Opinions

Errug leuke komedie. Of moet ik satire zeggen? Zeker herziening waard. Ik vond gewoon alles goed. Geen inzakmoment beleefd. Ron Livingston vind ik een fijne acteur om naar te kijken.

Die triestheid van die grasveldjes rond zo'n gebouw en daar dan overheen lopen. Zo fijn. En dan soms een glooiend grasveldje tussen de auto's en die camera vol erop. Haha! Milton was heerlijk triest en hoewel zijn triomf voorspelbaar was aan het eind, vond ik dat helemaal niet erg. Jennifer Aniston doet gewoon goed werk. Het is een dienstbare rol en ze maakt die bijrol niet groter dan ie is. Hoezo is zij matig of normaal gesproken 'annoying'? Ik vind haar een heel goeie actrice.

Ik was erg blij voor de acteurs dat ze normaal gesproken niet in zo'n kantoor hoeven te zitten maar mogen acteren. Anders had ik het niet kunnen aanzien.

Ik heb een beetje hetzelfde afknapgevoel als Hannibal. Mij wordt ook niet goed duidelijk wat ze hier nu wil vertellen. Het is van alles wat maar het wordt het nooit helemaal. Een mooi idee om de economische situatie en status van mensen in het kader te zetten van de verschillende presidenten en een blik te krijgen op het verschil tussen rijk en arm dat in Perú zoveel groter is dan in Nederland, maar het wordt geen eenheid en de intentie is me te duidelijk, vooral wanneer Honigmann voor de vierde keer vraagt of meneer de ober weleens een president heeft mogen bedienen. Echt jammer, meestal pik ik het sturende vragen van HH wel waarin haar eigen persoonlijkheid en nieuwsgierigheid doorschemert.

Dat neemt overigens niet weg dat er mooie en pijnlijke momenten in zitten natuurlijk, zoals zo'n ober die in zo'n duur restaurant werkt dat zijn vrouw er zelfs nooit heeft kunnen eten, of zo'n moeder die beweert dat haar dochters helemaal vanuit hun eigen keus hun leven doorbrengen al radslagend en flikflakkend op een kruispunt op de Javier Prado (is een gokje; ja, ook ik ben in Perú geweest) terwijl een dochter net is overleden door de gevaarlijke situatie daar. De muziek vond ik ook mooi.

Ik heb overigens de tv-versie gezien, van 58 minuten. Mag ik dan wel stemmen?

Er is een dingetje dat ik niet snap: wanneer Honigmann de sjerpenmaker interviewt, vertelt hij dat de sjerp voor een president (Foegiemorrie, gok ik n.a.v. latere beelden) werd teruggebracht met de opmerking dat hij het niet goed gedaan had. Hierop antwoordde de sjerpenmaker dat de sjerp andersom hoorde, en dat dan het zegel wel naar voren zat. Maar het gekke is dat bij alle opnames van de presidenten de sjerp wel degelijk met het zegel links hing (voor ons rechts)! Snapt iemand hoe dat zit?

Liegt de sjerpenmaker, zijn de tv-beelden in spiegelbeeld of heb ik het gewoon verkeerd begrepen?

Ik heb niet vreselijk goed gekeken naar deze film - af en toe namelijk gezapt met wat andere zenders. Maar het viel me gelijk op dat Stella Verstarren (hoezo deze symbolische nadruk op sterren trouwens? Want zover ik weet betekent de naam Stella eveneens 'ster') zo'n beetje elke scène een nieuw jurkje (of rokje met charmant vestje) aan mocht. Het zag er leuk uit, maar waar betaalt ze het allemaal van? Het archiefbaantje is n.b. 7 euro per uur! Ook geen vetpot. En dan wonen in de Staalstraat in A'dam naast een filmwinkeltje. En een beste vriendin hebben die er vanuit gaat dat ze wel op de redactie terecht komt van een landelijke kwaliteitskrant. Dit is een wereld die ik niet herken.

Het zijn details maar, wat ik wel vaker heb met details: enorm opvallend. Net als inderdaad dat Bachgezing. Huh? Ze leken daar echt helemaal niet op hun plaats.

Toen heb ik waarschijnlijk allerlei plotdingen gemist want eerst had ze iets met die donkere jongen, toen werd ze op onverklaarbare wijze aangetrokken tot Andreas en aan het einde weer tot haar buurman (wat ik wel kan snappen want dat is een onbetwistbaar lekker ding) en dan toch weer tot Andreas. Meid, wat wil je nou toch? Een beetje professioneel alstjeblieft. Ook al haar journalistieke ideeën (hoewel ook weer niet zoveel) kreeg ze van haar buurman of van Andreas.

