Opinions

zeer degelijk actiedrama die ondanks de cliché's wel aardig overeind blijft. De film begint met een brand waarin het personage van Phoenix komt vast te zitten. Terwijl zijn collega's hem proberen te redden ziet hij zijn hele leven voorbijflitsen waar wij als kijker getuige van mogen zijn. Op dat gebied pakt Ladder 49 het slim aan. De voornaamste actie bevind zich in die openingsscène en word lekker uitgerokken doorheen het verhaal. Budgetair slim en het werkt ook effectief in deze film. Wat dan weer jammer is, is het verhaal. Op zich is het nergens storend maar het is nogal cliché, voorspelbaar en al bij al heeft het ook weinig om het leef. Het is dan ook vooral Phoenix die de film perfect draagt en het dunne verhaaltje meer ziel geeft dan het eigenlijk heeft. Travolta speelt degelijk maar krijgt nergens écht veel te doen en de band met Phoenix is al bij al wel onzorgvuldig uitgewerkt. Visueel ziet het er wel goed uit met een mix tussen zeer stabiele, vloeiende bewegingen tot ruwe found-foutage-achtige momenten om de rauwheid wat meer mee te geven van de brandweermannen. Op zich zou ik deze film een 6je geven maar ik verhoog naar een 6,5 omwille van het einde. Door het voorspelbare clichéverhaaltje had ik niet verwacht dat ze op het einde de ballen hadden om het beste einde ook effectief uit te werken en daar ben ik blij om. Het geeft iets extra aan wat vooraf ging en geeft iets meer diepgang aan deze actiefilm.

Ladder 49 is een onderhoudende actiefilm met een sterk dragende Phoenix ondersteund door een voor de rest meer dan degelijke cast in een clichématig maar niet echt storend verhaaltje.

aan het best hoge cijfer op kan ik enkel concluderen dat deze film waarschijnlijk gedateerd is en die destijds wel leuker en aantrekkelijk was dan de dag van vandaag. Willis is best wel leuk in deze film al heb ik hem al spitsiger geweten in dergelijke personages. Maar de klik met Wayans was er niet echt en dat is jammer als je vooral op die 2 personages focust. Het verhaal is ook niet al te best, de film bevind zich meer dan een uur in het ijle en slentert voort door matige dialogen, zeer minieme actie en enkele oneliners. In het laatste halfuur gaat de film dan weer zo uit de bocht dat het volledig haaks slaat op wat we gezien hebben en daardoor ook niet echt als datgene word beschouwd dat deze film nodig had om goed te zijn. Na deze film heb je eigenlijk naar een actiefilm gekeken zonder de goede aspecten van een actiefilm. En als je een drama verwacht dan kom je ook bedrogen uit.

The Last Boy Scout weet niet goed waar het naartoe wil en zo zal je je waarschijnlijk ook na de film voelen. De film heeft zeker wel enkele leuke momenten maar alles bij elkaar is het gewoon onvoldoende.

Dat Last Vegas een soort Hangover voor oldies is, werd al snel duidelijk. Eerlijk gezegd had mits wat aanpassingen en een R-rated scenario (wat groffer) dit een veel leukere afsluiter geweest van die trilogie.

Last Vegas blinkt nergens uit in originaliteit maar vanaf minuut 1 is me dat ook al snel duidelijk. De film moet het vooral hebben van de cast en die speelt echt uitmuntend. Vooral Klein en Freeman zijn hilarisch. Wat ik van Freeman gezien heb de laatste jaren zelfs de meest verfrissende rol (hadden ze dat komisch talent van hem maar gebruikt in Ted 2) en Klein die nog amper in de grote films mag draaien laat ook zien dat dat best wat meer mag gebeuren. DeNiro speelt op automatische piloot maar anderzijds was er door de klik met de medespelers nu veel minder storend aan dan anders. Douglas speelt altijd degelijk en ook met dit uiterst voorspelbare karakter maakt hij er het beste van. De film blinkt uit in voorspelbaarheid maar ik kan het steeds blijven herhalen: de cast maakt veel goed en moffelt veel probleempjes onder het bed. Waar de moppen misschien objectief van matig niveau zijn weten de acteurs er het beste uit te halen en krijgen ze een soort van warmte mee. Die warmte heeft de film overigens wel constant. Ondanks dat de personages plat zijn en nogal karikatuur is het verleden van de personages en hun huidige situatie wel goed naar boven bracht. Het is geen grof getinte komedie (misschien voor de oudjes die hun oude sterren willen zien wel ) zoals The Hangover maar eerder een andere invalshoek op het concept met een hartverwarmende sfeer. Dat de finale al 90 minuten op voorhand te voorspellen was neem ik er dan weer bij door de heerlijke rit die naar dat einde heeft geleid

