheel.''

Wat een geweldige komedie, met een superverhaal is dit zeg!

Het deed me denken aan de chaotische verhaal-montage van Lock, Stock and Two Smoking Barrels en Lucky Number Slevin. Tevens aanraders!

Geweldige personages; compleet met uitleg en geschiedenis van een aantal karakters.

Pitt speelt hier ook een lachwekkende rol. Vooral met z'n bijna-niet-te-volgen accent, geweldig!

Naast Pitt, spelen hier ook een handvol andere uitstekend en bekende acteurs zoals Statham en Jones.

Verhaal is super gemonteerd, een beetje door elkaar met flashbacks, maar dat vormt voor mij - en waarschijnlijk voor de meeste kijkers - geen probleem maar juist een dikke pluspunt.

Gewoon een heerlijke misdaad film met lachwekkende sarcasme en quotes

Nog een voor Brick Top's uitleg over varkens!

Mijn 5de film waarin het verzet op de schijnwerpers worden gelicht.

3 van de 5 kwamen enigszins positief bij mij, waaronder deze. Erg goed vond ik hem niet, want oorlogsfilm met zulke verhalen interesseren me niet veel. Heb deze hooguit op aanrading gekeken.

Ik heb het boek niet gelezen, alleen dus direct de film gezien.

Verhaal gaat over het verzet (duh) en alles wat maar mee te maken heeft. Zo kom je verraad, liefde, haat en wraak tegen. Personages waren niet al te boeiend, gewoon een groep jonge studenten die iets voor Nederland willen betekenen door de Duitser tegen te gaan. Voor sommigen loopt het goed af en anderen wat minder.

Ik heb geen idee of het echt allemaal in Leiden en Den Haag is gefilmd, maar de huizen, grachten, straten, gebouwen en al zien er mooi op beeld uit. Evenals de Nederlandse weiden.

Je merkt ook dat het toen de duurste filmproductie is, alles is groots opgezet. Ook heeft het best een goed en - af en toe - een rustig tempo. En af en toe wat leuke humor tussendoor, kan geen kwaad.

Echt een Nederlandse filmfan ben ik niet, maar vond deze redelijk uitkomen.

Nog een te pruimen actie/sci-fi film met Russel.

Het verhaal was vermakelijk genoeg. Het gaat over een supersoldaat (Russell) die op een planeet belandt waar de bevolking van rust en vrede houden. Zo leert die ze beter kennen en zit er ook verandering in voor hem, totdat ze aangevallen worden door een elite-eenheid. Zo zal Russell uiteindelijk z'n oude gewoontes, wat nog goed in hem zit gegrift, oppakken en z'n oud-collega's bestrijden om het planeet en alle bevolking te beschermen.

De personages zijn niet behoorlijk interessant, maar de bewoners wekken enigszins wat sympathie op. Alle overige soldaten zijn gewoon vervangbare moordmachines, enkel om hier te worden uitgeschakeld door Kurt ''Rambo'' Russell.

Zodra de elitesoldaten aankomen, begint alle hel. Nadat de supersoldaten de meeste zwakke verzet vernietigen, is het tijd voor Russell om ongestoord z'n furieuze gang te gaan door de soldaten één voor één te elimineren. Dit zorgt voor genoeg goed-onderhoude actiescènes. Het enige wat jammer is dat die zogenaamde supersoldaten zo makkelijk gedood konden worden. Dat allemaal door Russell natuurlijk, want alle overige inwoners hebben geen verstand over oorlogvoering en niet een dergelijke capiciteit. Maar de supersoldaten werden telkens iets té makkelijk in bepaalde vallen gelokt, alsof ze dat samen met Russell hebben afgesproken. Het had beter gekund.

De decors zien er nog prima uit, zo heb je genoeg locatie's die op het planeet aan bod komen. Evenals de pakken, wapens en voertuigen van de soldaten. Vol met details, die ook in orde zijn.

Ondanks alle cliché- en voorspelbaarheid was het toch nog een vermakelijke Anderson-film.

Toen ik bij een bioscoop langs een poster van Solomon Kane liep dacht ik van ''Wat voor idiote film zal dit wel niet zijn.''

