Opinions

In mijn jonge jaren was ik een vrij fanatieke comics-geek, maar inmiddels ben ik niet zo goed meer op de hoogte. Ik had dan ook nog nooit van The Umbrella Academy gehoord voordat het een paar weken geleden op Netflix verscheen. Ook had ik het verband niet gelegd tussen de Gerard Way die in de credits wordt genoemd en de zanger van My Chemical Romance, totdat ik hier las dat het om dezelfde persoon gaat. Grappig.

Misschien niet meer helemaal mijn smaak of interessegebied, dus, maar ik heb de eerste serie toch wel met plezier uitgekeken. Al was de indruk vooral dat het gemaakt was door mensen die vroeger dezelfde films hebben gezien en comics hebben gelezen als ik. De eerste tien minuten voelt aan als een wat onhandige Wes Anderson-parafrase, wat nog wordt versterkt als er halverwege de aflevering een lookalike van een jonge Jason Schwartzman wordt geïntroduceerd, met korte broek en alles.

Dat niveau haalt de serie nog niet bijna, want vooral in de eerste paar afleveringen zijn de dialogen vlak, is het drama te dik aangezet en zijn de helft van de karakters saai, al wordt dat laatste redelijk rechtgetrokken in de loop van het seizoen. Vanya is direct het meest aansprekende karakter, wat grotendeels de verdienste is van Ellen Page, die echt waanzinnig goed acteert.

Meer dan echt vernieuwend te zijn, biedt de Umbrella Academy bij vlagen een frisse kijk op platgetreden genreclichés (a la Robert Kirkman). Op zich is het ook grappig bedacht dat deze 'superhelden' tien afleveringen lang eigenlijk tegen zichzelf aan het vechten zijn. De thematiek van trauma's en zelfhaat geeft het voor mijn smaak af en toe een beetje te veel een 'zwarte make up'-sfeertje, maar het neemt zichzelf gelukkig niet al te serieus. En alle worstelingen van de broers en zussen met zichzelf en elkaar leveren toch een paar handen vol oprecht ontroerende momenten op, die de serie uiteindelijk nét boven de middelmaat uittrekken, imho.

Op het einde was ik toch wel een beetje van de familie Hargreeves gaan houden, en als er een tweede seizoen komt ga ik die wel kijken, denk ik. En als er geen vervolg komt, kan ik eigenlijk wel leven met dit einde, ondanks alle vragen die onbeantwoord zijn gebleven.