Opinions

het is toch jammer dat de eerste Taken een niet opzichzelf staande bovengemiddelde actiefilm is gebleven maar dat er toch nog een trilogie is uitgeperst met een regisseur die er geen kwaliteiten voor heeft.

De film begint zoals de film moet beginnen. Nieuwe plotjes openleggen, verder borduren op de voorgaande delen en net niet te lang sudderen in dat begin maar juist op tijd overgaan tot het 'Taken' of in dit geval 'Killing'. Liam Neeson is weer in topvorm en is ook de énige reden dat deze film zich staande weet te houden in de middenmoot of de film was éen grote flop. De bijrollen van Janssen en Grace zijn degelijk maar naar mijn gevoel waren hun rollen beter uitgewerkt in deel 2 (en dat zegt al wat). Er is één groot probleem met deze actiefilm. ze is gewoon klote weergegeven. Megaton heeft duidelijk niet naar de kritiek geluisterd van deel 2 want hij gaat nog een stap verder in het verneuken van actiescènes. totaal onoverzichtelijk en chaotisch. totaal niet entertainend op die manier en soms verlang je naar het einde van een actiescène voor wat drama-gezeur, wat toch wel erg is voor een actiefilm. ook de badguy stelt weer niet zo veel voor. plottwists zie je al een uur op voorhand afkomen. Je hebt zo het gevoel dat de mensen achter deze film ook vooral niet de bedoeling hadden om het niveau te evenaren van de eerste film en dat is jammer want hoewel hier veel geld is mee verdiend is het toch vooral een dikke blamage op de cv van Neeson, Besson en Megaton.

Waarom toch nog een 2,5? Neeson red zoveel met zijn charisma en de rol is gewoon echt op zijn lijf geschreven.

Zeer matig einde op een matig vervolg op een uitstekende origin. Taken 3 is het einde van een trilogie maar ik zal Taken (1) beschouwen als de enige Taken-film.

Vermakelijke, onderhoudende Thriller die net wat te veel uit de bocht schiet en inzakt om een echte topper te zijn maar dankzij Visser en Atsma blijft de film wel boeien.

Het found-foutage gebeuren in het begin was best leuk en op de éen of andere manier had je zo een gevoel dat daardoor een hoofdpersonage het einde niet zou halen. Of dat gebeurd laat ik in het midden. In de eerste minuten worden de problemen nogal makkelijk overgebracht aan de kijker van het koppel maar dat stoort niet echt omdat de 2 het geloofwaardig brengen en eens ze getuige zijn van de moord begint het tempo van de film zich snel te verhogen, alleen word het vluchten nogal breed en lang uitgerokken waardoor het tempo op een bepaald moment volledig inzakt. (Dit zie je wel vaker bij Benelux-films, waarschijnlijk door een beperkt budget of dergelijke want zelfs Hollywoodfilms kunnen dit vaak niet waarmaken. ) Ondanks dat het einde nogal geforceerd en geript aanvoelt is het wel vermakelijk genoeg om de film goed af te sluiten.

De Taxi-reeks is in Frankrijk ondertussen al een soort cultreeks. Het was volgens mij ook de eerste échte blockbusterfranchise van dat land én ook een zeer representatief voorbeeld van een franchise: de eerste is vaak de beste.

En dat is Taxi niet anders. De film begint en stopt voor je het weet. We leren kennismaken met Daniel Morales. Een jongeman die stopt met werken bij een pizzabedrijf en taxichauffeur wordt. Met een grote droom als racechauffeur in het achterhoofd pimpt hij zijn taxi tot een racebolide waar de klanten vaak kokhalzend uitkomen. Het béste aan deze film tov zijn nakomers zijn vooral de personages. Hoewel dezelfde personages bijna allemaal terugkomen in de vervolgdelen zijn hier nog échte personen met dromen, levenstijlen,enz en nog geen karikaturen of persiflages. Het voornaamste voorbeeld daarvan is eigenlijk Commissaris Gilbert. In deze film heerlijk raar en grappig, in de vervolgen zo overdreven dat het irriterend word. Ondanks dat dit eigenlijk een actiefilm is, is de actie best beperkt. Ze is wel, voor die tijd, redelijk solide uitgevoerd (zeker met het kleine budget in mate genomen) al voelt de actie, en eigenlijk de gehele film anno 2015 wel wat gedateerd aan (rebooten die handel dus (mopje )). Toch is dé voornaamste kracht van deze film én reeks het duo Naceri en Diefenthal (alias Daniel en Emilien). Ze zijn lekker op elkaar ingespeeld en vullen elkaar perfect aan. Ook de bijrol van de ondertussen hollywoodster geworden Marrion Cotillard is een leuke extra. Het einde is dan weer éen van de leukste apotheoses die in mijn geheugen gegrift staan bij actiekomedies.

