Opinions

Lekker filmpje.

Vooral het eerste uur is erg grappig. Alles wat nodig is bij komedies als deze is een simpele set-up. In dit geval een stel idiote State Troopers die gewoon een beetje weg gebruikers lopen te pesten. Werkt perfect. Het zijn vrij losse sketches, en daardoorheen zit dan nog wel een beetje een verhaaltje over de rivaliteit met de echte politie.

Nergens word het serieus wat een grote plus is en de goede komische wisselwerking tussen de acteurs maakt het een lekker komisch filmpje van, dat je nog wel eens kan opzetten.

"Excuse me, are you saying meow?"

Geweldige scene is dat.

Mooie 3.5 sterren!

WTF deze film is gewoon flauw?

Gekkehuis! niet verwacht toen ik de trailer zag en de synopsis las. Film die natuurlijk in zowat elke krant of tijdschrift word afgemaakt. Mijn inziens niet terecht, dit is een genre flick, je moet melig de zaal binnen waggelen en niet zuur gaan zitten kijken. Als je dat doet lig je echt redelijk lang in een deuk, zitten best wel veel aardig geslaagde dingen in.

3 sterren geef ik gewoon!

Superman

Misschien wel de lulligste superhero die er ooit bedacht is. Een man die uit space is gekomen en een beetje een super held gaat wezen, YAWN. En dan dat pakje, kun je niet eens de moeite doen om je Real Identity te verbergen. Lazy Bastard, Spiderman naaide tenminste nog zijn eigen pakje.

Maar afgezien daarvan, was de film ook weinig soeps. Het duurt allemaal veel te lang. Dat hele liefdes verhaaltje tussen Superman en Lois Lane boeide me echt geen ene reet, iedereen weet toch dat superman gay is.

Ach verder wilde ik actie. Ik kan nog wel door een beetje slap gelul heen kijken, maar dit duurde te lang. En wanneer je actie krijgt, was het ook niet bijster goed. Iets valt, superman komt helpen enz. En na een tijdje komt kryptonite weer om de hoek kijken.

Spacey is idd leuk. Is the bad guy spelen natuurlijk niet het moeilijkst, maar toch. Routh was verder nogal onopvallend, had volgens mij ook barweinig tekst.

2*

Voor het feit dat superman niet meer vliegt met 1 arm naar voren

Erg slecht.

Eigenlijk was het altijd al duidelijk dat Romero geen goede regisseur is. hij moest het toch vooral hebben van de leuke ideetjes in zijn films. Maar dat is ook goed uitgewerkt in de loop van de jaren, en dan komen zijn regieskills duidelijker naar voren en die zijn soms van een gênant slecht niveau. Zo ook hier, acteurs die helemaal verdwaalt zijn of het nou komisch moet of dramatisch. Een tempo dat in de film helemaal niet meer klopt. Vage lange dialogen afgewisseld door wat schieten, ik kon me aandacht er maar moeilijk bij houden.

Film werkt op een fantastisch festival nog wel, met veel lawaai en gelach om de slechte dialogen en actie. Zoals ik zijn vorige Diary had gezien, maar thuis op de bank zijn alle pijnlijk slechte dingen open en bloot en is er niks externs dat het kan redden.

1.5* Romero is nu zelf een zombie geworden.

Heerlijk!

Eerste wat ik dacht na het zien van deze film was, waarom heb ik dit niet op het IFFR gezien potverdikkie.

Want dit was een feest om te kijken. De Asano (Begin nu wel een beetje te snappen waarom hij bij Japanse film liefhebbers redelijk populair is) en Reika Hashimoto (Prachtige vrouw) scènes , de Reclame vrouw (dat giechelen als ze een leuk idee heeft ) de inbrekers, de prettig gestoorde familie en die meisjes in het restaurant, (I was almost raped )

Eigenlijk vond ik Vinnie Jones het minste. Wel leuk, maar dat kwam meer door die japanner die naast hem stond.

4.5 zeer solide sterren.

Luca Guadagnino

Eerste kennismaking met de man was vorig jaar met Call me by Your Name. Film die ik erg goed vond, maar ik bleef toch bang voor Luca. Hij leek mij zo een man die elke film zo elitair lang moet maken. Ik had dan ook niet zo heel veel zin in deze film van hem. Toch heeft Luca mij weer positief verrast. Niet dat hij met 152 minuten niet lang van stof is. Niet dat hij geen elitaire stijl heeft. Maar omdat hij daartussen toch ook weet wat voor film hij maakt. Waar hij bij Call Me wist dat het een liefdes verhaal was weet hij hier dat het een horrorfilm is.

De unheimische sfeer is alom vertegenwoordigd. En er zitten een paar goede horror scenes in. De dans scene van Dakota als ze word aangenomen springt eruit. Maar ook de dansuitvoering en het einde zijn erg sterk. Ik ben ook wel onder de indruk van Dakota Johnson, ken haar tot op heden alleen van die Fifty Shades serie. En dan is kennen een groot woord gezien ik nooit meer heb gezien dan de trailer. Hier lijkt ze wel wat te kunnen.

