Opinions

Wat heb ik gisteren toch weer genoten van O Brother. De sfeer die door de broertjes op het doek getoverd wordt is gewoon onovertroffen. Wat voornamelijk te danken is aan de geweldige dialogen van het arsenaal aan heerlijke typetjes en de fantastische soundtrack. De ene na de andere geniale scene volgt elkaar op, die allemaal één ding gemeen hebben; ze toveren stuk voor stuk een gigantische glimlach op m'n gezicht.

Na de 4e kijkbeurt van deze film is O Brother, Where Art Thou definitief toegetreden tot mijn lijstje van favoriete Coen films (die sowieso al niet kort is) en verhoog ik mijn stem naar 5*.

Erg grappige film, met idd veel herkenbare situaties. Vooral de eerste scene in de file, met het verwisselen van de rijbaan en de frustratie die erop volgt als de andere baan dan toch gaat rijden.

De onsterfelijkheid is ongeveer het enige wat deze film van alle andere standaard actiethrillers onderscheidt. Al moet ik zeggen dat het op sommige momenten wel wat extra's geeft. Jammer dat het richting het einde wel érg melig wordt en dat die CEO een van de meest kansloze karakters is die ik ooit gezien heb. Want verder is dit best weg te kijken. Ben ook aardig benieuwd naar de sequel.

Met de actie zit het inderdaad over het algemeen wel goed in deze film, vooral de acrobatische sprongen waren op momenten geniaal. Het probleem wat ik met dit soort films alleen heb is dat ze wel eens in herhaling willen vallen. Niet alleen worden sommige acties wel 3 à 4 keer (uit verschillende hoeken) getoond, bepaalde moves tijdens de vechtscènes zien we ook tig keer langs komen; Wéér een knietje in de borst, wéér een elleboog op het hoofd. Ik had het wel gezien op een gegeven moment. Daarnaast is het natuurlijk een verhaaltje van niks, maar dat was wel te verwachten en zal ik wat minder zwaar wegen.