Opinions

Een luchtige, knap gestructureerde komedie, met genoeg grappige momenten en innemende personages, die bovendien een interessante meerwaarde krijgt door de zelfreflectie op het medium film.

Zeer matig scenario met vervelende karakters, nogal wat ongeloofwaardigheden en een gekunsteld verhaal. Het is allemaal erg stereotype en de dialogen vaak beneden elk niveau. Denk dat met name hierdoor de acteerprestaties niet al te denderend zijn. Kreeg op het einde nog net niet het gevoel dat ik naar een parodie zat te kijken.

Best grappig en sfeervol tot ongeveer een half uur voor het einde. Will Ferrel is af en toe erg grappig en Zooey Deschanel is oogverblindend mooi. Jammer van die ontzettend foute American move een half uur voor het einde.

Irritant hoofdrolspeelstertje; te gemaakt en te berekend, quasi-spontaan. Verder veel flauwe grappen en een clichématig verhaaltje. Aardige sfeer en het redelijke tempo weten het geheel nog iets op te fleuren.

Als deze serie inderdaad een budget van $50.000.000 kende, ziet het er allemaal wel erg belabberd en primitief uit. Over efficiënt film maken gesproken ...

Verder ook niet al te denderend; clichématig script, toneelmatig acteerwerk, aanzwellende muziek op kennelijk emotioneel bedoelde momenten en camerawerk en montage welke de serie van enige franje en grootsheid willen voorzien, maar daarin maar sporadisch slagen. Onderhoudend en vlot is het zeker, maar verhullen dat het allemaal eigenlijk vrij mager en klein is lukt de makers niet.

Het tweede deel is inderdaad geweldig. Van de Sande Bakhuyzen op zijn best : het tonen van emoties, confrontaties tussen de spelers, ondersteund door meeslepende muziek en mooie beelden. Het eerste en het laatste deel zijn wat dat betreft compleet anders, veel rustiger en minder direct gefocust op de emoties en gevoelens van de personages. Interessant om te zien en vooral door het ijzersterke tweede deel nog een vrij hoge score.

Wat een verschrikkelijk stompzinnig scenario. Niet alleen qua uitgangspunt en handelingsverloop, maar ook qua karakters en dialogen danwel one-liners. Zal ook de grootste reden zijn waardoor de cast jammerlijk faalt en geen enkele 'grap' goed overkomt. Om over de bijzonder lelijke special effects, de belerende moraaltjes en het afschuw wekkende uitleggerige en o zo heerlijk gekunstelde happy-end nog maar te zwijgen.

Wat een farce, op het eerste kwartier na alleen maar ellende. Plot is zo cliché als maar zijn kan. Waarschijnlijk hebben de makers dat op 1/4e van de draaiperiode ook ontdekt en besloten het verder maar niet meer uit te werken. Chaos.

Een kruising tussen Vrouwenvleugel en The Bold and the Beautiful. De Bordkartonnen decors en personages komen nergens tot leven door het geforceerde spel en de clichématige dialogen.

Lekkere, boeiende en vaak ook fascinerende film. Prachtige beeldcompositites en visele trucjes. Het magere plot van de fotograaf die terugdenkt aan een gebeurtenis uit zijn jeugd die van invloed is geweest op zijn hele verdere leven wordt bijzaak door de verbluffende vormgeving. Het zijn vooral de vervreemde, prikkelende beelden en de thema's die de film aansnijdt die de kijker imponeren. De film heeft op deze manier meer te bieden dan men in eerste instantie zal doen vermoeden. Erotiek, kunst en kitsch; verleiding, leven en dood blijken dichter bij elkaar te liggen dan wordt gedacht. De manier waarop vader en zoon De Nooijer hun bevindingen aan de kijker presenteren is fascinerend, gedurfd en eigenzinnig, maar bovenal oogstrelend.

Deed me een beetje denken aan een mix tussen Van Warmerdam en Stelling (vnl. zoals we hem kennen van De Illusionist, De Wisselwachter).