Opinions

Ik keek erg naar Wolf uit, enerzijds omdat ik wel gecharmeerd ben van de Vlaamse cinema, maar ook omdat Axel Daeseleire meespeelde, die ik altijd ontzettend kon waarderen in 'Flikken'.

De film begon nog vrij goed. Prima muziek, mooie shots en toen ik ook nog Jakob Beks zag, ging ik er helemaal eens goed voor zitten. En even snel als dat ik recht ging zitten, zakte ik ook weer weg in de bank. Het lijkt alsof de acteurs gefrustreerd zijn en dit niet eens wilden doen. De personages hebben geen diepgang, nergens voel je iets van binding of sympathie, en de onverschilligheid spat van de gezichten af.

Het hele hologram gebeuren boeide me ook totaal niet, en dan wordt het al lastig om geconcentreerd en geïnteresseerd de film te volgen.

Helaas, niks voor mij.

Herzien, en maakt plots een veel minder goede indruk. Vond het ook moeilijk terug te halen wat ik er de eerste keer goed aan vond. Ik was toen ik de film voor het eerst zag nog een stuk jonger, waarschijnlijk had dat er ook mee te maken. Ik mag toch hopen dat mijn smaak in films de afgelopen jaren verbeterd is.

Het eerste deel van de film gebeurde er vrij weinig tot niks. Een paar Aussie tieners die op weg zijn naar Wolf Creek. Dat hoeft geen slecht teken te zijn, een rustige opbouw kan juist de kracht van een film zijn, maar in dit geval neig je na 40 minuten al je interesse te verliezen. Inderdaad, eindelijk eens een keer vrij 'normale' personages en niet de standaard stoner, hot girl, macho boy etc, maar ondanks dat 'verfrissende' feit komt het toch niet goed genoeg uit de verf. Het is gewoon erg saai. De dialogen zijn droog en hoewel de personages niet bijzonder irritant zijn, voel je ook niks voor ze.

De killer was zelf ook niet echt scary. Je 'kennismaking' met hem is dan ook voorspelbaar, een beetje filmliefhebber heeft wel door dat die vent geen zuivere koffie is en wat er volgt is dan ook geen verrassing. En dan opeens... BAM. Gekrijs, geschreeuw, gehuil, gejammer, gemartel, gescheld, gevloek. Een heleboel Ge-tjes. Maar nog steeds niet echt het 'Oh my god wat een spanning!' gevoel.

Wat ik niet snap he.. wanneer je de kans hebt om je killer helemaal te mollen, en dan ook écht flink toe te takelen, waarom neem je die kans dan niet? Waarom ren je er dan vandoor als een hond met de staart tussen de benen? Waarom schiet je niet nog even 6 keer om er zeker van te zijn dat hij niet weer opstaat? Zo slim zijn ze dus toch niet. Of roept het innerlijke overlevingsinstinct dan puur en alleen 'wegwezen!'? Misschien wel. Maar is het dan slim om toch nog terug het huis in te gaan, waar de killer nog is? Nee, tuurlijk niet! Dat vraagt om problemen...

Ach ja.

"What in the bloody hell are you buggers doing out here?"

Goed vermaakt met dit tweede deel.

Hoewel ik vorige week bij Joy Ride 3 nog schreef dat de killer vooral op de achtergrond moet blijven, vond ik het hier totaal niet storend. Vreemd genoeg kon ik het goed hebben, ik vond Mick juist de sfeermaker. Hij was gestoord, maar ook hier en daar grappig, zonder dat het overdreven jolig werd. Goede mix tussen spanning en een vleugje luchtigheid.

De personages waren ook goed gekozen. Gelukkig draaide het niet telkens om dezelfde gezichten, maar zijn er fijne plotwendingen. Positief verrast over de kills, niet allemaal even inventief maar zeker goed passend in het verhaal.

Wel blij dat ik dat accent niet meer aan hoefde horen bij de aftiteling, evenals de vele stopwoordje.

Zelden een film gezien met zo'n misleidende trailer. Ik had grootse verwachtingen, maar helaas is dit nergens waargemaakt. Ik had op actie gehoopt, een vette soundtrack, goede dialogen en interactie tussen Leonardo en Matthew (maar helaas komt hij nog geen vijf minuten in beeld, van de dik drie uur, maar hij neemt wel de halve trailer in beslag) en sterke plottwists. Niks van dat.

