Opinions

(...) Met Albert Mol in de hoofdrol voorziet Haanstra zich van een stevige basis. Door zijn sympathieke, zachtaardige uitstraling en onschuldige (lange) hoofd, is hij de ideale schoonzoon en is identificatie voor de kijker geen enkel probleem. Daarnaast is Mol sterk in zijn mimiek en is - naast de taalgrappen en komische situaties en details - ook de fysieke komedie goed vertegenwoordigd. Ook grootheden als Ko van Dijk en Kees Brusse blijken in het bezit van een uitstekende timing en spelen hun rollen met verve.

De Zaak M.P. is een fijne en komische film, die lichtjes voortborduurt op Haanstra's debuutfilm Fanfare, maar duidelijk uitgaat van zijn eigen kracht en op vrijwel elk vlak weet te boeien. Haanstra's observerende oog en gelikte montage, het meer dan aardige scenario en het goede spel van de cast zorgen niet alleen voor voorspelbare doch rake grappen, maar ook voor subtiele en fysieke komedie.

Complete (DVD-)recensie.

Afgezien van het weifelende en af en toe knullige scenario valt er namelijk weinig op de film aan te merken. De dynamische ‘widescreen’-cinematografie van Lex Brand vangt prachtige en sfeervolle plaatjes en zit de personages intens en dicht op de huid. Door de keuze de camera los te hanteren, krijgen de handelingen aanzienlijk meer vaart en vertellingskracht. Beide aspecten worden daarnaast nog versterkt door de vakkundige montage van Job ter Burg, die ervoor kiest de shots niet te lang te laten duren. Op een aantal momenten legt hij meer vuur in een handeling op het scherm door een harde ‘schnitt’ te plaatsen, die de emoties van de karakters niet alleen ondersteunen, maar voor de kijker ook toegankelijker maken. Dit alles wordt begeleid en ondersteund door de sfeervolle soundtrack van Christian Henson.

Door het ontbreken van spanning en tot de kern reikend drama is Zomerhitte echter niet de broeierige thriller of het hartverscheurende liefdesdrama dat het had kunnen zijn, maar buiten dat biedt de film wel prachtige plaatjes, uitstekend spel en een prima technische verzorging. Dat de film ook nog afsluit op een effectieve feel-good wijze en daarmee de kijker met een goed gevoel de bioscoop doet verlaten, maken een bioscoopbezoek tot een meer dan aardig tijdverdrijf.

Complete recensie

Waar de vorige films van Koolhoven vaak strak gestileerd waren, heeft Het Zuiden een meer documentaireachtige look. Dat Martje door haar eigen waanideeën gaandeweg de film steeds meer de greep op de werkelijkheid en op zichzelf verliest, komt niet alleen tot uiting in het goede spel van Hendrickx, maar ook in het camerawerk van Menno Westendorp. Waar hij in de eerste minuten vaak dicht op de huid van Martje zit, neemt hij gaandeweg meer afstand. De beelden van Martje met een krijsende baby op haar arm in de donkere wasserij zijn beangstigend en onderstrepen de gesloten wereld en waangedachten van Martje. De onderhuidse spanning is voelbaar en doet subtiel zijn intrede.

Het Zuiden is een krachtig drama, dat spreekt met zowel beeld als woord. Monic Hendrickx schittert in de rol van Martje en Koolhovens regie is wederom van hoog niveau.

Complete recensie en DVD-bespreking klik hier.

Aardig verhaal met een paar leuke wendingen, uitstekende muziek van Merkies en zichtbaar met veel plezier gespeeld door de gehele cast. Leuke (bij)rollen van Boermans en Spijkers als respectievelijk pessimist en 'droogkloot' (geweldige scène als Spijkers een paar logés het huis uitstuurt). De tijd vliegt voorbij en ondertussen word je nog getrakteerd op een aantal rake grappen en mooie scènes. Het slot van de film is erg sterk.

Blijf trouwens zitten tijdens de aftiteling, aan het eind komt nog een scène voorbij.

Keihard, rauw en realistisch. Je wordt van de ene in de andere emotie gestort. Verhoeven schuwt niks en zijn zwarte, morbide grapjes werken uitstekend. Ingenieus plot, zit uitstekend in elkaar. Subtiele dramatische verwijzingen. Perfecte timing ook. Af en toe alleen iets te 'uitleggerig'. Genuanceerde film die de volle 145 minuten boeit. De tijd vloog werkelijk voorbij zonder dat ik me een moment uit de greep van de film heb kunnen onttrekken. Paar leuke verwijzingen ook naar eerdere films van Verhoeven.

Carice overtuigt geheel als Rachel Steinn. Werkelijk een paar sublieme scenes. In de trailer werken een aantal shots niet omdat ze veel te snel gesneden zijn. Carice werkt in de film in een aantal scenes naar een hoogtepunt toe en doet dit uitstekend. De trailer toont enkel een paar van deze hoogtepunten in een te vluchtig shot, je mist hierdoor de subtiele en sublieme opbouw. De scenes tussen Van Houten en Koch zijn een lust voor het oog. Prachtig gefilmd ook, zoals de hele film. Camerawerk is mooi, dynamisch en prachtig uitgelicht.

Ik had hoge verwachtingen en die zijn volledig ingelost en op sommige momenten zelfs overtroffen. De film raakte me op een aantal momenten overigens vrij diep.

Paul is terug ... en hoe!

Later een uitgebreidere review. Dit is even kernachtig en beknopt hoe ik de film vanmiddag ervaren heb. Probeer de 14e meteen weer te gaan.

Het lijkt allemaal nergens naartoe te gaan, maar richting het einde komt de oppervlakkige structuur toch nog naar boven en ging ik me zowaar nog inleven in het personage ‘De Ruiter’.

Ook weer typerend voor Verstappen zijn de pogingen tot (banale) humor en wat onnodig bloot. Jammer genoeg zijn de grappen erg flauw en voorspelbaar.

Metsers en de Gooyer hebben wel eens beter geacteerd. Vooral Metsers kwam soms onnatuurlijk op me over. En De Gooyer blijft maar stuntelen met wat lange zinnen.

Vond het naar het einde toe nog wel aardig worden, maar begin was niet om aan te zien.

Jammer van het oppervlakkige plot, hier had echt veel meer ingezeten.

Zakt behoorlijk in na zo'n 40 minuten. Begin beloofde veel, maar uiteindelijk valt het allemaal vies tegen. Met nóg minder dialoog was de film beter af geweest, al zeggen de vele stiltes nu vaak al vrijwel niks. Ik miste de spanning, de (liefdes)vonken, de sensualiteit, maar bovenal de passie. Met zo'n locaties, zwoele beelden en beeldschone hoofdrolspeelster mag dat toch eigenlijk niet misgaan ...

Verder een nogal clichématig, rechtlijnig en weinig inventief scenario. Cinematografie en montage waren - zeker in het begin - dik in orde, vaak sensueel en exotisch, maar vervielen vanaf het moment dat Carice in het ziekenhuis belandt in nogal oubollig huiskamerdrama-technieken. Het is het allemaal nèt niet.