Opinions

Heerlijk als je films na jaren nog zoveel meer weet te waarderen. Dat had ik bij deze.

Wes Craven. Hij blijft een van mijn meest favoriete horror/thrillerregisseurs, die zeker betreft zijn eerdere werk erg vernieuwend was. Hij weet een cultstatus te creëren. Denk dat er niemand is die Freddy Krueger niet kent, of nog nooit gezien heeft. Na dit introductie van dit nieuwste horroricoon waren de vervolgdelen natuurlijk niet meer weg te denken. Dit eerste deel weet het nog het best bij de realiteit te houden.

Nachtmerries, we kennen ze allemaal. Denk terug aan die keren dat je zwetend in bed wakker werd, of wanneer je de volgende dag nog steeds in je hoofd zat met die vervelende droom.

Na een korte, maar duidelijke introductie kom je al vrij snel in een duister en surrealistisch sfeertje terecht. Is het nou allemaal echt? Of is het de verbeelding? Het acteerwerk is niet je-van-het, maar het kan er mee door. Johnny Depp in zijn jongere jaren was ook weer eens leuk om te zien. De laatste keer dat ik deze film zag was ik nog zo jong dat ik geen flauw idee had wie Mr. Depp was. En hij doet het niet eens zo heel slecht. Het charmante is het heerlijke, typische jaren '80 sfeertje.

Ik moet bekennen dat ik de remake nog niet heb gezien. Ik wou eerst het origineel nog vers in mijn geheugen hebben voordat ik aan de ''moderne'' versie van A Nightmare On Elm Street ging beginnen. Het lijkt me lastig deze te kunnen overtreffen, maar ik ben wel nieuwsgierig.

Zou de remake er ook in slagen om een sadistisch, maar toch ook humoristische psychopaat neer te zetten? Of wordt het weer een gevalletje van ; zoveel mogelijk bloed, zoveel mogelijk de killer in beeld brengen en vooral veel lichaamsdelen in de rondte laten vliegen? Ik vrees van wel. We zullen het zien.

Wat betreft deze film: Ik verhoog hem naar een dikke en welverdiende 4.0*.

'' How's this for a wet dream? ''

Waarom rennen mensen die op de vlucht zijn voor iets of iemand toch altijd de kast in? Ik snap het niet..

Maar verder is deze remake zo slecht nog niet. De tieners zijn stukken mooier dan die in het origineel, aan eye-candy geen gebrek. Ook de terugblikken naar het levensverhaal van Krueger is een stuk uitgebreider dan wat ik me herinner van het origineel. Je krijgt meer flashbacks te zien naar wat er die bewuste dag, toen de tieners nog peuters waren, gebeurde. Voor mij is dat toch wel een prettige toevoeging geweest. Hoewel ik me kan voorstellen dat dit voor mensen die het origineel NIET kennen, wat nauwelijks voor te stellen is, wel een spannings-killer is.

Maar eng? Nee, dat is het niet. Enkele spanningsmomenten die je wel aan ziet komen, maar 'puntje op je stoel' is het nergens. Maar ach, moet dat per se? Je kent de grote lijnen van het verhaal tenslotte al, zoveel verrassends en vernieuwends kun je dan ook niet verwachten.

Af en toe komt er een gestoord grapje uit de mond van Krueger (''I was just petting him!''), maar daar blijft het dan ook bij. Sadistisch is het nergens. En tóch wist het me best te vermaken. Alleen las ik dat er hoogstwaarschijnlijk hier weer een nieuw vervolg op zal komen, of we daar nou zo blij mee moeten zijn... We wachten het maar af terwijl de e remake-trein vrolijk verder rijdt.

Keer op keer werd deze film mij aangeraden door een Amerikaans vriendinnetje van me. Zij is zelf lesbisch en vond dat ik deze film moést zien. Vooruit, dan geef ik het een kans.

