Opinions

Aardig portret van Van Lieshout over de Russische schilderes Tatyana Yassievich. Mooi gedraaid, maar het doet hier en daar helaas wel wat te gemaakt en daardoor traag aan. Had ook wel een beetje korter gekunt.

3*

Meer dan leuk. Fijne sfeer en looks en lekker vlot verteld. Begint naar het einde toe een beetje te zwabberen; daar is het goed merkbaar dat dit gebasseerd is op allerlei losse verhalen.

Maar eerder genoemde films als Pietje Bell en Kruimeltje kunnen hier nog een puntje aan zuigen. Dit is het bewijs dat films die zich in het verleden afspelen er niet uit hoeven te zien alsof ze ook in het verleden gemaakt zijn.

3,5*

Ik had, na het tegenvallende "Ik ook van Jou", een zeer matige film verwacht, maar net als Westdijk's eerste film (die trouwens wel beter is) was ik aangenaam verrast.
Het verhaaltje is vrij standaard, maar mede door de vele grappige Giphart woorden (de 'spermacontainer' staat wel erg hoog bij mij) en de grappige verhaalconstructie maakt dit het weer redelijk goed. Het praten tegen de camera, vond ik daarentegen niet altijd even goed werken (kijk dan bijvoorbeeld Funny Games voor een goeie werking). Die twee zinnentjes van Giphart zelf vond ik zelf eigenlijk best wel grappig, aangezien hij bij Ik ook van Jou erg ontevreden was over het eindresultaat
Al met al best wel vermaakt; niet al te hoogstaand, maar mede door Kim van Kooten best leuk. 3*

Niet onaardig, maar niet helemaal geslaagd. Het uitgangspunt is leuk, maar het vervolg daarop dan grotendeels nogal flauw (man moet leven beteren, allles opbiechten, bla,bla,bla). Het imo sterker gekund.

Indrukwekkende dan Schindler's List, stond op de voorkant van het hoesje waar de dvd in zat. En aangezien ik Schindler's List al ongelofelijk goed vond kon ik niet geloven dat er een film zou zijn die dat zou overtreffen.

............

Dit was dan ook het eerste wat er door me heen ging toen de film was afgelopen, want wat een GEWELDIGE film is dit zeg! Een prachtig en aangrijpend verhaal (wat die Szpilman allemaal heeft meegemaakt is gewoon niet te geloven), een ijzersterke cast (Brody in een werkelijk briljante rol) en het prachtige pianospel, maken van deze film één van de beste films die ik ooit gezien heb.

Polanski is denk ik ook dé regisseur om over dit onderwerp een film te maken. Een film als Schindler's List is natuurlijk prachtig, maar nu ik er zo over nadenk toch nog net een beetje te Amerikaans: Ralph Fiennes die als een soort beest wordt neergezet die voor de lol een paar joden afknalt en er zijn in de film ook weinig (ik geloof geen) Duitsers die nog een beetje menselijkheid in zich hebben.
Polanski brengt in zijn film toch dat kleine beetje menselijkheid; de man die Szpilman helpt door hem uit de grote menigte, die op weg is naar de trein, te halen. Ook blijkt dat de kapitein die Szpilman helpt op het eind van de film, door hem eten en drinken te brengen, nog een beetje menselijk te zijn, maar hij geeft ook ongelofelijk goed de gruwelijkheden van de oorlog neer.

Hartverscheurend, aangrijpend en ontzettend mooi!! (een smylie is bij deze film denk ik niet op z'n plaats)

5* en een hoge plaatst in mijn top 10. (en wie weet bij mijn herziening wel op nummer 1)

Lastig. Enerzijds weer uitermate boeiend, intrigerend en vooral fascinerend (prachtrol van Hubert; zoveel met zo weinig...). Maar anderzijds (en dit manco merk ik bij films van Haneke wel vaker) heb ik moeite om de gedachten en de acties van Hubert te snappen en te begrijpen. Waar komt het vandaan? Wat heeft haar gemaakt wat ze nu is? Haar moeder? Gebrek aan liefde? Psychose? Vastgeroest in haar saaie bestaan? Het blijft allemaal vaag.

3*, omdat zelfs de mindere films van Haneke genoeg dingen hebben om de volle 2 uur geboeid te blijven zitten...

Fantastisch. Zowel Hunter, Paguin als Keitel zijn uitmuntend...

4,5*

Bij vlagen fantastisch, maar anderzijds kent de film ook teveel mindere momenten en voelt het geheel te afstandelijk aan om écht mee te kunnen gaan...

3*

Opnieuw een sterke Fuller. De sfeer wordt al treffend gezet in de eerste scène; prachtige gesneden tussen drie personen. Het verhaal stelt helaas niet bijster veel voor, maar de fotografie, sterke soundtrack en de mooie Peters maken veel goed. Ook deze Fuller smaakt naar meer.

