Opinions

zeer zwakke romantische komedie die alle cliché's van het genre netjes bewandelt zonder innovatief te zijn en er zelfs in slaagt geen enkel moment grappig te wezen. enkel aan de intro (Soundtrack Rocco Granata) had ik nog een lach op m'n gezicht, voor de rest was die snel weg.

het blijft een heerlijke blockbuster die naar mijn gevoel toch zeer kritisch is bekeken. Jackman speelt zeker niet zijn beste rol maar zelfs op automatische piloot is hij in deze film als hoofdpersonage niet weg te spelen. Daarnaast heb je de onwijs lekkere Kate Beckinsale dus qua duo zat dat snor. Uiteraard kan je zeggen dat monsters zoals Dracula en Frankenstein niet volledig perfect worden weergegeven of dat er meer uit te halen. Maar Van Helsing was eigenlijk een Avengers in die wereld zonder dat het het nu zelf beseft. Ook qua effects is de film hoog niveau. 11 jaar na datum zijn de effects top op een paar mini-zaakjes na gewoon nog van schitterende kwaliteit. Het verhaal is misschien wat mager maar de film valt nooit stil, van de ene ontdekking naar de andere, van de ene actiescène naar de volgende. De sfeer was mooi al vond ik het misschien jammer dat er te weinig gebeurde in steden en vooral toch in een afgelegen dorp. de finale was leuk, niets vernieuwend ofzo, zelfs niet in die tijd, maar wel heerlijk over the top.

Van Helsing is een heerlijk prentieloos vermakelijke blockbuster met een leuke cast, sterke effecten en wervelende actie.

leuke actiefilm met een indrukwekkende cast die weliswaar allemaal vlakke simpele personages spelen maar op zich doet dat er niet echt toe want Vantage Point moet het vooral hebben met zijn aparte opbouw en die was dik in orde. zoals boven al aangegeven zou ik zo geen paar films na elkaar willen zien maar voor éenmalig was het wel doeltreffend. op zich niets aan te merken op deze prima actiefilm die je ook niet met te hoge verwachtingen moet bekijken

raar filmpje maar steekt er nergens bovenuit. voelt ook al gedateerd aan. enige wat ik leuk vond was de over the top prestatie van Russel Crowe. het verhaaltje is voorspelbaar en denzel is hier zeker nog niet zo sterk maar al bij al wel amusement

Op éen of andere manier is deze film altijd aan mij voorbijgegaan. Misschien omdat ik Tommy Lee Jones niet echt vind passen hier als 'held' in deze rampenfilm. Achteraf moet ik zeggen dat deze film mij wel kon bekoren al kan ik de mensen wel begrijpen die dit maar een matige bedoening vinden.

De film slaat geen nieuwe wegen in voor het genre. Integendeel, soms worden de typische personages nog wat gedikt en zijn het plots allemaal heldhaftige wezens. Dit is misschien wel het meest storende element. Volgens mij moet je van het verhaal ook niet veel geloven, het is allemaal nogal vergezocht, ongeloofwaardig maar net dat vind ik best leuk aan rampenfilms. Als men dit allemaal te serieus gaat aannemen dan worden de pijnpunten van de film wat duidelijker en dat doet Volcano gelukkig niet (uiteraard bij films als WTC ligt dit anders, als het al eens gebeurd is). Het is vooral het duo Tommy Lee Jones & Don Cheadle die in vorm zijn. De faca à face en telefonische dialogen tussen deze 2 zijn van de betere opeenstapeling van oneliners in blockbusters. Voor de rest is er van de personages niet veel te bieden, integendeel. De dochter van Jones is zelfs vaak op het domme en irritante af. Maar daar draait Volcano niet om en dat maken de makers snel duidelijk. Vanaf minuut 1 gaat de film in sneltempo van een kleine aardbeving tot een gigantische lava uitbarsting. Die uitbarsting vult meer dan een halve film en toch gaat de film nergens vervelen. De effecten zijn overigens nog redelijk uitstekend stand gehouden wat het wel aangenamer maakt. De finale is dan misschien alles bij elkaar net niet de climax die je wou en heeft niet de groteske impact die het nodig zou hebben maar het doet niets af van dit rechtoe rechtaan rampenfilm zonder franjes.

