Opinions

zeer leuke maar nergens memorabele thriller. In die periode kwamen er veel dergelijke films uit die het moesten hebben van een continue nietszeggende spanning met enkele heerlijke twists op het einde. Het verschil in kwaliteit zat vooral in opzet, de acteur(s) in kwestie, en de vaart die de film had.

The Game heeft voldoende vaart al zijn er vooral in het middenstuk enkele momenten dat de film dreigt weg te zakken. Douglas is een acteur die bijna nooit teleurstelt en hoewel we dit typetje al eerder gezien hebben van hem zet hij het wel weer solide neer. De opzet is dan wel lachwekkend en nogal moeilijk om in mee te gaan als je ziet waar het spel wel naartoe lijkt te gaan, toch behoud het wel degelijk de interesse. Waarom de film dan toch niet meer krijgt is gewoon aan het feit dat de film wel degelijk, vermakelijk en solide is neergezet maar ook nergens er echt bovenuit schiet en op het einde krijg je ook wel de twist té veel.

Solide thriller met een goede Douglas, een vermakelijk verhaal en enkele leuke twists. Een typische thriller voor die tijd, maar heeft de tand des tijds wel goed doorstaan.

Een film die met stijl overeind blijft: The Man From U.N.C.L.E. is een recenter voorbeeldje maar Gangster Squad kan in hetzelfde hokje geplaatst worden.

Nochtans zat er zo veel meer in: Penn, Goslin, Brolin, Stone, Mackie, Pena, ga zo maar door. Een cast om van te smullen en die cast doet het ook voortreffelijk. Penn is heerlijk (vooral het eerste deel van de film) als de slechterik die zo gestoord is in zijn ambitie, een genot om naar te kijken. Net als aan de overkant Brolin die geweldig bruut is en laat zien dat dit soort rollen perfect zijn voor hem. Ook de rest van de cast doet het top al komen we daar wel meteen bij éen van de minpunten van deze film: elk personage is zo cliché geschreven en de samenstelling is ook zo voorspelbaar uit voorgaande gelijkaardige films dat het soms meer op een spoof lijkt van het genre terwijl de film zich voor de rest bloedserieus houd op enkele typische jaren 50-vibe-mopjes na. Visueel is de film wel heerlijk, overdag lekker kleurgebruik, binnenscènes schitterend belicht en de nachtscènes geven die lekkere extra vibe, al is het daar soms toch nét wat te onduidelijk en wazig wat er allemaal gebeurd.

Het scenario biedt ook niets nieuws. Alles al eens gezien, allemaal voorspelbaar, inclusief de twists en Penn die de hele film als een sterke badguy speelt word in de laatste akte als een bange angsthaas weerspiegeld in een zwak eindgevecht als gevolg.

Het lijkt nu wel alsof Gangster Squad niet veel te bieden heeft. Dat is zeker niet waar. Zoals gezegd is de cast degelijk tot top, spelen ze hun personages met de nodige stijl en vibe, is het visueel allemaal dik in orde en hoewel het allemaal voorspelbaar is, is het wel op de best mogelijke manier dat mogelijk is bij herhaalwerk uitgevoerd.

Gangster Squad is een onevenwicht actievehicle die meer dan overeind blijft door de solide uitvoering van het cliché-scenario en enkele leuke tot ijzersterke vertolkingen.

Amerikaanse remakes van mooie Europese producties zijn tegenwoordig dagelijkse kost. Bij de meeste bied het niet veel nieuws en verbeteren gebeurd nog veel minder. Integendeel, vaak word het te amerikaans gepolijst en boet het alleen maar aan kwaliteit in. Soms is het dan ook beter het origineel niet te kennen en dan lijkt de remake toch enigszins vermakelijk( bvb Loft).

Ook het origineel van deze boekverfilming heb ik niet gezien maar aan de cijfers is vooral te zien dat deze film niet zo veel moet onderdoen voor deze film en dat kan ik ook wel begrijpen. Als je de foutjes uit deze film eruit laat dan krijg je een meesterfilm want op zichzelf staand is deze remake een zeer vermakelijke thriller.

De man achter het roer is David Fincher. De laatste tijd veranderd die man al z'n scenario's in gouden films die zowel commercieel als minder commerciële doelgroepen kan vermaken. Die balans zit de laatste tijd bij hem zo goed (zoals Gone Girl) dat je nooit het gevoel krijgt dat je eigenlijk naar iets simpels zit te zien achter een mooie visuele laag.