Dat neem ik bij deze terug. Ik vond het een heftige rit, die maar liefst een uur en 3 kwartier duurde.

Een prima film die de fantasy fans zeker niet zo erg zal teleurstellen. Het was bijna in alle opzichten vermakelijk genoeg. Het verhaal was te doen en best goed bedacht, acteerwerk viel mee en was ook niet erg storend, er lopen leuke verzonnen personages rond en de outfits, wapens, landschappen en de gehele mierenhoop was netjes ervoor gezorgd en goed op beeld gebracht. Het deed me denken aan Lord of the Rings, met al die verminkte kale soldaten en die menseneters onder dat kerk.

Je volgt hier een bekende en wrede kapitein die zijn daden kort na een duel met een dienaar van de Duivel een teruggetrokken leven in vrede leidt (beetje Rambo achtig). Na een tragisch ongeluk waarin een aantal geliefden van hem het leven laten, pakt die zijn oude leven weer op om wraak te nemen en het kwaad te stoppen dat de landen onveilig maakt.

Dus kortom: voor zo'n simpele verhaal was het een fantasierijke film!

''Knucklebump.''

Vrij vermakelijke film. Zulke fantasyfilmpjes zijn natuurlijk meer voor kinderen als doelgroep gericht, maar het kan volwassenen wat entertainment aanbieden.

Simpel te begrijpen verhaal en een aantal leuke personages. Baruchel kan goed een nerd spelen en hier deed die het ook prima, Cage speelt ook z'n veteranen-rol goed en dan nog 2 mooie dames erbij.

Wat betreft de slechterikken; vreselijk. Kinderachtig, zwak en nergens werd het maar erg spannend of een beetje gevaarlijk met al dat magie in het rond. Je zou toch de naam 'Balthazar' als slechterik willen bestempelen en 'Horvath' meer als de goeie? Qua namen zou het beter staan als ze het om hadden gedraaid.

Wat ik wel mooi vind zijn de effecten, op dat draak in Chinatown en de stier vlakbij Battery Park na, waren de effecten van de magie-trucjes en andere wezens. Er zijn ook een aantal leuke stukjes in de film. De race tussen Balthazar en Horvath met beide prachtige auto's is toch een scène wat je als magiër (het kunnen veranderen in wat je maar wilt) niet wilt missen. Verder zitten er een paar leuke grapjes tussen, maar toch is deze film leuker voor kinderen en zullen het leuker beleven dan sommige (misschien de meeste) volwassenen.

Het is natuurlijk een Disney-productie, het einde is dus een happy-ending waar elke goeierik blijft leven en de hoofdpersonage zijn liefde zal omhelzen. Standaard dus.

Avondvullend en vermakelijke film, alleen houdt de magie het leuk bij 1 kijkbeurt.

''Have you ever heard of the Emancipation Proclamation?''
- ...I don't listen to hip-hop.''

In een dolle bui even dit opgezet. Het is een aantal jaren geleden sinds ik dit in één keer heb gezien.

Ik ben ook geen South Park kijker en al helemaal geen fan, maar ik moet zeggen dat dit een aardige animatie is met wat droge, seksistische en geloofschendende humor.

Het verhaal... Waar gaat het over? Kort gezegd; schelden en geweld. Canadeze beroemdheden krijgen flink wat aandacht van Amerikaanse kinderen door hun 'hippe' gescheld en overtollige scheten. Volwassen en patriottische Amerikanen trekken dit niet en lokken een oorlog uit met Canada. In dit geval wordt Amerika als een geweldlustige volk geanimeerd.

Amerika: ''Horrific, deplorable violence is okay, as long as people don't say any naughty words.''
Canada: ''...What?!''

De personages zijn voornamelijk kinderen. Net als de serie, volg je hier een 'hechte' vriendengroep wat bestaat uit 4 leden; Stan, Kyle, Cartman en Kenny. Via hun volg je wat er allemaal gebeurt en beland je letterlijk midden in een oorlogszone. De overige personages zijn ook centrale figuren die in de serie voorkomen. Zo heb je alle ouders van de 4 kinderen, hun leraar Mr. Garrison,
schooldirecteur Mr. Mackey, Chef, Satan en zelfs Saddam Hussein. Elk personage met z'n eigen rare humor die van geweld tot wel seksueel kan verschillen en een eigen plan heeft om de wereld te veroveren.