De eerste Taxi is nooit meer geëvenaard (niet door de vervolgen, de amerikaanse remake of de serie). Deze film bevat nog een gezonde dosis simpele humor, gecombineerd met aardige (maar ondertussen wel gedateerde) actie en personages met een hart.

De humor van Seth Macfarlane moet je liggen of niet. Dat was zo bij family guy en andere projecten van hem. Met de eerste Ted overhaalde hij zelfs de niet-fans van dit soort komedie en scoorde die film zowel bij critici als bij publiek. Een drugs nemende en drinkende vulgaire bier die terwijl een zekere tederheid weet op te wekken als thunderbuddy's met Wahlberg was verrassend grappig en de film had ook een soort innemendheid over zich die de film ook een hart gaf.

Toch ging MacFarlane al in de eerste Ted in de fout door het einde volledig verkeerd te schrijven en het enkel nodig leek om een vervolg mogelijk te maken. Dat deed al niet veel goeds beloven en in A Million Ways to Die In The West was al duidelijk dat als schrijver Macfarlane een one lucky shot had gemaakt die voor iedereen aanvaardbaar of vermakelijk zou zijn.

Ted 2 is zeker geen rampfilm geworden maar maakte wel duidelijk dat Ted 1 een mooi gesloten einde had mogen hebben. De film voelt nergens als 1 geheel, eerder een samenraapsel van sketches waarin de pointe dan het slotstuk van die sketch is en we lekker overgaan naar de andere. Waar de eerste Ted eigenlijk een standaard komedie was in een verrassende verpakking die mooi de lijntjes afging van een standaardfilm is Ted 2 eigenlijk meer een soort sitcom. Hier en daar een onnodige cameo (Liam Neeson bijvoorbeeld die een persiflage deed van zijn Taken-personage aan de kassa maar nergens anders in de film te bespeuren is), de terugkeer van Flash Gordon, nog een terugkeer van Flash Gordon en ga zo maar voort. Ook de vriendschap met Wahlbergs personage is naar de achtergrond verdwenen en dat is jammer. Ted heeft het te druk met zijn vrouw en Wahlberg moet een onnodig romantisch intermezzo opzetten met de altijd lekkere Seyfried die overigens bedroefd acteerde. Ook de badguy van de eerste film mag nog eens komen opdagen om nog een zijplotje op te voeren maar tussen de sketches door heeft dat allemaal geen impact.

Toch is Ted 2 geen flop. De film heeft genoeg lachmomenten en Ted als personage zelf is wel weer in topvorm. Maar achteraf besef je dat dit niet echt bioscoopwaardig is omdat het naar mijn gevoel nergens als 1 film aanvoelt.

Ted 2 haalt nooit het niveau van zijn voorganger en het script is waardeloos. Toch is de beer zélf wel in vorm en zijn er - mits het genieten van Macfarlanes humor - genoeg lachmomenten te bespeuren. Na afloop hoop je dan nog op een leuke end credit maar zelfs die is niet te bespeuren om het matig gedoe nog wat te verzachten

