• 177.899 movies
  • 12.202 shows
  • 33.970 seasons
  • 646.886 actors
  • 9.369.987 votes
Avatar
Profile
 

Opinions

Here you can see which messages sandokan-veld as a personal opinion or review.

W. (2008)

sandokan-veld

  • 171 messages
  • 984 votes

Wat is precies het doel van deze film?

Twee uur lang zit ik te kijken naar Bush (Brolin) die met zijn kringetje babbelt over de Irak-oorlog, waaruit nogal voor de hand liggende zaken naar voren komen als: waarom nu Irak binnenvallen? Zijn er wel massavernietigingswapens? Dit wordt onderbroken door flashbacks uit het verleden van de president, waarvan de relevantie me vaak volkomen ontging behalve dat we zien dat Bush niet al te intellectueel is, opgroeide in de schaduw van zijn vader en zijn succesvollere broer Jeb, een beetje een cowboy is en te veel dronk totdat hij Christus zag en een overdreven sober leven ging lijden.

Al het bovenstaande was al wel bekend bij iedereen die weleens naar het journaal kijkt, en als je dit niet weet omdat bijvoorbeeld Amerikaanse politiek je niet interesseert, waarom zou je dan een film gaan kijken over een Amerikaanse president?

Of Bush meer verdient dan dit is nog een heel andere discussie, maar echt verder dan stereotypes komen ze toch niet in W. Oliver Stone gebruikt weer eens een standaard tragische structuur (vasthoudende man lukt het niet op te boksen tegen de wereld) en de psychologische kapstok die hier als motivatie voor de hoofdpersoon moet dienen is flauw en oppervlakkig ('Ik sta in de schaduw van papa dus moet ik Baghdad veroveren, boehoehoe).

De makers en Brolin proberen Bush wel als mens neer te zetten, en op de absurdste momentjes, bijvoorbeeld als we zien hoe Bush praat tegen zijn hondjes, wordt de film zelfs eventjes charmant. Van de bijfiguren komt alleen vader Bush (James Cromwell) enigzins uit de verf, de rest lijken vooral marionetten om het plot en de politieke discussie verder te helpen (vooral Condoleezza Rice wordt irritant neergezet).

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Nixon krijgen we geen nieuw perspectief aangeboden, alleen de analyse van de filmmakers over de Irak-oorlog en de kans om een beetje te grinniken over Bush en zijn maatjes. Satire ligt constant op de loer en vloekt ook nog eens vreselijk met de tragische elementen in de film.

W. wordt nergens stomvervelend, en de cast is sterk, maar de film vertelt niets nieuws, kent geen interessante karakters of psychologische diepgang, is niet spannend of volledig en zet niet aan het denken. So I'll say it again: wat is in Godsnaam het doel van deze film?