Opinions

Eindelijk kon ik de oude bluray van 88Films inruilen voor deze schitterende 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision, waarbij de picture quality een behoorlijke upgrade heeft gekregen.

George Romero en Stephen King sloegen opnieuw de handen ineen, maar ditmaal werd de regie door Michael Gornick gedaan, die in de eerste deel het camerawerk verzorgde. In deze anthologie zouden er ook vijf korte verhalen worden verteld, maar door gebrek aan budget werd dit teruggebracht naar drie. Deze worden onderling verbonden door comic stijl fragmenten verteld door “The Creep”, een onherkenbare Tom Savini, die elk nieuw verhaal introduceert. De overgang van comic naar film is erg fraai gedaan. Tevens komen deze drie macabere verhalen uit de laatste uitgave van de favoriete strip “Creepshow” van een jonge knul genaamd Billy.

Eerste is beduidend de minste, wel leuk om George Kennedy te zien. Tweede verhaal blijft veruit de beste. Ik ben gek op creature features. Laatste is mooie afsluiter met een dosis zwarte humor over de lifter die maar niet dood wilt. Thanks for the ride, lady! Met de make-up effects van Tom Savini. Soort van voorloper op “I Know What You Did Last Summer”. Klein rolletje van Stephen King als vrachtwagenchauffeur.

Gezien op de nieuwe 4K van Arrow met Dolby Vision. Ik heb de bluray nooit gezien, maar het beeld zag er prachtig uit.

Dit was een first time watch voor mij. Pacino overtuigde in dit toch wel gewaagde thema. Film begon sterk, het gedeelte in de ondergrondse club als Pacino net undercover is gegaan vond ik veruit het beste stuk van de film, bijna in docu stijl gefilmd. Laatste 40min vond ik wat minder door het rommelige script en edit. Scenes die een beetje van de hak op de tak op elkaar over gaan. Open eindes juich ik vaak toe, en ook hier was het gepast.

Die scene in dat winkeltje waar die gekleurde hankies hingen was ook interessant. Iedere kleur had een betekenis en ook in welke zijde (rechts of links) je hem van je achterzak hing. Zo is lichtblauw een blowjob en geel een golden shower. Ook heette één van die clubs “Ramrod”, gepaste naam. Verder klein rolletje van James Remar.

Al met al toch wel een aardige film.

Herzien op de uncut bluray steelbook van Turbine. Hoop dat deze nog is een mooie 4K upgrade krijgt.

Regiedebuut van de Franse Christophe Gans, die zes jaar later opnieuw met Dacascos samenwerkte in Brotherhood of the Wolf.

We volgen de Japanse Yo Hinumora (Dacascos), van oorsprong pottenbakker, maar min of meer gehersenspoeld door “The Sons of the Dragons” (een eeuwenoud geheime Chinese organisatie), waardoor dit nu slechts een dekmantel is. Hij is nu hun mysterieuze huurmoordenaar, een superkiller genaamd “The Freeman” die na een executie tranen laat lopen. Tevens laat hij na elke klus zijn custom-made pistool ontploffen om zijn sporen te wissen. Tijdens het uitoefenen van zijn dodelijke vak, wordt hij echter gezien door een vrouwelijke kunstenares genaamd Emu O’Hara (Condra) die spontaan verliefd op hem wordt. Kort na hun toevallige ontmoeting belanden ze beiden midden in een Yakuza-oorlog om leiderschap van de clans, terwijl ze wraak zoeken voor de dood van hun leider, en alleen Yo's vaardigheden houden hen in leven. The Sons of the Dragons eisen dat Yo de vrouw vermoord die zijn gezicht heeft gezien. Ondertussen worden Rechercheur Forge en haar nieuwe baas rechercheur Netah van Interpol (waarvan de integriteit ver te zoeken is) op de zaak gezet. Ze ondervragen haar naar de huurmoordenaar en dienen tegelijkertijd als witness protection.

Geweldige actiefilm van 90’s over eer en menselijke wil waar ik als kind mee opgegroeid ben. Stijlvolle regie en visueel een kunstwerk, met prachtig camerawerk en een uitgesproken esthetiek. Goed gebruik van slomotion effects in de solide actiescènes, ondersteund door de mystieke soundtrack van Patrick O’Hearn. Dacascos is een martial arts held van vroeger voor mij, met films als “Only the Strong” en “Drive” als andere favorieten. Hier zet Dacascos zet een uitstekende centrale prestatie neer als de spijtige moordenaar die bij elke missie een traan laat, met tatoeages van draken op zijn lichaam. Stil en voorbereid, gevaarlijk en wijs. Ook een krachtige rol van Yakuza leider Mako, die overtuigd als hij zijn emoties toont over de dood van zijn zoon. De finale als al de Yakuza’s in speedboten richting het eiland komen blijft voor mij het hoogtepunt van de film.

Op de set ontstond er een vonk tussen Dacascos en Condra. Ze zijn tot de dag van vandaag nog steeds gelukkig getrouwd en hebben drie kinderen.

Gezien op SkyShowtime. De achtervolgingen met dat ouwe wijf waren wel aardig, maar verder een hele vage film. Bijna geen touw aan vast te knopen, deed me niet veel.

Herzien op bluray van 88Films. Gave low-budget Cannon flick uit de beginjaren van Van Damme waar ik vroeger mee opgegroeid ben op vhs.

Niet je typische Van Damme film wat zich afspeelt in een a la Mad Max apocalyptische wereld, zeer geweldadig met wapens, een hoop bloed en zelfs kruisigingen. De post-apocalyptische settings hebben mij van jongs af aan altijd gefascineerd, met dorpen die platgebrand zijn, verlaten industriële gebouwen en een achtervolging waar ze zelfs een gedeelte door het riool gaan, ondersteunt door een gave soundtrack. De jonge Van Damme zet een goeie rol neer als de eenzame slinger met een wraakmissie, sterke lichaamstaal en goed gechoreografeerde gevechten. De Nieuw-Zeelandse Vincent Klyn speelt ook een sterke badguy als leider van de Flesh Pirates met zijn kostuum van kettingen en grote zwarte zonnebril. Indrukwekkende fysiek, meedogenloos en gave one-liners. Hij was een professioneel surfer en speelde twee jaar later mee in Point Break. Ook zijn volgelingen zijn indrukwekkend, met allemaal een bodybuilder of martial arts achtergrond. De special effects werden gedaan door Phantasy II, hetzelfde bedrijf achter Terminator 1&2.

Voor mij in het rijtje favoriete classic Van Damme films die ik kan blijven zien.

Ik zoek nog steeds de Director’s Cut Slinger op bluray, hopelijk nog eens een nieuwe release aangezien de Duitse bluray out of print is.