Laat ik het er op houden dat het niet mijn ding is. Leonardo speelt geweldig maar het verhaal is saai, langdradig en een complete herhalingsoefening. Ik stoorde me op een gegeven moment aan het zoveelste snuif- en drugs festijn, de orgieën en relationele ruzies. Tuurlijk wist ik dat ik dat te zien zou krijgen, helemaal niet erg, mits er voldoende afwisseling is.

De spanning die in de trailer te zien is, de "actie momenten", stellen geen fluit voor en zijn te verwaarlozen. Wat ik dus bedoel met dat er een heel verkeerd beeld wordt geschetst van waar je drie uur lang naar moet kijken.

Visueel ziet het er mooi uit en het acteerwerk is erg goed, maar qua verhaal vond ik het echt matig. Zonde, met wat meer pit en spanningsopbouw had het mij veel beter kunnen bekoren.

Uurtje er af was geen slecht idee geweest, en wat minder de drugs-, macht en seks verslaving op repeat zetten en écht boeiende scènes daarvoor in de plaats laten zien, dan had je een blije Eline gehad.

Nu gaat Eline naar huis met een dik anti climax gevoel en de gedachte "waar heb ik nou eigenlijk al die tijd naar gekeken?"

Foei.

Beetje jammer.

Waar was de charismatische, grappige Jackman? Ik heb hem niet gezien. Wat ik wel zag was een dertien in een dozijn verhaal, met acteurs die er niet altijd even veel zin in leken te hebben, waarschijnlijk door de grote berg clichés waar ze zich doorheen worstelen.

Helaas had ik al vlug door welke kant het verhaal op zou gaan. Nouja ik niet alleen, waarschijnlijk iedereen die in het bezit is van een paar ogen en oren. Dat het zo voorspelbaar is, hoeft niet storend te zijn zou dat hebben. Het was wel storend. Alsof de makers na elk voorspelbaar moment dachten; laten we eens wat actie er in gooien om de aandacht van het dunne verhaal af te leiden. "We hebben een trein, een vliegtuig en een dikke audi al gehad, dan nu nog een moment met een motor!"

De chemie ontbrak behoorlijk tussen dat Japanse grietje en onze Wolverine, maar enfin. Dat zoetsappige neem je wel voor lief.

Naarmate de film tot het einde liep had ik er wel genoeg van. Van dat vreselijk vervelende en totaal niet gelukte serpentenmens had ik graag een handtas gemaakt. Met haar hebben ze de plank volledig misgeslagen. Om maar te zwijgen over het eeuwige familie problemen gedoe....

Heel weinig toffe Wolverine momenten. Zonde. Ik ging tenslotte voor hem.

Ook gezien in de Sneak. Ik had er erg naar uitgekeken, maar had toch andere verwachtingen. De film voelde veel stoffiger aan dan gedacht. Hoewel erg genoeg schrikmomenten waren (sommige zag je ook wel aankomen) en er een donkere en naargeestige sfeer hangt, kent de film ook zeker langdradige momenten.

Ik bleef bijvoorbeeld maar wachten totdat Daniel zijn toverstaf zou trekken en 'Expecto Patronummmm!' zou roepen, maar dit bleef uit. Ik vond hem ook een beetje te jongere en kinderlijke uitstraling hebben voor een rol als deze, zeker wanneer je moet geloven dat hij al vader is van een 4 jarig zoontje. Toch doet hij het niet slecht, al is het veel van hetzelfde.

Ik ben gevoelig voor dit soort films. Ik ben doodsbang voor dat soort poppen en ik vind dat geestengedoe ook hartstikke creepy, zeker wanneer het van die enge vrouwen in zwarte jurken zijn. Dit is op zich ook wel goed in beeld gebracht, erg sfeervol. Ook de jonge kindjes waren creepy as hell.

Ik heb me er mee gemaakt, hoewel er meer mee gedaan had kunnen worden. De nasmaak is een beetje bitter, alsof de film niet helemaal goed uit de verf is gekomen. Verdient wel een voldoende. Twijfel wel tussen 3* en 3.5*. Voor nu maar even 't hoogste.

Oh ja, en de hond was wel weer erg schattig.

Ik wilde deze film al een hele tijd zien. Als ik alleen was, lekker in bed, in het donker. Ik de film opgezet en vol spanning gaan kijken, om vervolgens na 40 minuten in slaap te vallen. Niet omdat de film slecht was, want het boeide me ontzettend, maar ik was gewoon uitgeput na een lange werkdag. Volgende avond poging twee. De hele dag heb ik af zitten tellen tot vanavond, omdat ik hem nu eindelijk af kon kijken. Hoe zou het verder gaan vroeg ik me af. Ik had al vrij snel door dat bovenstaande plotomschrijving niet echt klopte en dat het een heel verkeerd beeld had geschetst. Niet erg, hierdoor werd mijn nieuwsgierigheid alleen maar groter.