Nu, de kracht van deze film is het scenario. Een film van meer dan 2u30 neerzetten zonder een moment van inzakken en steeds onderhouden en de spanning hoog houden is bijzonder. Het rare is dat de film daar zelfs niet veel voor moet doen, geen bombastische actiescènes, geen grote twists,... Nee, kleine dingen... Zoals de 2 hoofdrolspelers laten samenkomen, of een ambulance door de straten van het dorpje te laten rijden op weg naar het landgoed. Dat het scenario zo sterk is komt alleen maar ten goede voor de cast. Zowel Mara die als Lisbeth de show steelt als introverte, asociale en van de pot gerukte onderzoekster en Craig, die je na enkele minuten al doet vergeten dat die man Bond speelt. Het toont ook de veelzijdigheid van die man en dat geeft vertrouwen voor het post-bond tijdperk waarin hij volgens mij niet zo zal verdwalen als voorganger Brosnan. Ook de rest van de cast doet zijn ding en dat is ook te danken aan de dialogen. Want alles uitgezet is deze film niets meer dan een simpele thriller maar door de dialogen en achtergronden van de personages heb je constant het gevoel dat je naar iets meer zit te zien. De finale is dan ook een mooie mix van cliché en atypische thrillerfinales die eigenlijk de gehele film samenvat.

Toch bevat de film enkele domme fouten en daarvoor moet ik spoilers gebruiken.De film is toch nét iets te voorspelbaar en wat daar vooral aan toedraagt is dat het grote deel van de verdachten redelijk onbekend is, op 2 mensen na. Het is dan ook niet verwonderlijk dat net die 2 personages een sleutelrol spelen in de film en dat zijn toch zaken die je normaal in een matige tv-reeks te zien krijgt. Op zich zou dit allemaal geen ramp zijn maar het is het contrast met de ambitie van deze film en dan verwacht je toch iets meer. Het boet zeker niet in aan de visuele nagenoeg perfecte stijl, het opzich solide en sterk onderhoudende scenario en een uitstekende cast.

TGWTDT is éen van die remakes die op zichzelf staand zeker hoge toppen scheert. Een sterke cast en een strak scenario zorgen ervoor dat enkele makkelijk te vermeden fouten verdoezeld worden, al had het zonder die fouten écht een waanzinnige film geweest.

Het is dan ook jammer ondanks de prima opbrengst, dat we hoogstwaarschijnlijk de volgende 2 delen niet in een Amerikaanse versie zullen zien. Met al deze mensen aan boord had dat een toptrilogie kunnen opleveren.

zeer sterke thriller van fincher en dat dankzij een uitstekende cast en een waanzinnig scenario dat je de hele film gefocust moet houden al is het anderzijds ook een standaardthriller die de clichés bewandeld maar ze bedoezeld onder het sfeertje van de film. want eigenlijk is het beginbeeld al veelzeggend en zoals hierboven al eens aangegeven kijk je naar het einde inderdaad volledig anders naar dat shot omdat je alles te weten bent gekomen maar ik persoonlijk had de clue dus al na 20s in grote lijnen gevat. toch weet het scenario nog te verrassen met een resem aan twists. Affleck word vaak als een matig acteur bezien maar in deze film overtuigd hij toch wel en weet hij het personage perfect neer te zetten al is Pike inderdaad de eye catcher van deze film. maar ze krijgt dan ook een briljant geschreven rol voor zich waar ze alle facetten van haar kwaliteiten kan laten zien. Gone Girl is een film die je volgens mij meer moet gezien hebben want ongetwijfeld kan je nu anders kijken naar de film, zijn de twists voorspelbaar geworden maar zal je nog véél meer details zien die je de film volledig doen snappen. het zijn zo van die films die zeer leuk zijn om te zien de eerste keer maar pas een echte klassieker zal worden na verloop van tijd.

een thriller die enigszins gemaakt is voor een breed publiek maar toch het arthouse-achtige ergens weet te behouden. Gone Girl is hoe een thriller moet zijn en waar iedereen, blockbusterfan of festivalfanaat kan van genieten

De enige aantrekkingskracht voor deze film is Jason Sudeikis. De man die tegenwoordig in Amerika bij éen van de populairste komische acteurs hoort was in 2011 nog niet zo groot als nu én net daarom wou ik deze film zien.

A Good Old Fashioned Orgy vindt zeker niet het water uit maar anderzijds valt de film wel 1 ding te prijzen. Alle standaardzaken van dit soort komedies zien aanwezig maar het zeemzoete pad van relaties en andere worden wel op een grappige manier neergezet. Ok, Sudeikis wordt verliefd op iemand maar er een orgie voor opzij zetten? nee en als die toch even gaat uitwaaien en een onwennige situatie tegemoet komt gaat de film niet even dramatisch doen, nee gewoon het seksueel getinte thema nog wat extra in vaart brengen. Het is dan ook jammer dat er op zich wel leuke zaken zijn aan deze film maar het te vaak in flitsen is en het niveau niet kan aanhouden. De echte lachsalvo's zijn op éen hand te tellen maar anderzijds verveelt de film evenmin.

AGOFO is een matige komedie die met enkele aardige zaken nog stand weet te houden en onderhoudend blijft maar een topper kan je dit zeker niet noemen.

Het duurde bijna 20 jaar voor dat ik dit meesterwerk heb kunnen bekijken en het bleek ook een schitterend eindproduct te zijn.