Ge-wel-dig! Hedges kan niet alleen voortreffelijk schrijven, ook regisseren zit 'm in het bloed. Holmes, Platt, maar vooral Clarkson; wat een rol! En je hoopt steeds meer dat het goed gaat komen (wat ik ook wel steeds meer verwachtte) en ze verdienen het ook!

4,5*

Viel me erg tegen (niet dat ik er met grote verwachtingen naar toe ben gegaan, maar deze film was niet echt goed). Het verhaaltje deed een beetje kinderlijk en kinderachtig aan (zou het misschien ook voor kinderen gemaakt zijn... ) en de cast met vooral Pietje Bell himself acteren bedroevend. Maar afgezien van die minpunten heb ik hier en daar een keer moeten lachen. 2*

Verrassend leuk. D'r wordt erg leuk gebruik gemaakt van de splitscreens (vooral de 'bad scène' was erg grappig), het verhaaltje en de dialogen zijn lekker vlot; eigenlijk alleen het afgeraffelde einde stelde een beetje teleur.

3,5*

Pakweg de eerste drie kwartier zijn geestig, maar daarna wordt het allemaal minder. Het geheel wordt erg voorspelbaar en de grappen zijn minder scherp, waarna de film als een nachtkaars uitdooft. Wanneer het laatste gedeelte wat scherper geschreven was had dit veel gescheeld...

2,5*

Ik vraag me af of ik deze versie ooit al eens gezien had. Er staat me achteraf gezien wel veel bij, maar dit beeld kan ook enigszins getroubleerd zijn door vele andere versies die ik van Pinocchio zag.

Deze versie staat vandaag de dag nog als een huis. Bij vlagen is het écht ontroerend, écht grappig en écht eng. Ze konden het vroeger wel, die mensen van Disney...

4*

Waar ik in La Vita e Bella de ADHD Begnini nog wel kon waarderen, riest hij hier toch wel de pan uit en irriteert hij vanaf minuut 1. Qua verhaal nogal hap snap en van de hak op de tak, visueel gezien had ik het me veel magische voorgesteld. Jammer.

1,5*

Rammelend script (die, naar verluid nog tijdens de draaiperiode vele malen herschreven werd), een minder leuke Jack en een shitload aan zijverhaallijnen en karakters, waarvan de helft niet nodig is. Jammer.

2*

Verhaaltje is enigzins gelijk aan het eerste, dus op dat punt is het weinig vernieuwend. Het is vooral Depp die opnieuw een eind weg schmiert en met zijn vertolking van een piraat met enige nichterige trekjes opnieuw de show speelt. Eén van de beter acteurs van dit moment.

3* voor Depp.

Het simpele verhaaltje, werd voor mij lang en breed goedgemaakt door de goed actererende Depp, een paar scènes waarbij je niet wist waar je kijken moest (positief dus ) en natuurlijk de beeldschone Kneightly.

Erg vermakelijk dus, maar ook zeker niet meer dan dat. 3,5*

Costa werd qua slechtheid niet overtroffen, maar dit prulletje komt redelijk in de buurt. Men neme een paar leuke jongentjes en paar knappe popjes, een baggerscript waarbij geen enkel cliché bij gespaard blijft en men neemt nog een paar leuke popjes (dit keer niet in bikini): een Nijenhuis productie is gemaakt. Hele meutes gaan ervoor naar de bios; ik blijf lekker in m'n bed liggen. Echt een verschrikkelijk hypocriet leventje leiden die proppers en ik snap dan ook werkelijk waar niet dat al die pubertjes dat gewoon niet inzien, want het wordt zelfs gezegd in deze film, dat proppers alleen maar flirten om de mensen naar de discotheken te lokken. Imho echt verschrikkelijk dom en naïef vol, als je het mij vraagt. 1*, omdat van de 'popjes' in de film nog een beetje te genieten valt, maar verder is het een ontzettend trieste zooi. Ik zou zeggen sluit die Nijenhuis op en steek dat geld in zinnige projecten op filmgebied...

Vond het begin niet echt wat. Later komt de film in het 'nog net vermakelijk stadium', maar dan zakt hij weer naar het 'ik val bijna in slaap stadium'. Niet echt geslaagd dus. 2*

Eens met blurp194. TPBTP weel veel vertellen, te veel als je het mij vraagt. En waar het eerste deel

virtuoos genoemd mag worden, heb het tweede en derde deel mooie elementen in zich; een geheel wordt het helaas nergens.

