Opinions

net zoals de serie, alles net iets te sloom en te traag waardoor het een lange zit word. maar hubert damen zorgt steeds weer voor een heerlijke vertolking van 'zijn' witse en daardoor is deze net zoals de hele serie nét kijkbaar genoeg voor de voor mij iets te lange zit

Al een hele tijd geleden heb ik 'Money never sleeps' bekeken zonder voorkennis van dit sublieme origineel. Dan besef je wel dat het vervolg plots wel minder waard is dan mijn uiteindelijke score (7). Want Wall Street toont hoe het moet.

Stone aan het roer, een toen nog talentvolle en succes voorspellende Charlie Sheen en Michael Douglas in zijn gouden periode. Een gouden drietand die voor véél vuurwerk zorgt. Het toont ook maar eens wat voor een dommerik die Charlie Sheen moet zijn dat hij vandaag de dag is wie hij is want in Wall Street toont hij wel degelijk zijn kwaliteiten als acteur, ook al is het Douglas die hier de show steelt en volkomen terecht er een oscar voor in de wacht sleepte. Ook de rest van de cast doet het trouwens aardig, ook al zijn ze er vaak maar als bijzaak.

Het scenario is wat dubbel. Enerzijds is het nogal simpel en iets dat (zelfs in die tijd) al duizend keer is gebruikt, anders zit er wel een constante vaart in en zorgen de heerlijke dialogen ervoor dat het wel fris aanvoelt. Ook visueel is de film een pareltje waarbij bij elke scène de juiste manier gebruikt werd om elke scène het best weer te geven.

De finale is al bij al misschien niet van het niveau van de rest van de film. Het is nogal makkelijk en raar dat een man met die reputatie zich zo in de luren laat leggen. En als je een rotzak een eind goed al goed had gegund was het wel Gekko. Toch is het wel een vermakelijk slotstuk van een bijna sublieme film.

'Wall Street' is een regelrechte classic. Ondanks een net wat te 'te veel gezien' scenario en geen uitzonderlijke finale zorgt de cinematografie, en vooral de sterke cast met (Sheen en) Douglas voorop ervoor dat Wall Street de naam 'classic' meer dan waard is

het blijft toch een raar fenomeen, een film vol kak, pis en seksmoppen en oneindig veel blote borsten en zelfs het mannelijks geslachtsdeel is uitbundig te zien maar de hoofdrolspelers iets laten zien? nee hoor, daarvoor worden ze zeker niet genoeg betaald.

Waarom ik dit aanhaal? het is een beetje de reflectie van de hele film. de film wil precies steeds op het randje gaan a la american pie maar beslist dan toch steeds maar om in het mainstreame te blijven en dat komt de film niet ten goede want wat overblijft zijn flauwe, misplaatse kak, pis en seksmoppen zoals een paul rudd die je 80x in een scène dick en vagina hoort zeggen. weinig moppen slagen, het verhaal slaat kant nog wal en visueel lijk je naar een soap te kijken.

wanderlust is een komedie die je best niet ziet want er zijn véél betere komedies op de markt die meer te bieden hebben dat dit flauw gedoe

Nog eens herbekeken, en ik blijf bij mijn 8.

De film is één grote rit vol spanning waarin Tom Cruise naar mijn gevoel éen van zijn beste prestaties aflevert (in een blockbuster bedoel ik dan). Het verschil met andere rampenfilms en alien-invasies en deze film is dat war of the worlds niet echt naar hoogtepunten toewerkt en ook de personages niet onderdrukt voor de actie. zelfs in de actiescènes zijn de personages belangrijk en hoe ze zijn. De cast doet het voortreffelijk al ligt de nadruk toch op Cruise's personage en zijn 2 kinderen wat ook wel het beste was. De actie is van topniveau, er zijn films uit die tijd die al gedateerd zijn maar dat is bij deze niet het geval. Ook de kleine spannende momenten zonder groteske actie zijn echt een topper en geeft een ander niveau tegenover andere gelijkaardige films. Toch is de film zeker niet volmaakt. De relatie tussen Cruise en zijn zoon is wat warrig bijtijd (de relatie met de dochter is beter uitgewerkt) en het happy end van de zoon is een domper, een happy end mag, maar zijn zoon nog levend en wel was raar en werd ook niet uitgelegd dus blijft het onlogisch .