Het gezin, was behoorlijk ziek is, weet ergens toch sympathie op te wekken. Niet iedereen, vooral de oudste dochter en de moeder wisten medelijden op te roepen. Ik vond het dan ook fijn om te zien dat het niet om één persoon gaat, maar meteen een paar mensen die er in mee gaan, of beter gezegd, er in meegesleurd werden.

Af en toe zitten er wel wat voorspelbare momenten in, je weet bijvoorbeeld al dat de vader seks wil hebben met 'zijn project', alleen het is misschien nog wel zieker dat zijn eigen zoon alles kan zien. Lijkt me ontzettend weird om te zien wat je pa daar allemaal aan het uitspoken is. En ook erg voor zijn vrouw, die ook wel doorheeft waar manlief mee bezig is.

Je ziet de vrouw ook 'transformeren'. Onder de verwilderde, modderige, beestachtige vrouw schuilt toch nog een mooie meid. Met vlagen zie je haar veranderen, om vervolgens weer je de stuipen op het lijf te jagen. Die blik alleen al is genoeg om me de stuipen op het lijf te jagen.

De muziek deed voor mij echter wel wat af wat spanning betreft. Een beetje teveel herrie naar mijn smaak. Heb zelfs enkele keren het geluid zachter gezet omdat ik het echt niet prettig vond. De opbouw van de film zelf is wel dik in orde, de spanning wordt opgebouwd en de sickness neemt toe. Je vraagt je af hoe het met de wilde vrouw af zal lopen, maar ook in hoeverre het gezin hier onder gaat lijden.

Ik vond de honden al creepy, maar wat er toen gebeurde.. jezus. Ziek, ranzig, goor. Iew. En hoewel ik het best wel walgelijk vond, kon ik niet wachten op het moment dat ze die pa zou grijpen.

Fijne film.

Leuke film, voor een gezellig girls-avondje. Keek lekker weg, niet teveel nadenken.. en leuke actrices. Jammer dat de kerel niet in beeld kwam.

Dus. Ik had even niet door dat het over zombies zou gaan. Beetje vergeten, of ik heb gewoon met mijn ogen dicht de trailer gekeken een paar maanden geleden.

Het ging allemaal wel. Pitt doet het best goed, maar is een beetje saai. Hij komt er te vaak goed vanaf. Ieder ander mens was allang zes keer gebeten, drie keer te pletter gevallen of op een andere wijze om het leven gekomen, maar Bradje niet hoor. Dat hele gedoe om terug te keren naar zijn gezin kon me ook gestolen worden, ik had er niet veel mee.

Kijk, het verhaal deugt in principe wel. De held moet zijn gezinnetje beschermen -en meteen even de rest van de wereldbevolking- en komt daardoor in wat akelige situaties terecht, die hij wonder boven wonder de baas weet te blijven. Maar de uitwerking hier is wel erg jammerlijk. Zonder gevoel, lijkt het wel. Zielloos.

En dan, aan het einde van de film, blijf je met een: 'Nou, was het dat al?' gevoel achter. Het was sowieso maar een jammerlijk einde, maar toch kun je de gedachte niet onderdrukken dat er eigenlijk best weinig gebeurde. ACTIE.... kabbelkabbelkabbel.. NOG WAT ACTIE.... nogwatmeergekabbel....KLAAR, DOEI, NAAR HUIS.

En daar zit je dan, met je goede gedrag, naar de aftiteling te staren, met je stomme 3D brilletje op je neus. Wat trouwens compleet nutteloos was, ik heb 2 3D momenten gezien, SCORED.

Maar hè, ik zeur wel veel nu. Het is niet zo dat ik me ontiegelijk heb verveeld of dat het storend slecht was, maar het bittere nasmaakje is wel erg jammer.

Nu mijn Simon Pegg afkeer is verdwenen, is het de kans om deze film te kijken. Gelukkig, want ik vond het erg leuk.

Simon, die er uit ziet als Loki in deze film, is erg grappig. Nooit gedacht dat ik dat zou toegeven, maar het is echt zo. Ook de andere vier mannen, waaronder hobbit Bilbo, zijn leuk. De vriendengroep, hoe disfunctioneel dan ook, heeft chemie.

De eerste helft was duidelijk het grappigst, daarna beetje veel van hetzelfde. Als je eenmaal door hebt wat er gaande is zie je hoe voorspelbaar het is. Gary verliest ook sympathie naar het einde toe. De oppervlakkigheid van zijn personage wordt dan vervelend.