Qua locatie blijft het erg trouw en speelt alles gewoon in het saaie, redneck, bergdorpje. Het zijn wel vele verschillende plekken, van huizen, een bioscoop, geheime meetingplaatsen, tot wel een militaire basis en een plek van een gevreesde bewoner enkele duizenden kilometer's onder aarde.

De grappen die hier voorkomen kan ik wel waarderen. Een voorbeeld daarvan is hoe de militaire hun 'strategie' bespreken en wat gebeurtenissen toen de jongens op school iedereen en elkaar uit zaten te schelden. Helaas zitten er meerdere grappen die vele mensen niet leuk zouden vinden, dat m.b.t. het schelden over geloof (richting God). Erg leuk vond ik het ook niet, maar het is niet zo dat ik daardoor meteen een pijl in m'n hart heb gekregen. Maar het had absoluut niet gehoeven van mij.

Omdat het verhaal richting 3de WO gaat, zou je hier wat gevechten moeten zien. En dat gebeurt hier wel. Alleen blijft het nogal als achtergrond, terwijl de jongens Terrance en Phillip uit de moordzone proberen te krijgen en Stan een poging doet om naar de 'clitoris' te zoeken, woedt Canada's aanval op Amerika stevig door. Maar qua geweld is het zeker niet mis, want je komt hier vele afgerukte ledematen en ingewanden tegen. Ook de kills zijn met verschillende wapens gemaakt. Ik zag zelfs een aantal kettingzagen er lustig op zagen. En Kenny's dood mocht natuurlijk niet ontbreken, hoe luguber het ook was. Hij is immers altijd de klos.

Tijdens Saddam en Satan's opkomst had ik wel een dergelijke gevecht verwacht, want de film bouwt het op tot een bepaalde climax. Cartman die Saddam 4x zapt en Satan die opeens weer van gedachte verandert vond ik behoorlijk anti-climax. Voor de rest is het jammer dat er andere belangrijke figuren weinig tot zelfs geen tekst hebben.

De musicals die in voorkomen vallen allemaal mee en zijn helemaal niet zoetsappig als die van Disney (waar ik niet op sta te wachten). Plus geven de personage(s) via een musical wat meer informatie aan de kijkers waar ze voor staan en wat hun mening of wens is.

Een film waar je met een aantal vrienden er lekker relaxed naar kan kijken. Een oude, maar leuke animatie van een beroemde serie.

''With great powers comes great responsibility.''

Het is alweer jaren geleden dat ik deze heb gezien, naast dat herinner ik me zeer weinig tot haast niets hiervan. Genoeg redenen om het een herziening te geven.

Als eerst is dit de zoveelste Marvelfilm die mij wist te verassen en vermaken. Je hebt genoeg personages die ook in de serie voorkomen, dat zal dus de fans niet tekort schieten.

Het verhaal neemt zichzelf rustig, met een klein tempo erin. Het eerste 3 kwartier was eigenlijk meer de introductie van verschillende personages en de omgang van Peter van doodnormale (nerd) tiener, tot een perfecte superheld. Naast Peter, heb je ook de beroemde vijand van Spider-Man: Green Goblin. Ook zijn verhaal komt, naast die van Peter's, tot licht. Een nadeel van het verhaal is dat het af en toe aan de saaie kant wordt en weinig je aandacht vasthoudt.

Spider-Man zelf ziet er behoorlijk tof uit. Op dat belachelijk, eerste ontworpen pakje van hem toen die ging kooivechten na. Naast dat van Spider-Man, mocht die van de Green Goblin ook wezen, het zijn beide geweldig gedetailleerde pakken. Al is die van de Green Goblin wat anders in de serie en wordt vaak naar de Power Rangers verwezen, maar dat stoort helemaal niet aangezien zijn concept gaaf verzonnen is en je er niet teveel puntjes bij neemt om te beoordelen.

Je hebt ook hier wat emotionele en dramatische momenten (de dood van oom Ben en de liefde tussen Peter en M.J.). Ook een langdraadig punt in het verhaal.

