Opinions

Meer dan een jaar geen bericht, dat kan natuurlijk niet. Het genre krijgt inderdaad zeer weinig aandacht hier.

Je moet er waarschijnlijk van houden. De trage plotontwikkelingen, de lange shots, zwijgzame personages en epische gevechten, ook deze film zit er weer vol mee. Ik begin er in ieder geval steeds meer verslingerd aan te raken. Vooral de gevechtsscènes vond ik magistraal hier, met (voor mij) als uitschieter de scene van Mifune in de sneeuw. Briljant.

Nakadai ken ik pas sinds ik vorige maand Seppuku zag, maar hij begint nu al zeker één van m'n favoriete Aziatische acteurs te worden. Door z'n mysterieuze uitstraling en onheilspellende ogen weet je nooit wat je kan verwachten. Absoluut een acteur om meer van te bekijken.

Het enige minpuntje voor mij is het verhaal, dat af en toe nogal rommelig overkomt. Door de sprongen die genomen worden had ik hier en daar wat moeite om het te volgen en bleef het eea toch een beetje onduidelijk (wat ik van het einde moet vinden ben ik ook nog niet helemaal achter).

Maar dat is zeker iets wat bij herziening weggepoetst zal worden. 4*

Mooi geschoten, mooie muziek, mooie shootout, standaard verhaaltje.

Toch een gevalletje "net-niet". Opzich is dit weer een typische Anderson, die dramatische momenten afwisselt met hilarische. Ik vond de uitstraling van de personages alleen niet absurd genoeg voor hun bizarre gedrag. Bijvoorbeeld Brody, die eerst rustig vertelt dat hij over 6 weken vader wordt en vervolgens uit het niets een giftige slang koopt. Op de set hebben ze vast en zeker de grootste lol gehad, maar bij mij werkte het niet.

Doe mij dan maar liever de compleet geschifte typetjes uit Steve Zissou. 3 kleine sterren.

Helaas een kleine teleurstelling. Omdat de vaart er goed in zit en de actie en acteerprestaties dik in orde zijn, wordt de aandacht slim van het script afgehouden, waar toch het één en ander aan rammelt.
Dat zit hem vooral in de vele toevalligheden in de snode plannetjes van de Joker. Ze wisten bijvoorbeeld wel heel precies waar een lijntje gespannen moest worden om de helicopter neer te halen. Ook frappant dat ze in de verhoorkamer welgeteld 1 bewaker op de Joker zetten, die trouwens wel héél snel "knapt" en vervolgens wel héél snel overmeesterd is.
Dit zijn natuurlijk kleine voorbeelden, maar toch heb ik me er rot aan ge-ergerd.

Los hiervan is het natuurlijk een vakkundig gemaakte actiefilm met een fijn rauw sfeertje erin.

De film verdrinkt een beetje in alle twists het laatste kwartier, waardoor het inderdaad rommelig overkomt. Gelukkig is Bogart in topvorm en zit de film vol met geweldige dialogen waardoor er nog genoeg te genieten valt.

Heerlijke onzin! Bij de eerste helft genoot ik van de dialogen, de stoere dames, de pakkende muziekkeuze en natuurlijk de geniale crashscene. Daardoor viel het begin van de 2e helft mij iets tegen, de karakters waren een stuk minder boeiend en het leek erop dat het verhaaltje dezelfde richting in ging.
Tot het moment dat ze achter hem aangaan om hem te grazen te nemen. Wat een geniale twist. Deze meiden waren gewoon nóg stoerder dan de vorige!

Tarentino mag dan inderdaad wat puberaal zijn (in Death Proof vliegen de fucks, bitches en motherfuckers weer ouderwets om je oren). Voor mij is en blijft het een held. 4*

Tja.

Het verhaal is natuurlijk zeer indrukwekkend en ik begrijp wel dat men het wilde verfilmen. Alleen is het jammer dat die film dan zo nodig vol clichés moet zitten. De charismatische broer die leider wordt, de onbezonnen broer die dat niet kan verkroppen (maar op het laatste moment (uiteraard) tóch te hulp schiet), desertie, hongerwinter, overvloedig sentiment, enzovoort. Zelfs het grauwe kleurgebruik was niets nieuws onder de zon.

Het acteerwerk is matig tot slecht. De "groepsdiscussies" zijn van een lachwekkend niveau en de twee intellectuelen zijn inderdaad vrij sneu. Gelukkig tillen Craig en z'n broers het gemiddelde nog enigszins omhoog.

Visueel dus niet bijzonder maar het oogt allemaal redelijk en de ontroerende muziek deed z'n werk goed. Het Engelse taalgebruik stoort me nooit zo erg in dit soort films, al was het gecombineerde gebruik van de 2 talen wel apart te noemen.

Zo kabbelt deze film in 137 onderhoudende minuten langzaam richting de heroïsche climax en gaan wij vervolgens met z'n allen met een goed gevoel weer naar huis.

3 sterren

Sympathiek filmpje, het is allemaal redelijk voorspelbaar maar het is opzich een vermakelijk verhaaltje en er wordt inderdaad goed geacteerd.

en "uberirritante bijdehante kutkind" vind ik vrij overdreven verwoord. Zo irritant was ze ook niet eens.