Desondanks zijn de vechtscènes best leuk. Visueel gezien is het oké, met een dosis humor. Andy heeft me positief verrast, waar ik hem in Shaun of the Dead nog gruwelijk irritant vond, was hij hier echt een baas.

Einde is een beetje er over, desondanks ondanks lage verwachtingen best een fijn filmpje.

Draak van een film. Ongeloofwaardig acteerwerk, het verhaal rammelt en personages waar je zelf bijna agressief van werd. Tijdverspilling.

1,5 uur kijken naar een vent met een kapot been die zichzelf over de grond door de bladeren trekt.. niet echt een geschikte film voor als je al moe bent. Nergens werd het spannend of interessant, het maakte me geen malle moer uit wat het precieze verhaal van die vent was en ik had ook al helemaal geen zin om te raden hoe de vork in de steel zat. Er had meer mee gedaan kunnen worden, meer bedreigingen, meer angst, meer onmacht.. maar geen van dat heb ik echt terug kunnen zien. Het enige aandoenlijke waren de momenten met de hond, die waren nog enigszins leuk te noemen, maar verder...

Gemiste kans.

Regisseur Rob Schmidt, thank you for this! Wrong Turn is een heerlijke film die op alle fronten klopt. Geen diepgaand en langdradig verhaal, maar een goed tempo met lekker veel actie, gore, goed gekozen locatie en een perfecte spanningsboog.

Deze film weet zich te onderscheiden van andere genrefilms. Dit komt deels door de kracht van de cast (met als beauty's Eliza Dushku en Emmanuelle Chriqui), die zeer goed gekozen is en die dit ook naar een hoger niveau weten te tillen dan de gemiddelde teenslasher. Dankzij de vreselijk ranzige kannibalen ben ik altijd een beetje op mijn hoede geweest in verlaten, bosrijke omgevingen....

Deel 2 was een film waar ik lang naar uit gekeken had, en hij viel zeker niet tegen. Deel 1 vond ik verrassend en toen ik hoorde dat er een vervolgdeel op kwam was ik ook meteen enthousiast. Dit deel was net iets minder dan het eerste deel, maar door de opgebouwde spanning en 'the ugly bastards' blijf je toch voor de buis gekluisterd.

Helaas. Left for Dead is stukken minder dan deel 1, en zelfs minder dan deel 2. Het derde deel blijkt echter een aanfluiting en een echte B film te zijn. Slecht geacteerd en waar ik de eerste delen spannend en realistisch vond, was dit allemaal erg geloofwaardig. Dat gezeur de hele tijd over die de zak met geld moet dragen... wat is belangrijker? Als ik een Wrong Turn film zie, ben ik meer geinteresseerd in karakters die op de hielen gezeten worden door mismaakte kannibalen en moeten vechten voor hun leven.

Ook de slashers zelf waren niet om over naar huis te schrijven. Al vond ik de beginscène waar die doos een speer door haar tiet en haar oog krijgt wel erg vermakelijk.

Jammer dat de strijd tegen de kannibalen naar de tweede plaats lijkt geschoven in deze film. Zo verliest het zijn kracht.

2.0*

Wel.. best goor.

Ik had deze film niet moeten kijken nadat ik net een vette hap naar binnen had gewerkt, laat ik dat voorop stellen. Het begon al lekker onheilspellend doch voorspelbaar, en ik blijf die.. tsja, hillbillies akelig vinden.

Let the madness begin. De chaos, de angst, het gestoorde.. het spat allemaal van het beeld af. Goede ondersteuning van de rustige muziek en het grauwe kleurgebruik.

Nu moet ik bekennen dat deel 2 en deel 3 al niet meer echt in mijn geheugen zitten. Misschien daarom dat ik dit vierde deel vrij inventief vond. Leuke kills, niet allemaal even origineel maar wel op de juiste, prikkelende manier in beeld gebracht. En niet alleen dat deel is 'prikkelend', zoals de meneer hierboven al zei krijg je inderdaad ook vrijpartijen van knappe studentjes te zien. Nee, die voegen niets toe. Ja, die zijn er alleen om -voornamelijk- mannen een plezier te doen. Gooi er wat girl-on-girl actie in en je hebt een extra reden om verder te kijken.

