Opinions

Niet echt mijn type humor, mede daardoor spreekt deze film van de gebroeders Coen mij niet aan. Het verhaal is ook weinig memorabel en springt soms van de hak op de tak, dus ook daarmee weet de film niet te overtuigen. De drie hoofpersonen worden nogal karikaturaal neergezet en zijn daarom ook niet echt interessant, al weet Clooney nog een beetje overtuiging aan zijn personage mee te geven.

Behoorlijk matige sciencefiction film. Het ziet er allemaal best aardig uit. Het plot stelt echter erg weinig voor en mist overtuiging. Het lijkt hier en daar iets van andere films uit het genre te lenen, maar voegt daar niet echt iets aan toe. Tom Cruise kan normaal gesproken dit soort films wel dragen, maar ook hij vertolkt hier een nogal oninteressant personage. Niet echt de moeite waard.

Leuke misdaadfilm, met een topcast. De beste van de drie, al komt deel drie wel in de buurt. Vlotte actie en een aardig verhaal.

4,5*

Vermakelijke misdaadfilm, die weinig onderdoet voor Ocean's Eleven. Prima cast, prima verhaal. Casinofilms kan ik sowieso vaak wel waarderen.

4,5*

Duidelijk de minste van de drie Ocean films. Verhaal is verre van geweldig, daar kan de cast ook niks aan veranderen.

3,5

Aanvankelijk lijkt dit nog een best interessante misdaadfilm (over de IRA) te zijn, maar de film verzandt helaas in een wat sentimenteel gebeuren. Op enig moment duiken enkele personages op die zo karikaturaal zijn dat het niveau flink keldert. Uiteindelijk ook geen al te boeiend verhaal. Wel best sfeervol in beeld gebracht en het acteerwerk is veelal niet slecht, maar vond het uiteindelijk een matige film.

Zeer onderhoudende thriller over de opsporing van een voormalig SS-er na de Tweede Wereldoorlog. Goede rol van Jon Voight en een zeer behoorlijk plot, waarin de spanning goed wordt opgebouwd. Als - zoals hier - de keuze wordt gemaakt om Duitsers Engels te laten spreken, is een geforceerd Duits accent totaal overbodig, dus dat had men beter achterwege kunnen laten. Zeker omdat in een flash-back opeens wel Duits wordt gesproken. Verder komt de plotwending aan het einde dat de vader van Miller door die SS-er is doodgeschoten nogal uit de lucht vallen.

Christopher Nolan is nog steeds een van mijn favoriete regisseurs, al vond ik zijn recentere werken (lang) niet zo goed als zijn eerdere films. Toch keek ik wel uit naar The Odyssey. Het klassieke verhaal spreekt zeer tot de verbeelding en leent zich goed voor een verfilming. Het bronmateriaal zorgt er dan ook met name voor dat dit een zeer behoorlijke film is. Het boeiende verhaal weet de aandacht de gehele speelduur vast te houden. Op audiovisueel gebied is de film ook sterk, dit is echt een film om in de bioscoop te kijken. Op het witte doek komt de film goed tot zijn recht en ik denk dat het op televisie beduidend minder indruk zal maken. Wat ik niet overtuigend vind is de casting. Er zitten veel grote namen in de cast, maar ik vond menigeen niet echt op zijn of haar plek. Het duurde al geruime tijd voordat ik Matt Damon (enigszins) als Odysseus begon te zien. Maar dan had ik nog niet echt het idee naar de vertolking van een mythologische held te kijken. Damon is een prima acteur, maar ik vraag mij af of hij de beste keuze was voor deze rol. Het zijn echter met name Tom Holland, Jon Bernthal, Lupita Nyong'o en mindere mate Zendaya, die ik hier niet zo passend vind. Holland acteert hier niet sterk en hij lijkt geen bijster goede keuze voor de rol van Telemachos. Nyong'o en Zendaya hebben weinig schermtijd, maar ik had niet de indruk dat ik naar respectievelijk Helena of Athena zat te kijken. Datzelfde geldt voor Bernthal als Menelaos. In zijn algemeenheid denk ik dat de film baat had gehad bij meer onbekendere gezichten in de cast. Hoewel de film prettig wegkijkt en geen moment verveelt, werd ik ook nergens echt gegrepen door de personages en hun beslommeringen. Het is vakkundig gemaakt, maar wordt nergens meeslepend. Veel personages hebben ook maar beperkte schermtijd en het acteerwerk is vooral gedegen, er is geen acteur die er qua acteerwerk nou echt bovenuit springt. Kortom, een film die dankzij het klassieke verhaal en de sterke uitwerking op audiovisueel gebied zeker een bezoek aan de bioscoop waard is. Ik zal deze film echter niet snel nog een keer herbekijken.