Vermakelijke rampenfilm met vooral een leuk duo Lee Jones & Cheadle in een zeer simpel scenario maar vooral actie van begin tot eind.

3,25/5

Een iets uitgebreidere recensie door mijn herkijkbeurt van deze film.

Jan Verheyen staat in Vlaanderen (en misschien ook Nederland) bekend als simpele, vaak vermakelijke, maar door critici uitgespuwde blockbusters te maken. Nu is blockbuster uiteraard een raar woord in de Benelux (al doet Nederland wel vaker een poging met films als De Ruyter etc) maar aangezien de films van Verheyen toch vaak met gemak de 350 000 bezoekers trekt (en in Vlaanderen een film bij 100 000 vaak al als een succes gezien word) moet er toch een zeker publiek zijn voor deze films. Met Dossier K zette hij zelf als regisseur al een stap vooruit qua pure filmkwaliteit, al was de basis wel al gezet door het nog betere 'De Zaak Alzheimer' en met Het Vonnis toont de man dat hij ook zélf voor een kwalitatief sterke film kan zorgen gekoppeld aan toch een zekere mainstream. Het is dan ook nogal een rare keuze dat de man zich het afgelopen jaar bezighield met 'FC De Kampioenen'.

Deze film is een redelijk typisch rechtbankdrama zoals er in Amerika aan de lopende band word gemaakt. Toch heeft de film een andere sfeer door de settings, de cinematografie en de opbouw. De film begint eigenlijk zonder een echte opbouw. Dat is meteen het sterke én zwakke punt van de film. Zo wordt je enerzijds meteen in het verhaal getrokken door een afschuwelijke gebeurtenis, anderzijds krijgt daardoor het hoofdpersonage niet de achtergrond die nodig was om zijn personage de nodige gelaagdheid te geven voor zijn daden en om als kijker écht mee te leven. Jan Verheyen heeft het wel slim aangepakt om Koen De Bouw als hoofdacteur te gebruiken. Hoewel de achtergrond van het personage dus miniem is pakt De Bouw wél elke kans waar mogelijk om zijn personage niet plat en cliché te laten overkomen. Niet alleen De Bouw is hier in vorm, ook Johan Leysen schittert als de advocaat van De Bouws' personage, vooral in de tweede helft van de film toont de man zijn kunnen en speelt hij soms de rest weg.

De eerste maal keek ik de film via on demand (in één stuk dus), nu was de film op tv en daar krijg je dus reclames tussen, waarom ik dit zeg? het viel me nogal op dat de film wel zeer simpel ingedeeld is. De eerste reclame kwam net voor de moord, de tweede reclame eindigde nét voor het rechtbankgedeelte startte en de laatste reclame, nét voor de finale. Het is niet echt storend maar anderzijds is het toch allemaal net wat té simpel. Toch doet het geen afbreuk aan het laatste gedeelte. De pleidooien van elke zijde is schitterend én een uitgelezen kans om de talentvolle cast ten volle te benutten en dat gebeurd ook. Elk pleidooi kan elke kijker een gedachte geven die misschien haaks staat op hoe de film eindigt. Overigens is dat einde naar mijn gevoel wel een tikkeltje onwaarschijnlijk zonder daar over uit te wijden. Visueel is de film wel strak en zelfs Amerikaans-achtig wat gecombineerd met een atypische setting (rechtbanken zien er hier anders uit) wel een frisse wind geeft aan het genre.

Het Vonnis is een sterke rechtbankthriller die het beste uit Verheyen naar boven haalt. Aangevuld met een sterke cast, een solide verhaal en visuele kwaliteit is dit ongetwijfeld puur kwalitatief de beste film van Verheyens' repertoire.

3,75/5