Opinions

Tijdens het bekijken van deze film valt je pas op met wat voor vakmanschap Soldaat van Oranje wel niet gemaakt is. Niet dat ik een tweede Soldaat van Oranje verwacht had,...absoluut niet, maar Gaston's War is een warrige film waarin maar liefst 5 verschillende talen worden gesproken, te veel verhaallijnen door elkaar lopen en een te groot aantal nutteloze scenes in zitten. Uit de decors valt vaak ook niet af te leiden dat het verhaal zich in WO II afspeelt, afgezien van de levensgrote vlaggen dan. De bijrollen zijn slecht bezet en er wordt soms onnatuurlijk geacteerd. Karakters worden absoluut niet uitgediept waardoor je je soms afvraagd: Waarom? Interessant uitgangspunt dat in mijn ogen totaal mislukt is. 1.5* uit historisch oogpunt.

Film die makkelijk wegkijkt, maar nergens aangrijpend wil worden. Dit is vooral te wijten aan het oppervlakkige scenario en de eendimensionale karakters. Hierdoor ontstijgt het acteerwerk dat van een gemiddelde televisiefilm niet, en wordt de stereotype vertolking van Ief Dams soms zelfs vrij storend.

Geestig droge film, met een aanstekelijke cinematografie en heerlijke karakters en dito spel.

"Nou, dat was me even schrikken he ..."

Prima film, die het in het begin moet hebben van komedie en later vooral slim speelt met diverse genres en hun clichés. Uitstekend debuut van Jamie Grant, die wordt bijgestaan door de altijd goed spelende Ton Kas en Renée Fokker. Dennis Wielaert bewijst andermaal zijn cinematografisch talent en lijkt klaar voor het echte werk. Na Succes wederom een geslaagde komische vertelling (met de nodige zelfspot) van Ebbinge. Ben benieuwd of het hem ook op bioscooplengte lukt.

Prachtige locaties overigens ook.

PS: stream is af te raden, erbarmelijke kwaiteit.

Vermakelijk en onderhoudend. Paar aardige gedeeltes, maar de ontzettend slechte eerste en laatste tien minuten verpesten veel.

De zoveelste Amerikaanse 'sekskomedie' van dit decennium, maar wel een bijzonder frisse en leuke. Paar leuke vondsten, lekker sfeertje en een ontzettend mooie hoofdrolspeelster.

Standaard oorlogswerkje, met de nodige flauwe humor en stereotype karakters. Het politiek correcte geneuzel en de verdere propaganda maakt het er niet beter op.

Ondanks het voorspelbare karakter van het verhaal ontpopt de film zich, na een wat traag begin, tot een meeslepend drama. Uitstekend spel van Adolphe Menjou en Barbara Stanwyck is ongetwijfeld een van de 'puurste' actrices die ik tot nu toe gezien heb. Snel meer werk van haar te pakken zien te krijgen.

Mooie, warme serie die alle ingrediënten uit eerdere kwalitatief hoogstaande Nederlandse jeugd-/familieproductiesuitstekend bij elkaar gooit; de serie ademt dezelfde gemoedelijke sfeer uit als het werk van Karst van der Meulen (De Zevensprong, Thomas & Senior), biedt vertederende kinderlogica á la Het Zakmes en Kikkerdril en doet qua aankleding, muziek, cameravoering en bonte personages denken aan jaren negentig werk van Bos Bros (Mijn Franse Tante Gazeuse, Otje) en amusante jeugdfilms als Lepel. De echte ontroering blijft uit, maar Het Gordijnpaleis is vakkundig gemaakt, werkt vertederend en biedt prima vermaak voor de gehele familie.

Interessante kijk in de voorbereiding op een groot toernooi. Vooral de doordachte trainingen en compleet uitgewerkte instructies waren bijzonder boeiend om te zien.

Goed drama, dat qua decor erg aan toneel doet denken. Beetje gemaakt in de sfeer van de Vlaamse boerenfilms. Enkele mooie shots en goede muziek maken deze prent het aanzien zeker waard. Steven de Jong en Rense Westra spelen goed, maar niet meer dan dat. Er had veel dieper gegaan kunnen worden in hun rollen. Dat dit niet gebeurt, ligt waarschijnlijk vooral aan het wat standaard scenario, dat nergens echt een verrassing met zich meebrengt. Mooi taaltje trouwens, dat Fries !

Leuke, onderhoudende film met een aantal erg sterke stukken.

De scene waar hij met de wereldbol speelt, de eerste toespraak van Hitler of de scenes tussen Hitler en Mussolini (in de film Hynkel en Napolini geloof ik) bijvoorbeeld. De namen voor landen waren ook wel grappig: Osterlich bijvoorbeeld, maar vooral Bacteria

Echt grappig is hij nooit, maar het is indrukwekkend om te zien hoe goed Chaplin de situatie doorhad. Alleen het einde was vreselijk irritant. Voorlopig geef ik hem nog het voordeel van de twijfel. Zoals al eerder door iemand aangegeven: gemengde gevoelens.