Het beste aan heel de film blijft het scenario. Zeer sterk geschreven door toen nog snotneuzen Damon en Affleck. Ze zorgen ervoor dat het scenario redelijk normaal is en van de cliché's wegblijft. Zo is de hoogbegaafde geen asociaal beperkt wezen maar een gewone jongen in de puberteit in een 'verkeerd' milieu. De film gaat ook niet over de weg naar de top van de hoogbegaafde. Integendeel, GWH zoekt deze simpele, voorspelbare paden niet op. Men wil het vooral hebben over hoe je met die zaken moet omgaan, welke keuzes je moet maken, welke weg je wil bewandelen en een heerlijke portie zelfreflectie. Redelijk zwaar zou je dan denken maar dit is niet het geval. Affleck en Damon hebben ervoor gezorgd dat er voldoende humor inzit en dit eerder een tragikomedie of dramedy word. Toch is het vooral in de serieuze stukken dat de film de perfectie benadert. Met dank aan een uitstekende cast met als uitschieters Damon en Williams zijn de dialogen maar vaak ook de monologen om stil bij te worden. Bij Hunting word je zo in het personage meegezogen dat op het moment dat Damon zijn eerste emotionele uitlaat krijgt je zelf de opgekropte frustraties los voelt komen. Het einde is dan misschien iets te veel eind goed al goed maar het neemt niet weg dat de film een constant hoog niveau heeft gehouden zonder een zwak moment. Moest de cinematografie van een hoger niveau geweest zijn dan had deze film de perfectie geweest voor mij persoonlijk. Alleen liet Van Sant dat liggen terwijl dat het enige was waar hij voor moest zorgen want een schitterende cast en een ijzersterk scenario was al voorhanden.

Good Will Hunting is een ijzersterk drama met glansrollen voor Damon & Williams gedragen door een schitterend scenario.

Als je in 2011 Martin Campbell ziet als de regisseur van deze film denk je dat je zeker een vermakelijke film te zien zal krijgen na een heerlijke eerste Zorro (en een degelijk vervolg) en een ijzersterke reboot van James Bond. Critici en Publiek dachten er na het zien van deze film volledig anders over, zelf vond ik de film best te pruimen.

De film begint cliché en eindigt cliché en alles wat daartussen komt is ook cliché. niets nieuws, niets vernieuwend, maar op zich blijft het wel vermakelijk en haalt dit toch wel het niveau van de meeste superheldenfilms van degelijke kwaliteit (Captain America 1, Thor 1, Hulk, Iron Man 2, Dark Knight returns etc) maar word het nergens een topper. Reynolds speelt degelijk en op zich doet de cast dat volledig maar hebben ze net te weinig om mee aan te vangen om van hun personages iets echt sterk te maken. De actie is vermakelijk (zeker voor ruimte-actie, kan me niet zo vaak bekoren) en de humor is ruim aanwezig (misschien wel te veel voor DC-fans/films) maar ik kon het smaken en ook de krachten die Hal Jordan had vond ik best vermakelijk. Maar je merkt aan zoveel dat de film een opzet was om meer mee te kunnen doen, een gelijkaardig gevoel zoals bij de eerste Thor en de eerste CA en dan is het moeilijk om te overtuigen, zeker in deze aparte setting. De finale was vermakelijk maar op het puntje van mijn stoel heb ik zeker niet gezeten.

Green Lantern is niet de dramatisch slechte film voor mij dan anderen zeggen. De film is vermakelijk, solide en entertaint genoeg voor deze superheldenfilm die het vooral moet hebben van de degelijkheid die mij vermaakt heeft

zeer leuke toevoeging aan het MCU. alle leden zijn goed ingevuld en er is wel chemie tussen hen. Ook de karakters van Groot en Rocket zijn een meerwaarde naar de toekomst van het universum, kijk nu al uit naar hun dialogen met pakweg een droge Thor. de effects zijn van de bovenste plank, het verhaal gaat voort in een zinderende vaart en de finale is top! Toch schat ik hem niet in als dé beste van de films die al gepasseerd zijn omdat het, ondanks de atypische sfeer, toch braaf binnen de lijntjes kleurden en had gehoopt dat ze dat met deze atypische setting én over the top karakters net er wat meer uit zouden kleuren.

Thanos vond ik er ook minder dreigend uitzien qua look dan in de after credits van Avengers en Ronan was zoals frietgezicht al bovenhaalde een degelijke vijand die in dit verhaal, waar het draait om de opbouw van de karakters, best nog sterk en gevaarlijk uit de verf kwam.

de after credits vond ik zwaar teleurstellend

4,15/5

Zeer zwakke film en haalt nergens de magie van het origineel. Het verhaal was lachwekkend, de effects waren belachelijk slecht (overduidelijke green key in zo een productie is gewoon niet te aanvaarden), grappige momenten zijn er nauwelijks buiten enkele (zeker niet alle) leuke gebruiken uit de hedendaagse wereld zoals het liedje dat jason segel zegt voor Blunt, enkele spoof-posters van hedendaagse films, maar als dat al de grappigste zaken zijn in deze film weet je al genoeg

Gulliver's travels is een aanfluiting voor het ooit zo mooie originele verhaal en de magie die die film tot leven bracht.