En het was best leuk. Opzwepende muziek, mooi kleurgebruik (prachtige jurkjes e.d. hebben ze ook aan!), levendige personages en een fijne sfeer. Niet echt bijzonder grappig, als is het wel leuk om Indiaanse kerels te zien dansen op girly 'billenschud' muziek. Die 'mannen' zouden zo mee kunnen doen aan het songfestival.

De meiden zijn echt stunning. De zoenscène in de keuken vond ik schitterend gefilmd. Mooie, gevoelige muziek erbij. Erg lief. Maar toch kwam het niet helemaal over. Ik ben films als 'Loving Annabelle' gewend en daar vond ik het oprechter en sensueler uit de verf komen. Dat was aantrekkingskracht pur sang, echt verlangen tot op het bot. Dat had ik hier minder.

Verder toch een vermakelijke film, had wel meer potentie ingezeten.

'' I'll be waiting for you, with my legs open. ''

Schoonheid Marion Cotillard, de sensuele Penelope Cruz en de sexy Kate Hudson.. Dat is genieten geblazen.

Zou je denken.

Nine is een passionele musical en over de cast heb je dan ook weinig te klagen. Zelfs 'Fergie' viel niet tegen. (Zij had dan ook het beste nummer!) Het enige wat ik verwacht van een musical, is dat de liedjes me raken en ook blijven hangen. Denk aan bijvoorbeeld Moulin Rouge. Dat was hier helaas niet het geval. Het was allemaal netjes gezongen, maar verder deed het vrij weinig met me. Op Fergie na dus.

Visueel is het natuurlijk een plaatje. De goddelijke vrouwen, de zorgvuldig uitgekozen locaties en de weelderige decors zijn een streling voor het oog. Welke vrouw wil nou niet die prachtige kostuums aan?

Toch jammer dat het dan nergens echt weet te knallen. Af en toe kakt het zelfs flink in. Visueel erg mooi, maar inhoudelijk stelt het teleur.

Nine Dead... de titel zegt al genoeg om het verhaal te kunnen raden.

Inderdaad een twaalf in een dozijn plot... maar.. toch hou ik er van.
Bij de eerste moord vond ik het wel komisch dat er één iemand stond te lachen (de kinderverkrachter), jesus, hoe ziek kun je zijn.
Het leuke aan dit soort films is dat je de personages een voor een leert kennen. Hun karakters, hun verleden.. en natuurlijk de grote vraag: Wat hebben ze met elkaar gemeen?
Uiteraard zijn het allemaal verschillende types, maar hebben ze allemaal iets ´slechts´ gedaan. Logisch, want anders zaten ze niet in die bunker.

Het handje breken was natuurlijk ook vrij voorspelbaar, hebben we al kunnen zien in Saw.. al was dat niet breken. Maargoed, het principe kennen we.
En natuurlijk gaat de hero, die wist te ontsnappen, dood. Storend? Nee, helemaal niet. Ik vind bij dit soort films de voorspelbaarheid helemaal niet vervelend, want toch blijf je met de vraag zitten: Waarom?

Verrassend goed. Ik ben geen fan van Wilson, maar man man man, wat zet hij een goede rol neer. Ik had het niet verwacht maar ik was geboeid van begin tot einde. Vanaf het moment dat het 'los' gaat en hij door het hotel rent op zoek naar zijn dochter voelde ik zijn angst en wanhoop. Ik heb Wilson volgens mij al héél lang niet meer in een serieuze rol gezien, maar hij heeft laten zien dat hij veel meer in zijn mars heeft dan alleen die slappe komedies.

Het hele gezin voelt 'echt' aan en ik leefde echt met ze mee. Ik kon niet anders dan hopen op een goede afloop. Dit ook door de sterke rol van Lake Bell, die ik ook steeds meer ga waarderen als actrice, en de jonge actrices die ook erg geloofwaardig acteren. Ik zat meerdere malen met het 'Het zal je maar gebeuren' en 'Wat zou ik doen als ons dat overkwam?' - gevoel, een teken dat een film bij mij echt binnenkomt. De sfeer is intens en de het camerawerk neemt je nog meer mee in het verhaal. Goede rol van Brosnan ook. Ik snap dat velen het te 'Hollywoodish' zullen vinden, maar ik had er niet zoveel problemen mee.

