Opinions

Ijzersterk debuut van Sattler, die de uitzichtloosheid van Guantanamo Bay treffend weet vast te leggen. Het tempo ligt niet bijzonder hoog, maar de film zakt nergens te ver in en blijft boeiend richting het einde, daarnaast zijn Stewart en Moaadi beiden in topvorm. Dit alles leidt tot een pijnlijk mooie slotscene (met het prachtige Kettering van The Antlers op de achtergrond).

4*

P.S. Mijn respect voor Stewart groeit met elke film die ze maakt. Ze kiest absoluut niet de makkelijkste weg in haar carriere, maar puur voor de projecten die haar aanspreken. Tot nu toe heb ik haar nog nergens door het ijs zien zakken.

Ik heb hem vandaag gekeken en het grootste deel van de film vind ik erg goed.
Alleen het einde ergerde ik me nogal aan. Ten eerste omdat ik gewoon wilde weten wat er in dat pakje zat, en ten tweede omdat ik (en met mij vele anderen denk ik) erop zat te wachten dat Hanks en Hunt weer bij elkaar komen. Ze zegt zelfs dat hij de liefde van haar leven is! Als dat zo is, waarom scheidt ze dan niet van haar man en gaat ze met hem verder? Beetje jammer vond ik dat.
Maar verder heb ik me prima vermaakt met deze film.

Voor mij was het precies andersom. Ik vond dat de film prima begon, alle relaties en irritaties binnen de familie werden in een rustig tempo steeds duidelijker. Op het moment dat de ruzie uitbreekt stijgt de spanning inderdaad flink. Alleen blijft het daarna te lang daarin hangen. De ruzie tussen moeder, zoon en 2 schoondochters duurt wmb te lang en valt een aantal keer in herhaling. Daarnaast vond ik het ontkennende/ontwijkende gedrag van Brick ook te lang duren. Het einde vond ik wel weer erg sterk. 3,5*

Dat Eastwood een vakkundige filmmaker is laat hij met Changeling eens te meer zien. Zoals gebruikelijk ziet het er weer puntgaaf uit. Het camerawerk is sterk en de locaties/decors zien er overtuigend uit. Zodoende wordt er een mooie sfeer gecreëerd.

Hij heeft er de laatste jaren alleen een handje van zijn films tot de nok toe te vullen met clichés. In Gran Torino vond ik het nog wel werken, maar hier riep het niets anders dan ergernis op. Ik begrijp dat je een waargebebeurd verhaal als deze op een bepaalde schokkende manier wil vertellen, maar je kan ook te ver gaan. Het hele kijk-eens-wat-een-onrecht-haar-wordt-aangedaan geneuzel wordt zonder enige nuance of subtiliteit door je neus geboord. Als hij dit wat binnen de perken had gehouden was het waarschijnlijk nog wel kijkbaar geweest. Nu kan ik er helemaal niets mee. 1,5*

Afgrijselijke, incompetente en pretentieuze bagger. Ongelofelijk dat deze man subsidie van het IFFR gekregen heeft om dit te maken.

Opzich ben ik af en toe best te porren voor een experimenteel filmpje, maar met het woord Film heeft dit broddelwerkje niets te maken. Belachelijke beelden, oninteressante personages en totaal nietszeggende teksten. De 104 minuten leken wel een eeuwigheid te duren.

Tip: Heel ver uit de buurt van blijven!

Op zich geen onaardig filmpje met een interessant verhaal, wat helaas niet helemaal goed uitgewerkt wordt. Er wordt krampachtig geprobeerd het boek te volgen, waardoor bepaalde karakters/ontwikkelingen geforceerd of nutteloos overkomen. Daarnaast wordt op visueel vlak te veel met de handrem erop gewerkt. Voor een fantasyfilm zijn 1 of 2 mooie shots gewoon te weinig. Met iets meer creativiteit qua decors, kleurgebruik, camerastandpunten en CGI (wat af en toe ontzettend lelijk is) had hier veel meer ingezeten. Nu blijf je gedurende de hele film hopen op meer (wat er uiteindelijk niet komt).