Ruime 3.5 sterren. Neig zelfs naar de 4 sterren.

Boeiende film.

Het is altijd wel leuk om te zien dat een regisseur een beetje een visie heeft. Deze film zijn premisse lijkt op het eerste gezicht een wat goedkope trashy horror film te kunnen opleveren, maar Carlo weet er meer uit te halen. Zo vond ik het heel leuk gevonden dat Bennett acteert alsof ze uit een film van de jaren 50tig gelopen is. Ze speelt het ook geweldig. Ze weet het zo sterk vast te houden waardoor wanneer ze het los laat die emotie ook veel meer impact maakt. Laatst zag ik Never Rarely Sometimes Always ergens vergelijkbaar met deze film. Maar daar blijft het meisje continu hetzelfde, waardoor je als kijker nooit een impact hebt.

Erg benieuwd naar Mirabella-Davis zijn volgende. Deze liep nog net een versnelling te langzaam om een geweldige impact te maken. Maar als hij visie en stijl wat doortrekt kunnen we nog genieten.

3.5 sterren.

Dat zingen deed me weinig.

Meestal kan ik dat zingen wel waarderen in Burton producties. Maar hier werkte het een stuk minder. De nummers waren dan ook helemaal niet zo leuk als in Nightmare Before Christmas. Wie had gedacht dat ik Elfman nog eens zou missen

Maar ja verder was het sfeertje wel leuk, vooral de dagdroom van Bonham Carter was mooi. Zoiets mag die wel de hele film door maken met zo een leuke pier enzo.

Geen film die echt slecht is verder, maar niet echt mijn smaak. Liever Elfman en kleipopptjes, of geen musical.

2.5 sterren voor de leuke look en het bloooooooooood!

Hipster film.

De Daniels zijn duidelijke Gondry fans. Niet eens zulke hele slechte adapters als het gaat om knippen en plakken van karton en plastic. Het is ook helemaal niet erg om een voorbeeld te hebben. Helaas verliest de film zich er wat in. Het begint wat flauw maar nog wel apart genoeg om het verder te willen zien. Maar daarna lost de film nooit zijn premisse in. Het is hipster eigen om eigenlijk bar weinig te zeggen te hebben. De heren zijn zeker niet talentloos. Film ziet er prima verzorgt uit. Maar het irriteerde me allemaal wat omdat het nooit echt grappig was en het drama te slapjes om echt wat mee te kunnen. Wat overblijft is een aparte premisse met een matig en te lang middenstuk.

2 sterren.

Net niet.

Toen ik aan de film begon dacht ik dat het een beetje een b-filmpje zou zijn. Maar na de eerste scene weet je wel dat de regisseurs wel meer willen zijn. De sfeer is ook duidelijk het sterkte aan de film. De heren hebben nu ook best grote namen aan hun film gebonden, en wellicht dat het daardoor ook wat mis gaat bij deze film. Want wanneer het plot de overhand neemt verliest de film een groot deel van zijn glans. Het acteerwerk van de heren is op de automatische piloot en het plotje met een meisje dat in de tijd is verdwaald krijgt teveel uitleg in dialoog waardoor het meer een Nolan film is dan een mijmerende Lynchiaanse nachtmerrie. Wat het makkelijk had kunnen zijn en in mijn ogen ook had moeten zijn.

Hoewel mijn cijfer niet hoog is, is dit geen totale afrader, het vermaakt zeker en bepaalde stijlkeuzes zijn wel goed gedaan.

Maar het had meer kunnen en moeten zijn.

2.5 sterren.

Whaaa?

Totaal mee oneens, zat juist veel humor in en vond het dan ook een typische Kaufman. Sluit prachtig aan bij zijn oeuvre. Deze lijkt vooral op Adoptation die ook gedeeltelijk autobiografisch leek. Ook hier zie je dat er in de rol die Hoffman speelt veel gelijkenissen heeft met Kaufman. Ook erg toepasselijk dat die nu net deze film zelf regisseert.

Film gaat namelijk over een man die theater stukken regisseert. En na wat bekende stukken te hebben geregisseerd cart blanche krijgt om zijn eigen magnum opus te maken. Wat ook letterlijk een extreem overambitieuze project wordt. Heel springerig verteld maar het bleef toch goed volgbaar (hoewel een herziening wellicht nodig is om het totaal te behappen) en extreem boeiend. Natuurlijk is de film zelf ook overambitieuze en kun je met termen gooien als quasi dit of dat. Maar doordat Kaufman er zichzelf van bewust is, maakt het de film juist zoveel boeiender. Hoffman is weer perfect, Keener, Williams en Morton stonden als een huis.

Ik ben best wel onder de indruk, nu ik over de film schrijf komen er weer allemaal mooie stukjes naar boven. Hilarisch stukje met oogdruppels en huilen

Kaufman is een schrijver maar weet ook te regisseren. Uiterst boeiende film dat stiekem misschien wel zijn beste werk is. Zal later in boeken over Kaufman wel uitvoerig worden behandeld. Film die tijd nodig heeft.

4 sterren met kans op meer.