Leuke komedie. De sleur van een kantoorbaan wordt op een leuke en droge wijze op de hak genomen. Vooral Milton en Lumbergh zijn leuke karakters. Jennifer Aniston ziet er goed uit, maar deze verhaallijn wordt er wel een beetje bijgesleept.

Dikke 3,5*

Heel matige film over het dagelijks leven van een voormalig rechtenstudent in Berlijn. Enkele herkenbare situaties, maar grotendeels kabbelt de film maar een beetje voort zonder te boeien. Het helpt ook niet dat de hoofdpersoon niet bepaald een interessant personage is. Wel enkele fraaie zwart-wit beelden van Berlijn.

Ronduit vervelende film. Acteerwerk van de hoofdpersoon deed me weinig, zelfde geldt eigenlijk voor de meeste overige personages. Hierdoor kon ik ook weinig met de personages. Sommige scenes waren ook erg overdreven. Hij werkt zich door een gang met tegenstanders heen, alsof het The Matrix is.

Verhaal was matig en de film kon mij echt nauwelijks boeien. Toen de reden waarom Oh Dae-Su gevangen werd gezet duidelijk werd, en de uitgebreide wraak van Lee uiteen werd gezet, leefde de film even een klein beetje op. Daarvoor en zeker ook daarna was het gewoon langdradig.

Dit is toch wel een van de slechtste Disney films die ik heb gezien. Een ontzettend matige animatie, het ziet er echt niet al te best uit. Verder een slap plotje, een flauwe variant op het verhaal van Oliver Twist. De film bevat geen leuke personages en ook de liedjes vallen tegen.

Een klassieke verfilming van David Lean van de klassieker Oliver Twist van Charles Dickens. Helaas vond ik het geen al te boeiende film. Oliver Twist is niet het meest interessante hoofdpersonage, de film moet het meer van karakters als Fagin hebben. Die wordt hier degelijk vertolkt door Alec Guinness. De zwart-witbeelden zorgen voor wat extra sfeer. Desondanks moest ik hier en daar wat moeite doen om mijn aandacht erbij te houden. Het verhaal weet niet de gehele speelduur te boeien. De rol van Monks in het geheel had ook net iets beter uitgewerkt kunnen worden. Al met al niet echt overtuigend.

Het klassieke verhaal van Charles Dickens is natuurlijk de moeite waard. Deze musicalversie daarvan kon mij echter niet bekoren. Een goede musical kan ik zeker waarderen, maar dit viel niet zo in de smaak. Dat komt met name door de liedjes. Die zijn echt veel te lang, er lijkt soms geen einde aan te komen. Daardoor stokt het verhaal keer op keer. Veel liedjes vond ik ook niet zo sterk en ze worden ook niet allemaal al te best gezongen. Er zitten overigens wel enkele aardige nummers tussen, maar dat zijn helaas uitzonderingen. De film ziet er kleurrijk uit en heeft wat dat betreft de tand des tijds wel doorstaan. Het acteerwerk vond ik niet zo bijzonder. De jonge hoofdrolspeler zet Oliver niet al te sterk neer. Moody als Fagin maakt nog wel de beste indruk. Vond het al met al vooral erg lang duren.