Maar verder kijkt het allemaal best redelijk weg, prima cast ook. 3 kleine sterretjes

Prachtige subtiele film inderdaad. Ik sluit me aan bij het bericht van mdj. Het personage van Stephane is zeer intrigerend en diepzinnig. Op bepaalde momenten denk je hem door te hebben waarna je later weer totaal verrast wordt. Voor mij blijft het toch de vraag hoe z'n gevoelens voor Camille écht waren. Door de vele kleine details en gezichtsuitdrukkingen geloof ik niet dat hij simpelweg niet in staat tot liefde was. Wat ook uit de einde is af te leiden. Camille vraagt of hij van de oude man hield, waarop hij antwoordt: "Hij was de enige, dacht ik voor een lange tijd"

Hieruit kán je concluderen dat hij weldegelijk van Camille hield, maar er gewoon te laat achter kwam. Maar duidelijk is het in ieder geval niet.

Béart is beeldschoon en speelt ook geweldig. Haar frustratie na waarschijnlijk haar eerste afwijzing in haar leven was erg voelbaar.
Ik vraag me af of ze echt zo goed viool kan spelen, het zag er wel zeer geloofwaardig uit.

De muziek is trouwens prachtig, het geeft deze film net dat kleine extra's om er helemaal in op te gaan. 4.5*

Redelijk filmpje, maar buscemi was echt cool!

Vandaag weer eens gezien en het blijft toch een een sterke film dit. Vooral het plot is erg vermakelijk, met een paar zeer mooi geschoten scenes. Zoals de scene waarin Gibson z'n eigen huis in de fik steekt. Verder doet Gibson het wel redelijk in deze film, maar is het vooral Roberts die een prachtrol neerzet.

Verhoogd naar 4*

Hoewel het een indrukwekkend waargebeurd verhaal is en er uitstekend geacteerd wordt (niet alleen door Cumberbatch maar zeker ook door Ninidze), is dit als spionagefilm toch heel weinig nieuws onder de zon. Driekwart van de film is het eigenlijk alleen maar wachten of ze gepakt worden of niet, dat had allemaal een stuk sneller van mij gemogen.

Wat mij betreft Ritchie's beste film in bijna 20 jaar.

Na de trainwreck genaamd Aladdin en 2 matige pogingen daarna om weer een "typische" Ritchie film te maken, gooit hij het over een andere boeg en zoekt hij z'n heil bij een conventionele oorlogsfilm, wat geweldig uitpakt. Met The Covenant levert Ritchie een uiterst spannende actie thriller af, met een uitstekende rol van Gyllenhaal.

Het is zeker niet de meest originele film, maar het verhaal zit prima in elkaar en de actie scenes komend overtuigend over. Her en der zakt de film een beetje in, maar over het algemeen vond ik het tempo heel hoog liggen.

Toplijstjes zal The Covenant niet halen, maar de film slaagt in zijn opzet en Ritchie toont gelukkig aan nog steeds een vakman te zijn. 4*

Beklemmend filmpje. Knap hoe je in het afgezaagde thema van Afgelegen-Grotten-films toch onderscheidend kan zijn. Waar er bij de meeste van dit soort films rare wezens of beesten bij gehaald worden, focust La Cueva zich puur op de groep van 5.

De film maakt geen illusies: Vanaf moment 1 weet je dat het fout gaat en als ze eenmaal in de grot zijn wordt het met de minuut ongemakkelijker, wat je ook merkte in de zaal. Mensen begonnen zich steeds meer te roeren en op het moment dat de eerste hap uit het meisje werd genomen stond er abrupt een man of 15 op om de zaal te verlaten.

Natuurlijk zal er in het echt nooit een groep van 5 volwassen mensen zo dom zijn om zonder markeringen te maken zo'n grot in te gaan, maar ik vond de groepsdynamiek verder zeer overtuigend. Het langzame verval en de toenemende desillusies en paniek kwamen in ieder geval geloofwaardig over. Prima einde ook. 3,5*

Niet overal even origineel. Het doet inderdaad wat aan FG denken en de scene van Daisy's ongeluk lijkt wel direct ge-copy-paste uit Amelie. Toch vond ik dit een prachtige film. Vooral interessant om te zien hoe het bizarre uitgangspunt de thema's en de emoties die daaruit voortvloeien versterkt.