War Of The Worlds is een blockbuster zoals hij moet zijn. Spanning van begin tot eind met een uitstekende cast waarin actie en personages perfect samensmelten zonder elkaar te onderdrukken.

Topfilm!

In het begin denk je dat je naar een boksdrama aan het bekijken bent. Trage dialogen, Personages waar we van weten dat er meer in hun schuilt. Verhaallijnen die netjes uitgeschreven worden en enkele sterke acteerprestaties zoals van Hardy zorgen ervoor dat je meteen in het verhaal gezogen kan worden. Daarna komen we in een nogal simpele actie-omgeving terecht maar net door de opbouw vooraf krijgt het net dat tikkeltje actie.

Tot de laatste akte heb je wel het gevoel: langs de ene kant verhoogt de actie een dramafilm maar verlaagd de drama een actiefilm. Maar in die laatste akte gaat de film nog een versnelling hoger, kleine twists die je doen twijfelen aan de effectieve afloop en een slotgevecht waarin je zo word meegesleurd door de emoties van de personages. Zoals hierboven mocht er misschien nog een langer einde geweest zijn waarin alles word uitgelegd. De laatste scène was nogal onsamenhangend met de rest van de film maar

niettemin is Warrior een uitstekende actiefilm die vist in de vijver van vele Direct to DVD-films maar het niveau vertienvoudigd dankzij uitstekende personages, uitstekende acteerprestaties, een goed verhaal en heerlijke actie van de bovenste plank.

een tegenvaller, dat is Water For Elephants voor mij.

Ik had een te hoog wannabe titanic-gevoel bij deze film. Mannelijke hoofdrol door een jongeman bij wie het leven niet van een leien dakje gaat maar op een plaats terechtkomt die zijn stoutste dromen op het eerste zicht overtreft, maar dan ondervind dat de mensen met macht en het leven daarvan niet aan hem besteed zijn, alleen een vrouw op wie hij halsoverkop verliefd word kan hem nog op die plaats houden. Het probleem is dat de locatie van dit verhaal niet echt imposant is en het niet het effect heeft om ons mee te laten voelen met Pattinsons personage. Daar verliest de film veel aan kracht en als het dan ook nog eens het standaardverhaaltje simpel afwerkt met alle voorspelbare momenten dan is er weinig aan of trekt de cast alles recht? ja, en neen. Op zich doen de 3 grootste namen waar het voornamelijk om draait degelijk, al vond ik whiterspoon en mr twilight toch echt op het randje. Waltz deed het degelijk maar eigenlijk hebben alle 3 al veel betere prestaties afgeleverd. Is de film dan een ramp? Nee, dat nu ook niet. Visueel is de film wel prachtig en de momenten waarin de 3 samen spelen is het op zich wel vermakelijk alsook de momenten van pattinson met de olifant. Het is ook de makers te prijzen de film rauw te houden t.o.v. het werken met dieren, dat gepaard met de mooie cinematografie maakt de film wel vermakelijk maar anderzijds was de chemie tussen de geliefdes wel zeer fake en ook de opbouw van de gevoelens word maar rommelig en zeer snel en vlak opgebouwd waardoor het allemaal toch net iets te kitch word. Het einde is dan weer een aaneenschakeling van voorspelbare acties die je uiteindelijk toch met een wrang nasmaakje laat zitten.