met mensen als liebesman en bay achter de schermen zijn dezer dagen de verwachtingen van een film met die mensen zeer laag. Misschien daarom dat deze film best te pruimen was en hoewel het zeker geen topper is wel vermakelijk blijft gedurende de hele rit. Het grote zwakke punt is het verhaal, wat niet echt een verrassing is maar hier is het wel erg armtierig. van een verhaal is zelfs amper sprake. De film dient eerder als een introductie van alle (gekende) personages zonder al te veel uitwerking. Op de actie moeten we ook best lang wachten maar eens die komt valt het ook nooit meer stil en blijft de vaart er goed in. Het grote pluspunt van deze film vind ik de personages. Hoewel de humor soms plat en kinds is past het wel perfect bij de leeftijd waarin de turtles zich bevinden en dat maakt het allemaal net wat acceptabeler. Fox is altijd een genot om te zien, bij haar vergeet ik gewoon hoe slecht ze wel acteert. de badguy is wel aan de zwakke kant, is ook wel zeer rommelig uitgewerkt maar zoals in vele origins is dat ook het zwakke punt en dat had ik eerlijk gezegd ook niet anders verwacht.

De personages hebben potentieel, de actie is zeer vermakelijk, maar voor deze franchise in leven te houden zal de volgende film toch veel completer moeten zijn met een betere uitwerking van de personages, en een veel beter verhaal.

Terminator Genisys is afgebrand geweest door critici én (vooral Amerikaans) publiek. Waar Cameron vooraf nog de loftrompet bovenhaalde voor de film dachten de meesten er toch anders over. Voor mij persoonlijk was na deel 2 de Terminator-wereld al volledig uitgemolken. Naar mijn gevoel had daar niets meer bij gehoeven. De opvolgers waren dan wel vermakelijk maar kan je anderzijds toch moeilijk binnen die wereld plaatsen. Daardoor én door de zwakke ontvangst ben ik met lage verwachtingen begonnen aan deze reboot (want dat is het toch) en dan valt hij eigenlijk nog mee.

De film begint eigenlijk zoals je de gehele film kan bekijken. de val van Skynet is schitterend in beeld gebracht maar voelt net iets te kort aan om een waanzinnige opening op je netvliezen te verkrijgen. We gaan al snel naar het begin van deze franchise en ik moet zeggen. De eerste helft van de film vind ik bijzonder sterk. Je herkent de zaken van de eerste film maar de inventiviteit om er een draai aan te geven is hier mooi aanwezig om de reboot anno 2015 nog fris te houden. Ook Schwarzenegger toont dat hij nog steeds een geweldige Terminator is en het is vooral mooi dat de schrijvers een mooi eerbetoon aan dat personage hebben gehouden door de rol van Schwarzenegger mooi uit te schrijven. Maar dan gebeurt er iets raar. Je zou denken dat de schrijvers in de vernieuwde toekomst toch een geweldige inspiratie moeten hebben om deze reeks terug nieuw leven in te blazen naar de sequels toe. Maar eens in de toekomst is de film eigenlijk nergens wauw. Het is allemaal zeker vermakelijk, en de actie is best aardig maar er is niet goed genoeg over nagedacht. Zo vond ik het al raar dat er een enorme twist in de trailer zat. Je zou dan toch verwachten dat die twist nog iets extra om het lijf heeft. De reden van Connor's personage te veranderen, of beter gezegd, waarom hij veranderd is vind ik echt wel zwak en te cliché. Je had daar zo een gelaagdheid aan kunnen geven dat eigenlijk de twist op zich maar een voetnoot was in een groter geheel maar uiteindelijk draait het er toch voornamelijk om. Door de belangrijkste personages qua karakter toch om te gooien krijg je wel wat ademruimte en mogelijkheden voor nieuwe ideeën. Daarom vind ik op zich het concept van deze film de best mogelijke manier om enigszins de reeks toch in leven te houden (hoewel het nog steeds uitmelken is). Door die frisse wind kan je iets volledig nieuw opbouwen zonder de oude films te vergeten. Alleen worden er te veel foutjes gemaakt voor de basis ervan wat ervoor zorgt dat ze met een wel zeer straffe opvolger zullen moeten komen (indien die er zal komen).

