Opinions

Catch Me if You Can is een typische Hollywood productie. Mooi opgezet verhaal wat gepresenteerd wordt door een sterke cast. Het krijgt haast een romantisch tintje terwijl het in het echt wellicht allemaal niet zo zal zijn gegaan. Toch prima vermaak.

Zeer realistisch script waar zeker geen Hollywoodiaanse sfeer aan te beproeven valt. De juiste dosis spanning, het tempo en de mate van onvoorspelbaarheid maken het dan ook echt eigenzinnig sterk. De personages zijn zeer reëel en geloofwaardig vooral ook door het sterke acteerwerk wordt dit goed vormgegeven. Al met al een sterk gevangenisdrama van Spaanse bodem.

Cellar Door bouwt qua verhaal mooi op maar ergens richting het einde als alle puzzelstukjes samenvallen vond ik het toch wel beduidend minder worden. Ergens is het verhaal rond een kelderdeur toch spannender in je hoofd dan de uitwerking bij deze film. Kan ook aan mezelf liggen. Al met al geen slechte film en zeker het kijken waard.

Wanneer het gebrekkige spionnen plot niet al te serieus wordt genomen kan men best concluderen dat dit een zeer geslaagde komedie is. De chemie tussen Hart en Johnson is sterk voelbaar en de twee zorgen dan ook voor behoorlijk wat hilarische momenten(waarbij Johnson de absoluut onmiskenbare factor is binnen het geheel). Of deze twee heren nu de wereld moeten redden of een andere missie moeten volbrengen het maakt niet uit, want het was sowieso erg grappig en zeer vermakelijk.

Dolph Lundgren in actiefilms staat tegenwoordig synoniem voor pulp. Ook 'A Certain Justice' is hierin geen uitzondering. Deze film probeert serieus genomen te worden, maar kan zich met geen enkele vorm van kwaliteit meten met voorgangers binnen dit genre. Door het uitgemolken verhaal -zucht- en de schijnvertoning van de cast hou je er als kijker onderhand een PTSS aan over.

Challengers kon me qua verhaal en invulling niet echt boeien. Verhaaltechnisch is het echt minimaal en het acteerwerk was mijns inziens ook tegen het randje. Wat er dan overblijft is...

Les Chambres Rouges is een duistere filmpje waarin lugubere en extreme daden leiden tot veel emoties en obsessies. Ergens qua verhaal goed verzonnen maar de setting en daarbij behorende acteerwerk kon me niet doen laten overtuigen. Erg jammer met wat meer energie had het best wat kunnen worden.

Changeling is pure kwaliteit wat we gewend zijn van Clint Eastwood. Visueel, sfeer, verhaal, cast en camerawerk het is tot in de puntjes uitgewerkt. Erg meeslepend verhaal ook.

Film met een lekkere vaart erin. Heerlijke plotwendingen en veel actie. Jason Statham en Ryan Phillippe acteren heerlijk. Wesley Snipes biedt eigenlijk geen toegevoegde waarde in het geheel.

Chappie is een zéér onderhoudende, grappige en sentimentele film in de stijl zoals we dat van Neill Blomkamp kunnen verwachten. Het verhaal over een grimmige nabije toekomst met een speels, grappige en vooral sympathieke robot is op z'n minst gezegd aangrijpend. De morele en sociale ontwikkeling van de robot i.c.m. veel Hollywood spektakel staat garant voor een zeer onderhoudende film. De omgeving van Chappie lijkt wat simpel maar ik vond het sterk neergezet, met allemaal karakters die ieder op zijn eigen wijs invloed proberen uit te oefen op de zienswijze van een kind. Hiermee vond ik de wat onbekende cast behoorlijk knap acteerwerk afleveren en acteurs als Jackman en Weaver wat tegenvallen, door het automatische piloot gegenereerde karakter.

onrustige uiteenzetting van een biografie die berust is op het gangsterleven van Charlie Richardson. Film wordt qua verhaal gepresenteerd vanuit de rechtbank, waarna het vonnis van 25 jaar celstraf zal luiden. Deze aanpak om het verhaal te vertellen zou op zich moeten kunnen werken. Helaas is de inhoud niet meer dan wat oppervlakkige figuren die de revue passeren en de gebeurtenissen die basaal gezien allemaal op foltering aankomen. Luke Goss zet hiermee wel een van zijn betere rollen neer, wat hij daarna niet meer zal evenaren.