Naast drama momenten, zitten er een kleine aantal leuke momenten. J. Jameson personage zorgde ook wat voor humor met z'n asociale houding, het enige waar die om gaf was winst en zijn zin krijgen.

De confrontaties tussen de Green Goblin en Spider-Man waren toch vaak aan de snelle afgewerkte kant. Zo voegt het weinig spanning toe, wel lekker actie. Dat is wat ik er uit kon halen. Wat ik wel teleurstellend vond was hoe de Green Goblin aan zijn einde kwam. Toch een snel aan elkaar geknoopte einde om hem snel uit beeld te halen en er een einde aan te breien.

Er waren ook zwakke stukjes waar de effecten niet al te goed waren (denk dus aan een aantal vechtscènes en het slingeren door New York), is het toch best een indrukwekkend Marvel met mooie shots van New York en introductie van één van Marvel's beroemdste solo-held.

Een balancerend en vermakend begin van een bekende trilogy.

Stukken leuker als deel 1 ervaren.

Qua effecten is het hier een beetje op vooruit gegaan. Waar de effecten verbeterd overkwamen, zat er genoeg humor in. Meer geslaagde humor, tijdens het eerste half uurtje. Zo ervaar je hoe verdomd lastig het is om full-time superheld met doodnormale dingen uit het leven te combineren. Zijn studie ging naar de maan, evenals zijn relatie's en baan. Evenals de leuke humor, is het weer glimlachjes trekken met J. Jameson en zijn grappig en geld besparende zinnen.

Een redelijk interessante bad-guy is Dr. Octavius. Een hoog-intelligent geleerde die zijn lust voor wetenschap (op een verantwoordelijk manier) kwijtraakte en zo de macht over zijn 'klauwen' verloor. Waardoor die in hun trance kwam en (redelijk logisch) handelde qua snode plannen. Dus qua rivaliteit had was deze een interessantere en betere uitdaging dan de Green Goblin.

De actiescènes waren verbeterd en spannender dan deel 1. Je hebt hier geen confrontaties op verlaten locaties, maar gewoon tussen mensen, in winkels, etc. De treinscène vond ik wel een indrukwekkende scène. Ongeveer het allerbeste confrontatiescène uit de Marvelfilms. Een keiharde rit! Wel jammer dat M.J. en tante May weer sleutelfiguren spelen tussen Doc Ock en Spider-Man, die ze weer moet redden.

Ongeveer na een uur heb je ook Peter's beslissing om geen verantwoording op zijn krachten meer te nemen en meer tijd voor zijn familie, vrienden, school en banen nemen. Zolang duurt zijn rust niet, aangezien die telkens met gevaarlijke omstandigheden wordt geconfronteerd waar die noodzakelijk zijn pak aan wil trekken om zo in actie te komen. Na een goed gesprek met zijn tante en ontvoering van zijn vriendin neemt die zijn superhelden verantwoording weer op om Doc Ock de kop in te drukken. Een kleine pauze wat geen 15 minuten duurt, dat kon erbij en maakte het absoluut niet minder.

Het dramatische-gehalte is hier redelijk wat afgenomen. Maar er zit nog genoeg 'ik mis oom Ben' en liefdesruzie tussen Peter en M.J. Opzich is het niet opmerkelijk irritant, aangezien het een goed tempo heeft en ze nergens (te) lang op blijven doorgaan.

Zo vader, zo zoon. Zal je bij Osborn kunnen zeggen. Harry blijft vanaf het einde van deel 1 tot, met en verder Spider-Man haten op zijn vader's dood. Een sterk einde met Harry die de mask van de Green Goblin op zich zal nemen en een verdere en intense strijd met Spider-Man, nu wetend zijn beste vriend, zal voeren.

Met meer en sterkere vijanden op de loer, ben ik hoog benieuwd naar deel 3. Tot zover waren de Spider-Man films erg vermakelijk en op een juiste moment grappig en spannend.

Op naar Spider-Man's 'donkere' kant...

Een toffe 3de deel van de Spider-Man trilogy.