Benieuwd naar het werk van de bekende regisseur Luis Buñuel heb ik deze film maar eens opgezet. Deze eerste kennismaking met zijn werk viel mij behoorlijk tegen. Het acteerwerk is best matig. De personages zijn (bijna) allemaal wel erg onsympathiek en hebben veelal weinig positieve karaktereigenschappen. Ik kon weinig met de personages, ook omdat enige echte uitdieping van hun karakters achterwege blijft. De film duurt niet al te lang, maar gaandeweg begon ik mijn interesse toch steeds meer kwijt te raken. Een nogal afstandelijke film die erg weinig indruk maakte op mij. Ook het (overigens nogal abrupte) einde zal waarschijnlijk niet lang blijven hangen.

Degelijke film, die het vooral moet hebben van de interactie tussen Marlon Brando en Eva Marie Saint. Beide acteren hier uitstekend. Het verhaal zelf is onderhoudend genoeg, maar nergens echt spannend of verrassend.

Sfeervolle film, vooral door de muziek van Morricone. DeNiro acteert goed, ook leuk om een jonge Jennifer Connelly te zien. Het verhaal was oke, maar het had van mij wel wat korter gemogen. Vooral de gedeelten met de jonge David zijn zeer de moeite waard.

3,5*

Heel behoorlijke Tarantino, een van zijn betere films wat mij betreft. Zeer aardige sfeerschets van het Hollywood van eind jaren zestig. Leuke verwijzingen en enkele bekende namen komen voorbij. Daarbij wordt ook nadrukkelijk aandacht besteed aan Charles Manson. Het acteerwerk van DiCaprio, Pitt en Robbie is prima. Vond het tegen het einde even wat uit de bocht vliegen, al is die uitwerking wel typisch Tarantino.

Een teleurstellende en zwakke film. Het eerste half uur heb ik overwogen om de film af te zetten, maar ik had wel de hoop dat het beter zou worden. Helaas is dat niet het geval. Voor zover de film poogt een soort zwarte komedie te zijn, slaagt dat niet erg. De personages zijn echter wel dusdanig overdreven dat de film ook niet echt serieus valt te nemen. Het acteerwerk stelt voor een cast als deze behoorlijk teleur. Met name de rollen van DiCaprio en Penn zijn zwak. Eigenlijk maken alleen Del Toro en Infiniti een degelijke indruk. De film heeft uiteindelijk een vrij dun, chaotisch en absurdistisch plot, dat mij niet kon boeien en een speelduur van meer dan tweeënhalf uur ook absoluut niet rechtvaardigt.

Aardige film, goed geacteerd door Jack Nicholson. Maar echt boeiend of hoogstaand vind ik het nergens worden.

3*

Irritante film. Williams acteert opzich wel goed. Maar boeiend is de film niet echt, en het mislukte horrorelement midden in de film slaat ook nergens op.

0,5*

Zeer behoorlijke film van Howard Hawks, met een cast met onder meer Cary Grant, Jean Arthur en (in een wat kleinere rol) Rita Hayworth. Het acteerwerk is zeer behoorlijk, zoals je van een cast als deze ook wel mag verwachten. Verder beschikt de film over een degelijk plot, dat weliswaar niet echt beklijft maar wel behoorlijk onderhoudend is. De vliegscènes zien er bovendien zeker niet verkeerd uit.

Deze Pixar-film beschikt over een wel erg mager verhaaltje. Het deed mij in ieder geval helemaal niets. De moraal van het verhaal ligt er echt duimendik bovenop en brengt ook niet echt iets nieuws. Geen leuke of interessante personages ook. De oudste van de twee broers is zelfs ronduit irritant. Met de animatie is niets mis, al heb ik ook op dat vlak van Pixar wel betere dingen gezien. Deze film zal niet lang blijven hangen.