2,5*

Waarschijnlijk wat meer interessant wanneer je meer films van Varda kent en meer informatie hebt omtrent haar omgeving, omdat het zo nu en dan wat te veel in crowd was. Desalniettemin grotendeels een uiterst sympathiek portret over een sympathieke vrouw die op een zeer inventieve en innemende manier deze documentaire maakt, maar tegelijkertijd met deze innemendheid ook alle aandacht naar haar toetrekt. Ook had het geheel net wat korter gekund, omdat met name naar het einde toe de film een beetje begint te trekken...

3,5*

Vond het nogal meevallen, na alle slechte verhalen. Tuurlijk is de film slecht, maar niet zo slecht als menig mens mij liet weten. Vond het wel wat hebben; die kartonnen decors, slechte cameravoering & belabberd acteerwerk (Lugosi & zijn double (de fysiotherapeut van Wood's vrouw, omdat Lugosi na enkele scènes geschoten te hebben overleed) stelen toch wel de show). Kon de humor er wel van in zien.

Zoals de medewerker van de cultvideotheek al tegen mij zei:

"Ik heb tig slechtere films gezien"

3* voor m'n eerste Wood.

Waar Tarantino zijn helft nogal serieus nam, brengt Rodriquez (gelukkig) wat luchtigheid en humor in de zaak. Stoorde me ook minder aan het gekloot met krassen op de film en verkeerde geluidsmixen. Ik had minder het gevoel dat ik naar een expres slecht gemaakte film aan het kijken was. Vooral erg gelachen dus...

3,5*

De eerste keer dat ik deze film zag was op een 17 inch computerschermpje, maar toen maakte deze film toch nog een grote indruk op mij. Ik wou hem nu graag nog een keertje zien, omdat je op zo'n beeldschermpje toch nog wel het nodige mist.

Maar de tweede kijkbeurt (de film dus) maakte minder indruk op me dan dat ie de eerste keer deed. In de film zitten een paar goeie scènes, maar het geheel vond ik maar 'gewoontjes' (niet heel geweldig dus). De karakters zijn grotendeels niet goed uitgewerkt (op Sheen's karakter na dan wat dan ook wel weer erg goed was) en dat is in zulke films erg jammer. Ik doe er na de tweede keer kijken een half puntje af en kom dan op 3,5* uit.

Erg grappige film die me erg aan Casablanca deed denken . Weer een goeie rol van Allen, en ook erg grappig was de vriend van Allen die overal waar die kwam eerst aan iemand al z'n telefoonnummers door moest geven. 4*

Interessante en behoorlijk persoonlijke documentaire waar Appel zijn eigen levensverhaal -en dan met name dat van zijn vader- spiegelt aan enkele gokkers die hij vandaag de dag volgt. En Appel maakt het waar; hij maakt een bizarre en nauwelijks begrijpbare wereld toegankelijk voor de kijker. Knap.

3,5*

Ik had deze film opgenomen vanwege de vele bekenden in de film. Ook hoopte ik dat dit een soort Magnolia zou worden. Dit was dus helaas niet het geval. Magnolia was ijzersterk om z'n goeie cast, z'n prachtige verhalen en goeie dialogen. In deze film laat de cast hier en daar te wensen over, de verhalen zijn vaak gewoon niet boeiend net als de dialogen. Waar in Magnolia de verhalen op briljante wijze bij elkaar komen, gebeurd het hier op een gewoon familliefeestje waar iedereen famillie en/of vrienden van elkaar blijkt te zijn .
Ook had ik de indruk dat sommige verhalen er een beetje tussengedrukt moesten worden, omdat anders een belangrijk persoon niet in de film kon. Hiermee bedoel ik het verhaal over de jongen die aan aids lijdt. Het ex vriendinnetje had een belangrijke rol in de film en daar gebeurde ook al iets mee. Ze werd namelijk verliefd op die architect. Dus waarom de regisseur nou ook nog dat verhaal over die aids patiënt heeft geschreven is mij een raadsel. Niet echt wat ik er van verwacht had dus, maar hier en daar was het toch wel vermakelijk. 2,5*

Zeer duidelijk naar een stuk van Simon. Matthau kan zich uitleven in drie verschillende verhaallijnen, waarin hij drie verschillende personages speelt. De standaard Simon elementen zijn aanwezig: veel gepraat, onderhuidse spanningen die een uitspatting krijgen en vooral veel onnodig geruzie.

Heb Matthau echter wel beter gezien en ken ook wel leukere films van Simon. Een beetje suf geregisseerd. Vooral interessant voor liefhebbers van Simon dus...

3*

Vond hem ook erg slecht. Maar weinig grappen in de film vond ik echt leuk en d'r zaten dacht ik toch heel wat grappen in. Aan de cast stoorde ik me ook gruwelijk, want wat was die slecht zeg! Ach verder niet al te veel over opwinden, want dit hoef ik gelukkig niet nog eens te zien. Typisch een geval van ''hoe verneuk je een orgineel''. 1*