Pietje Bell (2002)

Dit is een leuke boekverfilming van de Pietje Bell reeks,er zijn weinig kids die hier niets aan vinden denk ik. Acteerwerk over het algemeen is goed te noemen behalve sommige kids,maar goed dat is nog door de vingers te zien. Een geweldige Arjan Ederveen ook.

Pietje Bell is een redelijke jeugdfilm met de ondeugende Quinten Schram als titelrol. Voor de rest was ik altijd een fan van de helaas overleden Roef Ragas die hier toch weer een ijzersterke rol neerzet als agressieve en dronken vader, plus crimineel blijkt later, dat moet ik toch eerlijk zeggen dat zie je tegenwoordig niet meer zulke goeie Nederlandse acteurs die met z'n pit kunnen spelen en de uitstraling vind ik belangrijk! In Amerika had Roef Ragas zo een Oskar gekregen voor zijn rol hierin vind ik in die tijd bedoel ik. Ook Rick Engelkes charmant speelt ook leuk. Stijn Westenend speelt Jozef Geelman die je al gelijk op je zenuwen werkt met zijn nerdy uiterlijk en stem Pluspunt is ook dat Jack Wouterse en Roef Ragas hier al in deze film een leuk duo waren

Kruimeltje, Ciske de Rat, Dik Trom, Pietje Bell... het wemelt in de Nederlandse kinderliteratuur van de belhamels en de vlegels.. de Kameleon-reeks, niet te vergeten.. Deugnieten die ondanks hun kwajongensstreken telkens weer een klein hartje blijken te hebben. Deze film over Pietje Bell maar weer eens opgezet, eigenlijk alleen omdat ik benieuwd was naar de decors van het vooroorlogse Rotterdam. Maar dat valt vies tegen. De opnames vonden plaats in Brugge en Gent, heel mooi allemaal, maar met het oude Rotterdam heeft dit weinig van doen. Maar goed, kinderen hebben dat toch niet door. Ik zag wel even een fraai shot van de Sint-Laurenskerk voorbijflitsen overigens. Af en toe best komisch, vooral omdat de verschillende personages zo karikaturaal neergezet worden: Marjan Luif als tante Cato met d'r gok van een neus is daar misschien nog het beste voorbeeld van. Joop Doderer zag ik nog even voorbijkomen, die ik aanvankelijk niet herkende, maar wat een markante kop had die man zeg, djiezus! Ergens is nog even een circusolifant te zien die over een smal bruggetje loopt, tussen de gillende kinderen door. Het ziet er allemaal heel eenzaam en droevig uit. Ik snap dat dit een film is van vóór het verbod op wilde dieren in het circus, maar toch.. het maakt het er niet minder zielig op.