Opinions

Erg boeiende film die me soms lichtelijk aan 12 Angry Men deed denken, grotendeels op 1 locatie gefilmd met een hele hoop dialogen en opbouwende spanningen en conflicten. Een mooi portret die aan de ene kant dingen luchtig en lachwekkend kan brengen, maar tegelijkertijd ook onverwacht uit de hoek kan komen met overtuigende drama elementen.

Van genoten!

4*

Afgelopen nacht deze film opgezet omdat de speelduur niet te lang is en het verhaal flinterdun was.

Maar zelfs toen ik me daar al op voorbereide was de film met momenten toch moeilijk om door te komen, Snoop dogg is duidelijk geen geboren acteur en Wiz Khalifa was weliswaar iets beter dan zijn tegenspeler maar daar was ook niet veel moeite voor nodig.

Slowburn, oftewel de *hoofdrol joint* vond ik soms nog wel eens geinig maar verder dan een voorzichtige glimlach kwam ik ook niet.

Het helpt inderdaad om deze film in een niet nuchtere toestand te kijken, ik was dan wel niet stoned maar zonder me biertje had ik hier helemaal niet door heen gekomen.

2*

Na bijna 8 jaar weer eens opnieuw bekeken, nog steeds een vermakelijke film met een omgekeerde cast. Murray als de gangster en De Niro als de gevoelige agent, dit wouden de acteurs zelf omdat ze een beetje gek werden van typecasting en geef ze eens ongelijk.

Murray & De Niro dragen deze film met een redelijk plot naar een hoger niveau, en ook Uma Thurman ga ik steeds meer waarderen.

4 sterren die ik toen gaf vind ik wel een beetje te veel van het goede, maar een 3,5 verdiend deze film nog steeds!

Zeker niet de beste Woody Allen film, de sfeer en de beelden zijn prachtig geregisseerd maar het verhaaltje stelt helaas niet al te veel voor. Het lijkt als of Woody dit script snel geschreven had, het is in mijn ogen bijvoorbeeld bij lange na niet zo briljant als You Will Meet a Tall Dark Stranger & Midnight in Paris die een aantal jaren hiervoor kwamen. Net als met To Rome with Love lijkt het verhaaltje zelf maar weinig om het lijf te hebben. De dialogen maken gelukkig wel weer veel goed en de bekende jazz muziek maakt het toch wel weer een typische Woody Allen film, alleen mis ik een scherp randje. Het einde vond ik ook wel kort door de bocht, iets wat ik over het algemeen niet gewend ben van deze beste man.

Tja, de beelden zijn prachtig en de muziek is passend en feel-good en de acteerprestaties zijn degelijk, jammer dat het verhaaltje na de eerste helft steeds minder weet te blijven boeien. Ik hoop dat Woody voor dat hij is overleden nog 1 keer komt met een ultieme verrassing, hij heeft het zeker nog wel ergens in zich want hij blijft 1 van de aller beste regisseurs en schrijvers die we mogen aanschouwen.

2,5*

Prachtige wereld en een heel interessant begin, daarna gaat de vaart er helaas wel wat uit. Dat het verhaal geen verrassingen kent ga ik niet tegen de film gebruiken, maar de eerste en de laatste 20 minuten zijn duidelijk het sterkst van de hele film. Alhoewel ik wel eerlijk moet bekennen dat zodra Elle Fanning moet gaan huilen dat haar moeder dood is, dit echt geen seconde geloofwaardig overkomt. Maar dat komt misschien door de (Disney) manier van acteren? Ze bewijst in bijvoorbeeld A Rainy Day in New York wel degelijk dat ze een goede actrice is, maar niet echt in deze film wat mij betreft.

Zeker geen vervelende zit en in de bioscoop heeft de film zeker ook een meerwaarde, maar het is allemaal niet alleen eerder gedaan maar ook zonder twijfel beter.
Iets meer humor had de film in mijn optiek ook wel goed gedaan.

2,5*

Toch wel weer 1 van de leukere uit dit genre, ook het acteer niveau was voor de verandering eens prima! Veel vrouwelijk schoon en erg makkelijk en vermakelijk kijkvoer

Aanradertje in dit genre.