Last Vegas is zeker geen topper en blinkt uit in voorspelbaarheid. Maar de cast en de chemie tussen hen was duidelijk zichtbaar en verdoezeld vele zaken wat deze film een heerlijke hartverwarmende komedie maakt met vooral een verrassende Freeman

buiten dat de indiase cast hun gebrekkig engels moesten bovenhalen geen enkel kritiekpunt op deze film (misschien enkele effectjes die iets beter mochten maar storen deed het zeker niet) De film is éen visuele pracht maar laat die ook vaak ten dienste staan van het verhaal van de film en de relatie tussen de tijger en de jongen. Het verhaal is werkelijk meeslepend en wisselt op de juiste moment af tussen hoofdstukken die vaart nodig hebben en andere stukken die net de rust moeten brengen. de relatie tussen Pi en Richard is subliem verteld en nog best realistisch in een wereld op zee die je visueel toch vaak met een korreltje zout moet nemen maar daarom niet minder meeslepend is. al is de film religieus getint, echt storen deed het niet want het past wel in dit verhaal. en of ik nu geloof in god na het vertelde verhaal zoals in het begin van de film gezegd werd, dat zal ik nu niet zeggen maar wel dat Life Of Pi een intrigerende, meeslepende, en beeldschone film is geworden en voor mij éen van de beste films van de laatste jaren.

puike thriller met een schitterende Matthew McConaughey. Hoewel het opzet nogal redelijk doorsnee klinkt voor een rechtbankdrama is de film best nogal commercieel ingesteld maar wil het wel meer zijn dan simpel vermaak. De film heeft een topcast ter beschikking en hoewel er niemand echt slecht is, is dat wel het enige minpunt aan de film. Langs de ene kant leuk dat je zelfs voor de domste bijrollen een goede, best bekende acteur/actrice kan strikken, maar anderzijds denk je dan dat met die acteur of actrice hun personage meer om het lijf zou kunnen hebben. Dit komt vooral omdat er toch vooral gefocust word op het kat-en muis spel tussen advocaat en cliënt. Zowel McConaughey als Phillipe spelen hun rol overtuigend. Ook leuk is dat de kijker niet als dom word beschouwd. zoals het feit dat McConaughey's personage gewoon de zaak blijft voordoen etc, dat is duidelijk maar in vele films moet dat toch nog eens in dialoog verschijnen om de kijker nog eens te verduidelijken en dan word alles nogal vaak voorafgezegd , bij deze laten ze dat achterwege en dat geeft ook een goed gevoel als kijker. De film heeft wel even een zwak moment net over de helft en dat is jammer want anders had hier écht éen van de beste rechtbankthrillers ingezeten. Nu is het allemaal zeer vermakelijk, is McConaughey écht in superdoen in deze film, en is het verhaal meer dan onderhoudend in een goed hard tempo voor dit genre, maar het had nog net iets meer de puntjes op de i kunnen zijn.

The Lincoln Lawyer is geen gezapig rechtbankdrama maar een sterke kat-en muisthriller met een wervelende McConaughey in de hoofdrol.

gisteren na een lange tijd nog eens bekeken (ten tijde dat de DVD uitkwam wel talloze keren gezien maar is ondertussen toch al even geleden) omdat de Amerikaanse versie nog altijd niet beschikbaar is.

Het blijft gewoon een steengoeie film. Ondanks dat de personages redelijk oppervlakkig blijven en de film bestaat uit weinig verschillende locaties en een simpele story telling klopt er gewoon zo ontzettend veel aan deze film.

Erik van Looy start in volle vaart en kan die strak houden tot de finale waarin de laatste 2min misschien wel het zwakste punt zijn van de hele film. De komische accenten worden perfect neergelegd door Koen De Graeve. De Bouw zien we toch in een iets andere rol dan we gewend zijn. Bruno VDB speelt heerlijk als de rare kwiet maar het zijn toch vooral Schoenaerts en Peeters die deze film beter maken qua personages. Schoenaerts laat hier al zijn dat personages met een hoek af op zijn lijf geschreven zijn. Als de jonge flapuit omringd door drugs en een zware drang naar agressie is hij de perfecte key in deze film en Peeters speelt zijn rol gewoon uitmuntend. Veel kan ik daar niet over uitweiden of je weet al te veel. De film heeft ontzettend veel twists en eens je de film al een paar keer gekeken hebt heb je ook wel door dat het Van Looys bedoeling is om je compleet zot te maken en ervoor zorgend dat je nooit de dader kent. (Bij mijn vriendin die de film voor het eerst zag is dat alvast gelukt én bij mij destijds in de bios ook). Maar bij een eerste kijkbeurt werken die twists volledig.