Charlie and the Chocolate Factory hangt via Tim Burton nauw verweven aan de jaren zeventig film. Qua originaliteit is het dan moeilijk onderscheid te maken zeker als er weer verscheidene rollen gebruik wordt gemaakt van de bekende Burton cast. Toch weet hij er een mooie twist aan te geven en visueel is het altijd een spektakel. Typetjes die gestalte krijgen door Depp vallen goed of minder goed. Hier vond ik het toch bijzonder geslaagd met het groteske kapsel en gebit en dat ondeugende lachje. Ik kan er niets anders van maken dat deze interpretatie naar de verhalen van Roald Dahl me toch ook weer minimaal vier sterren waard is(net als de jaren zeventig film).

Zeer slecht acteerwerk en een ongelooflijk flauw en te simpel verhaal. De hele setting is fout en visueel oogt het allemaal zeer goedkoop. Dit is nog erger dan een B-film.

Jon Favreau zet met -Chef- een bijzondere feelgoodfilm neer, die vooral niet de intentie heeft om waar dan ook gecompliceerd te raken. Het verhaal kent ondanks standaard clichés over gebroken huwelijken en daarbij behorende stugge ouder/kind relaties nergens echt dieptepunten. Als stroman van zijn eigen gaarkeuken ligt het idee van de foodtruck al op het begin van de film in de rij der mogelijkheden. Hiermee weet je als kijker redelijk snel waar de regisseur met zijn verhaal heen wilt en is er nergens echt diepgang omtrent de karakter. Beschouwende als een luchtig tussendoortje is deze film met het hoge feelgood karakter zeker een aanrader. De cast met enkele bekende namen heeft er blijkbaar ook zin in, wat hier zeker aan meewerkt.

Chernobyl is op alle fronten een zeer indrukwekkende serie. Sterk acteerwerk en goed uiteengezet. Erg pakkend.

Cherry is een film die alle kanten op vliegt en Tom Holland qua casting hierin voor mij niet echt super. Toch verveel ik me niet echt met deze film. Klinkt nogal tegenstrijdig en kan het zelf ook nog niet helemaal plaatsen maar je kunt het best gaan zien. Zal wel weer in de categorie vallen van de "niet hoogvliegers" maar toch het kijken waard.

El Chicano is een film waarbij ik dacht: dit heb ik al veel vaker gezien. Het heeft van allerlei herkenbare elementen en dat vormt zich dan een film. Ik vond er eerlijk gezegd weinig aan.

Donker en grimmig verhaal over de Sovjet circa '53 met een sterk vertegenwoordigde cast. Het hulpeloze, wanhopige en volstrekt paranoie karakter van die tijd is goed voelbaar. Gary Oldman is de man, maar helaas weinig in beeld. Toch mist het mij op sommige momenten aan diepgang en hierdoor zijn er stukken bij die de het verhaal wat langdradig maken.

McCarthy's belangstelling voor extreme isolatie, perversiteit en geweld komen in de gelijknamige film van niemand minder dan James Franco cinematografisch sterk in beeld. Hierbij houdt Franco de drie hoofdstukken van het boek aan, met een beschrijving van het steeds groter wordende isolement van de protagonist van de samenleving. Scott Hazes prestatie als Lester Ballard is een ongekend succesvolle bijdrage bij de uitvoering van deze film. Met zijn voorbereiding waarbij hij alleen leefde in grotten en 20 kilo aan gewicht verloor om deze uitdagende rol te vervullen geeft hij hiermee briljant gestalte aan de complexe waanzin van Ballard.