3*

Ach, het is voorspelbaar maar ergens door de korte speelduur ook niet een hele vervelende ervaring. De cast acteert redelijk en ook al werken de grappen in veel gevallen niet was de sfeersetting en het feel-good gevoel wel hoog. Het is een typische film die zo in de jaren 80 uit had kunnen komen, de film speelt het helaas ook allemaal wel wat veilig maar je kan ze zeker slechter treffen.

2,5*

Alleen de laatste 40min zijn de moeite waard.. en het einde van de film was ook netjes in elkaar gezet!

Voor de rest was de film heel traag.. te traag om van een thriller te spreken in dit geval..

Alec Baldwin & Nicole Kidman speelde zoals gewoonlijk prima maar Bill Pullman die tochwel de belangrijkste rol had deed me vrij weinig.. kon geen moment met zijn personage meevoelen..

Jammer zeker een gemiste kans ookal is het verhaal het eerste uur brood mager!

3 sterren voor de laatste 40 min

Vreemde film, vreemde situaties en vooral vreemde personages.

Het hoofdpersonage was nog redelijk waardoor ik de film heb uit kunnen zitten, maar echt snuggere personages komen in deze film niet voor?

Een paar zeer vage scenes en maar weinig on the road beelden, had gehoopt een soort van Straight Story te krijgen maar kwam bedrogen uit.

Het gaat te ver om Mammuth echt een slechte film te noemen, maar het kwam allemaal niet uit de verf en zijn verleden was te geknutseld.

verder dan 2 sterren ga ik helaas niet komen.

Hier had ik helaas toch wel wat meer van verwacht, comedy is het amper te noemen op een paar slapstick momentjes na dan. Het verhaal klinkt in eerste opzicht erg interessant en ook het idee waar het naar toe gaat is goed bedacht alleen was de uitwerking hiervan(in mijn ogen althans) niet super. Personages lijken ook niet echt tot hun recht te komen, vooral die van Joan Greenwood die soms wel heel erg op de automatische piloot lijkt te acteren? Maar goed, helaas toch een tegenvaller voor mij dit.

2*

Wat mij betreft vooral de moeite waard door de sterke rol die Monty Woolley hier neerzet, een acteur die perfect was voor zijn rol maar deze rol ook eerder al deed vertolken op het podium. Het verhaaltje eromheen daarentegen is soms iets te veel van de hak op de tak wat mij betreft en vooral op de 2de helft worden er opeens wat acteurs aan toegevoegd. Sommige werken erg goed zoals Beverly Carlton, maar een personage als Banjo leek er maar een beetje geforceerd tussen gestopt.
Het sfeertje in het huis is wel aangenaam en vooral het eerste uur is wat mij betreft best sterk, het standaard liefdesverhaaltje ging ook nog wel maar dat heb ik in menig ander film(uit deze periode en eerder) wel wat beter gezien.

Het geheim over de vrouw des huizes was wel verrassend, maar ook een beetje een bizarre wending in een over het algemeen luchtig plot.

The Man Who Came to Dinner is voor mij persoonlijk niet een grote filmklassieker, maar vermakelijk was het allemaal wel.
3*

Zonder twijfel ook bij herziening 1 van de leukere thriller classics, hier en daar doet het een beetje denken aan Hitchcock. De opbouw van de spanning en het steeds groter wordende mysterie houd je als kijker geboeid van begin tot eind. De film heeft wel een paar langzame momenten maar maakt dit daarna ook weer ruimschoots goed.

4 blijft 4.

De 6de Hitchcock film en ook deze is me weer prima bevallen!

Valt me op dat deze Hitchcock niet bij iedereen geliefd is, zelf vond ik hem van het zelfde niveau als bijvoorbeeld Vertigo.

Mede door James Stewart die vaker te zien is in Hitchcock films en iedere rol leuk weet te acteren, ook Doris Day deed het zo slecht nog niet, maar gaf ook niet echt een meerwaarde aan deze film, vind haar leuker in comedy films.

Kortom: weer een goede thriller van Hitchcock die zeker niet onder doet voor de grotere namen.

4 sterren! een waardige Hitchcock!

Het mag duidelijk zijn dat ook de wat latere filmpjes van Blake Edwards mij prima smaken! Leuke invulling van Burt Reynolds en genoeg leuke momenten om de film boeiend te houden. De titel verklapt natuurlijk ook al wel een beetje dat we genoeg vrouwelijk schoon in de film gaan zien. Doe mij ook maar zo'n psychiater

Het werkt ook in zijn voordeel(althans bij mij) dat we eigenlijk beginnen bij het einde, en je daarna gaat afvragen waarom het personage zo vroeg al is overleden. Dit houdt het verhaal interessant en boeiend.