Sterke film met een beklemmende sfeer en onderhuidse spanning. Positief verrast!

Ik vond deze thriller ook wel een positieve verrassing. Het komt langzaam op gang waardoor ik even getwijfeld heb of ik zou doorzetten of afhaken, maar ik ben blij dat ik verder heb gekeken. Acteerwerk was prima en zelfs een paar fijne plottwists. Een dag later ben ik zelfs nog iets positiever dan direct na afloop. Toch zeker de moeite waard om eens te bekijken.

Middelmatige film die niet weet te verrassen, noch amuseren.. Je moet het hebben van Samuel, want verder is het allemaal niet heel bijzonder. Een van de eerste films trouwens waarbij ik me stoorde aan Milla, die ik niet eens zo aantrekkelijk vind. Film sleept zich een beetje voort, en dat is jammer.

Grote meevaller. Weer eens een film waar ik me goed mee vermaakt heb. Lekker bloederig, een creepy killer, een vlot tempo en zelfs het acteerwerk is voor een B-film erg goed te doen. Gaat er soms behoorlijk goor en ziek aan toe, zonder dat ik 't tegen 't (storende) belachelijke aan vond gaan. Ik vond het verhaal sowieso goed te pruimen, bleef me boeien van begin tot eind.

Gelukkig geen standaardfilm, af en toe een onverwachte twist bleef het spannend houden. Lang geleden dat ik aan de buis gekluisterd zat.

Film blijft je goed bij (Althans, mij wel). Zeker de moeite om een keer te kijken.

'We're sluts Emma! We're slutty sluts!'

Niet veel nieuws onder de zon. De film begint vrij aardig, zoals in veel films het standaard: ' ... jaar geleden ' truukje, maar het is een fijne, korte introductie van de personages, in no time zie je hoe ze waren als puber, maar ook hoe ze zijn als feestende studenten en als volwassenen. Al snel begint een vervelend ja/nee/ja/nee spel waarbij de onverschilligheid er af spat.

Daarna begint de aaneenschakeling van clichés. Adam kan niet met zijn -uiteraard- rijke pappie overweg en de vader/zoon band is niet sterk.

Het eerste deel van de film voelt dan ook aan alsof je naar een lang uitgerekte trailer kijkt, en de film moet het dan voornamelijk hebben van alle 'grappige' stukjes die je in de preview zag. Gelukkig is Ashton een lekkere vent en Nathalie een mooie meid, want van het verhaal moet de film het natuurlijk niet hebben.

Je kunt het natuurlijk wel raden dat er wat seksscènes in zitten, maar in tegenstelling tot Love and Other Drugs (2010) ging het me bij deze film niet irriteren. Wel vond ik de manier hoe het gebracht werd niet altijd even geweldig. Ik ben niet vies van sex, en ik weet ook dat we in 2011 leven, maar het lijkt allemaal zo makkelijk en oppervlakkig te gaan. Pubers die dit soort films kijken krijgen het idee dat je 'zomaar' sex kunt hebben met iedereen, terwijl ik toch een voorstander ben van seks met iemand waar je echt om geeft. Maargoed, dat is dan weer mijn persoonlijke mening. Je kunt natuurlijk ook wel raden hoe het af zal lopen met Emma en Adam.

Emma was voor mij het lastigst om een band mee te krijgen, omdat ze zo afstandelijk aanvoelde en haar oppervlakkige gedrag hielp ook niet echt mee. Adam daarentegen wel, je zag zijn verliefdheid groeien en daardoor ben je al sneller geneigd om met hem mee te leven en te hopen dat hij toch het meisje krijgt dat hij wil.