Child's Play anno 2019 levert een nieuwe pop met nieuwe avonturen op. Ik vond deze interpretatie geweldig en enige vernieuwing was binnen deze franchise ook hard nodig om überhaupt nog met een nieuw deel aan te kunnen komen. Voor mij zeer geslaagd heb er kostelijk van genoten.

The Children Act is een heerlijke drama film waar weinig op aan te merken valt. Alles verloopt via de boekjes en dat is wat er simpelweg bij past. Emma Thompson blinkt uit in een uitstekende cast.

Dystopische film met een indrukwekkend en bizar verhaal. Dit werkje van P.D. James is door Cuarón visueel verbluffend fraai in mekaar gezet. Het verhaal over infertiliteit en de mogelijke uitsterving van het menselijk ras creëert een schisma binnen de mensheid. Anarchisme versus idealisme wat allemaal moet leiden naar het eind van een onzeker bestaan. De poging om het menselijk ras te beschermen van de teloorgang, is een mooi in beeld gebracht plot, wat helaas wel op sommige momenten niet scherp wordt aangesneden. Ruimte voor verbeelding kan krachtig zijn, maar werkt hier helaas niet in het voordeel. Op sommige momenten creëert het hierdoor eerder plotgaten dan een sterke uiteenzetting van dit indrukwekkende en bizarre verhaal. De cast is ijzersterk en een maakt een zeer goede indruk.

Chopper is een grappige en luchtige film over een krankzinnig figuur die meesterlijk wordt vertolkt door Eric Bana. Geen hoogvlieger maar enigszins aangenaam was het zeker wel.

Christine is qua film echt een kunstwerkje. Het verhaal en de uitwerking ervan zijn haast perfect. Echt een geweldige film die blijft staan als een huis, wanneer je hem ook maar kijkt.

A Christmas Carol is en blijft natuurlijk een geweldig verhaal op zichzelf. Dit neemt niet weg dat de manier van uitbeelden veel ruimte biedt om het nog indrukwekkender te maken. Dat is hier samen met enorme goede acteerprestaties meer dan gelukt. Een genot van begin tot einde.

Het verhaal van Charles Dickens over de transformatie van de gierige en chagrijnige Ebenezer Scrooge naar een edelmoedig persoon komt in deze animatie d.m.v. motion capture schitternd tot uitbeelding. De cast is ook sterk en al met al een zeer vermeldenswaardige interpretatie van deze novelle.

Deze film heeft niet zo heel erg veel woorden nodig om een bepaalde reden. Het is lang geleden dat er met kerst weer zo n pareltje is uitgebracht als The Christmas Chronicles. Heerlijke film zeg!

The Christmas Chronicles 2 Is een prima film. Ik wil hem niet vergelijken met deel 1 maar op zichzelf staand is dit ook gewoon een hele goede film. Heb er wederom kostelijk van genoten. Kurt is een ideale kerstman net als Tim Allen dit ook was in zijn kerstfilms. Heerlijk dit mag van mij ieder jaar terugkomen.

Christmas Eve in Miller's Point is een verrassende film. In die zin omdat het erg ongewoon leek en dat is het in zekere zin ook. De film legt de fases des leven uit verspreidt over vier generaties. Je ziet zonder extra narratieve aspecten wat plotjes met ieder zo zijn/haar pad. Erg interessant met name ook de manier van het cameragebruik. Heb me er ondanks dat het geen hoogvlieger is kostelijk mee vermaakt.

Dit filmpje heeft een leuke afwisseling door de vier verhaallijnen die door elkaar verweven zijn. Hierdoor wordt niet snel een van de verhalen saai en blijft het tempo erin zitten. Het is hiermee onderhoudend genoeg en leidt tot een wending aan het einde. De horror valt toch enigszins tegen en echt schrikmomenten heb ik helaas niet gekend.