Alweer een ondergewaardeerde film van Edwards! (helaas)

3,5*

Best een leuk wegkijk filmpje! Soms erg flauw maar door de korte speelduur is deze film prima te doen

3*

De derde film die ik zie waar Woody zelf een grote rol in heeft, en ook deze film is me weer uiterst goed bevallen!

De sfeer zit er al gelijk lekker in, de rustige beelden bij het intro, klassieke muziek op de achtergrond, en een Woody Allen te woord, een beter begin kan een film van Woody Allen toch bijna niet hebben?

Na het rustige intro komen we gelijk terecht in 1 van de zovele discussies die Woody zoals gewoonlijk heeft, hierbij schept de film ook weer gelijk de sfeer die we gewend zijn van Woody´s films.

De verdere loop van het verhaal gaat ook lekker rustig, en heeft velen boeiende gesprekken en woody-situaties in zich.

Het einde had ook wel iets, al hoe wel ik het niet het beste einde vond, misschien iets te makkelijk? weet niet goed, maar het voelde dubbel zinnig vergeleken met de rest van de film.

Voor nu dus een 4, erg dicht tegen de 4,5 aan.

Toch stiekem wel een erg vermakelijk filmpje! Het verhaal is volgens mij ook best origineel maar tegelijkertijd natuurlijk ook best ver gezocht.

De scenes tussen de Mannequin & Jonathan zijn zonder twijfel de leukste, de beveiliger met zijn hond Rambo(later ingeruild voor Terminator) deden er helaas toch niet echt veel goeds aan, dit personage werkte eerder op mijn zenuwen als dat het echt een toevoeging aan het geheel was!

Zijn vriendin was trouwens ook wel een total bitch, maar misschien was het verhaal daarom juist wel vermakelijker?

Ach, ik dacht hier eigenlijk maar een 2,5 aan kwijt te kunnen.. maar vooruit laat dit een Guilty Pleasure zijn!

3*

Makkelijke wegkijker en vermakelijk van begin tot eind! De plottwist dat hij een zoon van Manson was had voor mij niet zo nodig gehoeven. De band tussen de 2 broers vond ik vooral het meest interessant en natuurlijk de weetjes rondom de Manson familie.

Ja, best wel leuk!
3*

Vermakelijk filmpje wat hier en daar duidelijk op een positieve manier heeft afgekeken bij de klassieker Animal House.

Vanzelfsprekend niet het zelfde niveau, maar je kan ze in dit genre velen malen slechter treffen.

Leuk, vermakelijk en vooral luchtig vermaak is wat je mag verwachten en ook krijgt opgediend!

3*

10 jaar geleden was dit mijn ultieme Steven Seagal favoriet, niet alleen vond ik dit de beste film van Seagal maar hij heeft zelfs nog een tijdje in mijn top 10 gestaan.

Tijden veranderen, je smaak veranderd mee en de geweldige film die ik dit toen vond is nu wel wat ingedaald.

Dat neemt niet weg dat deze film nog steeds erg vermakelijk is, lekker veel actiescenes en daarbij ook nog eens mooi in beeld gebracht en een Seagal die zowaar nog moeite deed om overtuigend te acteren, dit lukt hem niet altijd even goed maar ik heb hem veel slechter zien doen in de jaren hierna.

Ook nu blijft deze film nog steeds op en top vermaak, lekker je verstand op 0 en laat je meesleuren in al het geweld en de typische Seagal oneliners.

Nee, geen 5 sterren meer, maar 3,5 blijven zeker staan.

Marlowe begint al met een leuk passend intro wat de inleiding geeft aan het personage *Marlowe* van James Garner.
De eerste scene zet dan ook gelijk de humor en de nodige mysterie waar de rest van de film op kan voortborduren.
De film heeft een paar erg grappige scenes, zoals de chinees die opeens het kantoor van marlowe binnenstapt en daar onder het toezien van marlowe zelf alles kapot schopt.
Of natuurlijk de scene met de dubbele telefoon lijnen, een beetje flauw maar toch geslaagd.

Jammer genoeg wordt de film op de 2de helft toch wat langdradiger en wordt de humor veel dunner gezaaid dan in de eerste helft.