Raimi weet wat van regisseren en (voor mij) gaat het per deel bergopwaarts.

Er zijn een hoop dingen bijgekomen en een aantal dingen vanaf. Zo gaat het met de humor goed, alleen is het minder als deel 2. J. Jameson blijft een geweldige personage die regelrecht uit de strips is toegevoegd en duidelijk meer humor in de 2de en 3de deel stopt. Dat gerommel in de Franse restaurant vond ik ook lachwekkend.

De effecten zien er verbluffend uit, beter dan deel 1 maar ongeveer gelijkwaardig met deel 2. Er zit ook meer actie in. Dat lijkt me logisch, aangezien Spider-Man met 3 actieve vijanden te maken krijgt. Het verhaal van de Sandman, New Goblin en Venom waren wel te doen. Al vond ik dat van Sandman nogal cliché met zijn reden om een misdadiger te worden en dat 'toevallige' link naar de dood van Peter's oom. Ik blijf de Goblin uit het eerste deel een uitstekend vijand vinden, maar Harry is ook niet al te slecht als Goblin. Alleen maakt hij gebruik van wat meer snufjes dan zijn vader... jammer dat die Goblin's symbool; zijn mask, niet op had toen die Peter aanviel en bij een eindconfrontatie hielp. En dan hebben we Venom, één van Spider-Man's dodelijkste vijand. Ik heb geen slechte opmerking over Venom, hij zag er goed uit alleen mocht die wat breder en gespierder overkomen. Dat zou toch een ode zijn aan de serie.

Peter's nieuwe zwarte pak zag er wel kwaadaardig mooi uit. Vond het zelfs mooier dan zijn huidige pak, het is maar dat je meer van grimmige kleuren houdt dan fellere. Peter ging ook flink los na zijn 'inname' van de Symbiote, zo nam die alles wat maar kan minder serieus op en deed zijn eigen gangetje. Vond het wel leuk om te zien hoe die van 'nerd' naar een 'hippere' persoon transformeerde.

De beelden van New York zien er ook, zoals in deel 1 en 2, prachtig uit. Vooral al die wolkenkrabbers en hoge gebouwen en kerken. Waar de eindconfrontatie plaatsvond was ook een goed gekozen locatie.

Inmiddels na 2 delen raak je een beetje gewend dat M.J. telkens een slachtoffer wordt om Spider-Man uit te lokken. Tante May speelt gelukkig geen slachtoffer zoals beide delen hiervoor. Dat is juist Peter's reden om geen relatie te beginnen, want je hebt zo alleen jezelf en diegene ermee. Naast dat krijg je een hoop liefdesproblemen. Want die houdt van die andere en dan blijkt het toch niet zo te zijn want hij blijft van haar houden en dan is het toch weer een ander, etc. etc..

Naast al dat problemen met elkaar van ongeveer iedereen hierin, was toch de scène waarin Spider-Man in actie komt en vlakbij een Amerikaans vlag op beeld kwam, een grote momentdoder. Net als deel 1 met dat Amerikaans geleuter bij de brug. Of ook deel 2 in de trein... Het is bewust en geforceerd gefilmd en dat is wat ik nou jammer aan vind. Om nog maar over al die toevalligheden te zwijgen... Af en toe aan de wat chaotische kant, maar daar stoorde ik me niet aan.

Tot zover een leuk afsluiting van Marvel's bekende solo-held. Ben benieuwd naar project 4. Met zeer waarschijnlijk, mijn favoriete Spider-Man vijand, Carnage.

Totaal niet mijn humor, erg flauw.

Amhali kan het beter op cabaret laten en de Leeuw met Mooi! Weer de Leeuw. Enige wat ik nog leuk vond om te zien was Jennifer Hoffman.

Zonde van een filmkaartje toen die in de zalen draaide.

Zeker een pittig vrouwtje

Ik vond het er een beetje amateurisch uitzien, maar dat viel na een tijdje wel mee. Best een redelijk verhaal. Ook had ik het idee alsof ik naar The Thing aan het kijken ben, met die zombie-slachtoffers die aan elkaar kunnen groeien en 6 handen hebben, etc.

Eindelijk na een tijdje weer eens een film van Chan waar die zo een beetje zijn romantische kant laat zien.

