Opinions

Erg mooi en meeslepend drama. De sfeer van de naoorlogse depressie wordt indrukwekkend weergegeven. En eindelijk weer eens een kind die me niet irriteert in een film. Vind de rol van Bruno zelfs de mooiste in de film.

Het einde zag ik niet echt aankomen, maar dat maakt het niet minder mooi.

4,5*

Denkende zombies...

Het creatieve vaatje was zeker leeg bij Romero. Want om met deze heiligschennis op de proppen te komen, moet je toch wel heel erg met de handen in het haar zitten. Zombies denken niet, punt. Zombies lopen en zombies eten, that's it. Op deze manier heeft hij zowel de spanning als de magie van zombies weggehaald.

De hele film is trouwens een ongeïnspireerd zootje. Eigenlijk straalde niets enige vorm van creativiteit uit. De gore elementen zijn maar matig, de kills zijn praktisch identiek aan die van Romero's vroegere werken en zijn de personages ook alles behalve origineel. Zo vond ik Cholo af en toe wat weg hebben van Capt. Rhodes uit Day of the Dead.

De opzet van de micro-maatschappij was leuk geprobeerd, maar faalt ook jammerlijk. Dat enorme klasse verschil slaat natuurlijk nergens op. Alsof geld in zo'n wereld ook maar iets van waarde heeft.

Dan was Dead Reckoning eigenlijk het enige wat ik wel geslaagd vond, goed gevonden en sterk design. Daar hadden ze wel wat meer mee mogen doen. 1,5*

De actie scenes vond ik in beide films wel redelijk, maar als je kijkt naar het plot, de karakters, en de acteerprestaties vind ik dit deel toch net ff beter. (Maar nog lange niet goed )

Mager filmpje met een standaard verhaaltje. Er zitten nog wel een aantal sterke en herkenbare momenten in (de verleiding, de vriendengroep, de ruzies). Alleen haakte ik af bij het moment dat hij na de ruzie terugging naar de brunette. Je moet wel een héle slappe zak zijn om zo'n belachelijke actie op zo'n moment uit te halen. Iets wat ik hem tot dan toe helemaal niet vond en daarom te ongeloofwaardig op mij overkwam.
Het einde was nog wel oké (al vond ik dat de laatste shots met Coldplay op de achtergrond wel een poging tot makkelijk scoren).

Stoere film, de overgang van Craig van "business man" naar gangster is mooi in beeld gebracht. Verder een lekker luchtig verhaal met een onverwacht einde. De muziek maakte het helemaal af.

3,5*

Ik sluit me daarbij aan. Wat een prachtige visuele film is dit. Waar ik een simpel verhaaltje, zoals bij deze film ook het geval is, normaliter genadeloos afstraf, kan ik bij deze film niet anders dan de volle mep geven. De ene prachtige scene volgt de andere op, waardoor ik compleet de film ingezogen werd en het gebrek aan een interessant plot mij niet kon boeien.

Zowel het nationalisme als de muziek vielen mij trouwens niet in positieve of negatieve zin op.

"Een grasspriet zien groeien vind ik nog interessanter", meldde iemand van het gezelschap waarmee ik deze film zag.

Liverpool is dan ook een zéér trage en minimalistische film. Er is bijna geen dialoog en de scenes zijn lang gerekt terwijl er in beeld bijna niets gebeurt.
De film speelt zich af zich in de meest zuidelijk stad ter wereld (Ushuaia). De locaties voelen ook letterlijk aan als het einde van de wereld. Uitzichtloosheid en eenzaamheid zijn hier de heersende gevoelens en men lijkt zich daarin te berusten. De lege, uitgerekte sneeuwlandschappen versterken dit alleen maar.

Liverpool zal vast niet iedereen bekoren, maar ik vond het een prachtige film. Het drama zit diep bij Farrel, al wordt dat slechts mondjesmaat en zeer subtiel weergegeven. Door al z'n omzwervingen worden z'n gevoelens en twijfelingen langzaam duidelijker, waardoor z'n gedrag interessant blijft. Als hij eenmaal bij plek van bestemming aankomt wordt het hoe en waarom met kleine hints verteld. Enkele parels van scènes waren het gevolg met als hoogtepunt de scene die in de poster hierboven getoond wordt, die werkelijk pijnlijk mooi is.

De beelden van het besneeuwde land waren inderdaad van een grote schoonheid, al zal door de statische manier van filmen en de extreem lange shots niet iedereen het met me daarover eens zijn. Wat mij betreft heeft het weldegelijk een belangrijke functie om de leegte en gevoelens van Farrel (maar ook van zijn moeder en dochter) herkenbaar over te laten komen.

Het boek is natuurlijk beter, maar toen ik deze film zag, zat ik 3 uur lang op het puntje van m'n stoel, en dat vind ik wel erg knap, die constante spanning in de film. Ik vond deze film btw beter dan deel 2, maar ik heb gehoord dat deel 3 nog beter zal worden. Moet ook wel, aangezien ik het derde boek ook het leukst vond.

Daar heb ik me niet aan gestoord. Waar ik me wel aan stoor is dat de band tussen Bob en Charlotte als "vriendschap" wordt bestempeld zoals hierboven bij de omschrijving. Zelfs op de DVD wordt het als "vriendschap" afgedaan.

Dit is veel meer dan alleen een vriendschap, dit is pure verliefdheid in de mooiste zin van het woord. De aantrekkingskracht is zo mooi en subtiel in beeld gebracht dat ik er iedere keer weer kippenvel van krijg.

Neem bijvoorbeeld de scene in de bar nadat het brandalarm is afgegaan. Ze kijken elkaar lange tijd aan zonder iets te zeggen, en dan zegt Bob: "I don't wanna leave." waarop Charlotte antwoordt: "So don't, and stay here with me". De vonken spatten daar écht vanaf! (naar mijn mening).

En het einde dat even later volgt, met "Just Like honey" van The Jesus and the Mary Chain op de achtergrond, is een perfecte afsluiting van dit prachtige verhaal.

Ik begin toch echt te twijfelen of ik deze film niet nog 1 plaatsje hoger moet zetten

De ondertitel slaat de spijker op z'n kop. Ik heb weinig films gezien die komedie en drama zo goed met elkaar combineren. Vanaf het eerst moment (het telefoontje over het overlijdensbericht) Wist deze film me te pakken en niet meer los te laten. Daarnaast natuurlijk een geweldige rol van Hoffman.

Het einde vond ik het mooist. Iedereen die hem daar halfnaakt heeft zien lopen moet hem voor gek verklaard hebben, maar voor mij als kijker was het volkomen logisch, prachtig gedaan..

5*

Begint veelbelovend, leuk uitgangspunt en actiescenes zoals alleen Besson ze kan schieten, met als hoogtepunt het autoritje door Parijs. Helaas gaat het fout op het moment dat Besson besluit z'n eigen filosofische ideeën te ventileren. De film verandert van een prima actie film naar pretentieuze sci-fi, waarin hij ff bepaalt dat alle wetenschappelijke wetten die we kennen onzin zijn en regelrecht de prullenbak in kunnen.

Ongekend hoe een film zo uit de bocht kan vliegen, 1,5* voor het eerste uur