Marlowe is zeker in de eerste helft leuk om te volgen door de manier hoe James Garner zijn personage neerzet, maar weet jammer genoeg niet altijd even veel te boeien en de interesse vast te houden.

Beetje een rommelig verhaaltje, maar toch weet de film op de meeste momenten wel te vermaken.
3*

Weer een Hitchcock die niet tegenviel!

Hitchcock is nu ook heel duidelijk in beeld trouwens! hij kijkt zelfs in de camera!

Over de film: De film heeft een langzame opbouw, maar weet door de manier van het brengen toch boeiend te blijven en nergens echt langdradig te worden.

Vond de ontwikkeling en alle weetjes over de vrouw ook goed uitgewerkt, je krijgt als kijker net steeds weer iets meer over haar te weten waardoor de aandacht vol aanwezig blijft.

Ook Sean Connery vond ik erg goed! hij speelt erg overtuigend en doet deze film zeker goed! ook zijn opmerkingen en zijn sarcastische kant is leuk naar voren gebracht.

Het einde vond ik helemaal passend, en het liet me achter met een tevreden gevoel!

Beetje een vergeten Hitchcock aan de stemmen te zien? jammer hoor! want deze mag gerust tussen de grote klassiekers genoemd worden.

4,5 sterren!

Wat heeft deze film toch een heerlijke sfeer! Het is een jaren 60 film maar straalt in mijn opzicht meer jaren 50 uit(in positieve zin natuurlijk)
Dat appartement van Dean Martin is in deze film echt prachtig! Ik zou er zo in willen trekken! Een droomhuis!
Het einde is een beetje snel afgewerkt maar ik stoorde mij hier eigenlijk niet zo aan.

Frank Sinatra en Dean Martin maken deze film een stuk aangenamer, echt top acteurs uit hun tijd.

3,5*

Spannend voor kinderen en leuk vermaak voor volwassenen.

Mars needs Moms is geen kinderachtige film, het verhaal blijft boeien en de personages zijn leuk uitgewerkt. Om nog maar te zwijgen over de levensechte animatie

Leuk vermaak! 3*

Met het oog op het vervolg die ik nog in de bioscoop ga bekijken wilde ik graag toch even het eerste deel zien.

Julie Andrews speelt Mary Poppins erg overtuigend en minder lief dan ik in eerste instantie had verwacht, het is eigenlijk nog best wel een streng en serieus personage! Zoals ik heb begrepen was dit in de originele boeken sowieso al het geval en is hier het personage een stuk zachtaardiger gemaakt, wat mij betreft een prima keuze zonder het te overdrijven.

De vrolijke Dick Van Dyke lijkt hier ook prima op zijn plaats en is een mooie aanvulling op Julie Andrews, ook de kinderen speelde overtuigend genoeg.

De scènes met animatie erin zijn wat mij betreft de hoogtepunten wel, het enige wat in het nadeel van Mary Poppins werkt is toch helaas wel de speelduur. Het gaat eigenlijk allemaal net iets te lang door en voelt door die reden met tijden ook wat langdradig aan, het haalt het verteltempo nogal uit de film en de film had het ook prima gedaan met 20 minuten minder.

Wat mij betreft zijn er zeker betere muzikale classics rond de zelfde periode en zelfs eerder, maar dit origineel van Mary Poppins is ook zeker niet vervelend.

3*

Een vervolg die maar liefst 44 jaar later komt, meestal niet echt een fan van een remake of een extreem laat vervolg maar in het geval van Mary Poppins komt het gelukkig wel aardig uit de verf.
Emily Blunt is een uitstekende keuze geweest voor deze rol, ze lijkt ook erg op de Julie Andrews versie uit de jaren 60 en dat is zeker wonderbaarlijk te noemen wat mij betreft.
Dat dit vervolg ook prima te volgen is door mensen die de eerste versie niet zagen is natuurlijk alleen maar een bijkomend voordeel.
Het kleine rolletje van Dick Van Dyke was wat mij betreft wel een schot in de roos!

Het verhaal lijkt erg op de originele en eerste filmversie van dit verhaal, alhoewel het bad guy gedeelte wel wat minder op de voorgrond had mogen liggen, soms kreeg ik nog wel eens het gevoel een scène uit Home Alone te bekijken.
Het geforceerde liefdesverhaaltje komt geen moment geloofwaardig over en lijkt ook een onderdeel wat min of meer een beetje afgeraffeld is, gelukkig blijft dit onderdeel wel op de achtergrond liggen en wordt het nergens echt storend.