Nee, haar personage snapte ik van geen kant. De muziek is me gek genoeg niet opgevallen. Misschien was ik niet mezelf toen ik De Ordening zag.

Godsamme, Stella Verstarren de student in de Staalstraat. Het klinkt als een sterk allitererend jeugdboek. Als ze nou gaat trouwen met die Andreas, wil ik haar kamer in de Staalstraat wel overnemen. Is verdomme één van mijn lievelingsstraten in A'dam.

Ik zal in ieder geval eerlijk zijn en niet stemmen.

Jezus ja, wat een mooie film. Hieruit blijkt maar weer dat ook een plotje dat op het eerste gezicht uitgekauwd lijkt te zijn, weer helemaal nieuw wordt als het tot in zijn kern en met grote zorgvuldigheid uitgewerkt wordt. Een mooie ondersteunende rol ook van Judd Hirsch.

Een originele, eigenzinnige film waarvan ik alleen het einde ietwat vond tegenvallen. Een prachtige, ietwat vervreemdende (maar dat lijkt me de bedoeling) rol van Swinton en zelfs een piepklein rolletje van onze eigen Thom Hoffman als Willem van Oranje. Ben van Os en Jan Roelfs die de Art Direction/Set Decoration deden werden genomineerd voor een Oscar maar wonnen niet (dat deden de Art Designers van Schlindler's List wel). Het ziet er adembenemend uit.

Als dat mag heb ik even wat quotes gekopieerd van imdb:

Narrator: She's lived for 400 years and hardly aged a day; but, because this is England, everyone pretends not to notice.

---

Orlando: Same person. No difference at all... just a different sex.

---

The Khan: It has been said to me that the English make a habit of collecting... countries.

---

Archduke Harry: I'm offering you my hand.

Orlando: Archduke! That's very kind. Yes. I can't accept.

Archduke Harry: But I am England, and you are mine.

Orlando: I see. On what grounds?

Archduke Harry: Because ...I adore you.

---

Euphrosyne: The treachery of men!!

---

Orlando: The treachery of women!!

---

Orlando: I can come to only two conclusions about the female sex. Neither of which are worth expressing.

Vooral een interessante film omdat er soms direct op de camera wordt gespeeld en de camera dogma-achtige (sic) bewegingen maakt. Ondanks de historische kostuums en locaties wordt er dus geen moeite gedaan om het echt historisch te maken. Het spel erg goed, vooral van Jodhi May. Het is allemaal erg dramatisch, maar heel goed gedaan.

Aan het einde is de camera bij The Tower of London in de huidige tijd. Dat vond ik allemaal bijzonder intrigerend, hoe dat werd gedaan, qua vorm.

En natuurlijk zo'n Henry VIII. Godsamme. Zo'n bruut, en dan toch steeds weer vrouwen die daar voor vallen...

[Origineel geplaatst op 15 januari 2003, 19:46 uur]

Geweldige dialogen.

Geweldig verhaal (evenals Jackie Brown gebaseerd op een verhaal van Elmore Leonard) met ingenieuze en te bevattten mix tussen terugblikken en scènes in het heden enzo.

Chemie tussen de hoofdpersonen.

Een van de beste soundtracks die ik ken.

Grappig.

Spannend.

[Origineel geplaatst op 11 juni 2007, 18:52 uur]

Ik heb weer genoten van de film. Ga mijn stem toch maar weer verhogen. Misschien heb ik het al in een eerder stukje over deze film gezegd, anders zeg ik het nu nogmaals: de montage van deze film is mij altijd zeer bevallen. Vooral de scène in het hotel natuurlijk. Montage blijkt van montage-genie Anne V. Coates te zijn, die afgelopen bij de laatste Bafta-uitreikingen een ere-Bafta heeft gekregen, als eerste editor ooit. Ook bij de flashbacks raak ik bij deze film godzijdank de draad niet kwijt.

Acteren: Lopez, Clooney, Cheadle, Rames en natuurlijk Catherine Keener: allemaal geweldig toch.

Samengevoegd om het bij meningen te kunnen plaatsen (overigens besef ik heel goed dat dit verre van een recensie-achtige tekst is, maar het wordt denk ik wel goed duidelijk dat ik de montage hier bv erg waardeer)