Zeer vermakelijke film van Guy Ritchie, van begin tot eind. De hand van de regisseur is duidelijk zichtbaar. Statham speelt een voor hem erg vertrouwde rol, maar dat doet hij uitstekend. Ook een prima rol van Hugh Grant. De rest van de cast bevat de nodige bekende namen, die ook zeer behoorlijke rollen neerzetten. Verder een vlot en goed te volgen verhaal, met zowel de nodige actie als een humoristische ondertoon. Op visueel gebied ook goed verzorgd. Kortom, hier valt weinig op aan te merken.

Op de valreep heb ik deze film nog in de bioscoop kunnen zien. Maar goed ook, want dit is wel een fijne film voor het grote doek. Christopher Nolan is een van mijn favoriete regisseurs, maar zijn recentere films behoren niet tot mijn favorieten. Daar valt deze nu ook onder. Vakkundig gemaakt en Cillian Murphy zet een prima rol neer, maar het deed mij echter nogal weinig. De film weet de volle drie uur de aandacht er wel bij te houden, maar ik vind het niet allemaal even boeiend. De ontwikkeling van de atoombom is zeker de moeite waard, Oppenheimers privéleven en die verwikkelingen met Strauss vond ik niet erg interessant. Geschiedkundig is dat laatste zeker wel relevant, maar het kon mij niet erg interesseren. Het niet chronologisch vertellen van het levensverhaal van Oppenheimer is daarnaast geen toegevoegde waarde en er passeren wel heel veel namen de revue, terwijl die personages veelal nauwelijks worden uitgediept. Vast een adequate weergave van Oppenheimers leven, maar niet een film die drie uur lang weet te boeien.

Zeer degelijk drama over een verscheurd gezin na het overlijden van een van de beide zonen. Hoewel het mij zeker niet overal evenzeer kon grijpen is het wel degelijk een boeiend en overtuigend verhaal. Het acteerwerk is ook zeker in orde. Niet per se een film die mij lang zal bijblijven, maar wel een kijkbeurt waard.

Degelijk kostuumdrama. De aankleding is prima, zowel qua kostuums als qua decors. Een uitstekende cast, waar echter niet het maximale uit wordt gehaald. Veel bekende acteurs moeten het doen met bijrollen. Daarnaast heb ik zowel Natalie Portman als Scarlett Johansson ook vaak genoeg in sterkere rollen gezien. In hoeverre deze film afwijkt van de daadwerkelijke historische gebeurtenissen kan ik niet beoordelen, omdat ik daar eigenlijk nagenoeg niets van afweet. De intriges weten echter wel voldoende te boeien en zorgen voor een onderhoudende film. Zeker geen topper, maar ook niet verkeerd.

Een film die, ondanks pogingen daartoe, nergens echt spannend wordt en mij ook maar weinig kon boeien. De aankleding en sfeerzetting zijn best goed, maar interessante rollen zitten hier niet in. Qua verhaal heeft het ook niet veel te bieden. Het draait vrijwel volledig om de plottwist en die zag ik eigenlijk al van best ver aankomen, zodat die mij niets deed. De vergelijking met de enkele jaren eerder uitgekomen film The Sixth Sense dringt zich hier ook wel heel erg op.

Degelijke film van Buster Keaton. Het plot is niet zo bijzonder, maar voldoende onderhoudend voor de niet al te lange speelduur. Er zitten enkele aardige vondsten in en enkele voor die tijd knap gemaakte scènes. Net iets minder dan de twee andere films die ik van Keaton heb gezien (Sherlock Jr. en The General), maar ook na ruim een eeuw nog steeds een kijkbeurt waard.

Onderhoudende en sfeervolle thriller, die het naast een degelijk plot vooral moet hebben van sterk acteerwerk. Met name Stellan Skarsgård blinkt uit, maar ook Ewan McGregor en Damian Lewis doen het prima. Ook de locaties en het camerawerk zijn de moeite waard. De film kent een niet al te verrassende ontknoping, maar dat doet aan het verhaal niets af.