Dit vervolg van Mary Poppins mag dan meer dan 40 jaar later het levenslicht zien, het is nog steeds een vermakelijk en vrolijk geheel geworden.

3*

Vooral de moeite waard door het sfeervolle en kleurrijke kasteel, jammer dat ik de film niet op blu-ray heb gekeken want daar komen deze kleuren hoogstwaarschijnlijk nog meer tot hun recht.

Ook de scenes over de rode dood zijn sterk maar wat mij betreft wel wat dun gezaaid, hier en daar had de film wel wat meer spanningsmomenten mogen hebben en het verhaaltje rondom die dwerg vond ik geen meerwaarde geven.

Vincent Price was duidelijk wel geknipt voor zijn rol, maar deze acteur stelt mij maar zelden teleur.

En Jane Asher is wel een schoonheid in deze film zeg, wauw! Jammer dat het acteren niet altijd even sterk was, vooral in het begin niet.

Al met al zeker de moeite waard, een prachtige duistere kleurrijke sfeer en een Vincent Price op het beste van zijn kunnen.

3*

In het begin moest ik een beetje wennen aan de toon waarin de film begon, de humor ligt er soms wat dik bovenop maar dat went na een kwartiertje wel! Paul Douglas kwam zo nu en dan een beetje over als Rodney Dangerfield, in ieder geval de zelfde manier van acteren en het zou mij niks verbazen als Dangerfield hier inspiratie uit heeft gehaald

Debbie Reynolds is echt een pracht van een meid in deze film! Als kijker snap je daarom ook wel waarom Tony oftewel Lorenzo voor haar valt.

Lekkere feel-good film die een heerlijke zomerse sfeer uit ademt! De moeite meer dan waard en zonder twijfel een aanrader.

3,5*

Eindelijk deze film gezien en op het grote doek geeft het zeker meerwaarde.
Wat mij vooral opviel is hoe goed de special effects er voor die tijd uitzagen en dat er genoeg hedendaagse films zijn die hier veel harder in falen, en dat 20 jaar later.
Dat The Matrix nog steeds staat mag duidelijk zijn, het verhaal is leuk gevonden en het idee is interessant. Keanu Reeves zet zijn rol goed neer, maar het is voor mij persoonlijk vooral Laurence Fishburne die er echt bovenuit kwam. Wat zet hij op een zeer overtuigende manier Morpheus neer zeg!

Er zijn wel bepaalde dingen die ik een beetje jammer vond, dat Cypher een "bad guy" schijnt te zijn bijvoorbeeld(en een cliché volle in dat) en dat Trinity tegen het einde opeens verliefd werd op Neo is ook niet al te verrassend. Stiekem trouwens ook best jammer dat ze niet nog een extra scene deden met "the woman in red"

Voor mij persoonlijk zeker geen meesterwerk, alhoewel ik wel begrijp waarom deze film zo geliefd is. Het genre is ook niet echt mijn genre, dit is zeker iets wat mee kan spelen.
Heb er wel van kunnen genieten en ook fijn dat het gewoon in de bioscoop kon.

3,5*

Deze film is me anders bevallen dan ik had verwacht, het plot zoals hierboven beschreven kon natuurlijk velen kanten opgaan maar vond het nu onlangs de niet al te lange speelduur als nog een lange zit.
Het lege bestaan van Fred is mooi in beeld gebracht en zijn eenzaamheid is voelbaar maar op de 1 of andere manier deden de scenes met Leo samen me heel weinig en kwam het voor mij regelmatig te gemaakt over.

Het is niet dat Rene van 't Hof niet wist te overtuigen maar ik heb op de scene dat ze zijn oude huis gaan opzoeken na helemaal geen sympathie voor zijn karakter kunnen opbrengen en irriteerde me met momenten zelfs.
In alle eerlijkheid had ik meer dialogen verwacht tussen de 2 heren, maar natuurlijk werd me al snel duidelijk dat dit niet het geval ging zijn.
De scene met de zoon van Fred vond ik wel erg emotioneel geladen en maakte nog wel het meeste indruk op mij, maar heel veel kwam volgens mijn eigen gevoel net niet helemaal uit de verf en leek met momenten geforceerd en gemaakt.

Dubbele gevoelens dus, voor nu laat ik het even op een 2,5*