Ondanks dat ik in de Amerikaanse versie nog een hogere kwaliteit verwacht visueel is deze Vlaamse versie toch ook al op een zeer hoog niveau en zeker Hollywood getint.

Loft is éen van de beste films die ik al gezien heb van België en ongetwijfeld de meest complete blockbuster van België. Met sterke acteurs, voldoende twists die zijn werking hebben, een strakke vaart en visueel sterk in beeld gebracht is deze originele versie een heerlijke thriller.

Toen 5 jaar geleden bekend werd gemaakt dat de Vlaamse hit Loft een Amerikaanse remake zou krijgen was dat in België eigenlijk niet zo een verrassing. Het origineel was al hollywood-minded en zou zo perfect in de amerikaanse zalen terecht kunnen komen. Als de cast dan nog eens werd bekendgemaakt had ik écht goede hoop, Marsden (X-Men), Urban (Dredd, Star Trek), Isabel Lucas, Eric Stonestreet, Wentworth Miller (Resident Evil, Prison Break), Rhona Mitra,... Geen dragende toppers maar als ensemble wel een mooi gegeven. Met een vervijfvoudigd budget, Joel Silver die het project mee onder de loep zou nemen en een wereldwijde release leek The Loft wel een blockbuster te worden die in vele landen wel degelijke resultaten zou neerzetten. Na, vele uitstellingen, zelfs twijfels voor een release etc kwam de film dan toch uit eind 2014 en begin 2015. In de VS werd hij neergehaald door critici en publiek vond de weg naar de film niet al zal het door het relatief kleine budget van 14 miljoen zeker geen verlies draaien. In Vlaanderen duurt het nu zelfs bijna een jaar voor de film van de zaal naar de huiskamer is geraakt.

Een film met dit verhaal, deze acteurs, een deftig budget etc zou met gemak het origineel moeten wegblazen maar dat doet het zeker niet. Er zijn dan ook enkele factoren die daar de basis voor leggen. Ten eerste het scenario: het originele van De Pauw was zo sterk, zowel qua twists als dialogen, als oneliners en de herwerking heeft enkele zaken (vooral grappen) willen veranderen maar telkens naar een niveau lager wat de film al geen goed doet. De muziek was een flauw aftreksel van het origineel en de vernieuwde dingen klonken echt verkeerd voor de sfeer van de film maar wat deze film vooral niet beter maakt is uiteindelijk toch de cast: wat stelt die teleur. Stonestreet is volledig verkeerd gecast en die vrouwelijke trekken zijn zo misplaatst bij zijn personage, ook Urban is een flop in deze film. Waar in het origineel Filip Peeters Vincent perfect neerzette met de dubbele gelaagdheid speelt Urban zo plat, zo belachelijk dat het misschien wel het hoofdpersonage volledig in het water doet vallen en dat brengt de film toch naar beneden. Marsden was degelijk en heeft vooral goed naar De Bouw gekeken. De vrouwelijke cast was nog lachwekkender, zo slecht, ik snap niet dat Van Looy dat niet inzag bij de opnames. De enigen die hun personage neerzetten zoals het zou moeten waren Miller, die de geheimzinnigheid en lichte psychopathie perfect wist neer te zetten en Schoenaerts die perfect het oorspronkelijke personage combineert met zijn rundskop-personage. Het is ook dat personage dat mij nog wat beter uitgewerkt leek dan in het origineel (achtergrond, relatie met broer) en Schoenaerts toont in deze film dat hij zonder moeite de redelijk gevestigde waarden overstijgt. Visueel was de film wél beter dan de Vlaamse en Nederlandse versie. Het zag er tot in de puntjes beter uit, cleaner, hollywoodiaans zoals het ook moet.

Hoewel de film véél behoud van het origineel en zelfs korter is gemaakt licht het tempo toch lager naar mijn gevoel, mede waarschijnlijk door de factoren bovengenoemd. Anderzijds is er aan de basis van het verhaal niets veranderd, ziet het er visueel strak uit, blinkt een Belg uit in een Amerikaanse film en is die cast op zich wel aantrekkelijk genoeg waardoor de basis wel overeind blijft en The Loft nooit echt lager kan vallen dan een solide thriller.

Nog een laatste minpunt: zowel in de Vlaamse als Nederlandse versie was er een erotisch randje aan het geheel, iets wat deze Amerikaanse versie volledig mist en net dat randje maakte van The Loft een spitsige, scherpe thriller.

The Loft haalt nergens het niveau van het origineel of de nederlandse remake maar doordat de basis onveranderd is en er zowel zaken beter als slechter zijn dan z'n voorgangers blijft het wel een solide thriller.

Misschien is het wel goed dat je het origineel al gezien hebt, naar mijn gevoel zie je dan ook de verbeteringen en ben ik misschien wat verzachtend in mijn eindverdict