Heb me af en toe lekker laten gaan met lachen, vooral Chan vs. zijn vriendin's kinderen. Ookal waren die kinderen hartstikke irritant, vormden ze wel een komisch duo met Chan. Dat jongste miesje was trouwens erg cute!

Verhaal was niet erg tof en de acteerwerk ook niet, vooral van die Rusische terroristen. Dat Rusische vrouwke was wel yummie

Als je een fan van Chan bent - als ik - is dit wel de moeite waard om te zien. Het zou ook mooi naast de Chan-collectie staan.

''I hate f*cking vampires.''

Prima vampierenfilm van een onbekend regisseur met onbekend acteurs.

Het verhaal begint meteen met een vampieren-aanval op Martin en zijn familie. Het is niet echt duidelijk hoe de vampieren zijn ontstaan, ze zijn er gewoon, verder wordt er geen moeite gedaan om dit uit te leggen. Tijdens de aanval, wordt Martin door een mysterieuze man gered, Mister. Een 'jager' die Martin op reis meeneemt naar een veilig gebied. Onderweg leert Mister Martin zo goed mogelijk hoe je vampieren kunt doden en het maken van wapens. Hun weg naar veilig gebied is echter zeer gevaarlijk, want in zo'n soort wereld zijn niet alleen de vampieren de vijand...

De personages waren goed genoeg om de film te laten boeien. Martin is een jonge knul die zijn familie is verloren en weer verder moet met zijn leven. Dit pakt die wel goed aan, want er is absoluut geen overtuigend emotie bij hem te bekennen, een harde knul. Mister is een veteraan in het doden van vampiers en deinst voor niets terug. Samen met zijn shotgun en staken prikt die een mooi gat bij elk vampier die hij tegenkomt. De film gaat voornamelijk om die 2, maar hun komen ook mensen onderweg tegen en bij dorpen. McGillis speelt een non, hun eerste meerijder. Willie is een ex-marinier die ze hebben gered van de 'Broeders'. Belle is een zwangere jongedame die ze bij een dorp een lift hebben aangeboden. En als laatst komen ze Peggy tegen, een 2de eigenares van een weg-restaurant. Tijdens hun reisje komen ze ook verschillende dorpen (vestigingen met militairen en gewapende milities) tegen waar ze kunnen rusten, feesten en drinken. Elk dorpje bevat tientallen tot wel honderden mensen die proberen verder te gaan met hun leven met wat er is.

Tijdens post-apocalyptische gebeurtenissen veranderen 'normale' mensen ook in monsters, verschillende groeperingen met eigen regels en wil om te overleven en daar staat niets in de weg voor. Je hebt hier te maken met een grote groep gestoorde christelijke 'Broederschap', geleid door een gestoorde 'priester'. Er was ook sprake van kannibalen, maar daar werd verder geen aandacht op geschonken. En uiteraard is het gevaarlijkste nog altijd de vampieren, ook verdeeld in groepen (classes). Zo heb je de normale vampieren, niet al te snel en makkelijk te doden. En de 'berserkers', dit zijn meer de agressieve types die snel en dodelijker zijn. Hier wordt er meer moeite mee gedaan om ze te doden. De zwakke plekken zijn nog steeds de klassieke manieren; staak tegen het hart steken en zonlicht.

Hun reis door de verwoeste aarde zag er indrukwekkend uit. Prima sfeer en het voelt en zag er erg post-apocalyptisch uit. Wegen bezaaid met doden en wrakken, verlaten dorpen en posten. Allemaal in vreselijke staat en vol detail. Het is maar dat I Am Legend in een stad afspeelt, anders zag het er allemaal evengoed uit. De weinige plekken waar er mensen rondlopen zien er ook prima uit. Dorpen die zo goed mogelijk onderhouden worden door de overlevenden en alle beveiliging en poortwachters zijn volop aanwezig.