Na een halfuurtje wordt het behoorlijk oppervlakkig. Blowen, zuipen, domme keuzes, saaie dialogen.. Nog meer sex. Wanneer ging er nou eens iemand dood? Daar moet je toch ruim 40 minuten op wachten, helpt niet echt mee wat betreft de vaart van de film, maar enfin. Het is 'The beginning' dus er moet wel het een en ander uitgelegd worden en hier is tijd voor nodig.

Uiteindelijk, toen de kills goed op gang kwamen, zat ik er wel met een ongemakkelijk gevoel naar te kijken. Ik ben best wel wat smerigheid gewend, maar ik zat vol afschuw te kijken. Ik snap sowieso ook niet waarom de complete vriendengroep blijft staan en kijken terwijl ze zien dat iemand afgeslacht wordt. Dan ren je toch weg? Of ze zijn stiekem zo sadistisch dat ze het zelf willen zien tot het einde, maar dat lijkt me niet. Ik kan me voorstellen dat dit als storend ervaren kan worden, naarmate de film vorderde was het inderdaad een gevalletje 'wenkbrauwen fronzen'.

Ach, je weet het van tevoren bij dit soort films. Het is allemaal hetzelfde, het slaat nergens op en je bent blij als de personages om het leven komen. En helaas voor mij, was diegene die ik het het meest gunde, ook meteen degene die er tot het laatste in zat. Maar gelukkig was het einde wel bevredigend genoeg om er toch een redelijk gevoel aan over te kunnen houden.

Niet goed, niet slecht.

Vanavond kwam ik er achter dat er een nieuw deel was. Zonder een trailer te hebben gezien of te weten waar het over ging stapte ik er in en toegegeven: Ik had er best zin in. Al waren mijn verwachtingen laag. Wanneer ik deel 1 t/m 4 heb gezien kan ik deel 5 niet overslaan natuurlijk. Helaas bleek het een fikse tegenvaller te zijn. Surprise, surprise.. Het was nog geen minuut bezig of je kreeg al een seksscène te zien. Tja, ik bedoel maar.

Dat het ''komedie'' gehalte vrij hoog is had ik dan ook al snel door. Al twijfel ik nog of dat nu wel of niet de bedoeling was. Die hillbillies zien er in ieder geval stukken lachwekkerder uit dan dat ze al waren. Niks engs meer aan, helaas. Ze proberen het wel, om het 'creepy' te maken maar falen hier telkens in. Het is gewoon totaal niet serieus meer te nemen waardoor je geen enkel moment spanning voelt.

Kreeg verder ook veel dejavu gevoelens, veel scènes waren (soort)gelijk aan andere films. Beetje I know what you did last summer, ik herkende nog een scène die ook in Wrong Turn 4 zat en het hele politiebureau gebeuren liet me ook denken aan een soortgelijke film.

Bij de zoveelste sexscène was mijn geduld aardig opgeraakt en kon ik alleen maar denken: Wanneer gaan jullie nou eindelijk eens dood? Van dat groepje jongeren waren er maar twee die ik redelijk uit kon staan, de rest vond ik vervelend. De kills waren ook veelal hetzelfde. De creativiteit was ver te zoeken. Hoewel, de scène op het voetbalveld ging nog enigszins.

Wrong Turn is allang niet meer 'Wrong Turn'. Dit is een flutfilm die elementen uit eerdere Wrong Turns heeft gejat en daarop probeert te teren. Van sfeer is er geen sprake. Laat staan dat je aan de buis gekluisterd zit. In tegenstelling daarvan betrapte ik mezelf er op dat ik op de klok keek: 'Nog een half uur en dan kan ik gaan slapen'. Nu zet ik films niet snel af, maar halverwege deze voelde ik wel de behoefte.

Jammer dat dit deed beduidend minder is qua sfeer, kills, personages en vooral de belachelijke hillbillies.

Als er in de eerste minuut al seks zit, vergaat je de hoop wel. Maar de kills maakten het een beetje goed. Zou het dan toch enigszins vermakelijk worden in plaats van pure ergernis? Nee. Ik heb veel crappy horrorfilms gekeken in mijn nog jonge leventje, en zoals al eerder gezegd is het bij mij ook een dwangmatige behoefte om nieuwe delen van reeksen te kijken. En ja. Hoe slecht ook, of het nou deel zes of drieëndertig is, ik blijf toch wel kijken. Tegen beter weten in. Mag je dan toch klagen over hoe verschrikkelijk bagger het allemaal is? Ik mag dat. Maar eigenlijk wil ik er niet teveel woorden aan vuil maken. En dat ga ik ook niet doen.

Zucht. Pomp dat geld liever in giro SPONSOR-ELINE-NAAR-DE-CARIBBEAN. Bedankt.