Vrij letterlijke adaptatie van Challenge to Lassie (1949). Gezellig sfeertje, maar voor de rest niet bijzonder.

Jan Willem van de Wetering schreef in 1975 zijn eerste politieroman over de belevenissen van twee rasechte smerissen in hartje Amsterdam; ‘Het lijk in de Haarlemmerhouttuinen’. Houwer zag er wel wat in en werkte het idee samen met Wim Verstappen uit tot een scenario, dat Verstappen later zou regisseren.

In Grijpstra & De Gier speelt Rutger Hauer de losbandige De Gier, uit op allerlei avontuurtjes en op zoek naar wat actie. Rijk de Gooyer verzorgt de rol van adjudant Grijpstra, die thuis onder de plak van zijn vrouw zit en al jaren rondloopt in het vak. De avonturen van de twee beginnen wanneer er een lijk aangetroffen wordt in de Haarlemmerhouttuinen. Samen gaan ze op pad en langzaamaan valt alles op zijn plaats. Tussen de bedrijven door worden we getrakteerd op de nodige actie, typische Verstappen humor en muzikale intermezzo’s.

De chemie tussen Hauer en De Gooyer smaakt naar meer, ze zijn uitstekend op elkaar ingespeeld en vullen elkaar perfect aan. Jammer dat er geen vervolg gemaakt is met dezelfde hoofdrolspelers. In 1987 verscheen wel De Ratelrat, waar Faber de rol van De Gier vertolkte. De typisch Amsterdamse locaties en de oer-Hollandse cast zorgen voor een lekkere sfeer die gesteund wordt door de muziek van Rogier van Otterloo. Willeke van Ammelrooy speelt met flair de rol van ‘femme fatale’ en Donald Jones is goed als sympathieke boef. Grijpstra & De Gier is een vlotte publieksfilm met de nodige humor en actie, die garant staat voor een avondje kijkplezier.

Hier de complete (DVD-) recensie.

Een film die mij veel aan AmnesiA deed denken. Stevende ook af op eenzelfde beoordeling ( 4*), maar het einde was voor mij toch een grote teleurstelling. De film wekte hoge verwachtingen en dan een teleurstellend einde,...dan blijf ik toch met een leeg en naar gevoel achter.

Ook werd alles een beetje traag verteld, maar dit was niet storend, vond het wel bij de film passen eigenlijk. De kwalificatie thriller vat ik ook niet helemaal, drama was beter op zijn plaats geweest naar mijn mening. Wel weer een sterke rol van Huet. Ik hou het voorlopig op 3,5* met de kantekening dat het bij herziening wellicht wat lager wordt.

Het probleem is dat deze film serieus bedoeld is. De nodige zelfspot had geen kwaad gekund. De releasedatum was ook erg ongelukkig gekozen, de film viel samen met de WK-finale en was bij voorbaat al gedoemd te mislukken. De reclame in de film ligt er meters dik bovenop, veelvuldig vliegen de blikjes drank je om de oren of zoomt men in op een pakje sigaretten. Leuk vormgegeven is de film wel, de wijk en decors waar de film is opgenomen passen uitstekend bij het verhaal.

Henny Vrienten bedacht een leuk deuntje bij de film, dat de luchtige sfeer moet verduidelijken. In het tweede deel van de film neemt men zichzelf al minder serieus, maar ook hier zijn de ‘grappen’ van bedenkelijk niveau.

Helaas is dit ook het enige positieve aan de film. De rest is beroerd, en niet zo’n beetje ook. Van de acteerprestaties tot het scenario. De film schijnt leuk te moeten zijn, maar de grappen zijn zo flauw en plat dat het eerder irritatie opwekt. Mariska van Kolck doet het niet erg slecht, maar ze heeft er goed aan gedaan na deze film niet aan iets nieuws te beginnen. Buiten een rol in Pipo en de P-P-Parelridder (2003), heeft ze ook niet meer geacteerd in een speelfilm.

Hoe een vakman als Houwer zo’n waardeloos product af heeft kunnen leveren is mij een raadsel. Dat hij zelf ook nog verantwoordelijk was voor de montage/dubbing kwam de film ook niet ten goede. De gesproken tekst loopt A-synchroon met de beelden. Dit ziet er erg amateuristisch uit en versterkt alleen maar meer dat Houwer zijn werk niet serieus nam. Hoe kan hij anders tevreden zijn met dit product? Nee, na het beëindigen van de samenwerking met Paul Verhoeven heeft ook Houwer zich niet van zijn beste kant meer laten zien (jammer genoeg).

Maar het kon nog slechter, zes jaar later kwam Houwer aanzetten met De Zeemeerman, die zonodig nog slechter is dan dit wanproduct.