Opinions

Het eerste beeld dat we te zien krijgen is een bandopnemertje. Dan een 'cut to' een etentje met vrienden. Op het eerste zicht totaal geen verband. Maar eens de eindgeneriek over het scherm rolt weten we : de bandopnemer is het icoon van deze film en natuurlijk een referentie naar het thema. Pakula is vooral een visuele verteller. Bandopnemer benadrukt paranoia. Want paranoia daar gaat het om in deze film. Met behulp van DOP Gordon Willis die met magistrale beelden gefilmd in het duister, tegenlicht, omring door immense gebouwen of machines de personages als silhouetten tekent. Ook de uiterst efficiënte score van Michael Small verhoogt het gevoel van een dreiging. Neem nu bv die knappe scene waar Fonda binnenkomt in het atelier om een rol te spelen voor haar vaste klant. Sterk. Klute is dus geen vlot entertainment maar eerder een psychologisch drama. Lange scenes, weinig plot en veel vertellen over character/personages. Komt daarbij dat de film verwarrend doet over het hoofdpersonage. Titel is KLUTE zoals tv detective reeksen in die tijd als Cannon, McMillan & wife, Mike Hammer, etc maar een echt mysterie is het niet (dader is al lang op voorhand bekend) en niet de detective Klute maar vooral het personage van Fonda dat wordt gevolgd in haar evolutie van een call girl dat probeert uit haar oud leven te stappen, dat probeert om opnieuw gevoelens te krijgen. Ontroerend toch die scene waar Fonda en Sutherland winkelen op de fruitmarkt. Let op hoe de connectie als koppel wordt gemaakt. Kiezen van fruit, die goedkeurende blik van Fonda naar Sutherland, Fonda dicht bij Sutherland, dromerig, dan lachend ontwaken en dan het vasthouden aan de rug van het jasje van Sutherland terwijl ze wegwandelen in het halfduister met verlichting van de winkeltjes dat ze passeren. Prachtige cinema !

Zwak verteld. Een gangster imperium uitbouwen, wordt zeer fragmentarisch weergegeven. Geen spanning of dreiging (blijkbaar geen last van politie en de concurrentie heeft alleen maar een grote mond). De verrader in de groep is zeer braaf doch ook zeer brutaal bij momenten. Vooral een feministische kijk met de moeder en haar zussen. Ze zijn de baas in huis en de mannen zijn laf (willen niet vechten in de oorlog). Ze zijn zeer beschermend tgo de jongens en daardoor dat die kleine monsters in het begin ook echte monsters worden,. Het enige punt dat de film wil maken. Af en toe goede scene (de zelfmoord van de vrouw) maar over het algemeen teleurstellend.