De cast is best aardig. Zoals gezegd vind ik Schwarzenegger nog steeds bad ass als Terminator en overtuigd hij zeer zeker. Jason Clarke vind ik wat dubbel. In het begin nog een overtuigende monoloog maar daarna, mede door de zwakke redenering van zijn transformatie een nogal voorspelbaar en leeg karakter wat ook zijn prestatie niet verbeterd. Emilia Clarke vond ik best overtuigend, zeker met het oog op een mogelijke toekomst kan zij écht wel een sterke drager worden van de reeks. Op Courtney word nogal vaak (al dan niet terechte) kritiek gegeven. Het is zeker geen oscarwaardig acteur maar anderzijds kan hij voor dit soort films zeker zijn plaats eisen. Ik vond hem zeker niet irritant. Wat JK Simmons in zijn aangeboden rol zag is mij wel nog steeds een raadsel.

Ook de effects zijn van de bovenste plank. En het camerawerk mag er ook zeker wezen al vond ik in sommige locaties het soms iets te b-actiefilmlocaties-achtig maar wie weet hoorde het zo. Ik heb er me niet aan gestoord. Qua muziek was het niet speciaal, althans dat vond ik. Er zat zeker geen memorabele soundtrack in maar echt gemist heb ik dat nu ook niet.

Daarom vind ik Terminator Genisys een rare film. Enerzijds is het zeker geen evenknie van deel 1 en 2 en hebben ze net wat te veel foutjes gemaakt om de nieuwe basis goed gefundeerd te leggen. Anderzijds vond ik de keuze van wat ze wouden doen met deze film wel de best mogelijke manier om Terminator nieuw leven in te blazen zonder steeds rond hetzelfde te blijven sudderen.

Maar losstaand is dit wel een aardige actiefilm met een zeer sterk eerste deel en een nogal cliché tweede deel. Maar dankzij de effecten, de cast die het (meer dan) degelijk doet en al bij al een nooit vervelend verhaal vlogen de credits op het scherm voor ik het wist

geen slechte film, zeker niet en volgens mij iets te fel bekritiseerd al haalt deze zeker niet het niveau van de eerste twee delen met AS. toch heeft deze film een leuk verhaal, enkele leuke twists, een leuke jonge schwarzie in een cameo en een topduo dat toch wel de film maakt. Naar het schijnt heeft Bale veel veranderd tijdens het filmen aan het scenario voor hem meer screentime te geven? eerlijk gezegd vind ik niet dat het die film slechter heeft gemaakt, integendeel. door de vele dialogen en monologen is john connor éen van de weinige échte personages die de nodige diepgang krijgt en dat geeft toch een tikkeltje extra. dat de film daarom soms niet echt in balans is stoorde mij blijkbaar minder. ook worthington doet het zeker niet slecht en de 'ontwikkeling' van zijn personage is goed neergezet. de actie is misschien niet echt wauw maar wel onderhoudend en het camerawerk en het kleurwerk ervan vond ik wel heerlijk grauw. de finale is niet de origineelste maar al bij al zeker niet slecht.

kort: misschien door de lage verwachtingen vind ik TS zeker geen slechte toevoeging aan de franchise met een redelijk goed verhaal met leuke twists, aangename actie en bale en worthington die de film naar een hoger niveau tillen.

toch éen van de 'betere' sandler-movies van de laatste jaren. vaak balanceert hij op het randje van slecht maar het randje word naar mijn gevoel net niet overschreden en daardoor werd het ook juist vermakelijk. Er zitten zeker een hoop flauwe moppen tussen maar toch ook vaak zeer geslaagde. Niet alle personages zijn even sterk gespeeld maar Sandler zelf doet het hier wel goed en het verhaal valt ook nooit stil dus best een vermakelijke komedie die je best op voorhand niet te hoog inschat

geen onaardige film maar zeker geen hoogvlieger. Misschien wel éen van de betere uit de laatste jaren van Murphy.

Verwacht je zeker niet aan een flauwe komedie zoals Norbit of dergelijke. De film zou je meer kunnen bestempelen als een familiefilm/tragikomedie waarin een duidelijke boodschap verworven zit. Waar de film nog lekker als komedie begint met een heerlijke egoïstische en egocentrische Murphy veranderd de film stelselmatig naar een soort drama.