Er zitten genoeg spannende momenten, zoals een aanval op een dorp of wanneer het kleine groepje door een meute berserkers achterna worden gezeten. Daarnaast zie je ook hoe hun manier van jagen is en op wat voor soorten methodes hun de vampieren lokken om vervolgens te doden. Ook hoe ze daar aan spullen komen, het gehele handelsgebeuren wordt prima op beeld gezet. Geen geknoei met geld, maar er wordt met medicijnen en andere waardevolle spullen geruild. Zelfs vampieren tanden, die waarschijnlijk veel opleveren, worden aangenomen als betaling.

De effecten zien er vaak prima uit, enkele momenten zag het er allemaal goedkoop uit, maar waarschijnlijk zit er geen groot budget hieraan vast en hebben ze uitstekend werk gedaan. Verder is de film op sommige punten onvoorspelbaar, dat de non zelfmoord pleegt en dat zowel Willie als Belle door de secte-leider, die in een vampier is verandert, worden gedood. De tempo zit er prima in, niet te gehaast of al te rustig aan. Het geeft gewoon prima aan hoe het is om als overlevende te leven en wat je allemaal meemaakt. De speelduur is ook goed te doen. En uiteraard is de muziek score spannend en sfeervullend.

Een prima post-apocalyptische road-trip horror film met vampieren als thema.

Sterk film.

Heel veel mooie momenten die hierin komen. Tijdens hun kleine trip moeten ze lastige beslissingen nemen en elkaar uitstaan op sommige momenten.

Door het gedrag van sommige personages kreeg ik snel een irritatie-gevoel om hun. Dan heb ik het over brillen-mans (spoorweg) en de dikste (oversteken van een brug) van de groep.

Het gedrag van de wat 'oudere' jeugd hierin was ook zeer lastig en laf.

Wel mooie beelden van het hele reisje, soundtrack was leuk om aan te horen (Lollipop nummer), vaak spannende, grappige en dramatische momenten en de settings zagen er lekker jaren 50 uit.

Er is voldoende vermaking uit zo'n simpele verhaal gehaald.

Insectengodsdienst

Belachelijke film. Acteerwerk was slecht, voor sommige zelfs hun eerste film gok ik. Effecten sloegen nergens op, verhaal was ook van het domme. En dan nog dat bidden en insect-god dit, god dat... Met als toppunt: bidden tijdens het vechten

Toch 1,0 aan kwijt dankzij dat Angelina Jolie-look-a-like en dat topless stukje

''Nobody touches the Bear, you dig?''

Een komische film als tussendoortje.

Ik heb me prima vermaakt en gelachen. Er waren genoeg leuke stukjes in, het verhoor van die Koreaanse gast, de 2 partners als Mime-spelers, Stiller aan de drugs en nog genoeg andere waar er op los geschoten wordt. Over de setting heb ik geen minpunten gezien. Alles ziet er behoorlijk 'funky seventy' uit, kleding, auto's, apparaten, haarstijlen, noem maar op. Ook is het groots opgezet en komen genoeg locatie's aan bod.

Er zijn ook genoeg leuke personages, die 2 bloedmooie cheerleaders (Carmen Electra en Amy Smart), Huggy Bear (Snoop Dogg) en natuurlijk Big Earl (Will Ferrell). Aan het einde zien we ook nog Starsky & Hutch van de jaren '70 tv-serie. Wilson en Stiller zijn best een leuk duo en zijn qua komedie wel goed te werk als partners.

De humor was prima in orde, maar het is niet altijd grappig. Ieder heeft z'n smaak van humor en sommige grapjes waren nou net niet mijn smaak. Dat stukje met Big Earl was wel een grappig stukje, met z'n 'dragons'. Not to mention, de soundtrack. Lekkere jaren '70 nummers die de film een prima ondersteuning bieden, een goed voorbeeld was in zo'n groove-club.

Als politie/misdaad-films die totaal niet serieus zijn je ding is, kan je deze film niet overslaan.

Een redelijke, maar verrassende misdaad met een top-cast.

Een film waar het om samenzwering en corruptie gaat tussen bedrijven en hoge functionarissen.

Het verhaal was wel boeiend en flink uitgesmeerd over 2 uur. Altijd leuk om een paar zaken door de ogen van journalisten mee te maken. Je ziet zo hoe ze te werk gaan, wat voor risico's ze allemaal nemen en wat ze opofferen om de waarheid te vinden.

