Opinions

Lekkere knokfilm uit Hongkong met vrijwel continu aktie en spektakel, kunstig in beeld gebracht, met Xie Miao en Joe Taslim in sympathieke hoofdrollen. Er wordt een leger aan bad guys over hen uitgestort, zodat ze continu wat te doen hebben en de kijker amper de tijd heeft zich te storen aan de simplistische plot en dialogen. Het betere beukwerk, zullen we maar zeggen.

Pijnlijke misser, deze dodelijk saaie egotrip van Abel Tesfaye aka The Weeknd. Als akteur schiet hij hopeloos tekort, al valt dat hier niet echt op omdat de film om hem heen dermate belabberd is dat de aandacht doeltreffend van hem wordt afgeleid. Het script is een rommeltje, net als de regie van Trey Edward Shults. Halverwege werd ik even wakker toen de film zowaar een uitstapje nam richting horror, maar daarna kon ik rustig verder slapen. Vooral aan de futloze finale lijkt geen einde te komen.

Aardig tussendoortje van regisseur Mike Flanagan, die inmiddels een respectabele staat van dienst heeft opgebouwd in het horrorgenre. Ik heb in ieder geval nog geen slechte film van hem gezien. Ook dit slasher-werkje kan er zeker mee door, al zakt de boel na een veelbelovend begin wel wat in. Het kat-en-muisspel tussen de twee hoofdrolspelers is gewoonweg niet bijster spannend en/ of boeiend. Gelukkig maakt de intense finale wel het één en ander goed.

Voorspelbaar uitgewerkt maar wel sympathiek verhaaltje over een uitgerangeerde basketbalscout (Adam Sandler) die in het buitenland op een jonge, getalenteerde basketballer stuit. Sandler's charisma en humor trekken de kijker door de melodramatische plot heen, zodat het toch nog leuk wordt. Regisseur Jeremiah Zagar zorgt daarbij voor veel energie en visueel vermaak. Vooral de inventieve montage is eersteklas.

Somber ijslands drama met thriller-elementen, over een rouwende politieman (Ingvar Sigurdsson) die begint te vermoeden dat zijn overleden vrouw een buitenechtelijke affaire had. Het lage tempo en de arthouse-elementen van de film zullen niet iedereen aanspreken, maar ik vond plot en personages boeiend genoeg om dit door de vingers te zien. Met de sfeer zit het ook wel goed, mede te danken aan het desolate landschap waarin de film zich afspeelt.

Veel te lang misdaaddrama, met iets te weinig plot om de volle lengte te kunnen boeien. Op visueel gebied evenwel zeer indrukwekkend, met geweldig camerawerk en een knap gebruik van montage. Vooral de aktiescenes zien er erg goed uit, van de energiek in beeld gebrachte autoachtervolgingen tot de zeer bloederige hak- en zaagscenes. Wel wordt dit op gegeven moment iets teveel van het goede en herhaaldelijk verliest de film zijn geloofwaardigheid. Tegen het einde was ik qua plot ook een beetje het spoor bijster moet ik zeggen. Na The Chaser wederom een interessante film van regisseur Na, maar ook ditmaal net geen topper.

Beetje saaie koreaanse historische thriller, over een reeks geheimzinnige moorden op een afgelegen eiland. Een rechercheur (Cha Seung-won) wordt erop afgestuurd teneinde het mysterie op te lossen. Degelijk gespeeld en goed gemaakt, met mooi production design en een aantal overtuigend bloederige scenes, maar de plot wil maar niet spannend worden en de schetsmatig uitgewerkte personages blijven afstandelijk.

Geen beste beurt voor zowel hoofdrolspeler Ben Affleck als regisseur Robert Rodriguez. Het verhaal steekt best geinig in elkaar, met een aantal verrassende wendingen, maar te vaak doet de vergezochte plot denken aan eerdere en vooral betere films als The Matrix en vooral Inception. En Affleck slaapwandelt maar een beetje door de gebeurtenissen heen.

Saaie, langdradige thriller gebaseerd op het gelijknamige boek van Lars Kepler. Ik heb het boek niet gelezen, maar het is ongetwijfeld beter dan de film. Lasse Halstrom als regisseur blijkt een onjuiste keuze te zijn geweest, aangezien hij zoals altijd meer geïnteresseerd is in de menselijke verhoudingen dan in de thriller-aspecten van het verhaal. En laten nu juist die menselijke verhoudingen ditmaal niet bijster interessant zijn. Hoofdrolspeler Tobias Zilliacus is ook erg anoniem in de hoofdrol. Tel daarbij op een nogal voorspelbaar uitgewerkt script en je houdt niet bepaald veel over. Nou, vooruit- de winterse zweedse landschappen zien er fraai uit.

Saai debuut van één van mijn favoriete zuid-koreaanse regisseurs, Hoon-Jung Park. De plot, vol verraad en jaloezie, is best oké, maar de onnodig opgerekte uitwerking ervan en de beperkte setting van het hele gebeuren zorgen al snel voor een trage en statische film, die slechts sporadisch tot leven komt. Mooi production design en met het akteerwerk van de drie hoofdrolspelers is niets mis, maar uiteindelijk duurt alles gewoonweg veel te lang.