Het hele lesbienne gebeuren voelde ook erg stompzinnig aan, voegde niks toe en was een typisch gevalletje 'makkelijk scoren'. We hebben hetero sex, dus dan gooien we ook nog wat girl-on-girl action erbij.

Voor een komedie valt er ook bar weinig te lachen. Als ik twee keer een licht glimlachje heb gehad, is het vaak. De titel 'komedie' vind ik dan ook niet toepasselijk bij deze film. Op het einde van de film bleef ik dan ook achter met een gevoel van: 'Godsamme mens, had je je dat 1,5 uur geleden niet kunnen bedenken? Dat gezeik van die vrouwen ook telkens!'

Ach ja, al met al kwam ik wel redelijk door dit filmpje heen. Stijgt niet uit boven de gemiddelde romcom, is zeker niet verfrissend maar ook niet tenenkrommend.

Het begon inderdaad aardig en veelbelovend. Goede sfeer, met vlagen lekker onheilspellend. Het acteerwerk stoorde me niet, behalve van die blonde griet. Waarom ze zo'n slechte actrice als hoofdpersonage hebben gecast is me een raadsel, vanwege haar looks waarschijnlijk.

Dieptepunt is inderdaad dat de broer bekentenissen doet tegenover de vriendin van zijn broer. Gaat mij ook een beetje te ver en het sloeg op een gegeven moment nergens meer op.

Niet alleen wat dat betreft hoor, op alle fronten is het te belachelijk voor woorden. Met name de acties van Megan, totaal ongeloofwaardig. Lijkt op sommige momenten wel alsof ze meerdere persoonlijkheden heeft. Onderwerpen lijken uit de lucht gegrepen en toegevoegd voor wat extra 'drama'. Nou, een drama is het inderdaad.

Jammer, want het eerste half uur was dik in orde.

In tegenstelling tot knusse stoel kwam ik er de eerste 20 minuten maar lastig doorheen en vond ik dat al helemaal geen 3,5* waard. Niet alleen het begin, maar de hele film voelde aan als een lange en niet zo'n boeiende zit. Het acteerwerk vond ik verschrikkelijk, leken wel een stel amateurs bij elkaar. Om over het rammelende script maar te zwijgen. De politieagenten waren te cliché voor woorden, evenals het verloop van dit voorspelbare verhaal. Ben ik het hele vampierengebeuren ontgroeit? Vast wel, maar mits goed geschreven en enigszins behoorlijk geacteerd kan het me best bekoren. Dat was hier dus absoluut niet het geval.

Beter dan verwacht. Een film die mij vanaf het begin intrigeerde en mijn aandacht vast wist te houden. Het acteerwerk van Neeson speelt daar zeker een grote rol in, ik vond hem sterk in deze film. De spanningsopbouw was goed, op sommige momenten zat ik op het puntje van mijn stoel en wilde ik weten hoe de vork in de steel zat. Als ik zelf al complotjes aan het bedenken ben ik mijn hoofd van hoe het zou kunnen aflopen, dan heeft een film me te pakken. De geloofwaardigheid werd inderdaad helaas iets minder naar het einde toe, maar dat vond ik niet zo erg. Ik vond de voorspelbaarheid ook wel meevallen, af en toe werd ik even op het verkeerde been gezet.

Niet het meest vernieuwende verhaal, maar het goede acteerwerk, de spannende sfeer en prima opbouw zijn grote pluspunten voor deze prent.

Voornamelijk vroeger leuk. De laatste jaren ben ik niet meer zo dol op Roberts en Grant, misschien is dat het waar ik nu tegen aan loop. Het is natuurlijk een zoetsappig en dramatisch liefdesverhaal waar hier en daar een komische noot in zit (al vond ik het vaak ook overdreven flauw), en het concept is natuurlijk al ontzettend vaak gebruikt. Bijrollen zijn wel oké, denk aan die vreemde snuiter Spike. Je zou er maar mee samenwonen.