Dit is zowel het sterke als het zwakke punt van de film. Enerzijds is het leuk dat dit meer is dan een 'domme komedie' zoals Murphy, Sandler, Vaughn, Ferrell en andere de laatste jaren uit hun mouw schudden. Anderzijds heb je na de komische eerste helft geen flauw idee dat er in het laatste deel amper te lachen zal zijn. Al een geluk dat ik op zich dat laatste deel wel kon smaken en ook Murphy dat best nog goed aanpakte.

Toch was de film net iets te wisselvallig in z'n moppen en is de geloofwaardigheid er niet om de laatste akte in een dramatischere toon te brengen.

A Thousand Words is zeker geen slechte film maar ook zeker niet dé film die Eddie Murphy terug op de kaart zet. Wel aardig maar niet overweldigend.

zwakke thriller. Traag, zeer matige acteerprestaties, een belachelijk verhaal waar de makers de omgeving willen gebruiken om het 'anders' te maken maar er zichzelf volledig in verslikken. Suspens is amper te zoeken en dat indiaanse gedoe blijft enkel overeind als het materiaal goed genoeg is, hier werkte het meer als een stoorzender dat nog eens kracht werd bijgezet door de ver vooraf aankomende twists die je al lang door hebt.

geen typische zeemzoete romantische film en daarom ook een hogere quotering.

de film wordt gedragen door de 2 hoofdpersonages, sterk neergezet door Bana en McAdams. Zij zorgen ervoor dat de reflectie van een veelvoorkomende relatie (want dat is het eigenlijk) perfect omgezet wordt in het tijdreisconcept. Zoals Tarkus hierboven aangaf, er zitten soms wat onlogisch-heden in. Zoals Bana's personage: Hij heeft al ontelbare keren geprobeerd om zijn mama te redden en ontmoet McAdams personage wanneer hij wil. Maar anderzijds zien we hem in de tijdloop van het verhaal zelf wel zonder eigen wil constant verdwijnen naar die plaatsen (werkt dus tegenstrijdig). Dat is dan ook éen van de weinige kritische punten die ik kan aangeven maar is natuurlijk wel belangrijk als dit éen van je hoofdonderwerpen is. Toch is de film echt goed: kleurgebruik, de muziek, de dialogen. Alles heeft zijn nut én werkt echt om je volledig in de film te laten leven. Het einde is misschien nogal onnodig geweest en ook nogal snel afgehandeld (nogal snel een reden gezocht) maar het boete op zich niks in aan de rest van de film

TTTW is een leuk romantisch drama in een tof concept. Ondanks de niet altijd perfecte uitwerking houd de cast de film méér dan recht en worden vele minpuntjes meteen naar het verleden gestuurd

matige thriller die spijtig genoeg zwemt in de clichés. de performance van Don Cheadle is nog de moeite waard. voor de rest blijven de personages zeer oppervlakkig (zelfs de rol van Guy Pearce). het filmpje kijkt wel weg maar je verwacht steeds meer naar de tweede helft toe en daar word je enkel teleurgesteld.

niet zo slecht als ik had gedacht...

Transcendence was éen van de grootste financiële flops van 2014. hoe kan dat met enkel ronkende namen aan het stuur, een leuk uitziende trailer en een zeer interessant uitgangspunt. je moet de film gezien hebben om het te snappen maar anderzijds, een echt slechte film vond ik het ook niet. het grootste probleem is vooral het tempo, veel te traag en onsamenhangend. soms springen shots van hot naar her en aan belangrijke details gaat men snel over, maar over onbelangrijke zaken blijft men dan weer te lang rond de pot draaien. ook een groot probleem: de karakters, wat heb je aan zo een cast als elk personage, hoofdpersonages incluis, gewoon vlakke pionnetjes zijn van het verhaal. voor deze personages heb je geen Depp, Hall, Freeman of andere topacteurs nodig, dit kon je evengoed met derderangs soap-acteurs doen, anderzijds had de film dan helemaal niets meer om naar uit te kijken. de effects zagen er wel goed uit al werd het na een tijdje wel wat eentonig.
het sterkste punt was voor mij de gedachte van het personage van depp, of beter gezegd de kijk van zijn vrouw. want eigenlijk bekijk je de hele film door haar ogen en haar gedachtes, iets wat depps personage ook doet bij iedereen maar wij kunnen het enkel bij haar. en vanaf zijn personage verandert naar een computerscherm en de gedachten erachter door iedereen als slecht word aangedaan blijft zij nog altijd geloven dat het echt haar oude man was. iets wat je zelf ook lang blijft geloven door de verwoordingen van depps personage die overtuigend overkomen. ben dan ook blij dat op het einde bleek dat depps virtuele ik, ook echt de ziel had van zijn menselijke voorganger