Water for Elephants is een matig drama waarin de chemie tekort komt, het verhaal te rommelig en cliché is, de cast het al beter heeft gedaan en de film het te groots ziet in opzet maar dat niet waarmaakt. Anderzijds blijft de film wel vlot kijkend en is het visueel wel een toppertje met enkele ontroerende momenten als extra'tje

waterworld werd altijd aanzien als éen van de grootste financiële flops allertijden (al is het nu ook niet zo dramatisch achteraf gezien) maar de film van reynolds en costner moeten het toch al aangevoeld hebben op voorhand. dat de film zoveel geld gekost kan hebben kan ik wel begrijpen. zoals men weet is hier bijna alles écht nagemaakt en het ziet er dan ook fantastisch uit. dat het camerawerk eerder shaky is doet ook eer aan het brute onderwerp van de film maar spijtig genoeg word het interessante onderwerp uitgewerkt naar een veredelde familiefilm. de personages zijn karikaturen, het acteerwerk onder niveau en de actiescènes zijn op zich wel degelijk maar nogal éentonig en zeker anno 2014 erg gedateerd qua inspiratie. maar de film blijft wel lekker wegkijken en ondanks dat de film zich wel erg serieus neemt en dat eigenlijk beter niet had gedaan is het allemaal wel doenbaar en zit je de 2u zonder veel moeite uit.

kort:

financieel een flop en ook inhoudelijk is deze film maar matig te noemen maar de schitterende locaties, mooie beelden en het interessante onderwerp maakt dat de film lekker wegkijkt

Hmm, hier had zoveel meer kunnen inzitten.

De film begint als een typische Statham film die zijn eigen zelve weer speelt maar dat dan ook weer solide doet. Na de eerste actiescène denk je dat de film op volle vaart zal komen maar dat gebeurd niet. Integendeel... West lijkt een andere richting uit te gaan met Stathams personage door een akte in het casino waar we een dubbele bodem te zien krijgen van zijn karakter. Op dat moment hoop je eigenlijk dat de film geen typische statham-film zal worden omdat die akte echt wel sterk is neergezet. Toch verzuimd West die kans en brengt hij er een nieuwe vechtscène in. Iets later zien we een oud-vriend Baby, gespeeld door Tucci. Die doet dat weergaloos en je hoopt dan ook op meer omdat de badguy tot dan echt niets voorstelt. Na een heerlijke vechtscène in zijn stamrestaurant en het killen van de badguy lijkt het of er nog iets zit aan te komen. Een mogelijke confrontatie met baby of dergelijke maar niets is minder waar. De aftiteling verschijnt en de credits lopen over het scherm.

Naar mijn mening mist de film gewoon een laatste akte en is de film gewoon niet volledig te noemen. Ook laat je Sofia Vergara opdraven voor éen minuut in een simpele scène (als je haar voor zoiets miniscuul laat komen, zorg er dan voor dat ze haar kleren uitdoet want anders is haar bijdrage compleet nutteloos) en Tucci's personage is uiteindelijk niet meer als een noodzaak voor een heerlijke scène in dialoog met Statham.

Een gemiste kans is Wild card: zowel in stijl, personages, actie als verhaal slaat de film de plank mis. Enkel de sfeer van Vegas, Een Solide Statham en 3 leuk gefilmde vechtscènes zorgen er voor dat deze film geen voledige miskleun is.

Zoals ik al aangaf in men recensie enkele jaren geleden kon het zijn dat ik na een nieuwe kijkbeurt mijn quotering zou verhogen en inderdaad, van een 4 naar 4,5. vind het echt volledig passen binnen het sterke universum van X-men. Enerzijds is de relatie tussen hem en Jean helemaal gerechtvaardigd en ook afgesloten, anderzijds merk je ook de technologische vooruitgang in de film die ook in DOFP een invloed zou hebben. maar de film heeft een opzichzelfstaand goed verhaal en tijdens de film merkte ik ook wel veel invloed van de James Bond serie qua stijl, verhaal, actiescènes etc, de scène op de trein is wel heerlijk maar wat ik waardeer aan deze film is dat de actie compact gebleven is, geen overvloed aan actie maar gewoon 3(4) lange scènes die vol zitten van actie en de rest toespitsen op het verhaal. Jackman speelt overduidelijk z'n beste Wolverine van alle keren en is puur Bad-ass

The Wolverine is een sterke film met een goed, solide verhaal, een paar heerlijke actiescènes en een Jackman op z'n best.