Ook duurde de film langer dan ik me herinnerde, hij verliep wat sloom en vooral het begin vond ik saai. Hoe dan ook, het blijft natuurlijk een romantisch filmpje om knus met je partner op de bank te kijken.

Aangezien ik die niet heb, gaat er voor nu gewoon lekker een half punt af. Jaja, ik moet streng zijn, zelfs voor de ''meest romantische film ooit''.

Hoppa, 0,06 omhoog door mijn stem!

Ik ben, twee jaar geleden ofzo, nog non geweest tijdens carnaval op de school waar ik toen werkte. Op de een of andere manier doe ik dat kostuum maar niet meer aan, na het zien van deze film.

Nunexploition. That's new. Een verkrachte en gedrogeerde non neemt wraak neemt op iedereen die haar kwaad heeft gedaan, en niet bepaald door die mensen met de bijbel voor hun smoel te slaan. Nee, ze kiest voor de bloederige manier.

Dat deze film niet goed scoort is natuurlijk geen verrassing. Weinig mensen hebben 'dit gevoel voor humor'. Als je sowieso al niet tegen de combinatie naakt, bloed en de kerk kan, dan zou ik hem direct links laten liggen. Ben je hier wel een voorstander van, dan is dit heerlijk vermakelijk en entertainend. Als ik voor elke tiet die ik zag een kwartje kreeg...

Wat mij eigenlijk direct opviel, is de lekkere soundtrack. Straks eens even zoeken of ik die ergens kan vinden, want hij was heel prettig. Het acteerwerk was finaal over the top, maar dat maakt het juist zo leuk.

Verder is het belangrijk om hier niet teveel inhoudelijks over de film te verklappen, want ik denk dat iedereen die dit interessant lijkt, zelf maar moet kijken. Ik ging hier met 0,0 voorkennis in, en ben positief verrast.

Van spanningsopbouw hebben ze nog nooit gehoord zeker? Wat een ellenlange zit. Heel lastig om je concentratie erbij te houden het eerste half uur. Juist wanneer je hoopt dat er een stijgende lijn zichtbaar is, kom je in het middenstuk terecht wat ronduit saai is. Malin en John doen het aardig samen, al moet Malin het voornamelijk hebben van haar mooie uitstraling. Een genot om naar te kijken. Toch nog iets wat de film enigszins de moeite waard maakt.

Oh man, wat een teleurstelling dit. Lang naar uitgekeken maar toch niet aan toekomen, tot gisteravond. Weet ook niet of ik nou echt iets gemist had als ik hem had overgeslagen. Taissa red de film nog enigszins, anders was ik waarschijnlijk vroegtijdig afgehaakt. Van spanning is er eigenlijk helemaal geen sprake. Ben geen enkele keer geschrokken en van op het puntje van je stoel was helemaal geen sprake. Sommige scènes waren ronduit jammer, dat met die slangen vond ik echt niet uitzien en zelfs een beetje lachwekkend.
Zonde man, was (en ben) zo'n liefhebber van the Conjuring reeks, maar dit was echt niks.

Twee opties; of hoofdrolspeelster Paz de la Huerta was volledig onder invloed van verdovende middelen tijdens het filmen, of het is de vreemdste, beroerdste actrice die ik de laatste tijd heb gezien. Naast haar stemgeluid is haar fysieke verschijning ook om eng van te worden. Gelukkig maakt Katrina veel goed. Wat een prachtig meisje. Op Hayden Panettiere na is zij het mooiste blondje van Hollywood, voor mij althans.

Het verhaal stelt niet veel voor. Een paar kills, maar vooral veel kijken naar een gestoord wijf die eigenlijk alleen nog maar een knus wit dwangbuisje zou mogen dragen.

Na een uur had ik haar zogenaamde kinky verschijningen ook wel gezien. Haar personage werd er helaas ook niet minder irritant op. Toch blijf je kijken, omdat de nieuwsgierigheid hoe het afloopt wel gewekt is. En natuurlijk omdat Katrina bloedmooi is.

Aardig voor een keertje.