Totaal unieke zombiefilm. De omschrijving Horror/komedie klopt misschien wel, maar het is zo mooi mysterieus in beeld gebracht dat die omschrijving de film eigenlijk te kort doet. Visueel is het overdonderd met prachtige beelden en sfeervolle locaties. Rupert Everett speelt een glansrol als de grafdelver die z'n realiteitszin verliest, wat inderdaad bijna Lynchiaans aan doet. De humor is niet eens subtiel, maar werkt door deze esthetische setting wonderwel uitstekend.

Éen van de beste zombiefilms die ik tot nu toe gezien heb, al is Dellamorte Dellamore eigenlijk niet te vergelijken met enig ander werk.

4.5*

Ik blijf bij m'n 3,5*

Het is natuurlijk flink over the top en overdreven (actie, dialogen), maar toch wel errug vermakelijk allemaal.

Dan blijf ik bij Raekwon maar uit de buurt, want ik heb me rot ge-ergerd aan dat cheesy syntheziser deuntje. De film stelde me sowieso teleur. De actiescenes waren nog wel in orde, alleen wordt de film compleet verneukt door dat ellenlange, oversentimentele vriendschap-gedweep van Yun-Fat en co.

Opvallend hoog gemiddelde hier. Vooral als je ziet aan hoeveel clichés het verhaaltje hangt en hoeveel er gejat is.

Ik zag een interview met Caruso waarin hij aangaf meer tijd gestoken te hebben in het uitdiepen van de karakters, waardoor de kijker meer mee zou leven met de personages en daardoor het niveau van vergelijkbare thrillers zou 'ontstijgen'. Laat ik dat nou ook het grootste minpunt vinden. Nu komt het over als een tienerthrillertje met iets te veel pretenties, die ook nog eens te lang duurt. Voor de vaart was het een stuk beter geweest als er een kwartier uitgeknipt was.

Daarnaast vond ik Morse niet goed gecast als de freaky/charismatische buurman en werd het daardoor nergens écht spannend.

Maar ondanks dit alles kijkt het redelijk weg. LaBeouf is er toch wel één om in de gaten te houden. 2.5*

leuke sneer naar de amerikaanse filmindustrie. Echt alle clichés worden aangepakt. En als je het in die context bekijkt speelt Stiller wel degelijk erg sterk. Verder nog een paar leuke gastrolletjes van oa David Hasselhoff en Lance Armstrong.

Uitstekende film, op het eerste gezicht lijkt het een simpele film met net iets te veel porno grappen, maar Don Jon is veel meer dan dat. Het is bijna een coming-of-age film over een oppervlakkige en gefrustreerde jongen, die zich ontwikkelt tot kalme, zelfverzekerde man. Gordon-Levitt draagt de film uiteraard, maar de rest van de cast speelt ook ijzersterk, met voorop Julianne Moore. Al had haar rol wel iets meer uitgewerkt mogen worden. Ben het met Shinobi eens dat er in het laatste half uur te veel gepropt wordt.

De humor is soms overdreven, soms uiterst subtiel, maar voor mij werkt het uitstekend. Heerlijk hoe bijvoorbeeld de katholieke kerk op de hak wordt genomen.

4*

Redelijk. Heb me alleen groen en geel ge-ergerd aan dat gekreun en geschreeuw van Quaid.

Leuk om een keer gezien te hebben maar echt briljant vond ik het nergens. Ten eerste heb ik al moeite met het uitgangspunt. Dat een vrachtwagen een personenauto er uit kan rijden kan ik gewoon moeilijk geloven. Daarnaast vond ik de film op momenten erg saai. Dankzij het camerawerk en de sterke score wordt het hier en daar nog vrij spannend, maar dat neemt niet weg dat je 90 minuten lang naar een auto en een truck zit te kijken. Gelukkig viel het gedrag van de hoofdpersoon me dan nog mee. Bij de meeste van dit soort kat-en-muis filmpjes zit ik me groen en geel te ergeren, maar hier zaten er maar een paar momenten tussen waarbij ik mijn vraagtekens zette. Al blijft het wel sulletje eerste klas natuurlijk.

2,5*

Ik heb onlangs het boek gelezen en heb meteen maar de film erachteraan geplakt.

Hoewel er inderdaad af en toe niet doorheen te komen is, vliegt Lynch toch in een bizar hoog tempo door het verhaal heen. Eigenlijk wordt bij geen enkel karakter ook maar enige ontwikkeling getoond en worden groepen als de Fremen, Sardaukar en de wormen ook amper uitgediept. Voor het verhaal belangrijke gebeurtenissen worden zó snel erdoorheen gejast, dat ik me kan bijna niet kan voorstellen dat je de film enigszins kan volgen als je het boek niet hebt gelezen. Volgens mij is het verhaal veel geschikter voor een mini serie (ik zal die uit 2000 ook eens opzoeken).

Daarnaast is de film spuuglelijk, maar aangezien we het hier over de jaren 80 hebben zal ik daar niet te veel over zeuren. 2*