kort:
Transcendence is niet dé topper die het had kunnen leveren maar anderzijds is het geen barslechte film, gewoon met lage verwachtingen bekijken en je laten meeslepen in het interessante gegeven van de film. dan heb je een kleine 2u vermaak achter de rug

Transit is zo éen van die kleine films die beter doen dan de doorsnee actiefilms met Statham of Stallone of anderen van de laatste jaren. Met een relatief onbekende cast en regisseur (wel bekende tienersterren (maar weet niet van waar) als de kinderen van het hoofdpersonage) heeft deze film mij zeker positief verrast. Transit houd het - zeker de eerste helft - zeer simpel qua opzet en verhaal maar door het simpel te houden werken ze het wel zeer degelijk uit. Met sterk, rauw, maar toch gelikt camerawerk heeft de film een geheel eigen sfeertje. Dat de personages weinig ontwikkelen vind ik niet erg, net doordat er al van alles aan de gang is bij zowel het gezin als de badguy's bij het begin van de film en dit mondjesmaat losgelaten op de kijker word vond ik deze werkwijze best verfrissend. Overdreven actie en grote actie moet je niet verwachten. Door de bewuste kleinschaligheid hangt er soms eerder een horror-sfeertje over de film dan een actiefilm en de locaties zijn wel schitterend gekozen. Het deed wat denken aan de film 'Duel' van Steven Spielbergh maar op een andere manier. Naar het einde toe gaat de film soms wat uit de bocht qua logica terwijl het in de eerste helft best realistisch bleef. Door die paar uitschuivers naar het einde toe is de film nét niet sterk genoeg om de betere Statham-films te overtreffen maar onderdoen moet hij evenmin.

Transit is een must-see als je fan bent van de Statham, Trejo, Stallone en ga zo maar verder-actiefilms die nauwelijks de bioscoop halen. Met een minder bekende cast en regisseur maar met een solide script en sterk camerawerk kan deze film zich makkelijk meten met bovenstaande voorbeelden

The Indiana Jones-reeks is een cultreeks geworden en er zijn maar weinig filmmakers die het aandurven om met een groot budget een gelijkaardige film af te leveren. National Treasure deed dat aardig, zeer vermakelijke boel met een nog aangename Cage en Kruger in een meer stedelijke setting, maar nergens zo hoog van niveau dan Ford's personage. Begin 2000 kregen we dan de so bad its good trilogie van The Librarian en Treasure Guards lijkt daar wel de opvolger van maar waar The Libriarian nog enige komische elementen had en zo'n slechte effecten dat het niet serieus te nemen was neemt deze film zichzelf wel zeer serieus en op zeer zeldzame slechte komische pogingen is het maar een grauwe boel. Acteerniveau moet je hier niet echt verwachten, Anna Friel is dan wel nog aangenaam om te zien, voor de rest is het echt schrikwekkend slecht. De effecten vielen mee maar ze hebben er ook niet zoveel moeten gebruiken dus écht veel kosten deed het niet. De film is gewoon te traag, te saai, amper onderhoudend en zeker niet entertainend. Het bij momenten degelijke camerawerk is het enige wat ergens nog van niveau is.

Treasure Guards kan je een beetje vermaken als je je kosteloos hebt geamuseerd met The Librarian om de Indiana Jones vibe een beetje terug te zoeken. Maar deze film is in elk opzicht te zwak waardoor je al snel een video of DVD van Indiana Jones gaat zoeken om deze kater door te spoelen