De personages gingen wel qua interessant zijn. Er waren echter geen personages die ik echt interessant of boeiend vond. McAdams was in ieder geval geen slechte verschijning om te zien, dus dat vond ik weer dan leuk. Crowe en Affleck spelen hun rol goed en overtuigend. Alleen hun functie, werkzaamheden en routine-klusjes hielden me niet wakker genoeg om ze interessant te vinden. En dat verhaaltje rondom ex-militairen en moordenaars vond ik nogal dunnetjes in verwerkt. Een matig motief eigenlijk.

Ondanks dat het 2 uur duurde, waren er genoeg stukjes die interessant waren. Deze film moet het zeker niet van zijn lange speelduur hebben, want er waren van die 'zucht' momenten. Er zat ook weinig spanning in. Een onthulling of achter de waarheid te komen was zeker iets om naar uit te kijken en vrij verrassend, maar om het nou echt spannend te noemen weer niet.

Nadat de film was afgelopen zit er nog een stukje van ong. 3 minuten in wat duidelijk op beeld komt hoe kranten worden gemaakt. Wel een leuke bijvoeging en aardige slot, om dat zo te laten zien.

Ondanks een lange speelduur en wat saaie momenten, heeft deze een duidelijk en donker verhaal binnenin corrupte ambtenaren en machtige bedrijven.

''It feel like a lightning bolt hit the tip of my penis.''

Wat een heerlijk komedie film. Zo leuk om die 2 gasten van ruim 40 jaar nog kindergedrag tonen en bijna alles wat ze tegenkomen en ervaren zwaar verfucken.

Heb kostelijk gelachen, er waren leuke stukjes bij zoals dat gevecht met de pestkoppen en de helft van de school, slaapwandelen en natuurlijk hun sollicitatie-gesprekken.

Een tip als je met een paar maten, kraten bier, pizza's en chips de nacht door wilt brengen.

Goede misdaad film.

Het gaat voornamelijk over corrupte en eerlijke agenten. Daarbij hoort misleiding en bedrog er allemaal bij.

Acteerwerk vond ik overtuigend, prima en bekende acteurs. En het verhaal vond ik ook wel netjes afgewerkt. Qua voorspelbaarheid was het sterk.

Een kijktip voor politie-misdaad liefhebbers.

Na een redelijk teleurstellend Happy Feet is dit een wat leukere pinguïnfilmpje. Lekker genoeg humor aanwezig!

Verhaal vond ik vermakelijk genoeg, niet echt een superverhaal. Wel leuke personages. Ook was Chicken Joe, die pinguïninboorlingen en die 3 kleine pinguïns die geïnterviewd worden wel leuk.

't Stijl waarop het gefilmd is is best apart voor een animatie (dat cameracrew en interviews). Mooie beelden van de wedstrijden, strand en andere plekken.

Tip: imdb checken kan je beter na de film doen, want daar staat wat meer info over Big Z.

Haha, nu kunnen al die luie mensen zelf hun rommel opruimen bij 't einde.

Zeker niet de beste sci-fi. Deed me een klein beetje denken aan Gamer en I, Robot. Verhaal was matig. Vond het maar erg raar, dat het Willis bijna altijd meezit. Beelden van de toekomst zijn niet verschillend, behalve die surro's en hun spullen.

Personages waren ook niet erg interessant, de side-kick van Willis vond ik wel leuk. En dan nog bij 't begin; Bruce met haar... het was even wennen voor mij.

Gezien en dit is een film dat ik niet zo gauw zal herzien.

Baggerslecht, inderdaad.

Ter vergelijking met de mislukte voorganger. Hierin gaat het verder met een groepje soldaten die 3 minuten in Diary of the Dead voorkwamen.

Het vinden van een eiland waarin ze met een aantal rivaliserende gekken het tegen de ondoden opnemen. Hoe zal dat verder gaan?

Zombie's zien er (wederom) niet geweldig uit. Gore (wat erin dunnetjes voorkomt) kan niet tippen aan de echte klassiekers... Erg jammer dat zo'n bekende zombie-regisseur van geweldig, bekende klassiekers naar zulke crap kan overstappen.

Helaas.