Opinions

De film is het best geslaagd als portret van een totaal verpauperde gemeenschap in het Amerikaanse achterland, met fraaie locaties en acteurs die overtuigen als excentriek schorriemorrie (de scene met het opengesneden hert is denk ik ook meteen de beste van de film). Het flinterdunne plotje kon me een stuk minder bekoren, net zomin als de zwaarmoedige overpeinzingen van (met name) Cage die waarschijnlijk erg diepgaand bedoeld waren (zzz).

Nogal opzichtige pastiche van jaren zeventig- Scorsese (ik bedoel, zelfs fucking Robert De Niro wordt ingehuurd), die uiteindelijk naar mijn idee noch het meesterwerk oplevert dat sommigen ervan maken, noch de orgie van alt-right propaganda, overacting en gratuit geweld is dat het volgens andere recensies zou zijn.

Phoenix doet het eigenlijk best goed, het is niet de meest subtiele rol maar dat zou hier ook niet passen. Echt sprake van het legitimeren van geweld is er niet, wel wordt de vraag gesteld hoe we omgaan met de mensen die door de mazen van de maatschappij vallen.

Dat zou een interessante moraal opleveren, als het niet toch allemaal stiekem gepropt zou worden in een origin story van een superschurk (hoewel deze film zich verheven lijkt te voelen boven de superhelden-kliek is dat natuurlijk wel gewoon het geval). De dramatische keuzes blijven daardoor een beetje cartoonesk en vanillesmaak (Taxi Driver-light, zeg maar, of een iets meer esthetisch verantwoorde Uwe Boll), en daarom kruipt de film zelden echt onder de huid.

Desondanks prima te genieten voor wat het is.

Ontzettend cute. Wel een echte jeugdfilm, dus hier en daar wel erg opzichtig de rauwe randjes omzeild, maar de uitwerking maakt veel goed: prima camerawerk, mooie locaties, goed acteerwerk, zelfs van de kinderen.

Complimenten voor hoe dit thema in beeld wordt gebracht, want dat is lastiger dan het lijkt. Je wilt het niet te braaf, maar ook geen nare smaak in je mond krijgen over hoe een film zich focust op minderjarige lichamen (a la 'Apt Pupil', e.d.). De regisseuse kiest hier precies de goede toon, misschien toch de vrouwelijke touch of zo.

Ik zou uit sympathie bijna naar 4* gaan, maar dat is ook mijn score voor het enigszins vergelijkbare 'Noordzee, Texas', en die is toch wel een niveautje beter dan deze. Enkele minpunten aan deze: het einde voelt afgeraffeld en de soundtrack is matig. Wie is toch die dude die zo melancholisch elektrische gitaar zit te spelen op de achtergrond van elke Nederlandse film. Krijgt die ooit pauze?

Verder een aangenaam anderhalf uurtje zwijmelen over kalverliefde. Ik denk ook, zoals iemand hierboven al aangeeft, een goede film om dit thema bespreekbaar te maken op scholen e.d. (Met enige moeite is de film nog steeds te vinden op de site van de Nederlandse publieke omroep).

Gezien het kassucces, had ik toch wel wat meer verwacht dan dit halfgare opwarmsel van een overbekende formule.

Alle acteurs en CGI- en set-ontwerpers doen hun best hoor. Genoeg panoramische jungles, en indrukwekkende beesten, en kleine grapjes en details. Jurassic World mist wel die oude Spielberg-charme, bij de dino-actie heb je al snel het gevoel naar een tekenfilm te kijken. Maar goed, dat hoort er nou eenmaal bij tegenwoordig. In ieder geval is het verhaal te volgen.

Alleen dat verhaal, tsja... Ik had wel kunnen voorspellen dat het ging om losbrekende dino's, die proberen te snacken van het soort karakters waar de franchise al bijna 25 jaar op teert : een paar zakenmannen zonder scrupules, dommige militaire types, twee kinderen met wat problemen in de familiesfeer... en oh ja, Chris Pratt mag de rol spelen van de stoere man die tenminste wél respect heeft voor de natuur, en veel mag motorrijden. Niet heel vervelend om naar te kijken, maar een Dr Ian Malcolm is hij niet bepaald.

Het duurt vooral erg lang om iedereen te introduceren, zelfs diegenen die je net zo goed uit de film had kunnen knippen (laten we eerlijk zijn: die knakker met het Jurassic Park shirt in het controlecentrum, waarom werd ik met zijn bestaan lastiggevallen?) Als de met veel bombarie aangekondigde superdino in het echt dan ook een beetje tegenvalt (T-Rexzilla?) wint de gaaphonger het toch definitief bij mij.
Toegegeven, het laatste half uur is dan nog wel best spectaculair, maar zelfs dat was stukken beter geweest als het me ook iets had uitgemaakt wie wel of niet werd opgevreten.